Tibetan
་པས་འཁོར་བའི་མཐའི་བར་དུ་བརྗོད་ཀྱང་ཟད་པར་མི་འགྱུར་མོད་ཀྱི་མདོར་བསྡུས་ན་འདི་དག་འཐོབ་པོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྩོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིའི་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་གང་དུ་མོས་པ་དང༌། གང་གིས་མས་པ་དང༌། ཇི་ལྟ་བུས་མོས་པ་དང༌། མོས་པའི་འབྲས་བུས་གང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དེ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར། འཕགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ནི་ཡང་འགྱུར་པས། །ཞེས་བྱ་བས་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་འཕགས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དག་ནི་དེ་དག་ལས་ཀྱང་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་འཕགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་གི་ཆོས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བྱ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་མེད་པའི་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡང་ འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིས་ནི་གང་དུ་མོས་པ་བསྟན་ཏོ། །བློ་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བློ་དང་ལྡན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བྱ་སྟེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིས་ནི་གང་གིས་མོས་པ་བསྟན་ཏོ། །རྟག་ཏུ་མོས་པ་ཆེ་བསྐྱེད་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཞུམ་པ་དང༌། སྤ་བཀོང་བ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མོས་པ་དང་དད་པ་ཆེར་བསྐྱེད་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་ཇི་ལྟར་མོས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མོས་པ་བྱས་ན་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་གསུམ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེན་དག་ནི་རྟག་ཏུ་རྣམ་འཕེལ་དང༌། །མཚུངས་མེད་ཡོན་ཏན་དག་གིས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། འབྲས་བུ་གསུམ་ནི་བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་བ་དང༌། །དེ་ཉིད་འཕེལ་བ་དང་སངས་རྒྱས་པའོ། །དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་དང་པོ་མོས་ཤིང་དད་པ་སྐྱེས་ན་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆར་འཕེལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་མ་གྲུབ་ཀྱི་བར་དུས་བཅུ་མན་ཆད་ཀྱི་དུས་ན་ཡང་མོས་པ་ཡང་སྦར་ཞིང་ཇེ་ཆེ་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་བ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང་ཆེར་འཕེལ་བར་འགྱུར་བས་ན་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་འཕེལ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་དུས་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པས་ན་བདག་ཉིད་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། མཚུངས་མེད་ཡོན་ཏན་དག་གིས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚིག་དེ་དག་གིས་ནི་མོས་པའི་འབྲས་བུས་གང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་བསྟན་ཏོ། །མོས་པའི་སྐབས་བཤད་པ་རྫོགས་སོ།། །།ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སྐབས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མོས་པའི་སྐབས་བཤད་པའི་རྗེས་ལ། ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སྐབས་བཤད་པར་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་དྲན་པ་མང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ལ་མོས་པར་བྱ་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི་ཆོས་བཙལ་བར་ཡང་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་བས་མོས་པའི་རྗེས་ལ་ཆོས་བཙལ་བའི་སྐབས་བཤད་པར་འབྲེལ་ཏོ། །དམིགས་པའང་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ཚིགས་སུ་ བཅད་པ་བཞིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་བཙལ་བ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་དང༌། དམིགས་པ་རྙེད་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བའོ། །དེ་ལས་ཉན་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། བསམ་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡུལ་གང་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བའི་དམིགས་པ་རྗེ་བཙལ་ཏེ། ཡུལ་འདི་ནི་དམིགས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་བཙལ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་རྩོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྡེ་སྣོད་དག་ནི་གསུམ་མམ་གཉིས་ཀྱང་རུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་རབ་རྣམ་གསུམ་གྱིས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་ན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་ཆོས་དག་སྟེ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་ནི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང༌། འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་དང༌། མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དོ། །དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མདོར་བསྟན་ན་ནི་ཐེག་པ་ཆུང་དུ་དང༌། ཐེག་པ་མཆོག་གི་བྱེ་བྲག་དང༌། སྡེ་སྣོད་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གཞག་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་དོ། །དེ་ལ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཅེས་བྱའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ལས་ཕལ་ཆེར་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་དེ། ཕལ་ཆེར་སྨོས་པ་ནི་ལྷག་མ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཆོས་ཅན་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པའང་ཡོད་པར་སྟོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གསུམ་པོ་དང༌། གཉིས་པོ་དེ་དག་ལ་སྡེ་སྣོད་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་སྣོད་གང་དུ་འབྲུ་བྲེ་བཅུ་ཤོང་ཞིང་འདུས་པའི་སྣོད་དེ་ལ་སྣོད་ཅེས་བྱ་བ་དང་འདྲ་བར་གསུམ་པོ་དང་གཉིས་པོ་འདིར་ཡང་གསུང་རབ་ཡང་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དོན་དང་ཚིག་
Chinese
即使以广博的言辞直至轮回的边际来讲述也无法穷尽，但为了显示如果简略地归纳便能获得这些，所以撰写偈颂，这是它的意义。此偈颂的归纳意义是，显示在何处信奉，由谁信奉，以何种方式信奉，以及信奉的果实所完全摄持的是什么。如是。“圣者大乘之法，亦超胜。”其中“如是”的意思是如所说的那样。虽然声闻和独觉也是圣者，但菩萨和如来比他们更殊胜，所以称为“圣者大乘”。他们的法指的是大乘，在大乘之中，又因为具有声闻和独觉所没有的地和波罗蜜多，所以称为“超胜”。这显示了在何处信奉。“具慧者”指的是菩萨，因为他们具有方便和智慧双运的智慧。这显示了由谁信奉。“恒时增长大信奉”的意思是，菩萨们对于大乘之法，以不间断、不怯懦的心，大大地增长信奉和信心。这显示了如何信奉。如果如是信奉，就能获得三种果实。因此说：“广大福德恒时增，无等功德成大士。”所说的三种果实是广大福德增长，其本身增长以及成佛。其中，首先对大乘之法生起信奉和信心，就会产生无量的福德，所以称为广大福德增长。之后，在尚未成佛之前，即使在十地以下的阶段，也仍然增长信奉，并且越来越大，福德的积累也会大大增长，所以说那是恒时增长。之后，在成佛的阶段，因为获得了声闻和独觉所没有的功德，如十力和四无畏等功德，所以为了自身能够成佛，无
English
Even if described with extensive words until the end of samsara, it would not be exhausted, but to show that if summarized briefly, these can be obtained, therefore, verses are composed, this is its meaning. The summarized meaning of this verse is to show where to have faith, by whom to have faith, in what way to have faith, and what is completely encompassed by the fruit of faith. Thus, "The Dharma of the Great Noble Ones, also surpasses." Among these, "Thus" means as it is said. Although Shravakas and Pratyekabuddhas are also noble ones, Bodhisattvas and Tathagatas are even more superior to them, therefore they are called "Great Noble Ones." Their Dharma refers to the Mahayana, and within the Mahayana, it is called "surpassing" because it possesses the bhumis and paramitas that Shravakas and Pratyekabuddhas do not have. This shows where to have faith. "Those with intelligence" refers to Bodhisattvas, because they possess the wisdom of the union of skillful means and wisdom. This shows by whom to have faith. "Constantly increase great faith" means that Bodhisattvas, towards the Dharma of the Mahayana, with an uninterrupted and unyielding mind, greatly increase faith and confidence. This shows how to have faith. If one has faith in this way, one can obtain three kinds of fruits. Therefore it is said, "Vast merit always increases, with unequaled qualities, one becomes a great being." The three kinds of fruits mentioned