English
Mahayana. The seven greatnesses are aim, practice, wisdom, diligence, skillful means, attainment, and action. Among them, great aim is that the teachings of the immeasurable sutras, such as the Hundred Thousand Verses, are the aim of the bodhisattva path. Great practice is for accomplishing all the benefits of oneself and others. Great wisdom is for knowing that persons and dharmas are without self. Great diligence is for engaging in hundreds of thousands of difficult deeds in three countless eons. Great skillful means is for not abiding in samsara and nirvana. Great attainment is for attaining immeasurable and countless qualities such as powers, fearlessness, and unmixed Buddha-dharmas. Great action is for accomplishing the deeds of the Buddhas by manifestly showing enlightenment as long as samsara exists. These are the unsurpassed Mahayana, because there is no other more excellent vehicle than it. That is, practice, aim, and perfect accomplishment. Thus, because it possesses these, it is called the unsurpassed Mahayana. Because practice itself is unsurpassed, practice itself is unsurpassed. Likewise, aim and perfect accomplishment should also be known as unsurpassed. These unsurpassednesses are established in order with respect to the path of the bodhisattva, its place, and its fruit. For example, the words of the Buddha also only explain practice, aim, its fruit, and these alone. Aim precedes practice, so it is reasonable to speak of aim first, but practice is spoken of first in order to show bodhisattvas that practice is the essence. So how is it called unsurpassed practice? Therefore, it is said that unsurpassed practice should be known as practicing the ten perfections. Practicing the perfections is to be diligent in the perfections. Practicing the perfections is also said to be the Mahayana, and not anything else, so it is the Mahayana.
Tibetan
ན་པོ་ཉིད་བླ་ན་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །སྒྲུབ་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གང་གིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་དེ་དག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པ་དག་ནི་རྣམ་དྲུག་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་སྒྲུབ་པ་ཇི་ལྟར་ན་དམ་པར་འགྱུར་བ་ནས། ཇི་ལྟར་ན་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་པའི་བར་དུ་འགྱུར་བ་མི་ཤེས་ནས། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ། དམ་པ་བཅུ་གཉིས་བདག་ཉིད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དམ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། ཆེ་བ་དང་བླ་ན་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཡུན་རིང་དང༌། །ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་དམ་པ་ནས་འགྲུབ་པ་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་པ་དེ་དག་ནི་དམ་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱ་ཆེར་དམ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་མི་འདོད་པ་དང་མཆོག་ཏུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྙེད་པ་དང་མ་རྙེད་པའོ། །དེ་ལ་བདག་གི་བདེ་བ་ལ་མི་ཆགས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བ་བསལ་བར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རྙེད་པ་ལ་མི་ཆགས་ཤིང་མ་རྙེད་པ་མི་འཚོལ་བའོ། །ཇི་སྐད་དུ། དགེ་བ་ཁྱོད་ཀྱི་བསོད་ནམས་འབྲས་བུ་གང༌། །ཐམས་ཅད་གཞན་གྱི་དོན་ཏེ་བདག་གི་དོན་རྒྱུར་མིན། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །སྤོང་བ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་མཐུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཆོག་གོ །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་ན་རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བརྗོད་དེ། ཆེ་བར་མངོན་པ་དང་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་མི་འདོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་མི་འདོད་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་ཇེ་བས་ཇེ་ཆེར་སྦྱོར་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་སྒྲུབ་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཡུན་རིང་བ་དམ་པ་ནི་ཡུན་རིང་བའི་ཕྱིར་མཆོག་སྟེ། ཡུན་རིང་བ་ཉིད་ཀྱང་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡུན་རིང་པོར་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་དུས་ཇི་སྲིད་པ་མི་ཤེས་ནས་དེའི་ཕྱིར། བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་བྱེད་པས་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱ་བའི་ཆེད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་གི་བདེ་བ་ལ་མི་ཆགས་པ་རྣམས་ནི། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་ཞུགས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཟད་མི་ཤེས་པ་ དམ་པ་ནི་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་དམ་པ་སྟེ། ཟད་མི་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པས། གཏན་དུ་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། སྐྱེ་པའི་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་བྱིན་ཡང་གཏན་དུ་རྒྱུན་ཆད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གནས་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་དང༌། དེ་ཡང་མི་ཟད་པས་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གཏན་དུ་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་མི་འགྱུར་གྱི། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ལུས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུན་ཆད་པས་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ཟད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མང་བ་ལ་ཡང་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྦྱིན་པས་གཏན་དུ་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ལ་ནི་དེ་ལྟར་མི་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་བཞིན་དུ་མི་ཟད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་བཞིན་དུ་གཏན་དུ་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དམ་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་རྟོགས་པས་བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མོས་སོ། །དེ་བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མོས་པའི་ཕྱིར་བདག་དང་གཞན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས། རང་གི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་སེམས་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པོ། །དེ་བས་ན་སྐད་ཅིག་རེ་ རེའམ་ཡུད་ཙམ་རེ་རེའམ་ཉི་མ་རེ་རེར་ཡང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་
