Tibetan
ས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་ཕྱིར། ཐ་དད་པ་དང་གཅིག་མཐའ་དང༌། །མུ་སྟེགས་ཉན་ཐོས་གཉིས་ཀ་དང༌། །ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །བཅོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་མཐའ་གཉིས་དབྱེ་བ་སྟེ། འདི་དག་སྤངས་པས་དེ་རིག་པར་བྱའོ། །འདིར་ཐ་དད་པ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བའི་མཐའ་ནི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་གདགས་པར་བྱས་པའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་བདག་ཐ་དད་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་མཐའོ། །གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་མཐའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་རྣམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང་ཁམས་རྣམས་ནི་བདག་རྟག་པའི་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་འོས་སུ་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ དག་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་བདག་ཐ་དད་དོ་སྙམ་པའི་མཐའོ། །ནང་གི་འདུ་བྱེད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་ནས་གང་མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། ཤེས་པ་དེ་ནི་བདག་ཡིན་ལ། ཕྱིའི་རྣམས་ནི་བདག་གི་བ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་བདག་གཅིག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་མཐའ་སྟེ། གང་མདོ་སྡེ་ལས་སྲོག་ཀྱང་གཞན་ལ་ལུས་ཀྱང་གཞན་པ་དང་སྲོག་དེ་ལུས་དེ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་ལྟ་བ་ཉིད་འདིར་མཐའ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་བདག་དེ་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་མཐའ་ཡོངས་སུ་སྤང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མའི་ལམ་གང་ཆོས་ཙམ་ཞིག་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གང་བདག་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནས་ཤེད་བུ་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་བར་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཆོས་ཙམ་དུ་མཐོང་བས་ནི་བདག་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་བདག་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། རྗེས་སུ་རྟོགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་དམ་གཞན་དུ་འཛིན་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། བདག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་ན། ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྨོས་ཤེ་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་གཞན་བཤད་དོ། །ཡང་ན་དེའི་དུས་སུ་གཡེངས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱིས་དེའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེ་ཉིད་བརྗོད་ན་ནི་གཞན་དག་གིས་བརྙས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་མཐའ་སྟེ། དེ་དག་ནི་རྟག་པར
Chinese
是名为“地”的同义词。因此， “有异和一之边， 外道声闻二者皆。” 如是广说。此十五者是二边的差别，舍弃这些就能证悟它。此处执著于有异等边的原因是，对每一方都显现执著，故于果上安立因。 其中，色等与我相异，也称为边。称为“一”也是边，对于此，色等蕴、处、界等，凡是认为适合作为常我之受用者， 那些就是认为色等与我相异的边。内在的行蕴，于色等执著为我，凡所见、所闻、所知，即是我，而外在的则是我的，凡是如此认为，就是色等与我为一的边。如经部所说，命亦是他，身亦是他，以及命即是身之见，此处即显示为“边”之语。 所谓为了完全舍弃，即是为了完全舍弃色等与我同一或相异之边。中观之道，即是唯有法成为对境之智慧。为了显示那一点，故说从了知无我，乃至了知无有自性之间。仅见为法，如母夜叉之子般了知为无有，从而了知无我，是为随觉之同义词。若如是，又怎会执著色等为同一或相异呢？若仅以“我”之语，就能了知其义，为何又说有情等名相之差别呢？因为并非一切都能了知一切名相，因此，为了使一切都能了知其义，故说其他名相。或者，为了使彼时散乱者，能以其他名相了知其义，若仅说所应说者，则会被他人轻蔑。所谓色等是常，是外道之边，彼等常
English
It is a synonym for "ground." Therefore, "The extremes of difference and sameness, Both heretics and hearers." It is widely stated. These fifteen are the distinctions of the two extremes. By abandoning these, one can realize it. Here, the extreme of viewing things as different, etc., is because of attachment to each side, thus attributing the cause to the result. Among them, the view that form, etc., and self are different is also called an extreme. The view called "one" is also an extreme. Regarding this, the aggregates of form, etc., the sense bases, and the elements, whatever is conceived as suitable for being used by a permanent self, those are the extremes of thinking that form, etc., and self are different. The internal formations, conceiving form, etc., as self, whatever is seen, heard, and known is self, while the external ones are mine. Whatever is conceived in this way is the extreme of saying that form, etc., and self are one. As stated in the sutras, the view that life is other and the body is other, and that life is the body, is shown here as the word "extreme." The reason for completely abandoning it is to completely abandon the extremes of form, etc., and self being the same or different. The Middle Way is the wisdom in which only phenomena become the object. To show that very point, it is said that from individually understanding no-self to individually understanding no essence. Seeing only phenomena, understanding that there is nothing like the child of a demoness, and thus individually understanding no-self, is a synonym for subsequent understanding. If so, how could one cling to form, etc., as being the same or different? If the meaning can be understood by the mere word "self," why are the distinctions of names such as sentient beings mentioned? Because not everyone can understand all names, therefore, in order for everyone to understand its meaning, other names are spoken. Or, in order for those who are distracted at that time to understand its meaning through other names, if only what should be said is said, then others will despise it. The statement that form, etc., is permanent is the extreme of the heretics, they are permanent.