Tibetan
་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ནོན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དངོས་པོ་ཁོ་ནར་མངོན་པར་ཞེན་ནས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་གོ །མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐའ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ཉིད་དེ། ཤིན་ཏུ་འཁོར་བ་ལས་སྐྱོ་བར་བྱེད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ལྟུང་བར་བྱེད་པས་མི་རྟག་པར་ལྟ་བའི་མཐའོ།། དེ་གཉི་ག་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པར་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དབུ་མའི་ལམ་སྟེ། གང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པར་ཡང་མི་རྟོག །མི་རྟག་པར་ཡང་མི་རྟོག་པའོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། གང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་རྟག་པའམ། མི་རྟག་པ་མི་རྟོག་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་དང༌། ས་དང༌། ཆུ་དང༌། མེ་དང༌། རླུང་དང༌། ནམ་མཁའི་ཁམས་རྣམས་དང༌། མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བསྡུའོ། །བདག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་གང་ཟག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང༌། ཐ་དད་པའམ། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའང་རུང་སྟེ། བདག་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་རྫས་མེད་པར་མཐོང་ཡང༌། གང་ཟག་ལ་བདག་ཏུ་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་མཐའོ། །བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་ལ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནི་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཞེས་བྱ་ན། བདག་ནི་མེད་པས་ཇི་ལྟར་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདག་མེད་པར་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཏེ། གང་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འབྲེལ་པར་མངོན་པའོ། །ཡང་ན་སྤྱིར་གང་དུ་ལྷ་དང་མིར་གདགས་པའོ། །དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དབུ་མའི་ལམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་དབུ་མའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་བརྟག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། གང་བདག་དང་བདག་མེད་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེའི་དབུས་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གཟུང་བའི་དོན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐའོ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས། འཛིན་པའི་དོན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐའ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཡང་དག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཡང་ན་གང་ཟག་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་བསྟན་ནས། ཆོས་ ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཡང་དག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སེམས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དང་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། ཆོས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའོ། །དེ་ནི་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པར་ཡོད་ཀྱང་མེད་པར་མཐོང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐུར་པ་འདེབས་པས་ན་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའོ། །དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་ཆོས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དབུ་མའི་ལམ་སྟེ། དེ་ནི་གང་ལ་སེམས་མེད་པ་དང༌། ཡིད་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་འབྱུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །ཡང་ན་ཡུལ་གང་ལ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་བག་ཆགས་བསགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་མི་འཇུག་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སེམས་པ་མེད་པ་དང༌། རློམ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཡིད་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པ་འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་བསགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཏེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་ལ་སེམས་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་གོ །མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐའོ། །དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱུང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའི་མཐའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་
Chinese
由于颠倒错乱所困扰，对于遍计所执的色等显现为实有而执着，并认为其是常恒的。所谓“无常”是声闻的边见，那些人也对于遍计所执的自性的色等，以实有的自性妄加臆断为无常，因此是边见。由于对轮回深感厌倦，并且堕入寂灭的边际，所以是视无常为边见的缘故。 所谓“为了完全舍弃那二者”，是为了完全舍弃常恒和无常的见解，是中观之道。即对于色等，既不认为是常恒，也不认为其是无常。那又是什么呢？是无分别的智慧，即对于色等，不认为是色等本身是常恒，或者无常。所谓“色等”，等等的“等”字包括受、想、行、识的蕴，以及地、水、火、风、空界的界，还有眼、耳、鼻、舌、身、意的处。所谓“有我”的说法，是执着于人我的边见，即蕴、界、处等，无论是和他体，还是非他体，就像无明女的儿子一样，虽然见到无实体，却对于人我执着为实有的自性，因此是边见。所谓“无我”是诽谤的边见，如果说对于存在的事物完全认为是无有，就是诽谤，那么，我本不存在，怎么会变成对于无我进行诽谤的边见呢？因此，说了“因为诽谤假立的存在”，要和“诽谤无我的边见”结合起来。那也是诸法的相续，即显现为因和果相关联。或者一般而言，是对神和人进行假立。所谓“为了完全舍弃那，是中观之道”，是为了完全舍弃有我和无我的见解。现在是为了考察中观之道是什么。因此说了“我和无我二者的中间”。那中间是什么呢？
English
