Tibetan
་སུ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་བསྙེམས་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་བསྙེམས་པའི་བག་ཆགས་ལ་ལྟ་བའི་མཚན་མ་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ནི་ལྟ་བའི་མཚན་མ་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་དག་པར་གནོད་པ་ནི་གང་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་ན་ལས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་གདམས་པ་འཛིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ལ་གནས་པས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་ཐོབ་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་གནས་པ་དེས་ས་དང་པོ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ས་དང་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མན་ངག་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལས་ལེན་ཅིང་འཛིན་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ནོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྦྱོར་བ་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་བ་དང་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྲངས་ཉེ་བར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །གསུང་རབ་དེ་ངག་གི་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་གྲངས་སུ་ཡོད་བ་རྟོགས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤྱོད་ཡུལ་གྲངས་ཉེ་བར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་གིས་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་གྲངས་ཉེ་བར་རྟོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་གང་གིས་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལ་གསུང་རབ་འདིའི་ནང་ནས་མིང་གི་གྲངས་ནི་འདི་སྙེད་ཅིག་འབྱུང༌། ཚིག་གི་གྲངས་ནི་འདི་སྙེད་ཅིག་འབྱུང༌། ཡི་གེའི་གྲངས་ནི་འདི་སྙེད་ཅིག་འབྱུང་ཞེས་རྟོགས་པ་ནི་གྲངས་ཉེ་བར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །སྦྱོར་བ་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཉིས་ལས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཇུག་པ་ཉེ་བར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཅན་ནི་གང་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གིས་ཆོས་ གཉིས་ཀྱི་ཚད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་ནི་འཇུག་པ་ཉེ་བར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་གིས་ཤེའམ། གང་ཟག་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྣམ་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ཉེ་བར་རྟོགས
Chinese
即视我见，边执见，邪见，见取见，戒禁取见的习气，消除这些见的相状，这是因为通达了人无我，就能消除见的相状。正确地领受是指在法的传承中，从佛和菩萨那里接受教诲。安住于大乘种姓，发起菩提心后，获得四种随喜行三昧，这被称为法的传承。为了使安住于法的传承者获得初地，从佛和菩萨那里接受并领受能够获得初地的三昧的诀窍，这就是正确领受，即作意。为了显示具有加行的第一种作意，宣说了“具有加行的，对三昧的行境数量接近了悟”等等。三昧的行境是经部等十二部经。了悟这些经文存在于语言的名、词、字的数量中，这被称为具有加行的，对三昧行境数量接近了悟。为了显示其意义，宣说了“谁对经部等的名、词、字的数目接近了悟”。“谁”是指哪个作意。“作意并了悟的差别在于，谁对经部等十二部经，从这些经文中了悟到，名的数量有多少，词的数量有多少，字的数量有多少，这被称为具有加行的，对数量接近了悟。为了显示两种具有加行的作意，宣说了“具有加行的，对趣入接近了悟，即谁对两种相趣入接近了悟”等等。为了使谁能通达两种法的量，加行被称为具有加行的，对趣入接近了悟。其中“谁”是指哪个作意，或者哪个补特伽罗的同义词。对两种相趣入接近了悟
English
Namely, the view of self, the view of holding to extremes, the wrong view, the view of holding to views, and the habitual tendencies of holding to moral discipline and asceticism, eliminating the characteristics of these views. This is because understanding the selflessness of persons eliminates the characteristics of views. Correctly receiving refers to receiving teachings from the Buddhas and Bodhisattvas in the lineage of the Dharma. Residing in the lineage of the Great Vehicle, after generating the mind of Bodhicitta, obtaining the four samadhis of joyful conduct is called the lineage of the Dharma. In order for the one who abides in the lineage of the Dharma to attain the first ground, receiving and holding the key instructions of the samadhi that can attain the first