Tibetan
ས་ཅན་གྱི་ཁམས་ནས་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བའི་རིགས་ཅན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དག་ཅིག་ཡོད་པ་ལས་གཅིག་ཅིག་འཚང་རྒྱའི་གཞན་ཅིའི་ཕྱིར་འཚང་རྒྱ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འཚང་རྒྱ་བར་མི་འགྱུར་བས་སྨྲ་བར་མི་རིགས་སོ། །དོན་མེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དཔེར་ན་གནས་གཅིག་ཏུ་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་གཡོས་པས་འགྲངས་པ་དང་ཕན་པར་འགྱུར་བ་ དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་གཡོས་པ་དང་འགྲངས་པ་དང་ཕན་པར་འགྱུར་བ་དང་འདྲ་བར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུས་བསགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། ཆུད་མི་ཟ་བ་ལས་གལ་ཏེ་གཅིག་ཅིག་འཚང་རྒྱའི་གཞན་འཚང་མི་རྒྱན་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་རྣམས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་བས་ན་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཏུ་ཟད་པར་མི་རུང་ངོ༌། །རྫོགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་བཞག་གོ་ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་འཚང་རྒྱབ་ལ་འཇོག་པར་ཟད་ན་གལ་ཏེ་གཅིག་ཅིག་འཚང་རྒྱའི་གཞན་འཚང་མི་རྒྱ་ན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དུས་ན་ཡང་སེམས་ཅན་སུ་ཡང་སངས་རྒྱས་སུ་མ་བཀོད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་རྫོགས་པར་མ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མི་རིགས་པས་ནི་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། དེ་བས་ན་ཚིག་འདི་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཅིག་ཏུ་སེམས་ཅན་གཅིག་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་ན་གཞན་སངས་མི་རྒྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་དེ་མི་རིགས་པར་བསྟན་ཏོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དང་པོ་ནས་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཅིག་ཏུ་ཟད་དེ། སངས་རྒྱས་དུ་མ་མེད་དོ་ཞེས་ཐོག་མའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡང་མེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མ་བསགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་ནི་མི་རིགས་ལ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོགས་ཀྱང་དེའི་ལུང་འབོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གཞན་མེད་དུ་མི་རུང་བས་སངས་རྒྱས་དེའི་ལུང་འབོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གཞན་ཡང་དགོས་ལ། དེ་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་གཞན་དག་ཀྱང་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་བརྒྱུད་ནས་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བས་འདིས་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཏུ་ཟད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་བཀག་གོ །སངས་རྒྱས་གཅིག་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ནི་གཅིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐ་དད་མེད། དྲི་མེད་གནས་ལ་མང་པོ་མེད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ལ། དྲི་མེད་གནས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ལ་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཞུགས་པའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་མི་མཐུན་པ་དུ་མར་མེད་པས་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མང་པོར་ཡོད་པ་ཡང་མི་འདོད་དེ་འདིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མང་དུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་བཀག་གོ །སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བའི་ཐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་བཞི་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་རྩོམ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་རྣམས་མེད་པ་དེ་ཉིད་ནི། །ཡོད་པ་ཡི་ནི་དམ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་དང་པོའི་དུས་ན་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཀུན་བརྟགས་པ་དང་པོར་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ཡོད་པའི་མཆོག་ཅེས་གདགས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཀུན་དུ་མི་དམིགས་པ། །དམིགས་པ་ཡི་ནི་མཆོག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ས་དང་པོའི་དུས་ན་ཀུན་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་དང་བདག་དང་བདག་གིར་རྟོག་པ་དང༌། ཆོས་སུ་