Tibetan
་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ། གློ་བུར་གྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སོ། །དེ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་བྱང་ངོ་ཞེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་གློ་བུར་གྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སོ། །དེ་དང་བྲལ་ན་རྣམ་པར་བྱང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་སྟེ། སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་གི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བསལ་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁོར་བར་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་རེ་རེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་འཁོར་བ་དང་ཕྲལ་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བཙུད་ན། དེའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་འཁོར་བ་རྒྱུན་ཆད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འཕེལ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་བརྒལ་བ་དེའི་ལན་ནི་འགྲིབ་པ་མེད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཚད་དང་ལྡན་པའི་དོངས་པོ་ནི་འགྲིབ་པའམ་རྒྱུན་ཆད་པར་སྔོན་གྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི། འགྲིབ་པར་ཡང་མི་མངོན་ན་རྒྱུན་ཆད་པར་ལྟག་ལ་མངོན་ཏེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་དཔག་ཏུ་ མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཉིད་ཀྱང་མེད་ན། དེ་འཕེལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ནམ་མཁའ་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་དང་སྒྲིབ་པ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ལུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་གཉིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གང་ལ་གང་ཞིག་གང་ལས་འཁྲུལ། །མ་འཁྲུལ་གང་ཞིག་གང་ལ་དང༌། །འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་འབྲས་བུ་ཉིད། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ནི་ཐ་མའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་དང༌། འཁྲུལ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་དང༌། འཁྲུལ་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། འཁྲུལ་པའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་མ་འཁྲུལ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། མ་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་དང༌། མ་འཁྲུལ་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། དེའི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་གང་ལ་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་ན། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སྟེ། ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་རྗོད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། དེའི་འབྲེལ་པ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་འཁྲུལ་ཅེས་བྱ་བ་ལ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །བདག་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར། གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལས་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གནས་ལས་འཁྲུལ
Chinese
自性清净者，为客尘所染污。与其分离则完全清净，如是法界自性清净亦为客尘诸烦恼所染污。与其分离则完全清净。若有无量佛出现，消除无量众生之烦恼，于无始轮回中，每一佛出现亦使无量众生脱离轮回，安置于涅槃，故如何轮回不绝，涅槃不增之诘难，其答为无减损，亦无特胜，以众生界与清净之方无量故。具量之容器，于减损或断绝，先前之众生界无量者，若不显现减损，则于其后显现断绝，如虚空。清净亦无量故，亦无特胜，彼如何增长，如虚空离垢与生垢。身安立二者，谓与金刚句等连缀。何于何，何所生，不迷何，何所依，迷与不迷果即彼，彼之终也。谓以金刚句等显示迷乱之境，迷乱之自性，迷乱之因，迷乱之果，迷乱之果之究竟。如是亦显示不迷乱之自性，不迷乱之境，不迷乱之果，及其究竟。其中何于迷乱者，于有与无也。谓文字之义，有与无之体性，能说与所说，及其关系，以于事物之自性遍计故。何者迷乱者，颠倒乃迷乱，于自身无有，而显现二之相故。何所生迷乱者，从处所生。
English
Those who are naturally pure are defiled by adventitious defilements. Separation from them is complete purification. Similarly, the element of dharma, which is naturally pure, is also defiled by adventitious defilements. Separation from them is complete purification. If countless Buddhas were to appear and eliminate the defilements of countless beings, and in beginningless samsara, each Buddha would separate countless beings from samsara and place them in nirvana, then how could samsara not be exhausted and nirvana not increase? The answer to this question is that there is no decrease and no special excellence, because the realm of beings and the aspect of purification are immeasurable. A container with a limit will decrease or be exhausted. For the previous immeasurable realm of beings, if decrease does not appear, then exhaustion will appear later, like the sky. Since purification is also immeasurable, there is no special excellence, so how can it increase? It is like the sky being free from obscuration and the arising of obscuration. The two establishments of the body are to be connected with the words of the vajra. What is confused with what, from what does it arise? What is not confused, what does it rely on? Confusion and non-confusion are the very fruit, the end of that. This means that the vajra words show the object of confusion, the nature of confusion itself, the cause of confusion, the result of confusion, and the ultimate result of confusion. Similarly, it also shows the nature of non-confusion, the object of non-confusion, the result of non-confusion, and its ultimate end. Among them, what is confused is with existence and non-existence. This means that the meaning of letters, the nature of existence and non-existence, the speaker and the spoken, and their relationship are all completely imputed to the nature of things. What is confused is that inversion is confusion, because it does not exist in oneself, but appears as the aspect of duality. What arises from confusion arises from the place.
