Tibetan
དོར་བསྡུས་ན་དོན་དུ་ཞིག་ འབྱུང༌། མངོན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ནང་ནས་དོན་མདོར་བསྡུས་ན་དོན་དུ་ཞིག་འབྱུང་བ་དང༌། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མདོ་སྡེ་ཞེས་བྱ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་འདུལ་བ་ཞེས་བྱ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་མངོན་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། མདོ་སྡེ་འདུལ་བ་མངོན་པའི་ཆོས། །མདོར་ན་རྣམ་པ་བཞིའི་དོན་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མདོ་སྡེ་ཡང་མདོར་ན་དོན་རྣམ་པ་བཞི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ལ། འདུལ་བ་ཡང་མདོར་ན་དོན་རྣམ་པ་བཞི་འབྱུང་བས་འདུལ་བར་འདོད་ལ། མངོན་པའི་ཆོས་ཀྱང་མདོར་ན་དོན་རྣམ་པ་བཞི་འབྱུང་བས་མངོན་པའི་ཆོས་སུ་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བློ་ལྡན་པས་ནི་དེ་ཤེས་པས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། བློ་ལྡན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཤེས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཟད་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཚོལ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མི་ཚོལ་བས་ན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་མ་ཤེས་ཀྱང་ཟད་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་འཐོབ་སྟེ། རྒྱུ་གང་གིས་འཐོབ་ཅེ་ན། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཙམ་གྱི་དོན་ཤེས་པས་ཀྱང་ཟད་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།། གནས་རྣམས་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང༌། །ཆོས་དོན་སྟོན་ཕྱིར་མདོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གནས་དང་མཚན་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་བཞི་སྟོན་པའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་གནས་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཡུལ་གང་དུ་བཤད་པ་དང༌། གང་གིས་བཤད་པ་དང༌། གང་གི་དོན་དུ་བཤད་པའོ། །དེ་ཡང་མདོ་སྡེ་དེ་དག་ལས། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་དགེ་སློང་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མང་པོ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གང་དུ་བཤད་པ་དེ་ཡང་གནས་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གིས་བཤད་པའི་དོན་བསྟན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་གནས་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །གང་ཟག་གང་གི་དོན་དུ་ཆོས་བཤད་པའི་གང་ཟག་དེ་ཡང་གནས་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །མཚན་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་མཚན་ ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ལ་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་དང་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ཅིང་བསམ་དུ་རུང་བ་རྣ
Chinese
若总摄其义，则成何事？若从阿毗达磨法中总摄其义，则成何事？何以故？名为经藏。何以故？名为律藏。何以故？名为阿毗达磨法？是故，经藏、律藏、阿毗达磨法，总而言之，欲求四种义。如是说，经藏亦总而言之，以能生起四种义故，欲求名为经藏。律藏亦总而言之，以能生起四种义故，欲求名为律藏。阿毗达磨法亦总而言之，以能生起四种义故，欲求名为阿毗达磨法之义。具慧者若能知彼，则能获得一切种智。如是说，具慧者乃指菩萨。彼，是指三藏。菩萨若能知三藏，则能获得一切智智。声闻众唯以寻求尽不生智为足，不寻求一切种智，故虽不知三藏，亦能获得尽不生智。以何因能得？仅知一句偈之义，亦能获得尽不生智。处所及体性，为显法义故，是经。如是说，处所、体性及法之义，为显四种义故，名为经藏。其中，处所有三种：于何处宣说，由谁宣说，为谁之义而宣说。彼等经藏中，如是说：“如是我闻，一时薄伽梵住王舍城，与众多比丘及菩萨众共处。”如是，王舍城等处，于何处宣说，彼亦显示为处所。薄伽梵，显示由谁宣说之义，薄伽梵亦显示为处所。为何人之义而宣说，彼人亦显示为处所。体性有二种：世俗谛之体性，胜义谛之体性。其中，瓶、衣及人等，可言说且可思议者，皆为世俗谛之体
English
If summarized, what will happen? If the meaning is summarized from the Abhidharma, what will happen? Why? It is called Sutra Pitaka. Why? It is called Vinaya Pitaka. Why is it called Abhidharma? Therefore, Sutra Pitaka, Vinaya Pitaka, Abhidharma, in short, desire four kinds of meanings. It is said that the Sutra Pitaka also, in short, desires to be called Sutra Pitaka because it can generate four kinds of meanings. The Vinaya Pitaka also, in short, desires to be called Vinaya Pitaka because it can generate four kinds of meanings. The Abhidharma also, in short, desires to be called Abhidharma because it can generate four kinds of meanings. The wise, if they know it, will attain omniscience. It is said that the wise refers to the Bodhisattva. That refers to the Tripitaka. If Bodhisattvas know the Tripitaka, they will attain omniscient wisdom. The Shravakas are content with seeking the wisdom of exhaustion and non-arising, and do not seek omniscience. Therefore, even if they do not know the Tripitaka, they can attain the wisdom of exhaustion and non-arising. By what cause can it be attained? By knowing the meaning of just one verse, one can attain the wisdom of exhaustion and non-arising. Place and nature, for the sake of showing the meaning of the Dharma, are the Sutra. It is said that the place, nature, and meaning of the Dharma, for the sake of showing the four kinds of meanings, are called Sutra Pitaka. Among them, there are three kinds of places: where it is spoken, by whom it is spoken, and for whose sake it is spoken. In those Sutra Pitakas, it is said: "Thus I have heard, at one time the Bhagavan was dwelling in Rajagriha, together with many monks and Bodhisattvas." Thus, Rajagriha and other places, where it is spoken, are also shown as places. The Bhagavan, showing the meaning of who spoke it, the Bhagavan is also shown as a place. For whose sake the Dharma is spoken, that person is also shown as a place. There are two kinds of nature: the nature of conventional truth and the nature of ultimate truth. Among them, pot, cloth, and person, etc., what can be spoken and thought of, are all conventional truths.
