Tibetan
སེམས་དཔའ་ནི་སྙིང་རྗེ་བ་ཙམ་དུ་ཡང་མ་ཟད་ཀྱི། སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འདོར་དུ་འཇུག་སྟེ་འདི་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །སྦྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་ཅན་བདེ་བ་མཐོང་ནས་སེམས་ལ་མོས་པ་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱོད་པ་མཐོང་ནས་དགའ་བར་གྱུར་པ་ནི་དགའ་བའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་མོས་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གང་ལ་ཡང་ཆགས་པ་དང་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང༌། སྦྱིན་ པ་ལ་སོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་ནམ། བདེ་བར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ཕྲོགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་ཞེ་སྡང་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སེམས་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མ་བྱས་སྨད་དང་ངོ་ཚ་དང༌། །བགྱིད་དང་ཡུལ་ལ་དགའ་བ་དང༌། །མི་སྐྱོ་བ་དང་འགོད་པ་དང༌། །བརྗོད་པ་ཡི་ནི་བློ་གྲོས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་ཡང་ངོ་ཚ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། མི་སྐྱོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། འགོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། བརྗོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཁམས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡེ་མ་བྱས་པ་དང༌། རྫོགས་པར་མ་བྱས་པ་ནི་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བྱས་པ་ལ་ནི་སྨད་པ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡེ་མ་བྱས་པ་དང༌། རྫོགས་པར་མ་བྱས་པ་དང༌། སྨད་པར་བྱས་ན་མཚར་བྱས་ཞེས་ངོ་ཚ་ཞིང་འགྱོད་པ་ནི་ངོ་ཚ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་རྒྱུན་དུ་སྤྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་སྤྲོ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་རྒྱུན་དུ་དམིགས་ཤིང་དེ་འབའ་ཞིག་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་གི །སེམས་གཞན་དུ་མ་གཡེངས་པ་ནི་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚེ། སྤྱོད་པར་མི་འདོད་པའི་སེམས་སྐྱེ་བ་སྐྱེས་ན་སེམས་འདི་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཡིན་པས་དགྲ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ནི་མི་སྐྱོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་འབྲེལ་པའི་ཆོས་སྟོན་པས་སྐྱོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་གཙུག་ལག་དང་གཞུང་དུ་འདྲི་ཞིང་འཇོག་པ་ནི་འགོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་འདི་ཉིད་ཀྱི་ནང་ནས་གྲངས་དང་མཚན་ཉིད་གོ་རིམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་གཙུག་ལག་ཏུ་འགོད་པའོ། །སེམས་ཅན་སོ་སོའི་སྣོད་དང་སྦྱར་ནས་སེམས་ཅན་གང་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་བཤད་པར་འོས་པའི་ སེམས་ཅན་དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་འཆད་པ་ནི་བརྗོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ངོ་ཚ་བའི་ཆོས་ལས་བརྩམས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་ཚ་བས་རྒྱུ་བྱས་ནས་ཤེའམ། ངོ་ཚ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མ་བྱས་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བྱས་པའོ། །ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྦྱིན་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཟང་ཟིང་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་ཆོས་སྦྱིན་པ་གསུམ་ལས་གཉིས་ཙམ་བྱེད་ཀྱི་གསུམ་ཆར་ཚང་བར་མི་བྱེད་པའམ། ཟང་ཟིང་སྦྱིན་པ་ལས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཙམ་གཏོང་གི་ཀུན་མི་གཏོང་བ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ་ལ་ཡང་སྙིང་ནས་སྐྱབས་མི་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ཙམ་དུ་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་ཡང་ཁ་ཅིག་འཆད་ཀྱི་ཁ་ཅིག་མི་འཆད་དེ། སློབ་དཔོན་བཅབས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལོག་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པ་ཙམ་སྨྲ་བའི་དངོས་པོ་མི་གཏོང་བ་དང༌། ཤན་པ་ལ་མཚོན་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྨད་འཚོང་མ་ལ་ནོར་སྦྱིན་པ་དང༌། བརྐུས་ནས་སྦྱིན་པ་དང་གཡོ་དང་སྒྱུས་བྱིན་པ་ནི་ལོག་པར་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ངོ་ཚ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་མ་བྱས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་བྱས་པ་དང༌། སྨད་པར་བྱས་པར་མཐོང་ནས་སེམས་ལ་གནོད་པ་ནི་ངོ་ཚ་བ་ཞེས་བྱའོ། །འཇུག་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་ངོ་ཚ་ནས་མ་བྱས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་བྱས་པ་དེ་སྤངས་ཏེ། བྱེད་པ་དང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྡོག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྨད་པ་དང་ལོག་པར་བྱ་བ་ལས་ནི་ལྡོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡུན་མི་རིང་བར་འགྱོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་འགྱོད་པ་ཞིག་བསྐྱེད་ན་ཡང་རྒྱུན་དུ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འགྱོད་པ་དང་རྒྱུན་དུ་ལྡན་ན་དགེ་བ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་མི་ནུས་པས་དེ་བས་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་
Chinese
菩萨不仅仅是慈悲的，还要舍弃悭吝等法，这才是慈悲。对于具有布施等功德的众生感到欢喜，这是指见到众生安乐而心中生起喜爱之情，这叫做欢喜。见到众生行持布施等六度而感到欢喜，这就是欢喜。对于没有烦恼的喜爱，这叫做舍。舍的自性是对任何事物都没有贪恋和嗔恨，并且祈愿具有布施等受用、安乐的众生，也不要生起贪恋之心；夺走受用、遭受痛苦的众生，也不要生起嗔恨之心，这样想就是舍的意思。未作、毁谤与羞耻，行作、境上生欢喜，不厌倦与安立，以及言说之智慧。这是说，还有忆念羞耻，忆念欢喜，忆念不厌倦，忆念安立，忆念言说，通过这些忆念，也能增长波罗蜜多的体性。其中，对于波罗蜜多完全没有做，或者没有圆满完成，这叫做未作。对于波罗蜜多颠倒行事，这叫做毁谤已作。像这样，对于完全没有做，或者没有圆满完成，或者做了毁谤，感到羞愧和后悔，这叫做忆念羞耻。为了众生的利益，应当恒常修持六度，心中充满喜悦，恒常专注于布施等六度，并且一心一意地安住于此，心不散乱于其他，这叫做忆念欢喜。在修持布施等六度时，如果生起不想修持的心，就生起这样的念头：这个心会阻碍我获得无上菩提，所以是我的敌人，生起这样的认识，这叫做忆念不厌倦。为了众生的利益，