Chinese
显示那无上之行。又以何种方式将修行与度（波罗蜜多）相结合会变得无上，为了显示那些方式。经中说：修持有六种。从如何使度成为殊胜，到如何变得没有差别都不知道。因此，对此说了“十二殊胜自性”。殊胜有十二种，是伟大和无上的同义词。为了显示它的形态，广泛地说“广大和长久”。从广大殊胜到成就殊胜之间的十二种形态是殊胜的。其中，广大殊胜是指不希求世间的一切圆满，并且要极为了解。圆满是指显赫。它也有两种形态：得到和未得到。对于自己快乐不执着，并且为了消除他人的痛苦而努力，因此不执着于已得到的，也不寻求未得到的。如云：您的善业功德果，一切为利他，非为自利因。因为舍弃、智慧和威力圆满的佛陀本身就是果，所以是殊胜的。或者，世间的广大可以分为两种：显现为伟大和不希望回报利益。如此，菩萨不希求世间的一切圆满，却越来越大地将布施等度相结合，因此，那修行被称为广大。长久殊胜是因为长久而殊胜，长久本身就是长久地习惯于布施等度。因为不知道时间有多长，所以说：为了在三个无数劫中完全修习。菩萨们修习布施等度直至三个无数劫的尽头，所以非常长久。所为之事殊胜是为了所有众生的利益。
English
It shows that unsurpassed practice. Also, in what way combining practice with the perfections (Pāramitā) becomes unsurpassed, in order to show those ways. It is said in the sutra: There are six kinds of practice. From how to make the perfection excellent, to not knowing how to become without difference. Therefore, it is said about this: "Twelve excellent self-natures." There are twelve kinds of excellence, which are synonyms for greatness and unsurpassed. In order to show its form, it is widely said "Vast and long-lasting." The twelve forms from vast excellence to accomplished excellence are excellent. Among them, vast excellence refers to not desiring all the perfections of the world, and to understand them extremely well. Perfection refers to eminence. It also has two forms: obtained and not obtained. Not being attached to one's own happiness, and striving to eliminate the suffering of others, therefore not being attached to what has been obtained, and not seeking what has not been obtained. As it is said: Your virtuous merit fruit, all for the benefit of others, not for the cause of self-benefit. Because the Buddha himself, who is complete with renunciation, wisdom, and power, is the fruit, it is excellent. Or, the vastness of the world can be divided into two types: appearing as great and not wanting to repay benefits. In this way, Bodhisattvas do not desire all the perfections of the world, but combine generosity and other perfections more and more greatly, therefore, that practice is called vast. Long-lasting excellence is excellent because it is long-lasting, and long-lasting itself is getting used to generosity and other perfections for a long time. Because it is not known how long the time is, it is said: In order to fully practice in three countless eons. Bodhisattvas practice generosity and other perfections until the end of three countless eons, so it is very long-lasting. The purpose of doing is excellent for the benefit of all beings.
Chinese
之所以说“为了事业的缘故”，是因为菩萨们不贪恋自己的安乐，为了利益和安乐有情众生而行布施，因此称为殊胜的事业。所谓“无尽 殊胜”是因为不尽的缘故殊胜。什么是不尽呢？因此说，因为回向给大菩提，所以不会穷尽。回向给大菩提的布施等，即使在一切生处给予成熟的果报，也永远不会断绝，因为要成就转变处所之自性的法身。而且，由于不尽，所以不会穷尽于无余涅槃，但是，回向给声闻等菩提，则会穷尽，因为在无余涅槃的界中，身体以各种方式断绝。或者，因为回向给大菩提，布施等会变得无尽，因为成熟的果报很多。众多也称为不尽，因为成熟的果报通过布施不会穷尽。对于回向给声闻等菩提则不会那样不尽。或者，为了有情众生的利益，菩萨们将善根回向给大菩提，并且像有情众生的界一样不会穷尽，因此，像有情众生的界一样永远不会穷尽。所谓“相续不断殊胜”是因为信解自他平等性，为了圆满对一切有情众生的布施等波罗蜜多。也就是说，在极喜地，菩萨通过了悟周遍法界之义，从而信解自他平等性。因为信解自他平等性，所以舍弃了自他的分别念，像自己的布施等一样，通过他人的布施等也能获得极大的欢喜。因此，即使是每一刹那，每一瞬间，每一天，也不会相续断绝。
English
The reason for saying "for the sake of the cause" is that bodhisattvas, not being attached to their own happiness, engage in giving for the benefit and happiness of sentient beings, and therefore it is called a noble cause. "Inexhaustible noble" is noble because it is inexhaustible. What is inexhaustible? Therefore, it is said that because it is dedicated to the great Bodhi, it will not be exhausted forever. Giving, etc., dedicated to the great Bodhi, even if the ripened fruit is given in all places of birth, will never be cut off, because it is to accomplish the Dharmakaya, the nature of the transformed place. Moreover, because it is inexhaustible, it will not be exhausted in the Nirvana without residue, but dedication to the Bodhi of the Shravakas, etc., will be exhausted, because in the realm of Nirvana without residue, the body is cut off in all ways. Or, because of dedicating to the great Bodhi, giving and so on become inexhaustible, because there are many ripened fruits. Many are also called inexhaustible, because the ripened fruits will not be exhausted forever through giving. For those dedicated to the Bodhi of the Shravakas, etc., it will not be so inexhaustible. Or, for the benefit of sentient beings, the Bodhisattvas dedicate the roots of virtue to the great Bodhi, and like the realm of sentient beings, it is inexhaustible, therefore, like the realm of sentient beings, it will never be exhausted. The so-called "continuous and uninterrupted noble" is because of believing in the equality of self and others, in order to perfect the giving and other perfections to all sentient beings. That is to say, on the Joyful Ground, the Bodhisattva understands the meaning of pervading the entire Dharma realm, thereby believing in the equality of self and others. Because of believing in the equality of self and others, abandoning the discrimination between self and others, just like one's own giving and so on, one can also obtain great joy through the giving and so on of others. Therefore, even every moment, every instant, every day, it will not be continuously interrupted.