Tibetan
མས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བརྗོད་དུ་མི་རུང་ཞིང་བསམ་དུ་མི་རུང་བ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡང་བརྗོད་པ་དང་བརྗོད་པ་ལས་གཞན་པའི་དབང་པོ་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བརྗོད་པ་ལས་གཞན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ནི་དབང་པོ་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཟས་བཞི་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཟས་བཞི་ནི་ཁམ་གྱི་ཟས་དང༌། རེ་བ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཟས་སོ། །དགོངས་པ་བཞི་པ་ནི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །མངོན་དུ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད། ཟིལ་གནོན་རྟོགས་ཕྱིར་མངོན་པའི་ཆོས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། མངོན་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་དང༌། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྟོན་པ་དང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང༌། རྟོགས་པར་བྱེད་པས་མངོན་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་བདེན་པ་བཞི་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བསྟན་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ན་མངོན་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ནི་རྣམ་པ་མང་པོའི་དོན་ཏེ། ཆོས་གཅིག་པ་ཡང་གཟུགས་ཡོད་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང༌། བསྟན་དུ་ཡོད་པ་དང༌། བསྟན་དུ་མེད་པ་དང༌། བལྟར་ཡོད་པ་དང༌། བལྟར་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་མང་དུ་འཆད་པའི་ཕྱིར་མངོན་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །མངོན་པའི་ཆོས་ལ་མཁས་ན་རྩོད་པ་དང་རྩོད་པའི་གཞི་ལ་སོགས་པ་ལ་མཁས་པས་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པས་ན་མངོན་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །མངོན་པའི་ཆོས་ལ་མཁས་ན་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་སྡེའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་བའི་ཕྱིར་མངོན་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །ལྟུང་བ་སྐྱེ་དང་བསླང་བ་དང༌། །དབྱུང་བའི་ཆོས་ནི་འདུལ་བ་སྟ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ན་ལྟུང་བས་དང་ལྟུང་བ་སྐྱེ་བ་དང༌། བསླང་བ་དང་དབྱུང་བ་སྟེ། ཆོས་རྣམ་པ་བཞི་འབྱུང་བས་དེ་ལ་འདུལ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ཟག་དང་ནི་བཅས་པ་དང༌། །
Chinese
མས་ནི་世俗谛的体性。不可言说且不可思议的那些是胜义谛的体性。再说，言说以及与言说相异的根识行境即是世俗谛。不依赖于言说之外的，不是根识行境的即是胜义谛。或者，一切烦恼是所缘境的那些即是世俗谛。法界与无分别智即是胜义谛。蕴、界、处以及四食等，以及十二缘起等称为法。四食是抟食、触食、意思食和识食。四种意趣是义。显现即是不间断，为了调伏和证悟而显现法。名为此者，因为显现法，显示不间断，调伏，以及使之证悟，所以称为显现法，是此之义。其中，四谛，三十七菩提分，以及三解脱门等，因为开示了脱离痛苦之路，所以是诸法自相和共相的体性，并且因为显现脱离痛苦之法，所以称为显现法。不间断是多种意义，即使是同一种法，也因为有色和无色，可见和不可见，可观察和不可观察等的差别，而阐述多种相，因此称为显现法。如果精通显现法，因为精通辩论和辩论的基础等，就能平息一切辩论。因为调伏他人的论敌，所以称为显现法。如果精通显现法，就能证悟经部的意义，为了证悟经部的意义，所以称为显现法。堕罪生起和恢复，以及舍弃之法即是律。名为此者，在哪里有堕罪以及堕罪生起，恢复和舍弃，因为出现四种法，所以那称为律，是此之义。补特伽罗和制立。
English
Ma is the characteristic of conventional truth. Those that are unspeakable and unthinkable are the characteristics of ultimate truth. Furthermore, that which is the object of the senses, which is speech and other than speech, is called conventional truth. That which does not depend on anything other than speech, and is not the object of the senses, is called ultimate truth. Alternatively, all afflictions that are objects of focus are called conventional truth. The realm of phenomena and non-conceptual wisdom are called ultimate truth. Aggregates, elements, sense bases, and the four foods, as well as dependent origination and so on, are called Dharma. The four foods are edible food, contact, mental volition, and consciousness. The four intentions are meaning. Manifestation means continuous. Abhidharma is so called because it subdues and realizes. The meaning of this is that it is called Abhidharma because it teaches Abhidharma, teaches continuously, subdues, and causes realization. Among these, the four truths, the thirty-seven factors of enlightenment, and the three doors of liberation, etc., are called Abhidharma because they show the path to liberation from suffering, and are the characteristics of the self and the general characteristics of all dharmas, and because they manifest the Dharma of liberation from suffering. Continuous means many aspects. Even a single Dharma is called Abhidharma because it explains many aspects with distinctions such as having form and not having form, being visible and not being visible, being observable and not being observable. If one is skilled in Abhidharma, one will be able to pacify all disputes because one is skilled in debate and the basis of debate, etc. It is called Abhidharma because it subdues the opponents of others. If one is skilled in Abhidharma, one will be able to realize the meaning of the sutras. It is called Abhidharma because it enables the realization of the meaning of the sutras. The Dharma of falling, arising, restoring, and abandoning is Vinaya. The meaning of this is that wherever there is falling and the arising of falling, restoring and abandoning, it is called Vinaya because four kinds of Dharma arise. Person and establishment.