Tibetan
་དེ། དོན་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་འགྱུར་ཏེ། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། བསམ་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པས་བཤད་པ་བཞིན། །དད་པ་ལ་ནི་རབ་འཛིན་ཕྱིར། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་པས་དེས་དོན་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པས་ན་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བས་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྗེས་ལས་བྱུང་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་སེམས་གཡེངས་པ་མེད་པར་ཆོས་ཉན་པ་དང༌། སེམས་རྩེ་གཅིག་པས་ཆོས་ཉན་པ་དང་རྣ་བླགས་ཏེ་ཆོས་ཉན་པ་དང༌། མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཆོས་ ཉན་པ་ན། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་དུ་དད་པ་དང་མོས་པས་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏེ། མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པ་འདི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་སྣང་བར་ཟད་དོ་ཞེས་ཉན་པའི་བྱེ་བྲག་བྱེད་ཅིང་ཡིད་ཆེས་པར་གྱུར་ན་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་རྙེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྟོག་པ་ལས་ནི་དོན་སྣང་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཉིད་ལ་ས་དོན་གྱི་དངོས་པོ་འདི་དག་སྣང་བར་ཟད་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་མ་རྟོགས་པར་དོན་འདི་དག་ཐ་དད་པས་ལོགས་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གོང་དུ་ཕྱི་དང་ནང་གི་དམིགས་པ་རྙེད་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་ན་གཟུང་བའི་དོན་ལས་འཛིན་པའི་དོན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་མཐོང་བ་དང། འཛིན་པའི་དོན་ལས་གཟུང་བའི་དོན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་མཐོང་ན། སེམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་རྙེད་པ་གཞག་གོ །བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ཇི་ལྟར་རྙེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཀྱིས་མིང་ལ་གནས་པས་སོ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། སེམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མིང་གི་སྒྲས་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལ་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་མི་དམིགས་པར་གྱུར་ནས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་ལས་གནས་པར་གྱུར་ན་མིང་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་གྱུར་
Chinese
彼（指智慧）。证悟意义也通过三种意义而转变：通过听闻的智慧、思维的智慧和禅修的智慧这三种方式来证悟。为了展示如何通过听闻的智慧来证悟，如意之分别所说：以意的分别，如所说，于信心则极执持故。如是说，因为耳的识是无分别的，所以它不能证悟意义，因此，所谓的意的分别，是指从耳的识之后产生的，具有分别的意的识，称为意的分别。何时不散乱地听闻佛法，以专注的心听闻佛法，倾听地听闻佛法，以等持的心听闻佛法时，如同堪布和阿阇黎所说，一切法皆从心生，以信心和虔诚如此执持，听闻名、词、字母等等，所有这些都只是从心中显现，如此进行听闻的差别，并且深信不疑，那么就称为通过听闻的智慧获得了对法的专注。为了展示如何通过心的智慧来专注，说了“从分别则意义显现”。何时进入思维，即在意的分别本身中，这些地、义的事物都只是显现，如果未证悟意的分别，这些事物并非各自独立存在，如此见到之时，就称为通过听闻的智慧获得了对法的专注。如前在获得内外专注的章节中所说，见到所取之义与能取之义并非不同，以及见到能取之义与所取之义并非不同，那么就安立为通过思维的智慧获得了对法的专注。为了展示如何通过禅修的智慧来获得对法的专注，说了“以心安住于名”。“以心”的意思是通过禅修的智慧。“名”这个词指的是受等无色蕴。何时能取和所取二者皆不显现，仅仅安住于无所缘的真如之时，就称为安住于名，如此转变
English
That (refers to wisdom). The realization of meaning also transforms through three aspects: it is realized through the three types of wisdom: the wisdom of hearing, the wisdom of thinking, and the wisdom of meditation. To show how it is realized through the wisdom of hearing, as it is said in the Mind's Discrimination: 'As explained by the mind's discrimination, because of firmly grasping onto faith.' It is said thus, because the ear's consciousness is non-discriminating, it cannot realize the meaning. Therefore, what is called 'mind's discrimination' refers to the mind's consciousness that arises after the ear's consciousness, which is accompanied by discrimination, and is called 'mind's discrimination.' When one listens to the Dharma without distraction, listens to the Dharma with a focused mind, listens attentively to the Dharma, and listens to the Dharma with a balanced mind, just as the Khenpo and Acharya say that all phenomena arise from the mind, one holds onto it with faith and devotion. When one listens with the distinction that names, words, letters, and so on, all of these are merely appearances from the mind, and becomes convinced, it is then called obtaining focus on the Dharma through the wisdom of hearing. To show how to focus through the wisdom of the mind, it is said, 'From discrimination, meaning appears.' When one enters into thinking, it is in the very discrimination of the mind that these objects of earth and meaning merely appear. If one does not realize the discrimination of the mind, these objects do not exist separately and independently. When one sees this, it is called obtaining focus on the Dharma through the wisdom of hearing. As explained earlier in the section on obtaining inner and outer focus, if one sees that the object of grasping and the subject of grasping are not different, and that the subject of grasping and the object of grasping are not different, then it is established as obtaining focus on the Dharma through the wisdom of thinking. To show how to obtain focus on the Dharma through the wisdom of meditation, it is said, 'Because the mind abides in name.' 'By mind' means the wisdom of meditation. The term 'name' refers to the formless aggregates such as feeling. When both the grasped and the grasper are not perceived, and one abides only in the suchness that is without object, it is called abiding in name. When it becomes like that
Tibetan
