Chinese
五蕴视为无常等，是为八正道支。其中，以正见知五蕴为无常等，此之谓也。完全了知的果实是解脱，即以正见知五蕴为无常等，从而从贪欲等烦恼中解脱，心解脱即是完全了知的果实。彻底证悟即是见解脱之智慧，即贪欲等心解脱后，随之生起心解脱之智慧，此即所谓彻底证悟。进入禅修之相的作意，有四种禅修之相和三十七种禅修之相，为了阐述这四种禅修之相，故说“于何者修无我之相”等。声闻乘是从信行地开始，修习人无我之相，仅限于五蕴，外道所臆测之我并不存在，而五蕴本身也修习无常、痛苦、空性、无我。于法修无我之相，菩萨是从信行地开始，修习法无我之相，即观想色等诸法，亦如梦中之色等，仅由心所生。于见之相修习，
English
Understanding the five aggregates as impermanent, etc., is the eightfold noble path. Among them, understanding the five aggregates as impermanent, etc., through right view, is the meaning of this. The fruit of complete knowledge is liberation, that is, through right view, one understands the five aggregates as impermanent, etc., and thus is liberated from afflictions such as attachment. The liberation of the mind is the fruit of complete knowledge. Thorough realization is seeing the wisdom of liberation, that is, after the mind is liberated from attachment, etc., the wisdom of the liberation of the mind arises, which is called thorough realization. Entering into the contemplation of aspects, there are four aspects of contemplation and thirty-seven aspects of contemplation. In order to explain these four aspects of contemplation, it is said, "Meditating on the aspect of no-self in what," etc. The Shravakas, from the stage of practice with faith, meditate on the aspect of no-self of the person, limited to the five aggregates. The self conceived by the heretics does not exist, and the five aggregates themselves are also meditated upon as impermanent, suffering, empty, and selfless. Meditating on the aspect of no-self in phenomena, Bodhisattvas, from the stage of practice with faith, meditate on the aspect of no-self in phenomena, that is, contemplating that these phenomena such as form are merely born from the mind, like forms in a dream, etc. Meditating on the aspect of seeing,
Tibetan
ང་བསྒོམ་པའི་དུས་ན་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམ་པ་ལ། བསྒོམ་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཞེས་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ནས་བརྩམས་ཏེ། འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུའོ། །མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ནང་གི་ལུས་དང་ཕྱིའི་ལུས་དང༌། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་ལུས་ལ་ཀླད་པའི་རྒྱས་ནས་རྐང་པའི་མཐིལ་གྱི་བར་དུ་ཁྲག་དང་རྣག་ལ་སོགས་པས་གང་བར་དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བསྔོས་པ་དང༌། བམ་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྟན་ཏོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཚོར་བ་བདེ་བ་དང༌། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཚོར་བ་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒོམ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཡང་ནམ་ཞིག་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བས་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཚོར་བ་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པས་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྟན་ཏོ། །མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་དང༌། སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ ནི་སྐད་ཅིག་ཏུ་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སྐད་ཅིག་ཏུ་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སྐད་ཅིག་ཏུ་གཏི་མུག་དང་བཅས་པ་དང༌། གཏི་མུག་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྒོམ་པ་ནི་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་སེམས་དྲན་པ་ཉ་བར་གཞག་པ་བསྟན་ཏོ། །བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་སོ། །འཁོར་བའི་དུས་ན་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པར་ཟད། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དུས་ན་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་བ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པར་ཟད་ཀྱི་ཀུན་ནས་
Chinese
我于禅修之时，称为禅修智慧之相。由此，有称为三十七种禅修之相。于禅修三十七菩提分法时，称为三十七种禅修之相。此三十七菩提分法，从四念住开始，至八正道支结束。于禅修不净之相时，观想内在之身、外在之身，以及内外二者之身，从头顶至足底，充满血液、脓液等。观想分解、肿胀等，称为禅修不净之相。此乃显示身念住。于禅修痛苦之相时，观想感受，无论是快乐的感受、痛苦的感受，还是非乐非苦的感受，皆是恒常痛苦的。此称为禅修痛苦之相。其中，快乐的感受，终将成为痛苦之因，故具变异之苦；痛苦的感受，具痛苦之苦；非乐非苦的感受，具行苦。因此，一切感受皆是痛苦。此乃显示受念住。于禅修无常之相时，观想八识以及心所，刹那间生起贪欲，又刹那间离贪欲；刹那间生起嗔恨，又刹那间离嗔恨；刹那间生起愚痴，又刹那间离愚痴；刹那间寂静，又刹那间不寂静。此称为禅修无常之相。此乃显示心念住。于禅修无我之相时，法有二种，即杂染之法与清净之法。轮回之时，唯有贪欲等杂染之法。涅槃之时，唯有信心等清净之法，而无
English
When I meditate, it is called meditating on the aspect of wisdom. From this, there are thirty-seven aspects of meditation. When meditating on the thirty-seven factors of enlightenment, it is called the thirty-seven aspects of meditation. These thirty-seven factors of enlightenment begin with the four mindfulnesses and end with the eightfold noble path. When meditating on the aspect of impurity, one contemplates the inner body, the outer body, and both the inner and outer bodies, from the crown of the head to the soles of the feet, filled with blood, pus, and so on. Contemplating decomposition, swelling, and so on, is called meditating on the aspect of impurity. This shows the mindfulness of the body. When meditating on the aspect of suffering, one contemplates feelings, whether they are pleasant feelings, painful feelings, or neither pleasant nor painful feelings, as always being suffering. This is called meditating on the aspect of suffering. Among these, pleasant feelings will eventually become the cause of suffering, thus possessing the suffering of change; painful feelings possess the suffering of suffering; and neither pleasant nor painful feelings possess the suffering of conditioning. Therefore, all feelings are suffering. This shows the mindfulness of feeling. When meditating on the aspect of impermanence, one contemplates the eight consciousnesses and mental factors, arising with desire in an instant and becoming without desire in an instant; arising with hatred in an instant and becoming without hatred in an instant; arising with delusion in an instant and becoming without delusion in an instant; becoming peaceful and becoming unpeaceful. This is called meditating on the aspect of impermanence. This shows the mindfulness of the mind. When meditating on the aspect of selflessness, there are two types of dharmas: defiled dharmas and purified dharmas. During samsara, there are only defiled dharmas such as desire. During nirvana, there are only purified dharmas such as faith, and no