Tibetan
ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བའི་བདག་རྟག་པ་གང་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བསྒོམ་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྟན་ཏོ། །འདིས་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྟན་ཏོ། །རབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སེམས་དང༌། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དགེ་བ་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མོས་པ་བསྐྱོད་འབད་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ནི་རབ་ཏུ་ཐོབ་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བའི་རྣམ་པ་གཅིག་གོ །བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བའི་ཆོས་སྐྱེ་བ་རྣམས་འཕེལ་བ་དང༌། རྒྱས་པ་དང་རྒྱ་ཆེར་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་དེ་ལ་བསྒོམ་པ་ནི་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་གཉིས་པའོ། །གདོན་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསླབ་པ་གསུམ་གྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མོས་པ་བསྐྱེད་འབད་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ནི་འདོན་པའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ཡང་དག་པའི་སྤོང་པ་གསུམ་པའོ། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྤངས་པ་ཡང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་དག་རྒྱུན་དུ་སྐྱེ་བ་ལས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་གཅད་པའོ། །ཡང་སྡིག་པའི་ཆོས་དེ་དག་གི་ས་བོན་ སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་སྡིག་པའི་ཆོས་སྐྱེས་ཟིན་པ་རྣམས་ནི་སྤང་དུ་མེད་དེ། རང་ཉིད་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འགག་པར་འགྱུར་བས་སོ། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་གཉེན་པོ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་གཙང་བ་བསྒོམ་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོར་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་དང་གཏི་མུག་གི་གཉེན་པོར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བསྒོམ་པ་ནི་གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་གཉེན་པོ་ལ་བསྒོམ་ན་བག་ཆགས་བཅོམ་པར་འགྱུར་རོ། །བག་ཆགས་བཅོམ་ན་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། མ་སྐྱེས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ཡན་ཆད་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་བསྟན་ཏོ། །བཤད་དོ། །ཆོག་པར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བསྒོམ་པ་ནི་དད་པ་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་ཙམ་གྱི་དགེ་བས་ཆོག་པར་འཛིན་ཅིང་དགེ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་མི་ཚོལ་ལ་དེའི་གཉེན་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྒོམས་ཏེ། དེའི་གཉེན་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དད་པ་སྐྱེས་པའོ། །དད་པ་སྐྱེས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། དག་བའི་རྩ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། མོས་པ་དང་དགའ་བ་དང་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། འདིས་ནི་མོས་པ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བསྟན་ཏོ། །གཡེང་བ་དང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གཉེན་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ནམ་འབད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ན་རིམ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཞུགས་པ་ན་འདོད་པ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་ལ་སེམས་གཡེང་བས་གཡེངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསྒོམ་པའི་ཡུལ་དང་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཡེང་བའི་གཉེན་པོར་ནི་འབད་པ་ཡིད་ལ་བྱའོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་གཉེན་པོར་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ། རིམ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གཉེན་པོར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དུས་ན་ཕྱིའི་ཡུལ་ལ་སེམས་གཡེངས་ཤིང་ཕྱད་པར་གྱུར་པ་དང༌། མི་གཡེངས་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འབད་པར་བྱའོ། །ནམ་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་བ་ན་མ་བཙལ་ཏེ། ལེ་ལོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ནི་ཐེ་ཚོམ་ལས་ཐར་ བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གཟིག་ཅིང་བརྟགས་ཏེ་དཔྱད་ན་ཐེ་ཚོམ་མེ་དཔར་འགྱུར་པས། ཐེ་ཚོམ་གྱི་གཉེན་པོར་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །རྒོད་པའི་གཉེན་པོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ནི་ནམ་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྔོན་རྩེད་མོ་བྱས་པ་དང༌། བགོད་པ་ལ་སོགས་པ་དྲན་ནས་སེམས་འཕྲོས་པར་གྱུར་པ་ནི་རྒོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་མོ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ན་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་གཡེངས་པ་ལས་ཞི་གནས་ཀྱིས་བརླན་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡུལ་ལས་བརླན་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞུམ་པའི་གཉེན་པོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་ནམ་སེམས་རབ་ཏུ་གཟེངས་བསྟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཞུམ་པ་ནི་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་གྱུར་ནས་སེམས་སྤྲོ་བ་མེད་པ་དང་གཉིད་དང༌། རྨུགས་པ་དང་ནོན་པ་སྟེ། དེའི་གཉེན་པོར་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་མོ། །ནམ་ལྷག་མཐོང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ནི་སེམས་རབ་ཏུ་གཟེངས་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྨུགས
Chinese
思维没有烦恼和转为清净的常我，这称为修习无我相。这显示了法念住。这显示了四念住。所谓修习完全获得之相，是为了生起殊胜戒律、心和殊胜智慧的自性，以及尚未生起的善法，发起意乐、精进、勤奋努力，这称为修习完全获得之相。这是一种正确的断除之相。所谓修习依靠之相，是为了使三学的自性、区分的法生起增长、广大和扩展，反复修习它，这称为修习显示之相。这是第二种正确的断除。所谓修习舍弃之相，是为了舍弃与三学相违背的方面，已经生起的罪恶不善之法，发起意乐、精进、勤奋努力，这称为修习舍弃之相。这是第三种正确的断除。舍弃罪恶不善之法，也是断除罪恶不善之法持续生起的因。或者说，舍弃那些罪恶之法的种子，就称为舍弃。否则，已经生起的罪恶之法是无法舍弃的，因为它们在刚一生起时就会灭尽。所谓修习对治之相，是为了不生起尚未生起的罪恶不善之法，因此，作为其对治，修习贪欲的对治不净，修习嗔恨的对治慈爱，修习愚痴的对治缘起，这称为修习对治之相。这显示了第四种正确的断除。因此，如果修习对治，习气就会被摧毁。习气被摧毁，尚未生起的罪恶不善之法就不会生起，不生起也是断除的方法。以上显示了四种正确的断除。已说。思维修习知足的对治
