Tibetan
་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་འདི་གནས་ངན་ལེན་དང་བཅས། །བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ཞགས་པས་ཟིན། །འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་ལྡོག་པ་ནི། །དེ་ནི་ནང་དུ་གནས་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སེམས་འདི་གནས་ངན་ལེན་དང་བཅས་པས་ན་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྒྲས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ལ་བྱའོ། །གནས་ངན་ལེན་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གནས་ངན་ལེན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དང༌། སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཏོ། །དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ནི་ཆགས་སེམས་དང༌། གནོད་སེམས་ དང། ཡོད་མེད་དུ་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་གནས་ངན་ལེན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་སོ། །བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་དེ་གཉིས་དང་ལྡན་ཞིང་འབྲེལ་བས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ཞགས་པས་ཟིན། །ཞེས་བྱ་བས་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྒྱུ་བསྟན་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའོ། །ཅི་ཙམ་ཅི་ཙམ་གང་ཟག་ལ་བདག་ཡོད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་བདག་ཡོད་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བལྟས་པ་དེ་ཙམ་དུ་སེམས་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྲིད་དུ་གནས་ངན་ལེན་གཉིས་དང་མ་བྲལ་བ་དེ་སྲིད་དུ་འཁོར་བར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུན་དུ་འཁོར་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འཁོར་བ་ལས་ལོག་སྟེ་འཁོར་བར་མི་སྐྱེ་བ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་འཁོར་བ་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ད་ནི་ནམ་སེམས་ནང་དུ་གནས་པར་གྱུར་པ་ན་འཁོར་བ་ལས་ལྡོག་པར་འདོད་དོ། །སེམས་ནང་དུ་གནས་པ་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་རྟོགས་པ་སྤངས་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སེམས་ཙམ་ལ་སེམས་གནས་ཏེ་གཟུང་བ་ཡང་མི་དམིགས་འཛིན་པ་ཡང་མི་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། དེ་ནི་ས་དང་པོའི་དུས་ནའོ། །དངོས་པོ་མེད་འདོད་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མདོ་སྡེ་དེ་དག་གི་ངང་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བཤད་དེ། ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། །རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པར་བརྟགས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ
Chinese
为了教导，此心与恶处相连，被我执之索束缚，将要进入（轮回），而返回（解脱）呢？那是指心安住于内。如是说，此心与恶处相连，故将要进入（轮回），应如是结合。其中，心的词语是指阿赖耶识等心和心所法。所谓与恶处相连，恶处有两种，即身体的恶处和心的恶处。其中，身体的恶处是杀生和不予而取等。心的恶处是贪心和害心以及有无之分别念等。或者，恶处有两种，即烦恼障的习气和所知障的习气。所谓相连，是指与那两种习气相合且相关联之义。被我执之索束缚，是指显示恶处之因，我执是指于人我执和于法我执。无论何时，以颠倒之心视人有我、法有我，彼时心便会转变为烦恼障和所知障的习气之恶处等。只要不脱离二种恶处，便会进入轮回，意思是恒常于轮回中受生。从轮回中返回，不再于轮回中受生，称为解脱。如何能从轮回中返回呢？现在，当心安住于内时，便希望从轮回中返回。心安住于内，也是指舍弃能取和所取二者之分别念，心安住于二无自性的唯心上，即能取也不可得，所取也不可得时，便希望获得解脱，那是在初地之时。关于寻求事物不存在之理，有两颂，是指从那些经部的角度来说，一切法皆是无事物，且自性涅槃。如何是无事物，以及自性涅槃呢？对于进行考察，称为寻求。
English
For the sake of teaching, this mind is connected with bad places, bound by the rope of self-grasping, will enter (samsara), and return (to liberation)? That refers to the mind abiding within. Thus it is said, this mind is connected with bad places, therefore it will enter (samsara), it should be combined in this way. Among them, the term 'mind' refers to the mind and mental factors such as the Alaya-vijnana. The so-called 'connected with bad places' means there are two kinds of bad places, namely the bad places of the body and the bad places of the mind. Among them, the bad places of the body are killing and taking what is not given, and so on. The bad places of the mind are attachment and harmful thoughts, as well as the discrimination of existence and non-existence, and so on. Alternatively, there are two kinds of bad places, namely the habitual tendencies of the obscuration of afflictions and the habitual tendencies of the obscuration of knowledge. The so-called 'connected' means it has the meaning of being combined and related to those two habitual tendencies. 'Bound by the rope of self-grasping' means showing the cause of bad places, self-grasping refers to grasping at the self of a person and grasping at the self of phenomena. Whenever, with a reversed mind, one sees that a person has a self and phenomena have a self, at that time the mind will transform into the bad places of the habitual tendencies of the obscuration of afflictions and the obscuration of knowledge, and so on. As long as one does not separate from the two kinds of bad places, one will enter samsara, meaning one will constantly be born in samsara. Returning from samsara, no longer being born in samsara, is called liberation. How can one return from samsara? Now, when the mind abides within, one hopes to return from samsara. The mind abiding within also refers to abandoning the discrimination of the grasper and the grasped, the mind abides on the mind-only that is without two natures, that is, when the grasper is also not found and the grasped is also not found, one hopes to attain liberation, that is at the time of the first bhumi. Regarding the search for the reason why things do not exist, there are two verses, which means that from the perspective of those sutras, all phenomena are without things and are naturally in nirvana. How are they without things, and naturally in nirvana? To investigate this is called searching.