ground from the Buddhas and Bodhisattvas is the meaning of correctly receiving, namely, attention. In order to show the first attention with application, it is said, "With application, closely realizing the number of objects of samadhi," and so on. The objects of samadhi are the twelve branches of scripture, such as the Sutras. Understanding that these scriptures exist in the number of names, words, and letters of language is called having application, closely realizing the number of objects of samadhi. In order to show its meaning, it is said, "Who closely realizes the number of names, words, and letters of the Sutras, etc." "Who" refers to which attention. The difference between attention and realization lies in who, with respect to the twelve branches of scripture such as the Sutras, realizes from within these scriptures how many names there are, how many words there are, and how many letters there are. This is called having application, closely realizing the number. In order to show the two kinds of attention with application, it is said, "Having application, closely realizing entry, that is, who closely realizes entry into the two aspects," and so on. In order for who to understand the measure of the two dharmas, application is called having application, closely realizing entry. Among them, "who" refers to which attention, or the synonym for which person. Closely realizing entry into the two aspects
Tibetan
་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་ཚད་ལ་འཇུག་པ་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་དང༌། མིང་དང་ཚིག་གཉིས་ཀྱི་ཚད་ལ་འཇུག་པ་ཉེ་བར་རྟོགས་པའོ། །དོན་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་ཚད་ལ་འཇུག་པ་དང༌། མིང་དང་ཚིག་གི་ཚད་མེད་པ་ལ་འཇུག་པའོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་ཚད་ཡོད་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་ཚད་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡི་གེའི་ཕྱི་མོ་ནི་ཨ་ནས་ཀའི་བར་དུ་བཞི་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་སྦྱིན་དང་མཆོད་སྤྱིན་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་བ་དང༌། འདུས་བྱས་མི་རྟག་ཅེས་ཚིག་ཏུ་བཏགས་པ་རྣམས་ལ་ཚད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་མིང་དང་ཚིག་གི་ཚད་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེ་དེ་དག་གི་ནང་ནས་མིང་དང་ཚིག་དཔག་ཏུ་མེད་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོར་བ་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྟོག་པ་ཉེ་བར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཅན་ནི། གང་གིས་གཉིས་བཟུང་ནས་ཀུན་རྟོག་པ་གཉིས་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ཟག་གང་གིས་ཤེའམ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མིང་གཟུང་བ་དང་དོན་གཟུང་བའི་སྒོ་ནས་མིང་དང་དོན་གཉིས་རྟོགས་ན་དེ་གཉི་ག་ཉིད་ཀྱིས་དོན་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཀུན་རྟོག་པ་ཉེ་བར་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དོན་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མིང་ལ་ཀུན་རྟོག་པ་གཟུང་སྟེ། དོན་ལ་ཀུན་རྟོག་པ་གཟུང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་དང༌། ལྷ་སྦྱིན་དང་མཆོད་སྤྱིན་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཤེས་པ་ནི་མིང་ལ་ཀུན་རྟོག་པས་གཟུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མིང་ཤེས་ནས་བུམ་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ལ་དེའི་དོན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ལྟོ་ཟླུམ་པོ་སྐེ་དང་སྡེང་སྡེང་པོ་ཆུ་བླུགས་སུ་རུང་བ་སྟེ། རྟོགས་པ་ནི་མིང་གི་སྒོ་ནས་དོན་ལ་ཀུན་རྟོག་པ་གཟུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཀུན་རྟོག་པ་གཟུང་སྟེ། ཀུན་རྟོག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ལྟོ་ཟླུམ་པོ་སྐེ་དང་སྡེང་སྡེང་པོ་ཆུ་ བླུགས་སུ་རུང་བ་དེ་ལ་མིང་དུ་ཇི་སྐད་བྱ་ཞེན། དེ་ལ་ནི་བུམ་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་རྟོགས་པ་ནི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡི་གེ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་ཀ་དང་ཨ་ལ་སོགས་པ་གུག་སྐྱེད་མེད་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་མི་བཞག་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡི་གེ་འབྲུ་