English
Meditating that there is no permanent self that is afflicted and transformed into purity is called meditating on the aspect of no-self. This shows the mindfulness of Dharma. This shows the four mindfulnesses. The so-called meditation on the aspect of complete attainment is for the sake of generating the nature of superior morality, mind, and superior wisdom, and the unarisen virtuous dharmas, generating aspiration, diligence, effort, and exertion is called meditation on the aspect of complete attainment. This is one aspect of correct abandonment. The so-called meditation on the aspect of reliance is for the sake of increasing, expanding, and extending the nature of the three trainings, the arising of differentiated dharmas, repeatedly meditating on it is called meditation on the aspect of display. This is the second correct abandonment. The so-called meditation on the aspect of expulsion is for the sake of abandoning the aspects that are contrary to the three trainings, the arisen sinful and unwholesome dharmas, generating aspiration, diligence, effort, and exertion is called meditation on the aspect of expulsion. This is the third correct abandonment. Abandoning sinful and unwholesome dharmas is also cutting off the cause of the continuous arising of those sinful and unwholesome dharmas. Or, abandoning the seeds of those sinful dharmas is called abandonment. Otherwise, the sinful dharmas that have already arisen cannot be abandoned, because they will cease as soon as they arise. The so-called meditation on the aspect of antidote is for the sake of not generating the unarisen sinful and unwholesome dharmas, therefore, as its antidote, meditating on impurity as the antidote to desire, meditating on loving-kindness as the antidote to hatred, and meditating on dependent origination as the antidote to ignorance is called meditation on the aspect of antidote. This shows the fourth correct abandonment. Therefore, if one meditates on the antidote, the habitual tendencies will be destroyed. If the habitual tendencies are destroyed, the unarisen sinful and unwholesome dharmas will not arise, and not arising is also the method of abandonment. Up to this point, the four correct abandonments have been shown. It has been said. Thinking about the antidote to contentment
Chinese
思维修习是生起信心的行为。仅仅以四种正断的善根为满足，不去寻求广大的善根和禅定等等，而是修习它们的对治法，那么，它们的对治法又是什么呢？就是生起信心。生起信心是为了生起禅定和广大清净的根本，生起希求、欢喜和喜悦。这显示了希求是神足。修习对治散乱和怀疑的作意，就是当努力和精进时依次进行。进入禅定时，心被五欲的功德所散乱，这叫做散乱。对于所修的对境和所知的法，是或不是，心中犹豫不定，这叫做怀疑。对于散乱的对治，应当作意努力。对于怀疑的对治，应当作意精进，是依次进行的。如何成为对治呢？在禅定的时候，心向外境散乱和不散乱，因此应当努力。当产生怀疑时，如果不去寻求，而被懒惰所控制，就不能从怀疑中解脱出来。应当反复观察和审查精进的生起，这样怀疑就会消失。因此，对于怀疑的对治，应当发起精进。修习对治掉举的禅定，就是当心完全专注的时候。回忆起以前的嬉戏和欢笑等等，心随之散乱，这叫做掉举。对于它的对治，应当修习止观的禅定。当修习止观的禅定时，叫做心完全专注，因为心从散乱中被止观所滋润，并且从禅定的对境中被滋润而安住。修习对治沉没的禅定之相，就是当心完全提升的时候。沉没是被懒惰所控制，心中没有喜悦，以及睡眠、昏沉和压抑。对于它的对治，应当修习胜观的禅定。当修习胜观的禅定时，叫做心完全提升，因为昏沉
English
Cultivating contemplation is the act of generating faith. Being content with just the merit of the four right abandonments, not seeking vast merit and samadhi, etc., but cultivating their antidotes through mindfulness, then, what are their antidotes? It is generating faith. Generating faith is for the sake of generating samadhi and the vast root of purity, generating aspiration, joy, and delight. This shows that aspiration is the basis of miraculous power. Cultivating mindfulness as an antidote to distraction and doubt is to proceed sequentially when effort and diligence are applied. When entering samadhi, the mind is distracted by the qualities of the five desires, this is called distraction. Doubting in the mind whether the object of meditation and the object of knowledge are or are not, this is called doubt. For the antidote to distraction, one should apply effort. For the antidote to doubt, one should apply diligence, sequentially. How does it become an antidote? During samadhi, the mind is distracted and not distracted by external objects, therefore one should apply effort. When doubt arises, if one does not seek and is controlled by laziness, one will not be liberated from doubt. One should repeatedly observe and examine the arising of diligence, thus doubt will disappear. Therefore, for the antidote to doubt, one should initiate diligence. Cultivating samadhi as an antidote to excitement is when the mind is completely focused. Recalling past play and laughter, etc., the mind is scattered, this is called excitement. For its antidote, one should cultivate tranquil abiding samadhi. When cultivating tranquil abiding samadhi, it is called the mind being completely focused, because the mind is moistened by tranquil abiding from distraction, and abides moistened from the object of samadhi. Cultivating the aspect of samadhi as an antidote to sinking is when the mind is completely uplifted. Sinking is being controlled by laziness, having no joy in the mind, as well as sleep, drowsiness, and oppression. For its antidote, one should cultivate insight samadhi. When cultivating insight samadhi, it is called the mind being completely uplifted, because drowsiness