Tibetan
་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལའང༌། བདག་དང་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ཤེས་རབ་ཡིན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་དགའ་བ་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡང་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་གཏོང་བ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པའོ། །དང་དུ་མི་ལེན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན་སྦྱིན་པས་འདུལ་བར་བྱེད་པས་ན་འཆལ་པའི་ཤེས་རབ་བྱུང་ན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་འདུལ་བར་བྱེད་པའོ། ། འདོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལུང་བསྟན་པ་འདོད་པ་དང༌། ངེས་པའི་ས་ལ་གནས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། །ལུང་བསྟན་པ་འདོད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་དུས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པ་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པར་འདོད་པའོ། །ཡང་ན་ས་བརྒྱད་པའི་དུས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །བདག་གིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤྱད་པས་ས་བརྒྱད་པ་ཇི་ལྟར་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་འདོད་པ་ནི་ལུང་བསྟན་པར་འདོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ངེས་པའི་ས་ལ་འཐོབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་ངེས་པར་འདོད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་ངེས་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ངེས་པར་འདོད་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ས་དང་པོ་ཐོབ་པ་ནས། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བརྒྱ་གཡོ་བར་ནུས་པ་ནི་མཐུ་ལ་འདོད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ན་ཡི་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཀྱང་ས་བཅུ་ཐོབ་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གཱའི་བྱེ་མའི་ཀླུང་སྙེད་གཡོ་བར་བྱེད་ནུས་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པས་ན་རིག་པའི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་འདོད་པའོ། །སྐྱེ་བ་ངེས་པར་འདོད་པ་ནི་ས་བཅུ་ཐོབ་ནས་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། །མ་ངེས་དུས་ན་མཇུག་མཐོང་བ། །ཡིད་བྱེད་དང་ནི་མཉམ་རྟོག་པ། །མཆོག་གི་ཆོས་ལ་འཇུག་པ་ན། །བདག་ཉིད་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་ཡང་མ་འོངས་པའི་དུས་
Chinese
不是到彼岸以及般若波罗蜜多，认为有我与常等是智慧，虽然是智慧但不是般若波罗蜜多，如像是到彼岸的影像。喜欢修习真实到彼岸是喜爱作意，真实到彼岸即是布施波罗蜜多，内外一切事物皆施舍，以及般若波罗蜜多，如实了知诸法自相与共相。不领受作意，即是布施等不顺品生起悭吝等时，以布施调伏，如果生起邪慧，则以智慧调伏。 希求作意有两种，希求受记，以及希求获得安住于决定地。希求受记，即是如来等说，善男子，你从何时圆满波罗蜜多后，证得无上菩提？希求受记。或者在第八地时，如来等为无上菩提授记。我修持波罗蜜多，如何能获得第八地？希求如是，即是名为希求受记。获得决定地有两种，希求决定受用，以及希求决定生。其中希求决定受用，即是从以布施波罗蜜多获得初地开始，一刹那间能震动一百个世界，这是希求神力，以及希求获得超世间的大受用，因此以智慧波罗蜜多也获得十地后，希求具有能震动如恒河沙数世界的神力，因此希求精通一切明处。希求决定生，即是获得十地后，希求获得一生补处菩萨。 未定之时见究竟，作意以及等寻思，趣入胜妙之法时，自性执为胜妙。如是说。此外，未来之时
English
Not reaching the other shore, and also not the Prajñāpāramitā, considering that there is self and permanence, etc., is wisdom, but not the Prajñāpāramitā, like the image of reaching the other shore. To delight in meditating on the true perfection is called aspiring mind-training. The true perfection is, in the perfection of generosity, giving away all external and internal things, and in the perfection of wisdom, knowing the individual and general characteristics of all phenomena without error. Not accepting mind-training means that when unfavorable things like stinginess arise in relation to generosity, they are subdued by generosity. If immoral wisdom arises, it is subdued by wisdom. Desiring mind-training has two aspects: desiring prophecy and desiring to attain the state of certainty. Desiring prophecy is the desire for the Tathāgatas to prophesy, "Son of good family, from what time will you perfect the pāramitās and attain unsurpassed enlightenment?" Or, in the eighth bhūmi, the Tathāgatas prophesy unsurpassed enlightenment. The desire, "How will I attain the eighth bhūmi by practicing the pāramitās?" is called desiring prophecy. Attaining the state of certainty has two aspects: desiring definite enjoyment and desiring definite birth. Desiring definite enjoyment means that from the time of attaining the first bhūmi through the perfection of generosity, the ability to shake a hundred world realms in a single instant is the desire for power, and the desire to attain great supramundane enjoyment. Therefore, through the perfection of wisdom, one also attains the ten bhūmis and desires to have the power to shake as many world realms as there are grains of sand in the Ganges, and therefore desires to be skilled in all fields of knowledge. Desiring definite birth is the desire to attain the bodhisattva who is held back by one birth after attaining the ten bhūmis. Seeing the end in uncertain times, mind-training and equal contemplation, when entering the supreme Dharma, holding the self as supreme. Thus it is said. Furthermore, in the future time
Tibetan