Tibetan
་ཆོས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་དང༌། གཞན་དབང་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་ཆོས་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་གནས་པ་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་ཡོད་པར་རང་བཞིན་མེད་པས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་བཞིན་དུ་མེད་པས་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བརྟག་པ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།། རང་དང་རང་གི་བདག་ཉིད་མེད། །བདག་གི་དངོས་ལ་མི་གནས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། རང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རང་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་དབང་གི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བའི་ཚེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་བསྐྱེད་པར་ཟད་ཀྱི་རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཉིད་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིས་ནི་སྐྱེ་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་ཆོས་རྣམས་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་མུ་སྟེགས་པ་གྲངས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་ལས་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་ཞེའམ། ས་བོན་ལ་མྱུ་གུ་ཡོད་བཞིན་དུ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་རང་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་རྣམས་འགགས་ཏེ་ཞེས་པ་རྣམས་སླར་ཡང་བཟླས་ནས་སྔོན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིས་ནི་ཞིག་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་མུ་སྟེགས་པ་གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞིག་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་སོང་བ་མ་ཡིན་གྱི་མངོན་པར་གནས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་གནས་པའི་རང་བཞིན་མེད་པས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་གི་དངོས་པོ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ད་ལྟར་གྱི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འགག་གོ །སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་དང་གསུམ་ལ་སོགས་པར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིས་ནི་གནས་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་མུ་སྟེགས་པ་གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱིས། ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་ནས་ཐ་གི་ཟང་གཅིག་ཏུ་གནས་ཏེ། འགོག་གོ་ཞེས་བཏགས་བ་ཞེས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཛིན་པ་བཞིན་དུ་དེ་མེད་པར། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མེད་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་སོ
Chinese
法有三种，即遍计所执、依他起和圆成实。依他起的法有生、灭、住，具有行相的三种特征，因为没有自性，所以称为无实。遍计所执的法，因为不像所执著的那样存在，所以称为无自性。为了考察它，用两个偈颂来阐述，这就是它的意义。 “自与自性无，不居于自物。” 其中，“自”的意思是，因为自身没有实体，所以称为无自性。为什么呢？因为依他起的诸法在产生时，完全是由其他因缘所生，自己不能生自己。这表明了生是无自性的。或者说，诸法是从未来时不存在的状态中产生的，所以称为生。而数论外道认为，存在一个名为“主”的东西，诸法由此而生，或者像种子中已经存在芽一样，由因缘产生。因为自己已经存在实体，所以没有生，因此称为无自性。因为在自己的自性中没有实体，所以称为无自性。为什么呢？因为“诸法灭已”等再次重复，不再像以前的自性那样产生。这表明了灭是无自性的。或者说，数论外道认为，灭也不是完全消失，而是显现存在。因此，因为没有住的自性，所以称为无自性。因为不住于自己的事物，所以称为无自性。为什么呢？因为现在产生的诸法也是刹那性的，刹那产生后立即消失。因为不住于两三个刹那等等。这表明了住是无自性的。或者说，数论外道认为，诸法产生后，住在一个叫做“塔格桑”的地方，然后才停止。因为没有所谓的“塔格桑”，所以称为无自性。 “如执彼无故，立为无自性。” 就像孩子等
English
There are three types of dharmas: the completely imputed, the other-dependent, and the thoroughly established. The other-dependent dharmas have arising, ceasing, and abiding, possessing the three characteristics of conditioned phenomena. Because they lack inherent existence, they are called unreal. The completely imputed dharmas, because they do not exist as they are apprehended, are called without inherent existence. To examine this, it is explained with two verses, and this is its meaning. "Self and self-nature are absent, because they do not abide in self-entity." Here, the meaning of "self" is that because the self lacks entity, it is called without self-nature. Why? Because when other-dependent dharmas arise, they are produced entirely by other causes and conditions, and the self cannot produce itself. This shows that arising is without inherent existence. Alternatively, dharmas are said to arise from a state of non-existence in the future, hence the term "arising." However, the Samkhya heretics claim that there exists something called "the Principal," from which dharmas arise, or that just as a sprout exists in a seed, it is produced by causes and conditions. Because the self already has entity, there is no arising, hence it is called without self-nature. Because there is no entity in one's own nature, it is called without self-nature. Why? Because the phrase "when dharmas cease" is repeated again, and they do not arise as their previous nature. This shows that cessation is without inherent existence. Alternatively, the Samkhya heretics claim that cessation is not a complete disappearance, but rather a manifest abiding. Therefore, because there is no inherent nature of abiding, it is called without self-nature. Because it does not abide in its own entity, it is called without self-nature. Why? Because the dharmas that arise now are also momentary, and immediately cease after arising. Because they do not abide for two or three moments, and so on. This shows that abiding is without inherent existence. Alternatively, the Samkhya heretics claim that dharmas arise and abide in a place called "Tagasang" before ceasing. Because there is no such thing as "Tagasang," it is called without self-nature. "Because that is absent as it is apprehended, it is established as without self-nature." Like children, etc.