English
It is called "ira ro." The existence in terms of meaning is the existence of the grasper and the grasped. Abandoning it is because the aspect of the grasper and the grasped is empty. Why abandon non-existence? Because there is an illusion of appearance there, that is the meaning. There is an illusion of the appearance of the grasper and the grasped, which is a synonym for that. This is non-inverted in conventional truth, but not in ultimate truth, because it is accompanied by conceptual thought. With this non-inverted knowledge, the Bodhisattva thoroughly realizes that all dharmas are separated from the nature of the grasper and the grasped. Now, in order to show that it is non-inverted in the cause of the grasper and the grasped, the alaya-vijñana, it is said extensively, "By that conceptual thought, the place of the conceptual thought is." Being completely perfumed by the conceptual thought of the grasper and the grasped is the conceptual thought, which means that for the meaning of the characteristic of the appearance of the aspect of the grasper and the grasped, this is the grasper, this is the grasped, whatever is spoken by speech and mind is called conceptual thought. Being completely perfumed by that conceptual thought is because in the future, in order to generate similar conceptual thought, the seed is completely increased, so it is called perfumed. That is because of the complete perfuming of conceptual thought, the result is established as the cause, so it is called conceptual thought. The habit of conceptual thought, here refers to conceptual thought, because there is conceptual thought there, so is there no distinction between the support and the supported? Or because the word of the support is not mentioned, it is called conceptual thought, which means that it has become the support of the seed of that conceptual thought of the grasper and the grasped. Relying on it, conceptual thought also arises again. Because it is the support, this is non-inverted for the thought, which is a synonym for non-inverted knowledge. For which thought is the non-inverted thought? If that is not understood, if it is asked for which thought is it non-inverted? Therefore, in order to explain the difference of thought, it is said, "On the cause of the appearance of the grasper and the grasped," which means that it is the nature of the difference of the alaya-vijñana. How is this the grasper and the
Tibetan
ན་པར་སྣང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྟོག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་བརྗོད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཟུང་བ་དང་ འཛིན་པར་སྣང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཡང་ན་རྟོག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བརྗོད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །བརྗོད་པ་ལས་བྱུང་བའམ། བརྗོད་པ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་འདུ་ཤེས་པ་ནི་བརྗོད་པའི་འདུ་ཤེས་ཏེ། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་དེས། རྟོག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་རང་གི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་གསོས་པས་རྟོག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་འདིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཞི་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གནས་ངན་ལེན་དེ་བདེ་བླག་ཏུ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །ང་ནི་མི་འཕྲོ་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དོན་གྱི་མེད་དང་ཡོད་པ་སྟེ། །སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་བཞིན་དུ་འདོད། །ཅེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དོན་གྱི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གོང་དུ་བཤད་མ་ཐག་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གོང་དུ་བཤད་པ་གང་ཞེ་ན། གཉིས་སུ་སྣང་བར་གྱུར་བ་ནི། །དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་དོན་ལ་མ་ལོག་པ། །ཡོད་དང་མེད་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འདོད་དེ། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བས་ན། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མེད་བཞིན་དུ། གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བས་ན། གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་མེད་པས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དེ་ནི། འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་མེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་པའང་མ་ཡིན་ལ། ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་དེ། དེ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དེ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ ཡོད་པའི་ཕྱིར་མེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་སྨིག་རྒྱུ་དང་རྨི་ལམ་དང༌། ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པ་ཆུ་དང་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་ལ་རྒྱ་ཆེར་སོ་སོར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདིར་ཡང་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང༌། བྲག་ཅ་ལ་སོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དོན་ལ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་མཐོང་ནས། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་སེམས་མི་འཕྲོ་སྟེ། གཡེང་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་འཕྲོ་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །མི་འཕོ་བ་གང་ཞེ་ན། གཞན་དག་ན་རེ་དབུ་མའི་ལམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཇི་ལྟར་མི་འཕྲོ་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དེས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སེམས་འཕྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་འདིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ལས་མི་གཡེང་སྟེ། དེ་བས་ན་མི་འཕྲོ་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མི་འཇུག་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་ཁོ་ན་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །གང་འདི་མིག་དང་གཟུགས་རྣམས་ནས། ཡིད་དང་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མིང་ཙམ་མོ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ནི་མིང་ཙམ་མོ། །དེ་ལ་མིང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་དུ་འདོགས་པའོ། །གདགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དང་བཏགས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་བརྟགས་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ནི་མིང་ལ་མི་ལྟོས་པར་མིག་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བརྡ་ལ་མ་བྱང་བར་མི་འཛིན་པ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་མིག་དང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི། དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་མིག་དང་གཟུགས་ནས་ཡིད་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དག་ནི་མིང་ཙམ་མོ་ ཞེས། དེ་ལྟར་གང་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་འདི་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནས། ཆོས་ཐམས་