are the increase of vast merit, the increase of itself, and becoming a Buddha. Among these, first, when faith and confidence arise towards the Dharma of the Mahayana, immeasurable merit will arise, therefore it is called the increase of vast merit. Afterwards, even in the stages below the ten bhumis before becoming a Buddha, one still increases faith and it becomes greater and greater, and the accumulation of merit will also greatly increase, therefore it is said that it is constantly increasing. Afterwards, at the time of the Buddha stage, because one obtains qualities that Shravakas and Pratyekabuddhas do not have, such as the ten powers and four fearlessnesses, therefore, in order for oneself to be able to become a Buddha, without
Chinese
以诸功德成大士。如是之语，乃显示以信乐之果所摄持。信乐之品释讫。复次，云何于寻求法品？谓于信乐品既释之后，说寻求法品有何关联耶？谓不唯于大乘之法信乐，及于忆念增多之菩萨之法信乐即可，亦须寻求法故。是故于信乐之后，说寻求法品乃有关联也。复次，所缘亦当寻求，四句偈者。谓于寻求法时，亦当寻求三种，谓当寻求所缘，当寻求已得所缘，及当寻求作意也。其中以听闻之智慧，及以思惟之智慧，及以修习之智慧，寻求于何境当作所缘之所缘境，而此境当作所缘也。如是以三种智慧寻求当作所缘之境，为显示故，而造四句偈，是其义也。复次，谓三藏或二藏亦可者。谓以三种智慧当作所缘之境，若广说之，即是三藏之法也。三藏者，谓经藏，律藏，论藏也。若略示当作所缘之境者，即是小乘及大乘之差别，及安立二藏，谓声闻之藏及菩萨之藏也。其中于十二部经极广大者，及本生部之藏，是名为菩萨之藏也。其余大抵是声闻之藏也。说大抵者，乃显示于其余中，亦有大乘及声闻之乘之法，是共同者也。何故于此三者及二者名为了藏耶？谓为摄持之故。譬如于器中，能容纳十 Bre 之谷物，而积聚之器，是名为器。如是于此三者及二者中，亦有十二分教之义及语
English
Through these qualities, one becomes a great being. These words indicate that one is fully embraced by the fruit of devotion. The chapter on devotion is complete. Next, what is the connection between the chapter on seeking the Dharma? After the chapter on devotion has been explained, what is the connection to explaining the chapter on seeking the Dharma? It is not enough to merely have devotion to the Dharma of the Great Vehicle and to the Dharma of Bodhisattvas with abundant mindfulness; one must also seek the Dharma. Therefore, there is a connection between explaining the chapter on seeking the Dharma after the chapter on devotion. Furthermore, the object of focus should also be sought, in four verses. When seeking the Dharma, one should seek in three ways: seeking the object of focus, seeking the attainment of the object of focus, and seeking the mental engagement. Among these, with the wisdom of listening, the wisdom of contemplation, and the wisdom of meditation, one seeks the object of focus on which to focus, and this object is to be focused upon. Thus, the meaning is that four verses are composed to show that the object to be focused upon is sought with the three kinds of wisdom. Furthermore, the term "three baskets or even two baskets" means that the object to be focused upon with the three kinds of wisdom, if explained extensively, is the Dharma of the three baskets. The three baskets are the Sutra basket, the Vinaya basket, and the Abhidharma basket. If the object to be focused upon is shown briefly, it is the distinction between the Lesser Vehicle and the Supreme Vehicle, and the establishment of two baskets: the basket of the Hearers and the basket of the Bodhisattvas. Among these, the basket that is extremely extensive in the twelve branches of scripture and the basket of Jataka stories are called the basket of the Bodhisattvas. Most of the rest are the basket of the Hearers. The mention of "mostly" shows that among the rest, there are also Dharmas of the Great Vehicle and the Hearer Vehicle that are common. Why are these three and these two called baskets? It is because of their collection. Just as a container that can hold ten bre of grain and is a container for accumulation is called a container, so too in these three and these two, there are the meaning and words of the twelve branches of scripture.