Tibetan
་པ་སྟེ། གནས་ནི་རྟོག་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །མ་འཁྲུལ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་དོན་གྱི་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་མི་འཕྲོ་བ་ནི་མ་འཁྲུལ་པའོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འཁྲུལ་པའི་གཉེན་པོ་ཡང་མ་འཁྲུལ་པ་སྟེ། དེ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏོ། །གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་དེ་སེམས་མ་འཁྲུལ་བའོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ལ་སྟེ། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་ཉིད་ལའོ། །འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་འབྲས་བུ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལ། འཁྲུལ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །མ་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་མ་འཁྲུལ་བ་ནི། མ་འཁྲུལ་པའི་འབྲས་བུའི་ཕྱིར་མ་འཁྲུལ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་སྟེ། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པའི་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ ལྷག་མའོ། །ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་བརྗོད་པས་དེའི་འབྲས་བུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བཤད་དེ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གང་གིས་འཁྲུལ་བ་དང༌། མ་འཁྲུལ་པའི་འབྲས་བུ་དེ་དག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་གྱི། དེ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ནི་མཐའ་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་འགྲིབ་པ་མེད་པ་དང་ལྷག་པ་མེད་པས་མཐར་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཤད་དོ་ཞེའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་འཁོར་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར། འབྲི་བ་མེད་པས་འགྲིབ་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཐའ་མའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་འཕེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྡོ་རྗེའི་ཚིག་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཞར་ལ་བཤད་ཀྱི་མདོར་བྱས་པ་ལས་ནི་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བས་ན། ཡོད་མེད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་དང༌། །གནས་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད། །མི་རྟོག་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས། །རྟག་བར་འོད་གསལ་ཉིད་དང་ནི། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་དང༌། །དེ་བཞིན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཉིད། །འགྲིབ་དང་མེད་པ་ལྷག་མེད་པ། རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ནི་བཅུ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་བར་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྡུད་དོ། །འདི་ལ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་སྒྲ་དང་དོན་འབྲེལ་པར་ལྟ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། དོན་རྣམས་ཇི་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དེ་ལྟ་བུར་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། དོན་དེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། དོན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པར་ལྟ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། མིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྟ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། བཀྲ་ཤིས་པ་དང་བཀྲ་ཤིས་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པས་ལས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་རྣམ་པར་མ་དག་པར་ལྟ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། གཅིག་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པར་མ་དག་པ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པར་ལྟ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་ མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་སྤང་བ་དང༌། འཐོབ་པ་དང་འགྲིབ་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་ལྟ་བས་སྐྲག་པ་དང་བརྒྱལ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ། འདི་དག་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཅུའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་དེ་དག་མེད་པས། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གནས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་འོག་ཏུ་མཐའ་གཉིས་སྤང་བ་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། མཐའ་གཉིས་སྤང་བ་སྒྲུབ་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། དེའི་ཕྱིར་གང་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དབུ་མའི་ལམ་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཚུལ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཆོས་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཚུལ་བཞིན་དུ་ཆོས་ལ་སྦྱོར་བ་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་སྟེ། གང་བདག་མེད་པར་རྟོག་པ་དང༌། སེམས་ཅན་མེད་པ་དང༌། སྲོག་མེད་པ་དང༌། གསོ་བ་མེད་པ་དང༌། སྐྱེས་བུ་མེད་པ་དང༌། གང་ཟག་མེད་པ་དང༌། ཤེད་ལས་སྐྱེས་མེད་པ་དང༌། ཤེད་བུ་མེད་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་འདི་ནི། འོད་སྲུངས་དབུ་མའི་ལམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། མར་མེའི་དཔེ་གཉིས་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ངོ༌། །མཐའ་གང་སྤངས་པས་དེ་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་གང་སྤངས་པས་དབུ་མའི་ལམ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ
Chinese