Chinese
为了显示那成为显现为能取和所取之因，故说“分别作意是由言说之想所遍计之故”。应将此句与“是显现为能取和所取之因”相连。或者，为了显示说“分别作意”是进入的因，故说“由言说之想所遍计之故，名为分别作意”。从言说产生或遍起言说之想，即是言说之想。由与之相应、具有、包括的此想，以完全滋养分别作意的自种，故名分别作意为“遍计”。此亦是世俗谛中不颠倒，而在胜义谛中则非如此。以此不颠倒，菩萨能完全舍弃颠倒之基，即对能取和所取显现的执著之相。如此，便能轻易舍弃恶趣。为了显示我不欺诳是不颠倒，故广泛地说：事物之无与有，应如幻术等。所谓事物之有与无，即是上面刚说过的。上面所说的是什么呢？即是：“显现为二者，并非如是存在，此于义不颠倒，舍弃有与无。”即是此句。彼应如幻术等，因与幻术等相似，故如幻术等。为了显示彼，例如幻术，虽以自性而言无，却显现为象等之自性，故说存在于象等事物中。所谓存在于象等事物中，即是不存在于象等事物中，也并非完全不存在，因其仅存在于错觉中，故非不存在。显现为象等之相，因仅存在于错觉中，故亦非完全不存在。同样，虽存在，却非如显现为能取和所取般存在。三界之心与心所之自性，如是显现者，因仅存在于错觉中，故亦非不存在。
English
In order to show that which becomes the cause of appearing as the apprehended and the apprehender, it is said, "Conceptual ideation is because it is completely conditioned by the thought of expression." This sentence should be connected to "is the cause of appearing as the apprehended and the apprehender." Or, in order to show that saying "conceptual ideation" is the cause of entering, it is said, "Because it is completely conditioned by the thought of expression, it is called conceptual ideation." The thought that arises from expression or completely arises from expression is the thought of expression. By this thought, which is corresponding, possessing, and including, the seed of conceptual ideation is completely nourished, therefore conceptual ideation is called "completely conditioned." This is also non-inverted in conventional truth, but not so in ultimate truth. With this non-inversion, the Bodhisattva can completely abandon the basis of inversion, which is the characteristic of clinging to the appearance of the apprehended and the apprehender. In this way, one can easily abandon the evil destinies. In order to show that I am not deceiving is non-inverted, it is widely said: The non-existence and existence of things should be regarded as like illusion, etc. The so-called existence and non-existence of things are what was just said above. What was said above? It is: "Appearing as two, it does not exist as such, this is not inverted in meaning, abandoning existence and non-existence." That is this sentence. It should be like illusion, etc., because it is similar to illusion, etc., therefore it is like illusion, etc. In order to show that, for example, illusion, although non-existent in its own nature, appears as the nature of elephants, etc., therefore it is said to exist in things such as elephants, etc. The so-called existence in things such as elephants, etc., is that it does not exist in things such as elephants, etc., and it is not completely non-existent, because it only exists in illusion, therefore it is not non-existent. The appearance of the form of elephants, etc., because it only exists in illusion, therefore it is not completely non-existent. Similarly, although it exists, it does not exist as it appears as the apprehended and the apprehender. The nature of the mind and mental factors of the three realms, as it appears, because it only exists in illusion, therefore it is not non-existent.
Chinese
是。所谓的“等”字，就像海市蜃楼、梦境、水月等，虽然显现为水、男人和女人的自性，但实际上并不存在。因为它们只是错觉，所以也不能说它们不存在。同样，在意义上也要广泛地分别应用。这里，“等”字也应理解为乾闼婆城和山崖等。这样，在意义上像幻术等一样看待，心中不执着于有和无的方面，不散乱地看待，这才是对不散乱的如实认知。什么是不动摇呢？有些人说是中观道的等持。如果那样，怎么能成为对不散乱的如实认知呢？因此，才说了“因为他对有和无不执着”。这种如实认知是因为菩萨不执着于有和无。不从空性所缘中散乱，因此称为对不散乱的如实认知。这也是世俗谛中的如实认知，不是胜义谛中的，因为那是无分别的。现在为了显示对自性的如实认知，广泛地宣说了“一切分别不生故，一切唯是名而已”。所谓从眼和色等，到意和法等之间，这些一切都只是名称而已。也就是说，十二处的自性，一切所知都只是名称而已。在那里，只是对名称的体性和差别进行安立。所安立的意义和能安立者是没有自性的，因为那是周遍计度的缘故。周遍计度也是不存在的。否则，就会不依赖名称而执着于眼等，没有不精通词语而不执着的。因此，眼和色等，不是意义的体性，所以从眼和色到意和法之间，都只是名称而已。 这样，所知的就是一切分别的对治，所以这才是对自性的如实认知，这是从周遍计度的法门来说的，一切法……
English
Yes. The word "etcetera" refers to things like mirages, dreams, and reflections of the moon in water, which appear to be of the nature of water, men, and women, but are not actually existent. Because they are merely illusions, they cannot be said to be non-existent either. Similarly, this should be applied broadly and separately to meanings. Here, the word "etcetera" should also be understood to refer to cities of gandharvas and cliffs, and so on. Thus, seeing things in terms of their meaning as being like illusions, and not having the mind distracted by the aspects of existence and non-existence, but seeing without distraction, that is the non-erroneous understanding of non-distraction. What is non-wavering? Some say it is the samadhi of the Middle Way. If that were the case, how could it be the non-erroneous understanding of non-distraction? Therefore, it is said, "Because he does not cling to existence and non-existence." This non-erroneous understanding is because the Bodhisattva does not conceptualize existence and non-existence. He does not stray from focusing on emptiness, therefore it is called the non-erroneous understanding of non-distraction. This is also the non-erroneous understanding in conventional truth, but not in ultimate truth, because that is non-conceptual. Now, in order to show the non-erroneous understanding of one's own characteristics, it is extensively stated, "Because all discriminations do not arise, everything is only a name." Whatever this is, from the eye and forms, to the mind and dharmas, all of these are just names. That is to say, the nature of the twelve sources, all knowable things are just names. There, it is just the imputation of the nature and differences of names. The object to be imputed and the imputation are without inherent existence, because they are totally imputed. The totally imputed is also non-existent. Otherwise, one would grasp at the eye and so on without relying on names, and there would be no non-grasping without being proficient in language. Therefore, the eye and form are not the nature of the meaning, so from the eye and form to the mind and dharmas, all are just names. Thus, what is known is the antidote to all discriminations, so this is the non-erroneous understanding of one's own characteristics, which is from the perspective of the totally imputed dharma, all dharmas...