རྟོག་པ་མི་དམིགས་ཏེ་མ་མཐོང་བ་ཉིད་དམིགས་པའི་མཆོག་ཅེས་བྱ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་དེའི་ཚེ་དམིགས་ཏེ། མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒོམ་པ་དག་ནི་མི་མཐོང་སྟེ། །སྒོམ་པ་ཡི་ནི་མཆོག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ས་གཉིས་ནས་ས་བཅུ་མན་ཆད་ཀྱི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་ང་དང་བདག་གིར་རྟོག་པ་སྤངས་ཏེ། སྒོམ་པར་བྱེད་པ་དང་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་གཉིས་མི་མཐོང་བར་སྒོམ་པ་གཉིས་སྒོམ་པའི་མཆོག་ཏུ་འདོད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དམིགས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར། །རྙེད་པ་དག་ནི་མ་མཐོང་ན། །རྙེད་པ་ཡང་ནི་མཆོག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་དུས་ན་ རྫོགས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྐུ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང༌། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྙེད་པར་མ་མཐོང་བ་ཉིད་རྙེད་པའི་མཆོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཅིའི
Chinese
从有情世间界中，有无数具有成佛之潜力者，为何其中一位成佛，而其他却不成佛呢？说不成佛是不合理的。关于“无意义”一词，例如，在同一个地方，通过烹饪食物等，可以使人饱腹和受益， 同样，其他人通过烹饪和获得饱腹与受益一样，无论谁积累了福德和智慧的资粮，他们都将成佛。不会浪费。如果一位成佛而其他人不成佛，那么十方世界的菩萨们积累的福德和智慧资粮将变得毫无意义。因为不是无意义的，所以不能仅限于一位佛陀。关于“圆满”一词，如来们最初发起菩提心时，就发愿将一切众生安置于无上菩提。如果在显现成佛之时，仅仅是将众生安置于成佛，如果一位成佛而其他人不成佛，那么在佛陀的时代，也没有任何众生被安置于成佛，因此如来为众生所做之事并未圆满。这样的说法也是不合理的，因此不能仅限于一位佛陀。因此，以上这些话表明，在一个世间界中，当一位众生显现成佛时，说其他众生不会成佛是不合理的。关于“无始”一词，如果从一开始就只有一位佛陀，没有多位佛陀，那么最初的佛陀是不存在的。为什么呢？因为没有积累福德和智慧的资粮，是不可能成佛的，而福德和智慧的资粮也离不开其他佛陀的授记。因此，也需要其他佛陀来为这位佛陀授记。对于那位佛陀，也需要其他的佛陀。这样一代代相传，不可能只有一位佛陀。因此，这驳斥了“从无始以来就只有一位佛陀”的说法。关于“非一佛”一词，如上所述，佛陀不是唯一的，而是无数的，不可估量的。
English
From the sentient realms, there are countless beings with the potential to attain Buddhahood. Why is it that one attains Buddhahood while others do not? It is unreasonable to say that they do not attain Buddhahood. Regarding the term "meaningless," for example, in one place, by cooking food and so on, one can be satiated and benefit. Similarly, just as others are satiated and benefit from cooking, whoever accumulates the accumulations of merit and wisdom, all of them will attain Buddhahood. It will not be wasted. If one attains Buddhahood while others do not, then the accumulations of merit and wisdom accumulated by Bodhisattvas in the ten directions will become meaningless. Because it is not meaningless, it cannot be limited to one Buddha. Regarding the term "complete," when the Tathagatas first generate the mind of Bodhicitta, they vow to place all sentient beings in unsurpassed Bodhi. If, at the time of manifesting Buddhahood, it is merely placing sentient beings in Buddhahood, and if one attains Buddhahood while others do not, then even in the age of the Buddha, no sentient being is placed in Buddhahood, and therefore the work done by the Tathagata for sentient beings is not completed. Such a statement is also unreasonable, therefore it cannot be limited to one Buddha. Therefore, these words up to this point show that it is unreasonable to say that in one world realm, when one sentient being manifests Buddhahood, others will not attain Buddhahood. Regarding the term "without beginning," if from the beginning there was only one Buddha, and there were no multiple Buddhas, then there is no such thing as an initial Buddha. Why? Because without accumulating the accumulations of merit and wisdom, it is impossible to attain Buddhahood, and the accumulations of merit and wisdom cannot be separated from the prophecy of other Buddhas. Therefore, other Buddhas are also needed to prophesy for this Buddha. For that Buddha, other Buddhas are also needed. In this way, passing down through generations, it is impossible to have only one Buddha. Therefore, this refutes the statement that "from beginningless time there has only been one Buddha." Regarding the term "not one Buddha," as mentioned above, Buddhas are not singular, but countless and immeasurable.
