Tibetan
ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མདོར་ན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད་དེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ། དངོས་པོ་མེད་དང་དངོས་པོ་ཡོད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བས་རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །མ་ཞི་བ་དང་ཞི་བ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏེ། མ་ཞི་བས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་ཞི་བས་ནི་རྣམ་པར་བྱང་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་དོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅེས་བྱ་ བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་མཚོན་བྱེད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་གཞི་དང་གཞག་པ་དང་མེ་ལོང་དང་སྣང་བ་དང་གནས་སོ། །དེ་ལ། རྒྱུ་མཐུན་ཆོས་ལ་དམིགས་ན་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞི་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་བཤད་པའི་ཆོས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དུས་ན་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལ་ཉན་པ་དང་སེམས་པ་དང་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའོ། །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཞག་པ་ནི་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་གཞི་དང་རིགས་རྣམ་པ་གསུམ་པ་དང་རྣམ་པ་བཞིས་དྲོད་ཀྱི་ཚེ་ན་ནི་མིང་རྣམ་པ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད། རྩེ་མོའི་ཚེ་ན་ནི་དོན་རྣམས་སྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་བཟོད་པའི་དུས་ན་ནི་གཟུང་བ་སྤངས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་མཆོག་གི་དུས་ན་ནི་འཛིན་པ་སྤངས་པའི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པའི་བག་ཆགས་སེམས་ལ་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཀྱི་ཁམས་ལ་གནས་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་མེ་ལོང་ནི་སེམས་ཀྱི་ཁམས་ལ་གནས་པ་སྟེ། ས་དང་པོའི་དུས་ན་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཙམ་དུ་རྟོག་པ་ལ་གནས་པ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་ཁམས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་གོང་དུ་མིང་ལ་གནས་པར་བཤད་པ་ཉིད་ལ་སེམས་ཀྱི་ཁམས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ཁམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གཟུང་འཛིན་སྤངས་པའི་མིང་ནི་ཕུང་པོ་བཞི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་གནས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཁམས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མེ་ལོང་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། མེ་ལོང་གི་
Chinese
究竟圆成的体性如上所说。总而言之，究竟圆成的体性有三种说法：自性、遍计烦恼、清净体性和无分别体性。其中，“无实与有实，实与无实等性”，这句偈颂显示了自性。“未寂静与寂静”，这句偈颂显示了遍计烦恼和清净体性。未寂静阐述了遍计烦恼的体性，寂静阐述了清净的体性。“无分别”阐述了无分别的体性。现在要阐述象征，即是所依、所立、镜子、显现和处所。其中，“若缘顺品法”，指的是所依是缘于顺品的法。对此，诸佛了知人与法无我后所说的法，即十二部经，被称为顺品法。在凡夫位时，听闻、思维和修习十二部经，就是缘于顺品法。“如理作意”，指的是所立是信解行地，以三种或四种方式，在暖位时，了知名非实有；在顶位时，了知诸法如幻；在忍位时，舍弃所取；在世第一法位时，舍弃能取，这便是如理作意，称为所立。因为它将证悟出世间法的习气安立于心中。 “安住于心界”，指的是镜子是安住于心界。初地时，安住于三界唯心之想，这便是安住于心界。也就是上面所说的安住于名，就被称为安住于心界。心界即是空性。舍弃能取所取的名，安住于四蕴二无自性的体性，这便是安住于心界。那么，为什么称之为镜子呢？因为镜子
English
The nature of the perfectly accomplished is as described above. In short, the nature of the perfectly accomplished is explained in three ways: self-nature, completely afflicted, pure nature, and non-conceptual nature. Among them, "Unreal and real, real and unreal are equal," this verse shows the self-nature. "Not peaceful and peaceful," this verse shows the completely afflicted and pure nature. Not peaceful explains the nature of the completely afflicted, and peaceful explains the pure nature. "Non-conceptual" explains the non-conceptual nature. Now we will explain the symbols, which are the basis, the established, the mirror, the appearance, and the place. Among them, "If one focuses on the conforming Dharma," refers to the basis being focused on the Dharma of conforming qualities. In this regard, the Dharma spoken by the Buddhas after realizing the selflessness of persons and phenomena, namely the twelve divisions of scripture, is called the Dharma of conforming qualities. In the state of ordinary beings, listening to, contemplating, and meditating on the twelve divisions of scripture is focusing on the Dharma of conforming qualities. "Appropriate attention," refers to the established being the ground of practice of faith, and with three or four aspects, in the heat stage, one understands that names are not real; in the peak stage, one understands that all phenomena are illusory; in the forbearance stage, one abandons the object of grasping; in the stage of the supreme worldly Dharma, one abandons the grasper, this is appropriate attention, called the established. Because it establishes the habit of realizing the Dharma beyond the world in the mind. "Dwelling in the realm of mind," refers to the mirror dwelling in the realm of mind. In the first bhumi, dwelling in the thought that the three realms are only mind is called dwelling in the realm of mind. That is, what was said above about dwelling in name is called dwelling in the realm of mind. The realm of mind is emptiness. Abandoning names that grasp and are grasped, dwelling in the nature of the four aggregates without duality is called dwelling in the realm of mind. So, why is it called a mirror? Because the mirror
Tibetan
