Tibetan
ལམ་རིག་པ་ནི་མ་རིག་པ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲས་ནི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་བ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་ལ་བྱ་བའམ། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་བསྙེམས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་བསྙེམས་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་ལ་བྱའོ། །འདིར་ཉོན་མོངས་པ་སྨོས་ཀྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་དངོས་སུམ་སྨོས་ཀྱང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཁྲོ་བ་དང༌། ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྨོས་པ་ལྟ་བུར་བསྟན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་དང༌། བཅུའི་ནང་དུ་མ་རིག་པ་ཡང་འདུས་མོད་ཀྱི་མ་རིག་པ་བཀར་ཏེ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་སྨོས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་ པ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བྱེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྨོངས་པ་མེད་པ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་རྨོངས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་རྟོག་པ་ན་མ་རིག་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྟོག་པ་འབྱུང་བ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་གི་ཁམས་ལས་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལ་རྟོག་པ་བསྟན་ཏོ། །མ་རིག་ཉོན་མོངས་ལྷན་ཅིག་འཇུག །ཅེས་བྱ་བས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལ་རྟོག་པ་བསྟན་ཏོ། །རྫས་གཉིས་དག་ནི་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་ཡང་རྫས་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བའི་རང་བཞིན་ཡང་མེད་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་ཡི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་གོང་དུ་ཆོས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཐོབ་པ་བཤད་པ་ཉིད་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དུས་ནས་ཉན་པ་དང་སེམས་པ་བྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པ་ནི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རང་གི་ཁམས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་དང་པོ་ཐོབ་པའི་ལས་བསྟན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་གི་ཁམས་དང་རྒྱུའི་
Chinese
通达之路即是无明本身。烦恼之声是指贪欲、嗔恚、我慢、无明、见解和怀疑，这被称为六种烦恼，或者指贪欲、嗔恚、我慢、无明、坏聚见、边执见、邪见、见取见、戒禁取见和怀疑，这被称为十种烦恼。此处虽仅提及烦恼，但实际上也暗示了如忿怒和怀恨在内的近烦恼。虽然无明包含在六种和十种烦恼之中，但将其单独列出是为了表明它对所有烦恼都起主导作用，因为没有愚昧就不会产生烦恼，烦恼源于愚昧。所谓“分别念极生”，是指当对色、声等事物产生能取和所取的分别念时，无明、烦恼和近烦恼会同时产生，这被称为分别念极生。所谓“自之界中显二相”，是指对所知障的分别念。所谓“无明烦恼俱时转”，是指对烦恼障的分别念。所谓“二事皆悉极除遣”，是指虽然显现为能取和所取，但二者实则已被完全去除，这意味着既无所取的自性，也无能取的自性。如果能如此理解，那就是对遍计烦恼之相的彻底探寻。所谓“得所缘之差别”，是指前文所说的获得法之所缘本身，即被称为获得所缘之差别。具体而言，从凡夫阶段开始，通过听闻和思考，直到胜解行地的最高阶段，认识到一切法皆由心生，这被称为获得所缘之差别，也就是获得所缘差别之人的定义。所谓“自之界中”，是指获得初地之业，即表示分别念智慧的自性与因。
English
The path of understanding is ignorance itself. The term "afflictions" refers to desire, anger, pride, ignorance, views, and doubt, which are known as the six afflictions, or desire, anger, pride, ignorance, view of the aggregates as a self, clinging to extremes, wrong views, holding views as supreme, holding to discipline and vows as supreme, and doubt, which are known as the ten afflictions. Although only afflictions are mentioned here, it is implied that near afflictions such as anger and resentment are also included. Although ignorance is included within the six and ten afflictions, it is listed separately to show that it dominates all afflictions, because without delusion, afflictions do not arise, and afflictions arise from delusion. The phrase "conceptualization arises intensely" means that when conceptualizations of grasping and being grasped arise with regard to forms, sounds, and so on, ignorance, afflictions, and near afflictions arise simultaneously, which is called intense arising of conceptualization. The phrase "appearing as two from one's own realm" indicates conceptualization of the obscuration of knowledge. The phrase "ignorance and afflictions operate together" indicates conceptualization of the obscuration of afflictions. The phrase "the two entities are completely abandoned" means that although they appear as grasper and grasped, the two are actually completely abandoned, meaning that there is neither the nature of the grasped nor the nature of the grasper. Understanding this is the thorough search for the characteristics of pervasive affliction. The phrase "having obtained the distinction of the object" refers to what was previously explained as obtaining the object of dharma itself, which is called obtaining the distinction of the object. Specifically, from the stage of ordinary beings, starting from listening and contemplating, up to the highest stage of the land of adhimukti-caryā, knowing that all dharmas are born from the mind is called obtaining the distinction of the object, which is the definition of a person who has obtained the distinction of the object. The phrase "from one's own realm" indicates the activity of obtaining the first bhūmi, which indicates the nature and cause of the wisdom of conceptualization.