Tibetan
སྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཡང་དག་པའི་ངག་གིས་བྱེད་པས་ན་འདིས་ནི་ཡང་དག་པའི་ངག་བསྟན་ཏོ།། འཕགས་པ་འདུན་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བཞུགས་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ནི་འཕགས་པ་འདུན་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སྲོག་གཅོད་པ་ནས་ལོག་པར་ལྟ་བའི་བར་དག་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས་ཤིང་ རང་བཞིན་གྱིས་དགེ་བ་བཅུ་ལ་གནས་པ་ནི་འཕགས་པ་བདུན་བར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ལ་གནས་པར་ཞུགས་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐས་བྱེད་པས་ན་འདིས་ནི་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་བསྟན་ཏོ།། བསྙུངས་པའི་ཚུལ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ལུང་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་ལས་ལྷག་པར་མི་ཚོལ་ཞིང་བསྙུངས་པ་དང༌། གཡོ་དང༌། སྒྱུས་མི་འཚོ་བ་ནི་བསྙུངས་པའི་ཚུལ་དུ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡང་དག་པའི་འཚོབས་བྱེད་པས་ན་འདིས་ནི་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་བསྟན་ཏོ། །སྔོན་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པས་ཐོབ་པའི་ལམ་ལ་གོམས་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ས་ནས་ས་དང་པོའི་བར་དུ་བསྒོམས་པས་ས་དང་པོའི་ཚེ་བརྩོན་འགྲུས་ཁྱད་ཞུགས་པ་ནི་སྔོན་ཡོངས་སུ་བསྒོམས་པས་ཐོབ་པའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ས་གཉིས་ནས་ས་བཅུ་མན་ཆད་བརྩོན་འགྲུས་ཁྱད་ཞུགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་གོམས་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བས་བྱེད་པས་ན་འདིས་ནི་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་གནས་པའི་མཚན་མ་མི་བརྗེད་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཆོས་དེ་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པའི་ཚེ་ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པའི་ཚེ་གཉེན་པོ་མཚན་མ་རྣམ་པ་གསུམ་མི་རྗེད་པར་བྱེད་པ་ནི་མཚན་མ་མི་བརྗེད་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡང་དག་པས་བྱེད་པས་ན་འདིས་ནི་ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་བསྟན་ཏོ། །མཚན་མ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་དང་གཟེངས་བ་སྟོང་པའི་མཚན་མ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མའོ། །དེ་ལ་ནམ་སེམས་རྒོད་པར་གྱུར་པའི་དུས་ན་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་བསྒོམས་ཏེ་རྒོད་པ་ཞི་བར་བྱའོ། །ནམ་སེམས་ཞུམ་པར་གྱུར་
Chinese
所谓的“修习”，像这样以正确的语言进行，因此它指示了正确的语言。所谓的“修习”是指安住于圣者所喜悦的戒律之状态。圣者所喜悦的戒律被称为“圣者所欲之戒律”，也就是舍弃了从杀生到邪见的十种不善业，并且自然安住于十善业，这被称为“圣者所悦之戒律”。安住于此戒律的状态被称为“修习”。像这样以正确的业之边际进行，因此它指示了正确的业之边际。所谓的“修习”是指普遍实行知足之状态。不寻求超过律藏中所说的钵和法衣等，并且知足，不以谄媚和欺骗为生，这被称为普遍实行知足之状态。因此，它指示了正确的生活。所谓的“修习”是指习惯于先前通过修习所获得的道路之状态。从信行地到初地之间，通过修习，在初地时精进特别增长，这被称为先前通过修习所获得的道路。从二地到十地之间，习惯于这个精进特别增长的状态，被称为习惯于此状态的“修习”。像这样以正确的努力进行，因此它指示了正确的努力。所谓的“修习”是指不忘记法安住之相之状态。法是法界完全清净。专注于此法本身被称为“安住”。在专注于法界时，不忘记昏沉和掉举的对治之三种相，这被称为不忘记相之状态的“修习”。像这样以正确的方式进行，因此它指示了正确的正念。三种相是止的相、胜观空性的相和舍的相。当心掉举时，修习止的相，使掉举平息。当心昏沉时,
English
It is called "meditation," and since it is done with correct speech, it indicates correct speech. The so-called "meditation" refers to the state of abiding in the precepts that the noble ones desire. The precepts that please the noble ones are called "precepts desired by the noble ones," which means abandoning the ten non-virtuous deeds from killing to wrong views, and naturally abiding in the ten virtuous deeds, which is called "precepts pleasing to the noble ones." The state of entering into abiding in these precepts is called "meditation." In this way, it is done with the correct end of action, so it indicates the correct end of action. The so-called "meditation" refers to the state of universally practicing contentment. Not seeking more than what is said in the Vinaya, such as the alms bowl and robes, and being content, not living by flattery and deception, is called universally practicing contentment. Therefore, it indicates the correct livelihood. The so-called "meditation" refers to the state of being accustomed to the path previously attained through meditation. From the stage of faith to the first ground, through meditation, special diligence increases at the time of the first ground, which is called the path previously attained through meditation. From the second ground to the tenth ground, becoming accustomed to this state of specially increased diligence is called "meditation" of being accustomed to this state. In this way, it is done with correct effort, so it indicates correct effort. The so-called "meditation" refers to the state of not forgetting the sign of the Dharma abiding. Dharma is the completely pure realm of Dharma. Focusing on this Dharma itself is called "abiding." When focusing on the realm of Dharma, not forgetting the three signs of the antidote to dullness and excitement is called "meditation" of the state of not forgetting the signs. In this way, it is done correctly, so it indicates correct mindfulness. The three signs are the sign of calm abiding, the sign of emptiness of insight, and the sign of equanimity. When the mind is excited, meditate on the sign of calm abiding to pacify the excitement. When the mind is dull,
Tibetan