ན་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་རྙེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་གོང་དུ་ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དམིགས་པ་རྙེད་པ་ལྟར་རྙེད་ན་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་རྙེད་པར་གཞག་གོ །དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་རྙེད་པར་སྔར་སྨྲས་པ་དེ་ལ་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་རྙེད་པ་དང༌། ནང་གི་དམིགས་པ་རྙེད་པ་དང༌། ཕྱིའི་དམིགས་པ་རྙེད་པ་དང༌། ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་རྙེད་པ་འབྱུང་བས་ན་སྔར་སྨྲས་པའི་ཕྱི་ནང་གི་དམིགས་པ་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྙེད་པ་རྣམ་གསུམ་བཤད་ པ་ཡང་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་རྙེད་པ་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་བས་ན་དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་རྙེད་པ་ལ་གནས་ཤིང་བརྟེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དམིགས་པ་རྙེད་པའི་སྐབས་ཀྱི་རྗེས་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སྐབས་བཤད་པར་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་དམིགས་པ་རྙེད་པར་གྱུར་ན་དེ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་རྙེད་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་དམིགས་པ་རྙེད་པའི་རྗེས་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སྐབས་བཤད་པར་འབྲེལ་ཏོ། །ཡང་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གང་དང་ལྡན་ན་གོང་དུ་བཤད་པའི་དམིགས་པ་དེ་རྙེད་པར་གྱུར་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ་གཏན་ལ་དབབ་དགོས་ཏེ། དེ་བས་ན་དམིགས་པ་རྙེད་པའི་རྗེས་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྐབས་བཤད་པར་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། དེ་ལ་ཡང་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་རིགས་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིར་བསྟན། བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་ནི་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་མདོར་བསྟན་པ་དང༌། རྒྱས་པར་བསྟན་ཏེ། རིགས་གསུམ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་མདོར་བསྟན་ཏོ། །བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ། རིགས་གསུམ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། གནོད་པ་དང་མི་གནོད་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། དེ་གཉིས་ལ་གནས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མོས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་འདོད་བྱེད་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ཡང་རབ་ཏུ་འདོད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཆུང་དུ་དང་ནི
Chinese
因此，通过修习的智慧获得对法的专注，这被称为获得。也就是说，如果像先前那样，获得了证悟一切内外之如是的无二专注，那么就安立为通过修习的智慧获得了对法的专注。先前所说的获得三种专注，即安住于此。也就是说，由于产生了获得对法的专注、获得内在的专注、获得外在的专注以及获得一切内外之如是的专注，因此，先前所说的获得内外专注等三种获得，也是仅仅从获得对法的专注中产生的，因此，这些也安住并依赖于获得对法的专注，这就是它的意义。为了完全寻求作意，有五个偈颂，也就是说，如果有人问，在获得专注之后，讲述完全寻求作意有什么关联呢？如果像先前所说的那样，获得了专注，那么这就是获得了作意和获得了三摩地，因此，在获得专注之后，讲述完全寻求作意的时机是有关联的。或者，如果具备了什么样的作意差别，就能获得先前所说的专注呢？必须确定这种获得专注的作意差别。因此，在获得专注之后，讲述作意的时机是有关联的。其中，瑜伽士的作意有十八种，对此，也有总的开示和特别的开示，即开示为两种。其中，所谓的“三种”是总的开示，从“行为的作者”等以下则是特别的开示。或者，有简略的开示和广大的开示，所谓的“三种”是简略的开示，从“行为的作者”等则是广大的开示。十八种作意中，有三种作意、行为作者的作意，以及将损害和不损害包括在一起，这两个合并为一个，将对这两者的处所进行辨别的作意，以及对胜解极其恐惧的作意，以及所谓的“其他极欲作者”，也就是其他的极欲作意，以及变小和
English
Therefore, obtaining focus on the Dharma through the wisdom of cultivation is called attainment. That is, if, as before, one obtains the non-dual focus that realizes the suchness of all internal and external phenomena, then it is established as having obtained focus on the Dharma through the wisdom of cultivation. The previously mentioned attainment of three types of focus means abiding in that. That is to say, since the attainment of focus on the Dharma, the attainment of inner focus, the attainment of outer focus, and the attainment of the suchness of all internal and external phenomena arise, therefore, the previously mentioned three attainments, such as the attainment of inner and outer focus, also arise solely from the attainment of focus on the Dharma. Therefore, these also abide in and rely on the attainment of focus on the Dharma, and that is its meaning. To fully seek attention, there are five verses, that is to say, if someone asks, after attaining focus, what is the connection to explaining the complete seeking of attention? If, as previously stated, focus is attained, then this is called the attainment of attention and the attainment of samadhi. Therefore, after attaining focus, there is a connection to explaining the occasion of fully seeking attention. Or, if one possesses what kind of distinction in attention, can one attain the previously mentioned focus? It is necessary to determine the distinction of attention that attains this focus. Therefore, after attaining focus, there is a connection to explaining the occasion of attention. Among these, the attention of a yogi is of eighteen types, and for this, there is also a general teaching and a specific teaching, that is, it is taught in two ways. Among these, the so-called "three types" is the general teaching, and from "the doer of actions" and so on, it is the specific teaching. Or, there is a concise teaching and an extensive teaching, the so-called "three types" is the concise teaching, and from "the doer of actions" and so on, it is the extensive teaching. Among the eighteen types of attention, there are the three types of attention, the attention of the doer of actions, and including harm and non-harm together, these two are combined into one, the attention that distinguishes the places of these two, and the attention that is extremely fearful of faith, and the so-called "other extremely desiring doer," which is the other extremely desiring attention, and becoming smaller and