Chinese
嗡（藏文：ཨོན་ཏོ།），无有差别。 无垢之处无众多。意思是说，无垢之处是指法界无漏的界限。进入法界之时，诸佛的法身没有多种不同，因此也不认为法身有很多，这遮止了说法身有很多的观点。成为佛陀之方便的四句偈颂是指法界完全清净，四种智慧称为佛陀。从布施波罗蜜多到禅定波罗蜜多之间的五种波罗蜜多是成为佛陀的方法。使五种波罗蜜多清净的是智慧波罗蜜多，因此，为了显示智慧波罗蜜多而作这四句偈颂，这就是它的意思。凡是无有的，那即是有的殊胜。 意思是说，在第一地的时候，通达了遍计所执的自性是不存在的。能取和所取的自性，最初遍计所执不存在，那即是安立为有的殊胜。为什么呢？因为有远离能取所取的圆成实性。一切行相皆不可见，视为能见的殊胜。 意思是说，在第一地的时候，遍计所执的自性以及对自我的执着和我所的执着，以及对法的执着都不可见，即没有见到，这称为能见的殊胜。为什么呢？因为远离能取所取的圆成实性，在那时是能见到的，因为见到了。修习者不见，视为修习的殊胜。 意思是说，从第二地到第十地之间，舍弃了能取和所取，以及对我和我所的执着，修习者和所修习两者都不可见，这两种修习被认为是修习的殊胜。为什么呢？因为修习无相的自性。证得不见，也视为证得的殊胜。 意思是说，在佛陀的果位时，圆满受用身和化身，以及力量和无畏等等的功德，没有见到证得，这称为证得的殊胜。为什么呢？
English
Oṃ (Tibetan: ཨོན་ཏོ།), there is no difference. In the stainless state, there are not many. The meaning of this is that the stainless state refers to the realm of Dharma, the realm without outflows. When entering the realm of Dharma, the Dharmakāya of the Buddhas does not have many differences, so it is not considered that there are many Dharmakāyas, which prevents the view that there are many Dharmakāyas. The four verses that are the means to become a Buddha refer to the complete purification of the Dharma realm, and the four wisdoms are called Buddha. The five perfections from generosity perfection to meditation perfection are the means to become a Buddha. What purifies the five perfections is the perfection of wisdom, therefore, these four verses are composed to show the perfection of wisdom, that is its meaning. Whatever is absent, that itself is the supreme of what exists. It means that at the time of the first ground, one understands that the nature of the completely imputed is non-existent. The nature of the grasped and the grasper, the initially completely imputed does not exist, that itself is established as the supreme of what exists. Why? Because there is the perfectly established nature that is free from the grasped and the grasper. All aspects are invisible, regarded as the supreme of what is visible. It means that at the time of the first ground, the nature of the completely imputed and the attachment to self and the attachment to what belongs to self, and the attachment to dharma are invisible, that is, not seen, this is called the supreme of what is visible. Why? Because the perfectly established nature that is free from the grasped and the grasper, at that time is visible, because it is seen. Practitioners do not see, regarded as the supreme of practice. It means that from the second ground to the tenth ground, abandoning the grasped and the grasper, and the attachment to self and what belongs to self, the practitioner and what is practiced are both invisible, these two practices are considered the supreme of practice. Why? Because one practices the nature of no sign. Attainment is not seen, also regarded as the supreme of attainment. It means that at the time of the Buddha's fruition, the complete enjoyment body and the emanation body, and the qualities such as powers and fearlessness, not seeing attainment, this is called the supreme of attainment. Why?