Tibetan
་པར་གྱུར་པ་དང་ལྷག་མཐོང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་པའི་ཡོན་ཏན་ནམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུར་བསམས་ནས། སེམས་སྤྲོ་བ་དང་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་དང་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོག་པར་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་མི་མོས་པ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བསྟན་ཏོ། །གཡེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བསྟན་ཏོ། །རྒོད་པའི་གཉེན་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སེམས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བསྟན་ཏོ། །ཞུམ་པའི་གཉེན་པོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྤྱོད་པ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བསྟན་ཏོ། །རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །སེམས་གནས་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ཐོབ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ལ་སེམས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའམ། མོས་པ་སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་ཐོབ་པ་ལ་སེམས་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དང་པོར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་བསོད་ནམས་ དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བསྒོམ་ཞེ་ན། ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམས་ཏེ། ས་དང་པོའི་དུས་ན་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ལ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་དག་སྒྲུབ་ཅིང་ཐོབ་པར་བྱར་རུང་ངོ་ཞེས་སེམས་པ་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་དད་པའི་དབང་པོ་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་འབད་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དད་པའི་དབང་པོས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པས་བསྒོམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ལ་རྟོག་པ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ནི་འབད་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་བསྟན་ཏེ། ཆོས་མི་བརྗེད་པའི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དད་པའི་དབང་པོས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོས་མངོན་སུ
Chinese
成为，并通过胜观思念如来之功德或禅定之果，生起心之喜悦和明朗之相，是为彼之义。彼等与四神足依次相联。所谓“执著于满足”等，是指不乐欲神足。所谓“散乱”等，是指精进神足。所谓“对治掉举”等，是指心神足。所谓“对治萎靡”等，是指行神足。依次相联。以心安住而修信解超世圆满之相，是指获得四神足后，以获得世间禅定为心安住，或以获得四种欲行禅定为心安住。证得初地二无我之智慧，则称为超世，此时福德和智慧之积聚称为圆满，为了通过获得世间禅定而获得超世圆满，故应修习。如何修习呢？修信解之相，即初地之时，福德和智慧之积聚是圆满的，并且福德和智慧之积聚是可以成办和获得的，如此思念即是修信解之相，此示现了信根。如何如信解之相而修习，如是修习精进之相，即如以信根信解超世圆满具有之相，如是也以精进对彼超世圆满进行思择和现前，反复串习，是为修习精进之相，此示现了精进根。所谓修习不忘失法之相，即以信根信解，以精进之根现前
English
Having become, and through higher vision, contemplating the qualities of the Thus-Gone One or the fruit of samadhi, generating the characteristics of joy and clarity of mind, is the meaning of that. Those are sequentially connected with the four legs of magical power. The so-called "holding to contentment" and so on, indicate the leg of magical power of non-desire. The so-called "wandering" and so on, indicate the leg of magical power of diligence. The so-called "antidote to excitement" and so on, indicate the leg of magical power of mind. The so-called "antidote to depression" and so on, indicate the leg of magical power of conduct. Connect them sequentially. By abiding in the mind, contemplating the aspect of believing in the perfection that transcends the world, means that having obtained the four legs of magical power, abiding in the mind is to obtain worldly samadhi, or abiding in the mind is to obtain the four samadhis of desire conduct. Obtaining the wisdom of non-duality in the first ground is called transcendence of the world, and at that time the accumulation of merit and wisdom is called perfection, so in order to obtain the perfection that transcends the world by obtaining worldly samadhi, one should practice. How to practice? Practice the aspect of believing, that is, at the time of the first ground, the accumulation of merit and wisdom is perfect, and the accumulation of merit and wisdom can be accomplished and obtained, thinking in this way is called practicing the aspect of believing, which shows the power of faith. How to practice in the aspect of believing, just as practicing in the aspect of diligence, that is, just as believing in the aspect of believing in the characteristics of the perfection that transcends the world with the power of faith, so also with diligence, one repeatedly familiarizes oneself with thinking about and manifesting that perfection that transcends the world, which is called practicing the aspect of diligence, which shows the power of diligence. The so-called practicing the aspect of not forgetting the Dharma, that is, believing with the power of faith, and manifesting with the power of diligence
Tibetan