ན་མཐོང་བས་འཇུག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། མཉམ་པར་རྟོག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཁམས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་ན་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་གར་སྐྱེས་གར་སྐྱེས་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱད་དོགས་པར་མཐོང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་ཡུན་བསྲིངས་ཏེ། ཇི་ཞིག་བྱས་ཚེ་འདི་ཁོ་ན་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་མཐོང་བས་འཇུག་པ་ཡིད་ ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་གིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་གུས་པར་སྤྱད་པ་དང༌། རྒྱུན་དུ་སྤྱད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དག་དང་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་གསུམ་མཉམ་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་གིས་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱད་པ་དང༌། རྒྱུན་དུ་སྤྱད་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང༌། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་གསུམ་མཉམ་མོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་ནི་མཉམ་པར་རྟོག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་ནི་སྤྱོད་པའི་མཆོག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པས། འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལས་འཕགས་པའི་ལུས། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཐོབ་བར་འདོད་པ་ནི་བདག་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གོང་དུ་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། དགེ་བ་ཡིད་བྱེད་དེ་དག་ནི། །རྒྱུ་ནི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུ། །མདོར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །ཁམས་ནི་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། རྒྱུ་མཐོང་ནས་དགའ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བདག་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བར་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དག་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པས། དགེ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀྱང༌། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་དམིགས་ཤིང་བརྟེན་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། རྒྱུ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་གིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ས་བོན་དང་རིགས་རྒྱས་ཤིང་བརྟས་པར་འགྱུར་བས་ན་ཁམས་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཚོལ་བའི་བྱེ་བྲག་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བཤད་པའི་ཆོས་དང༌། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སོ། །དེ་ལ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་ཇི་ལྟར་བཙལ། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ
Chinese
而且，以见而入于作意，以平等作意，以胜解作意。这些作意也能使界增长，这是它的意思。其中，菩萨这样想：发菩提心后，如果想要无上菩提，无论生于天人等何处，都担心不能修持六度，因此这样长久地拖延：做什么才能仅仅从此修持六度呢？这样想就是以见未来而入于作意。如果我恭敬地修持诸度，并且持续修持，那么就与其他的菩萨在身语意三方面平等了。我也修持六度，并且持续修持，因此与菩萨们在身语意三方面平等，这样思惟就是平等作意。我是行持中最殊胜的，行持于度之行持，想要获得胜过一切世间的身，身和受用，这就是胜解作意。为了总结以上所说的作意，说了：这些善的作意，因是十度，总之菩萨的界，是增长的。从因见而喜悦作意开始，到胜解作意为止，这些作意是能圆满福德和智慧资粮的作意，所以称为善的作意。这些作意，缘于并依赖于十度而作意，所以因是十度。这样，这些作意能使度的种子和种姓增长广大，所以称为界增长。寻找佛法的差别中有两个偈颂，佛法有两种：讲说的佛法和需要证悟的佛法。那么，讲说的佛法如何寻找？需要证悟的佛
English
Moreover, to engage in mindfulness through seeing, to engage in mindfulness through equality, and to engage in mindfulness through supreme understanding. These mindfulness practices also cause the realm to increase, that is its meaning. Therein, the Bodhisattva thinks thus: Having generated the mind of enlightenment, if one desires unsurpassed enlightenment, no matter where one is born among gods and humans, one fears that one will not be able to practice the six perfections, therefore one prolongs it thus: What should I do so that I can practice the six perfections only from here? Thinking thus is to engage in mindfulness by seeing the future. If I respectfully practice the perfections and continuously practice them, then I will be equal to other Bodhisattvas in body, speech, and mind. I also practice the six perfections and continuously practice them, therefore I am equal to the Bodhisattvas in body, speech, and mind, thinking thus is equal mindfulness. I am the most excellent in conduct, practicing the conduct of the perfections, desiring to obtain a body that surpasses all the worlds, body and enjoyment, this is supreme understanding mindfulness. In order to summarize the mindfulness practices mentioned above, it is said: These virtuous mindfulness practices, the cause is the ten perfections, in short, the Bodhisattva's realm, is increasing. Starting from the mindfulness of rejoicing from seeing the cause, up to the mindfulness of supreme understanding, these mindfulness practices are the mindfulness practices that can perfect the accumulation of merit and wisdom, therefore they are called virtuous mindfulness practices. These mindfulness practices also rely on and depend on the ten perfections, therefore the cause is the ten perfections. Thus, these mindfulness practices cause the seeds and lineage of the perfections to grow and increase, therefore it is called realm increase. There are two verses on the distinction of seeking the Dharma, there are two kinds of Dharma: the Dharma to be taught and the Dharma to be realized. Then, how is the Dharma to be taught sought? The Dharma to be realized