པའི་དུས་ན་ནི་གཟེངས་བསྟོད་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱས་ཤིང་སེམས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ནམ་ཞུམ་རྒོད་སྤངས་ཏེ་སེམས་མཉམ་པར་གྱུར་པའི་དུས་ན་ནི་བཏང་ སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱ་ཞིང་སེམས་མི་བསྐྱོད་པར་བཞག་གོ །སེམས་གནས་པ་མཚན་མ་མེད་པ་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་བས་ཞུམ་རྒོད་མི་འབྱུང་པའི་ཕྱིར། དེའི་གཉེན་པོ་མཚན་མ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ཡང་མི་དམིགས་མི་གནས་པ་ལ་སེམས་གནས་པ་མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མཚན་མ་མེད་པ་བསྒོམས་པ་ཉིད་གནས་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྔོན་ཞུམ་རྒོད་དང་བཅས་པའི་གནས་དང་བྲལ་ནས་ཞུམ་རྒོད་མི་འབྱུང་ཞིང་སེམས་རྣལ་དུ་འདུག་པའི་གནས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་གནས་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བྱེད་པས་ན་འདིས་ནི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་ཏེ། འདི་ཡན་ཆད་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་བཤད་པ་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ད་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་བབ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་བཤད་པ་ནི་གང་ཡང་མེད་དེ། བཤད་མི་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གོང་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཤད་པ་དང༌། འོག་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཆར་གཏོགས་པར་ཟད་དེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དུ་འདུས་པས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཤད་མི་དགོས་སོ། །ལེགས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གནས་ངན་ལེན་བསལ་བ་དང༌། ལྟ་བའི་མཚན་མ་བསལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་གིས་གནས་ངན་ལེན་སེལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ལྟ་བའི་མཚན་མ་སེལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ལེགས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའང་གནས་ངན་ལེན་སེལ་བ་དང༌། ལྟ་བ་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཞག་གོ །དེ་ལ་གནས་ངན་ལེན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དང༌། སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ཏོ། །དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་དགེ་བ་བྱེད་པའོ། །སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ནི་མ་ལུས་མི་དགེ་བ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུ་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་སེམས་ལ་གཡོ་བ་སྟེ། ཆོས་ ལ་བདག་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ནི་གནས་ངན་ལེན་སེལ་བར་བྱེད་པའོ། །འཇིག་ཚོགས
Chinese
在（心）高扬之时，应忆念赞叹之相，生起欢喜之心。当（心）沉没、昏沉，断除掉举，心平等之时，应忆念舍之相，心不动摇地安住。心安住于无相，转成安住之状态，这称为禅修。如此一来，由于心专注一境，沉没和掉举就不会产生。为了对治它们，对于三种相也不执著、不住留，这称为心安住于无相。如此修习无相，其本身就是转成安住之状态的禅修。因为远离了先前伴随沉没和掉举的状态，获得了沉没和掉举不生起，心真正安住的状态，所以称为转成安住。像这样，由于以正确的等持来行持，因此这显示了正确的等持。到此为止，已经阐述了八支圣道。有人说：没有阐述任何关于修习止观之道自性的内容。现在是阐述修习止观之道自性的时机。对于这两者的阐述，什么也没有，意思是说不需要阐述。为什么呢？因为上面所说的作意，以及下面将要阐述的作意，都完全属于止观的范畴。由于它们都包含在止观之中，所以不需要另外阐述。善作意有两种，即遣除恶劣处和遣除见之相。以作意遣除恶劣处，以及遣除见之相，这称为善作意。它通过遣除恶劣处和遣除见，分为两种。其中，恶劣处有两种，即身体的恶劣处和心的恶劣处。其中，身体的恶劣处是杀生、不予而取、邪淫等不善行。心的恶劣处是贪欲和嗔恨等，是造作一切不善行的原因，是扰动心的因素。通达法无我，就能遣除恶劣处。蕴聚
English
At the time of elevation (of the mind), one should remember the sign of praise and generate joy in the mind. When (the mind) is sinking, dull, having abandoned excitement, and the mind is equanimous, one should remember the sign of equanimity and keep the mind unmoving. When the mind abides, without signs, and transforms into a state of abiding, this is called meditation. In this way, because the mind becomes one-pointed, sinking and excitement will not arise. To counteract them, one does not fixate on or dwell on the three signs, and this is called the mind abiding without signs. Thus, the very meditation on the signless is called meditation on the state of transformation into abiding. Because one is separated from the previous state accompanied by sinking and excitement, and one has attained the state where sinking and excitement do not arise and the mind truly abides, it is called transformation into abiding. Like this, because it is practiced with correct samadhi, this shows the correct samadhi. Up to this point, the eight limbs of the Noble Path have been explained. Someone says: There is no explanation of the nature of the path of cultivating shamatha and vipassana. Now is the time to explain the nature of the path of cultivating shamatha and vipassana. There is nothing to explain about these two, meaning that there is no need to explain. Why? Because the attention mentioned above, and the attention that will be explained below, all completely belong to the category of shamatha and vipassana. Since they are all included in shamatha and vipassana, there is no need to explain them separately. Proper attention is of two types: eliminating bad places and eliminating the signs of views. The attention that eliminates bad places and eliminates the signs of views is called proper attention. It is divided into two types through eliminating bad places and eliminating views. Among them, there are two types of bad places: bad places of the body and bad places of the mind. Among them, bad places of the body are non-virtuous actions such as killing, taking what is not given, and sexual misconduct. Bad places of the mind are desire, hatred, etc., which are the causes of committing all non-virtuous actions, and are factors that disturb the mind. Understanding the selflessness of phenomena eliminates bad places. Aggregates