是，处所是分别所遍计的作意，阿赖耶识的自性。什么是无谬呢？就像幻化等，对于事物有和没有不退转就是无谬。对事物和非事物显现执着，无谬也是错谬的对治。那就像幻化一样，次第显示为无分别。什么是于何处呢？于何处心不谬呢？那也是自性光明，是圆成实性的体性。错谬和无谬的果，对于那个，错谬的果是遍染，是错谬之因相应的语句的余文。无谬之因相应的无谬是，为了无谬之果，无谬的果是遍净，是具有同等之词的语句的余文。说“性”这个词，就说了它的果是遍染和遍净。像虚空一样，说明了法界以什么而有错谬和无谬的果，那些是遍染和遍净的自性，但那不是它的自性。那两个是边际，有些人说遍染和遍净的边际是涅槃，那也是因为没有减少和没有增加而没有究竟的缘故。另一些人说，轮回是不可估量的，没有减少，具有不减少，是遍染的边际。涅槃是不可估量的，因为没有增多，具有没有特别超胜，是遍净的同义词。这十个金刚句，是在不颠倒的顺带中宣说的，不是从要义中产生的。因此，有无不颠倒，处所和如幻化，无分别和自性，常时光明性，遍染和遍净，以及如虚空，减少和没有增加，金刚句是十。
English
It is said that the place is the nature of the Alaya-vijñana, the mind that is completely conceived by discrimination. What is non-erroneous? Like illusion and so on, not turning away from the existence and non-existence of things is non-erroneous. Manifestly clinging to things and non-things, non-erroneous is also the antidote to error. That is just like illusion, and it is shown in order as non-conceptual. What is 'where'? Where is the mind not mistaken? That is also the self-luminous nature, the characteristic of the perfectly established essence. The result of error and non-error, for that, the result of error is complete defilement, which is the remainder of the words 'corresponding to the cause of error'. The non-error corresponding to the cause of non-error is: for the sake of the result of non-error, the result of non-error is complete purification, which is the remainder of the words 'together with being equal'. By saying the word 'nature', it is said that its result is complete defilement and complete purification. Like the sky, it explains what the Dharmadhatu is mistaken by, and the results of non-error, those are the nature of complete defilement and complete purification, but that is not its nature. Those two are the extremes, some say that the extremes of complete defilement and complete purification are Nirvana, which is said to be without ultimate end because there is no decrease and no increase. Others say that Samsara is immeasurable, without decrease, possessing no decrease, is the extreme of complete defilement. Nirvana is immeasurable, because there is no increase, possessing no special excellence, is a synonym for complete purification. These ten Vajra words are spoken in the context of non-inversion, and do not arise from the essence. Therefore, existence and non-existence are not inverted, place and like illusion, non-conceptual and by nature, constant luminosity, complete defilement and complete purification, and like the sky, decrease and no increase, the Vajra words are ten.
Chinese
叫做“于”。 叫做“于”的这两个偈颂概括了以上内容。 对于此，将完全成立的声音和意义视为相关的颠倒见解，以及将事物呈现的样子视为其本质的颠倒见解，以及对事物产生的因由产生颠倒见解，以及将事物加上虚构或诽谤的颠倒见解，以及将名称视为事物本质的颠倒见解，以及将事物自身和普遍特征视为事物本身的颠倒见解，以及由于普遍使用吉祥和不吉祥的事物，而将行为视为完全清净和不完全清净的颠倒见解，以及将唯一的事物视为不完全清净和完全清净的颠倒见解，以及舍弃完全烦恼和完全清净的事物，以及由于将获得、减少和差异视为特殊，而产生恐惧和昏厥的颠倒见解。这些就是十种颠倒见解。菩萨没有这些颠倒见解，因此，对于如上所说的意义，不颠倒地安住，应当理解这就是修习胜观。随顺之法的修习已经讲完。在随顺之法修习之后，将要讲述舍弃二边的修习。因此，当被问到什么是舍弃二边的修习时，为了从名为《宝积》的法类中，显示真实修习的自性，所以说了“宣说中道”这句话。 善护，例如，想要学习《大宝积》这一法类的菩萨，应当如理地与法相应。什么是如理地与法相应呢？例如，对诸法如实地分别观察，即观察无我，无有众生，无有生命，无有养育者，无有士夫，无人，无有势力所生，无有童子，这就是善护，叫做中道。从这里开始，直到第二个灯的譬喻，都有广大的阐述。 所谓“舍弃何者才能了知它呢？”，意思是舍弃何者才能了知中道呢？
English
It is called "U." These two verses, called "U," summarize the above content. Regarding this, the inverted view of considering the sound and meaning of complete establishment as related, the inverted view of seeing things as they appear as their essence, the inverted view of the cause of the occurrence of things, the inverted view of adding fiction or slander to things, the inverted view of considering names as the essence of things, the inverted view of considering the self and general characteristics of things as things themselves, the inverted view of considering actions as completely pure and not completely pure due to the universal use of auspicious and inauspicious things, the inverted view of considering the only thing as not completely pure and completely pure, and the inverted view of abandoning completely afflicted and completely purified things, and the inverted view of generating fear and fainting due to considering attainment, decrease, and difference as special. These are the ten inverted views. Since Bodhisattvas do not have these inverted views, it should be understood that abiding without inversion in the meanings as stated above is the practice of Vipassanā. The practice of the conforming Dharma has been explained. After the practice of the conforming Dharma, the practice of abandoning the two extremes will be explained. Therefore, when asked what is the practice of abandoning the two extremes, in order to show the nature of true practice from the Dharma category called "Ratnakuta," the statement "The Middle Way is taught" was made. O Protector, for example, a Bodhisattva who wants to study this Dharma category of the Great Ratnakuta should properly associate with the Dharma. What is proper association with the Dharma? For example, truly discriminatingly observing all Dharmas, that is, observing no-self, no sentient beings, no life, no nurturer, no person, no individual, no one born of power, no child, this is, O Protector, called the Middle Way. From here until the second lamp simile, there is extensive elaboration. The phrase "By abandoning what can one know it?" means by abandoning what can one know the Middle Way?