མ་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་དེ་སེམས་ལ་མ་རྨུགས་ཤིང་སེམས་ལ་གསལ་བར་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་སེམས་མི་བརྗེད་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །འདི་ནི་དྲན་པའི་དབང་པོ་བསྟན་ཏོ། །སེམས་གནས་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དྲན་པའི་དབང་པོས་མ་བརྗེད་པར་བྱས་པའི་ཆོས་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་གཞག་སྟེ། རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ནི་སེམས་གནས་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་བསྟན་ཏོ། །རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་ན་ཆོས་དེ་དག་གི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་བསྟན་ཏོ། འདི་ཡན་ཆད་དུ་དབང་པོ་ལྔ་བསྟན་ཏོ། །དབང་པོ་དེ་དག་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཅོམ་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སྟོབས་རྣམས་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ དད་པའི་དབང་པོ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའི་བར་དུ་དབང་པོ་ལྔ་པོ་ཉིད་ལ་ནམ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་ཤིང་དེ་དག་གི་དབང་དུ་མ་གྱུར་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆོམ་ས་པའི་ཚུལ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ནི་སྟོབས་ལྔ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་མ་དད་པ་དང༌། ལེ་ལོ་དང་དྲན་པ་ཉམས་པ་དང༌། གཡེང་བ་དང་འཆལ་བའི་ཤེས་རབ་སྟེ། ནམ་མ་དད་པས་མི་འཕྲོགས་པའི་དུས་ན་ནི་དད་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །ནམ་ལེ་ལོས་མི་འཕྲོགས་པའི་དུས་ན་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །ནམ་དྲན་པ་ཉམས་པས་མི་འཕྲོགས་པའི་དུས་ན་ནི་དྲན་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ།། ནམ་གཡེང་བས་མི་འཕྲོགས་པའི་དུས་ན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཞེས་བྱའོ། །ནམ་འཆལ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པའི་དུས་ན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ཡན་ཆད་སྟོབས་ལྔ་བཤད་དོ། །དབང་པོ་ལྔ་དང་སྟོབས་ལྔ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། གང་གིས་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། དད་པ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་པོ་གཉིས་སུ་འདྲེས་མར་འབྱུང་བ་ན་ནི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མ་འདྲེས་པར་གཉེན་པོ་འབའ་ཞིག་འབྱུང་བ་ན་ནི་སྟོབས་ཞེས་བྱ་སྟེ་བྱེ་བྲག་ནི་དེ་ཡོད་དོ། །ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་རབ་ཏུ་སྣང་བ་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཟད་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་སྟེ། མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས
Chinese
對於已作爲對象的法，在心中不昏昧，且在心中以明晰顯現的體性來修習，稱爲修習不忘失心的行相。這是在指示念的根。所謂修習心安住的行相，即是以念的根不忘失所作爲對象的法，將心安住於其上，一心專注地修習，稱爲修習心安住的行相。這是在指示定的根。所謂修習善加辨別的行相，即是如是將心安住於一境，便會生起如實了知彼等法的自相和共相的智慧。那是修習善加辨別的行相。這是在指示慧的根。以上是在指示五根。所謂彼等根是調伏不順品之作意即是諸力， 從信根乃至慧根，對於彼等五根，無論何時不被不順品所奪，且不爲彼等所控制，以調伏不順品的方式作意，稱爲五力。其中，不順品即是不信、懈怠、失念、散亂和邪慧。無論何時不被不信所奪之時，稱爲信力。無論何時不被懈怠所奪之時，稱爲精進力。無論何時不被失念所奪之時，稱爲念力。無論何時不被散亂所奪之時，稱爲定力。無論何時不被邪慧所奪之時，稱爲慧力。以上是宣說五力。五根和五力有何差別呢？凡是以不信等不順品，和信心等對治品二者混合出現之時，稱爲根。不順品不混合，唯有對治品出現之時，稱爲力，差別就在於此。所謂修習現證圓滿菩提的行相，所謂圓滿菩提即是滅盡不生的智慧，
English
Meditating on a dharma that has been made an object, with the characteristic of not being obscured in the mind and appearing clearly in the mind, is called meditating on the aspect of not forgetting the mind. This is indicating the power of mindfulness. As for meditating on the aspect of the mind abiding, it means placing the mind on that very dharma that has not been forgotten by the power of mindfulness, and meditating single-pointedly. This is called meditating on the aspect of the mind abiding. This is indicating the power of concentration. As for meditating on the aspect of thoroughly discriminating, it means that when the mind is placed single-pointedly in that way, wisdom will arise that knows the self and general characteristics of those dharmas without error. That is called meditating on the aspect of thoroughly discriminating. This is indicating the power of wisdom. Up to this point, the five powers have been indicated. Those powers are the mental activities that subdue the unfavorable factors, which are the strengths. From the power of faith to the power of wisdom, the five powers themselves, whenever they are not stolen by the unfavorable factors and are not controlled by them, and when the mind is engaged in a way that subdues the unfavorable factors, are called the five strengths. Among them, the unfavorable factors are lack of faith, laziness, loss of mindfulness, distraction, and perverse wisdom. Whenever one is not stolen by lack of faith, it is called the strength of faith. Whenever one is not stolen by laziness, it is called the strength of diligence. Whenever one is not stolen by loss of mindfulness, it is called the strength of mindfulness. Whenever one is not stolen by distraction, it is called the strength of concentration. Whenever one is not stolen by perverse wisdom, it is called the strength of wisdom. Up to this point, the five strengths have been explained. What is the difference between the five powers and the five strengths? When unfavorable factors such as lack of faith and antidotal factors such as faith arise mixed together, it is called a power. When the unfavorable factors are not mixed and only the antidotal factors arise, it is called a strength. That is the distinction. As for meditating on the aspect of clearly manifesting perfect enlightenment, perfect enlightenment is the wisdom of cessation and non-arising.