ནང་དུ་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་དང་འདྲ་བར་ཡེ་ཤེས་དེས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཁོང་དུ་ཆུང་པས་མེ་ལོང་ཞེས་བྱའོ། །ཡོད་མེད་དོན་དུ་མཐོང་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། །སྣང་བ་ནི་ས་གཉིས་ནས་ས་བཅུ་མན་ཆད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བྱ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་གང་གིས་ཡོད་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་ཡོད་པར་མཐོང༌། མེད་པའི་ཆོས་ལ་མེད་པར་མཐོང་བ་ལ་སྣང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་ཡོད་ པར་མཐོང༌། ཀུན་བརྟགས་ནི་མེད་པར་མཐོང་ངོ༌། །གནས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་གནས་པ་གཞན་དུ་གྱུར་བར་འཐོབ་སྟེ། གནས་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་གོང་དུ་གནས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་ཡུལ་དང༌། དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་གནས་གྱུར་ན་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དག་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུར་བལྟའོ། །དེ་ལ་གཞི་དང་གཞག་པ་དང༌། །མེ་ལོང་དང་སྣང་བ་ནི་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གནས་ནི་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མདོར་ན་ཚིག་དེ་དག་གིས་ལམ་རྣམ་པ་ལྔ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང༌། སྦྱོར་བའི་ལམ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་དང༌། མཐར་ཐུག་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པས་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་བསྟན་ཏོ། །ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ཀྱི་ཁམས་ལ་གནས་པས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་བསྟན་ཏོ། །ཡོད་མེད་དོན་དུ་མཐོང་བས་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་བསྟན་ཏོ། །གནས་ཀྱིས་མཐར་ཐུག་པའི་ལམ་བསྟན་ཏོ། །མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་རྣམ་པ་ལྔ་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པའི་རྟེན་དང་གཞིར་གྱུར་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་རྒྱུ་འདྲ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་རྒྱུའོ། །གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་དང་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བཤད་པ་དང་གཉིས་སུ་དོན་མི་མཐུན་པ་མེད་པས་ན་བཤད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་གནས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་བཤད་པའི་དོན་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། དེ་བས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར། །འཕགས་རིགས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་པ། །མཚུངས་དང་ཁྱད་པར་འདྲི་བ་མེད། ལྷག་པ་མ་ཡིན་མཚན་ཉིད་འདོད། །ཅེས་སྨོས་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་འཕགས་པའི་རིག
Chinese
就像里面出现影像一样，那个智慧对所有应知事物没有颠倒地完全通达，所以叫做镜子。将有和没有如实照见。所谓“显现”，是指从二地到十地以下的超世间智慧。显现是指以智慧如实照见有为有，照见无为无。其中，将依他起和圆成实照见为有，将遍计所执照见为无。安住是指在佛地安住，获得转依。关于转依的体性，就像前面在解释转依时所说的那样，如果根等转依，就能获得这样的功德。其中，基和所依，镜子和显现是因的体性。安住是果的体性。总之，这些词语显示了五道，即资粮道、加行道、见道、修道和究竟道。其中，以缘取同类法显示了资粮道。以如理作意显示了加行道。以安住于心之自性显示了见道。以如实照见有无显示了修道。以安住显示了究竟道。所谓“以五种体性的瑜伽”，是指止观双运的修习叫做瑜伽。五种法成为修习瑜伽的所依和基础，所以叫做“以瑜伽”。所谓“成为通达彼之因”，是指佛陀通达人法二无我是因。十二部经是果。因为通达和宣说十二部经二者意义没有差别，所以一切所说之法都叫做同类法。为了阐述在佛地转依的意义，因此说：“因此成为平等性，圣种极其无垢染，不问相同与差别，不欲增上之体性。”这是说，在无漏法界清净的体性中，是圣者的种姓。
English
Just as images appear within, that wisdom completely and without error comprehends all knowable things, therefore it is called a mirror. It sees existence and non-existence as they are. The term 'manifestation' refers to the supramundane wisdom from the second to the tenth bhumis. Manifestation means that with wisdom, one sees what exists as existing, and what does not exist as not existing. Among these, the dependent nature and the perfectly established nature are seen as existing, while the imputed nature is seen as non-existent. Abiding refers to abiding in the state of Buddhahood, attaining transformation. The characteristic of transformation is like what was said earlier when explaining transformation: if the faculties and so forth are transformed, one will attain such qualities. Among these, the basis and the support, the mirror and manifestation, are the characteristics of the cause. Abiding is the characteristic of the result. In short, these words indicate the five paths: the path of accumulation, the path of preparation, the path of seeing, the path of meditation, and the path of consummation. Among these, focusing on similar phenomena indicates the path of accumulation. Proper attention indicates the path of preparation. Abiding in the nature of mind indicates the path of seeing. Seeing existence and non-existence as they are indicates the path of meditation. Abiding indicates the path of consummation. The phrase 'through the yoga of the five characteristics' means that the practice of uniting calm abiding and insight is called yoga. Because the five dharmas become the support and basis for practicing yoga, it is called 'through yoga.' The phrase 'becoming the cause of comprehending that' means that the Buddha's comprehension of the selflessness of persons and phenomena is the cause. The twelve branches of scripture are the result. Because there is no difference in meaning between comprehension and the explanation of the twelve branches of scripture, all the teachings that are explained are called similar phenomena. To explain the meaning of transformation in the state of Buddhahood, it is said: 'Therefore, it becomes equality, the noble lineage is extremely stainless, there is no questioning of sameness or difference, it does not desire the nature of increase.' This means that in the pure nature of the uncontaminated dharma realm, it is the lineage of the noble ones.