Chinese
被称为是对文字的量度进入而接近领悟，以及对名和词两种的量度进入而接近领悟。为了显示那个意义，说了对文字的量度进入，以及对名和词的无量进入。知道文字的量度是进入文字的量度，因为文字的根本从阿到嘎之间没有超过四十八个。拉杰（ལྷ་སྦྱིན་， देवदत्त，devadatta，天授）和乔杰（མཆོད་སྦྱིན་，दत्त，datta，给予）被称为名字，以及有为法无常被称为词，对这些没有量度地领会是进入名和词的无量，因为在般若波罗蜜多十万颂等经部中，名和词无数地出现。为了显示具有作用的作意第三种，是具有接近领悟遍计作用的，说了“由谁执取二者而接近领悟二种遍计”等等。所谓“由谁”，意思是说由哪个补特伽罗知晓？或者由哪个作意知晓？通过执取名和执取义的方式，如果领悟了名和义二者，那么仅仅通过那二者就能领悟意义，这被称为具有接近领悟遍计作用。为了领悟那个意义，说了“在名上执取遍计，在义上执取遍计”等。知道瓶子和布匹，以及拉杰（ལྷ་སྦྱིན་， देवदत्त，devadatta，天授）和乔杰（མཆོད་སྦྱིན་，दत्त，datta，给予）等名字，这被称为在名上以遍计执取。像这样知道名字后，如果问瓶子的名字，它的意义是什么呢？是肚子圆圆的，脖子和颈部细长的，可以装水的。领悟到这是从名字的角度在义上执取遍计。那个遍计被执取，被称为遍计。对于“瓶子”这个词的意义，肚子圆圆的，脖子和颈部细长的，可以装水的，那个应该叫什么名字呢？领悟到那个应该叫做瓶子，这是从意义的角度命名。所谓“文字不是遍计”，对于文字嘎和阿等等没有弯曲的那些，不认为是遍计。那是因为什么呢？文字的音节
English
It is said to be close to realizing the measure of letters, and close to realizing the measure of the two, name and word. In order to show that meaning, it is said that entering into the measure of letters, and entering into the immeasurable of name and word. Knowing the measure of letters is called entering into the measure of letters, because the root of letters does not exceed forty-eight from A to Ka. Lhajin (ལྷ་སྦྱིན་, देवदत्त, devadatta, Given by the gods) and Chojin (མཆོད་སྦྱིན་, दत्त, datta, Given) are called names, and conditioned phenomena are impermanent is called a word, and understanding these immeasurably is called entering into the immeasurable of name and word, because in the Prajnaparamita in One Hundred Thousand Lines and other sutras, names and words appear immeasurably. In order to show the third application of mind, which has application of near realization of conceptualization, it is said, "By whom, grasping the two, near realization of the two conceptualizations," and so on. The meaning of "by whom" is: By which person is it known? Or by which application of mind? If one understands the two, name and meaning, through grasping name and grasping meaning, then one will understand the meaning through those two alone, which is called having the application of near realization of conceptualization. In order to realize that meaning, it is said, "Grasping conceptualization on name, and grasping conceptualization on meaning," and so on. Knowing the names of vase and cloth, and Lhajin (ལྷ་སྦྱིན་, देवदत्त, devadatta, Given by the gods) and Chojin (མཆོད་སྦྱིན་, दत्त, datta, Given), this is called grasping with conceptualization on name. Having known the name in this way, if one asks the name of the vase, what is its meaning? It is that the belly is round, the neck and neck are slender, and it can hold water. Realizing that this is grasping conceptualization on meaning from the perspective of name. That conceptualization is grasped and called conceptualization. For the meaning of the word "vase," the belly is round, the neck and neck are slender, and it can hold water, what should that be called? Realizing that it should be called a vase, this is naming from the perspective of meaning. The so-called "letter is not conceptualized," for the letters Ka and A, etc., those without curves are not considered conceptualized. Why is that? The syllable of the letter