Because of being overwhelmed by inverted misconceptions, one clings to the appearance of the imputational nature (parikalpita) of form, etc., as truly existent and conceives it as permanent. The term "impermanent" is the extreme of the Hearers (Śrāvakas). Those also impute impermanence as the nature of reality to the imputational nature of form, etc., and therefore it is an extreme. Because it causes one to be weary of cyclic existence and to fall into the extreme of nirvana, it is the extreme of viewing impermanence. The phrase "in order to completely abandon those two" means that in order to completely abandon the views of permanence and impermanence, it is the Middle Way. That is, one does not conceive of form, etc., as permanent, nor does one conceive of it as impermanent. What is that? It is non-conceptual wisdom, which does not conceive of form, etc., as permanent or impermanent in themselves. The word "form, etc." includes, by the word "etc.," the aggregates of feeling, perception, mental formations, and consciousness, as well as the elements of earth, water, fire, wind, and space, and the sense sources of eye, ear, nose, tongue, body, and mind. The statement "the term 'self exists' is the extreme of imputing a person" means that the aggregates, elements, and sense sources, whether they are different or not different, are like the son of a barren woman, even though they are seen as without substance, one imputes a person as a self with a real nature, therefore it is an extreme. The term "no-self" is the extreme of denigration, which means that completely conceiving of something that exists as non-existent is called denigration. But since the self does not exist, how can it become the extreme of denigrating no-self? Therefore, it is stated, "because of denigrating the imputed existence," which should be combined with "the extreme of denigrating no-self." That is also the continuum of phenomena, in which cause and effect appear to be related. Or, in general, it is the imputation of gods and humans. The statement "in order to completely abandon that, it is the Middle Way" is in order to completely abandon the views of self and no-self. Now, it is in order to examine what the Middle Way is. Therefore, it is said, "the middle of those two, self and no-self." What is that middle?
Chinese
这里是无分别智。因为显示了在所取之义上分别的边际，以及在能取之义上分别的边际。所以说了“心是真实的”等等。或者，因为显示了对人增益和诽谤的边际，以及对法增益和诽谤的边际。所以说了“心是真实的”等等。心如何显现和如何表达，就像那样真实存在，这便是对法增益的边际，因为对不是真实的心之自性增益为真实之故。心不是真实的，这是诽谤的边际。那是远离所取和能取的自性，不可言说地存在，却被看成不存在。因为对法的自性以各种方式诽谤，所以是诽谤的边际。为了完全舍弃它，就是要为了证悟远离增益和诽谤的法无我，这是中观之路。那是没有心，没有意，没有识，这便是没有显现执着的语句的剩余部分。或者，在任何境上，不进入积累了有漏习气自性的心，以及没有显现造作之相的意，以及没有傲慢之相的意和没有分别的识，这便是所谓的中观之路。其中，心是阿赖耶识，因为积累了一切有漏法的习气之故。意是意的作用，是善、不善和无记等心所进入的作用。意是染污意。识是六识聚。不善等法是“遍染污”，这是不顺品之边。善等是“遍清净”，这是对治品之边。等等的词语是指有罪的，世间的，出世间的，有漏的。
English
Here is non-conceptual wisdom. Because it shows the limit of discrimination on the meaning of the grasped object, and the limit of discrimination on the meaning of the grasper. Therefore, it is said "the mind is true" and so on. Or, because it shows the limit of imputation and defamation on persons, and the limit of imputation and defamation on dharmas. Therefore, it is said "the mind is true" and so on. How the mind appears and how it is expressed, it exists as it is, this is the limit of imputation on dharmas, because it imputes the nature of the mind, which is not true, as true. The mind is not true, this is the limit of defamation. That is the nature of being separated from the grasped and the grasper, existing inexpressibly, but seen as non-existent. Because it defames the nature of dharmas in various ways, it is the limit of defamation. In order to completely abandon it, it is to realize the selflessness of dharmas, which is separated from imputation and defamation, this is the Middle Way. That is, there is no mind, no intellect, no consciousness, this is the remainder of the statement that there is no manifestation of attachment. Or, on any object, the mind of the nature of accumulating contaminated habits does not enter, and there is no intellect with the characteristic of no manifestation of fabrication, and there is no intellect with the aspect of arrogance, and there is no consciousness with discrimination, this is called the Middle Way. Among them, the mind is the alaya-vijñana, because it accumulates the habits of all contaminated dharmas. Intellect is the function of the mind, it is the function of the mind entering into good, non-good, and unspecified things. Intellect is the afflicted mind. Consciousness is the six aggregates of consciousness. Non-good dharmas and so on are "completely defiled," this is the limit of the unfavorable side. Good and so on are "completely purified," this is the limit of the antidote. The words "and so on" refer to the sinful, the mundane, the supramundane, and the contaminated.