English
A Bodhisattva is not only compassionate, but also relinquishes qualities such as miserliness, and this is compassion. To rejoice in beings who possess generosity, etc., means that joy arises when one sees beings happy, and this is called joy. Joy is when one rejoices upon seeing beings practice the six perfections, such as generosity. Furthermore, to be free from afflictions and to be fond of is called equanimity. The nature of equanimity is to be without attachment or hatred towards anything, and to pray that beings who possess enjoyment such as generosity, etc., or who are happy, may not develop attachment; and to think that beings who have been robbed of their enjoyments and have become miserable may not develop hatred, this is the meaning of equanimity. Unmade, disparagement, and shame, delight in doing and objects, non-discouragement and establishment, and the wisdom of speech. Furthermore, contemplating shame, contemplating joy, contemplating non-discouragement, contemplating establishment, and contemplating speech, through these contemplations, the element of perfection will also increase. Among them, that which has not been done at all, or has not been completed, is called unmade. To have acted perversely towards perfection is called disparagement. Thus, if one has not done it at all, or has not completed it, or has disparaged it, and feels ashamed and regretful, this is called contemplating shame. For the sake of beings, one should always practice the six perfections, and with a joyful mind, constantly focus on the six perfections such as generosity, and single-mindedly abide in them, without distracting the mind elsewhere, this is called contemplating joy. When engaging in the six perfections such as generosity, if a mind arises that does not want to practice, then one should generate the thought that this mind is an enemy because it obstructs the attainment of unsurpassed enlightenment, and to generate such a recognition is called contemplating non-discouragement. For the sake of beings,
Chinese
思维以与六度相关的法来救护，对于六度的法理和经论进行询问和安立，这称为安立于意。例如，就像这部《经庄严论》中，以数字、体性、次第等方式进行法理安立。结合不同众生的根器，对于什么样的众生适合宣说哪种波罗蜜多，就为该众生宣说该波罗蜜多，这称为讲述于意。从羞耻之法开始，意思是说以羞耻为因，或者说在羞耻的支配下。所谓“未做”是指，对于六度从始至终一点也没有做。所谓“未圆满”是指，布施有三种，即财物布施、无畏布施和法布施，只做其中两种，没有全部做完。或者说，财物布施也只是稍微施舍一点，没有全部施舍；无畏布施也只是口头上说说，实际上并没有真正救护；法布施也只是讲一部分，不讲另一部分，隐瞒上师，这称为未圆满。所谓“邪行”是指，只说布施的赞叹之语，而不施舍财物；向屠夫布施刀剑；向妓女布施钱财；偷盗后进行布施，以及以欺骗和虚伪进行布施，这称为邪布施。所谓“羞耻”是指，对于没有做、没有圆满做，以及看到被贬低而内心感到痛苦，这称为羞耻。所谓“进入”是指，像这样因为羞耻而没有做、没有圆满做的事情，舍弃它们，进入到做和圆满做的状态，这是它的意思。所谓“为了断除”是指，为了从贬低和邪行中解脱出来，这是它的意思。所谓“不会长久后悔”是指，即使产生后悔，也不应该持续产生后悔，这是它的意思。如果持续感到后悔，就无法进入善法，因此要布施等。
English
Thinking that one will be saved by teaching the Dharma related to the six perfections, and inquiring and establishing the principles and scriptures of the six perfections, this is called establishing in mind. For example, in this very Ornament of the Sutras, the principles are established in terms of numbers, characteristics, order, and so on. Combining with the different capacities of sentient beings, whichever perfection is suitable to be taught to which sentient being, that perfection is taught to that sentient being, this is called speaking in mind. Starting from the Dharma of shame, it means that shame is the cause, or that it is under the control of shame. The so-called "not done" means that one has not done even a little of the six perfections from beginning to end. The so-called "not complete" means that there are three types of giving: material giving, fearlessness giving, and Dharma giving. One only does two of them, not all three. Or, one only gives a little material giving, not all of it; one only says words of fearlessness giving, but does not actually protect; one only teaches part of the Dharma giving, and does not teach the other part, concealing the teacher, this is called incomplete. The so-called "wrong conduct" means that one only speaks praises of giving, but does not give material things; one gives knives to butchers; one gives money to prostitutes; one steals and then gives, and one gives with deception and falsehood, this is called wrong giving. The so-called "shame" means that one feels pain in the heart because one has not done, has not done completely, and sees that one is being degraded, this is called shame. The so-called "entering" means that one abandons what one has not done and has not done completely because of shame, and enters into the state of doing and doing completely, this is its meaning. The so-called "for the sake of turning away" means that it is for the sake of turning away from degradation and wrong conduct, this is its meaning. The so-called "will not regret for long" means that even if regret arises, one should not continue to generate regret, this is its meaning. If one continues to feel regret, one will not be able to enter into virtue, therefore one should give, and so on.