Tibetan
་ལམ་ཐོབ་པའོ། །གོམས་པར་བྱས་པའི་འབྲས་བུས་ནི་དེའི་ཕ་རོལ་སློབ་པའི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཕན་ཆད་སློབ་པའི་གནས་ལ། གང་ཟག་ལྔས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་སྟེ། སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པའི་རྗེས་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་གོམས་པར་བྱས་པའི་འབྲས་བུའོ། །རྫོགས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་མི་སློབ་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། རྟོག་པ་དང༌། ངག་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། འཚོ་བ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། དྲན་པ་དང། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མ་ཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ཏེ། འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུའི་དངོས་པོས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འབྲས་བུར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་འབྲས་བུའོ། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་སྨོས་པ་ནི་བསྟན་པ་དང་བཤད་པར་རིམ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་སྤོང་བའི་ལམ་སྟེ། ཐོག་མའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟེ། སྤོང་བའི་ལམ་དེས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་འབྲལ་ལོ། །ཐོག་མའི་འབྲས་བུ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ཐོག་མར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་གཉེན་པོའི་གེགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲིབ་པ་ལ་བྱར་ཟིན་ཀྱང༌། འདིར་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཉེན་པོ་ལ་བྱ་བར་འདོད་དོ། །སྒྲིབ་པ་གཞོམ་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་ན་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། ། བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་གོམས་པར་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་དང་རྫོགས་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་དང༌། རིམ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གོམས་པར་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་བྲལ་བ་ནི། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་སློབ་པ་ལྔ་རྣམས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫོགས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སོགས་པ་མི་སློབ་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དྲུག་ཅར་ཡང་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་མ་ནི་ཕྱེ་སྟེ
Chinese
是获得道。串习之果即是彼之彼岸，名为有学地，即从见道乃至有学地。以五种补特伽罗作区分，即一来果与不还果，以与加行相应的随行是修道之自性，故为串习之果。圆满之果即是无学之法等，即彼等亦是正见、正思、正语、正业边际、正命、正勤、正念、正定、正解脱与正解脱智未舍，以住于一切果之边际故，名为圆满之果。随顺之果即是以因之事物，后后应知为果，即于彼生起心是与种姓随顺之生起心是果。后后果等与随顺之果等分别说者，应知是次第于教与说。不相违品之果即是断道，初果为何，即不相违品即是果，故为不相违品之果，以彼断道能与烦恼诸法分离。初果即是上文所说最初获得出世间法等为何者。不相违品之语是障碍对治之故，虽已作意于遮障，然此处意欲以不相违品为对治。以是摧毁遮障之品故，应连结为对治。 离系之果即是串习之果与圆满之果，与烦恼分离即是有学与无学，次第也。串习之果之离系即是趣入一来果之五种有学者，以具有烦恼之残余故。圆满之果即是全衰法者等无学者，以六者亦已尽断三界之烦恼故。上者是分开的
English
Is the attainment of the path. The fruit of habituation is the other shore of that, called the place of learning, that is, from the path of seeing up to the place of learning. Differentiated by five types of individuals, namely the fruit of once-returner and the fruit of non-returner, because the subsequent practice associated with application is the nature of the path of cultivation, it is the fruit of habituation. The perfect fruit is the non-learning dharmas, etc., that is, those are also right view, right thought, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, right concentration, right liberation, and the unabandoned right knowledge of liberation, because they abide at the limit of all fruits, they are called the perfect fruit. The concordant fruit is that with the object of the cause, the later should be known as the fruit, that is, generating the mind in that is the generation of the mind that is concordant with the lineage is the fruit. The separate mention of the later fruit, etc., and the concordant fruit, etc., should be known as the order in teaching and explanation. The fruit of the non-conflicting side is the path of abandonment, whatever the initial fruit is, that is, the non-conflicting side is the fruit, therefore it is the fruit of the non-conflicting side, because that path of abandonment can separate from the afflictions and all dharmas. The initial fruit is what was said above, the first attainment of the supramundane dharma, etc. The word of the non-conflicting side is the obstacle to the antidote, although it has been intended for obscuration, here it is intended to take the non-conflicting side as the antidote. Because it is the side that destroys obscuration, it should be connected as the antidote. Liberation fruit is the fruit of habituation and the fruit of perfection, separation from afflictions is the learning and non-learning, in order. The liberation of the fruit of habituation is the five learners who enter the fruit of once-returner, because they have the remainder of afflictions. The perfect fruit is the non-learners such as those who have completely decayed, because all six have completely abandoned the afflictions of the three realms. The above is separated
Tibetan
་བཤད་པའོ། །འདིར་ནི་མ་ཕྱེ་བ་སྟེ་ཁྱད་པར་རོ། །ཁྱད་པར་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གོམས་པར་བྱས་པ་དང་རྫོགས་པའི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱིར་མི་འོང་བ་རྣམས་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མའི་འབྲས་བུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རྣམས་ཏེ། འདིར་རྒྱུ་སྨོས་པ། དེ་མ་ཡིན་པའི་ཐེག་པ་ལས་བླ་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རྣམས་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཐོག་མའི་འབྲས་བུ་དང་གོམས་པར་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ཟིན་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་ལྔ་སྟེ། དེ་དག་ཏུ་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བྱེ་བྲག་ནི་ལྷག་མ་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འབྲས་བུ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྔོན་གོམས་པར་བྱས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་སུ་དགེ་བ་བསགས་པ་ད་ལྟར་གྱི་ཚེ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྟེ། དགེ་བ་དང་མཐུན་པར་སྐྱེ་བས་ན། དེའི་ཕྱིར་སྔོན་གོམས་པར་བྱས་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །གོང་ནས་གོང་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་དེ་མ་ཡིན་པ་གཞན་བཞིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་དང༌། རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། བྲལ་བའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྒྲུབ་པ་ནི་སྟོབས་སོ། །སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་ནི་འདོད་པའོ། །འདོད་པས་སྒྲུབ་པ་ནི་འཕེལ་བའོ། །འཕེལ་བས་སྒྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་པའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་གོང་ནས་གོང་དུ་བཤད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་ན་གོང་ནས་གོང་དུ་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེའོ། །བསྟན་པ་ནི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འབྲས་བུ་དང༌། ཐོག་མའི་འབྲས་བུ་དང༌། གོམས་པར་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། རྫོགས་པའི་འབྲས་བུའོ། །བཤད་པ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་སྟེ། བཞི་པོ་དེ་དག་ཉིད་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ
Chinese
是解释。这里是没有区分，也就是差别。差别的果是神通等功德的差别，这也要理解为是串习和圆满的果的差别。为什么呢？因为要说不来者们、阿罗汉们、独觉佛们、菩萨们、如来们获得功德殊胜的缘故。殊胜的果是菩萨的地，这里说因，是因为从不是它的乘中成为殊胜的缘故。菩萨的地是见道和修道的自性，因此虽然包括了最初的果和串习的果，但相对于声闻和独觉的乘，是无分别和佛的种姓，以及大菩提果等五果，因为一切果都包含在其中。它的差别是其余的，这是对那五个果本身的详细区分。其余的是要理解为后后是果等。先前串习的是异熟果，意思是先前世积累的善业在今世成熟，因为与善业相应而生，所以说是先前串习的。从上到上成办是指不是它的其余四种，即：主果、等流果、士用果、离系果。其中，以异熟成办的是力量。以力量成办的是欲望。以欲望成办的是增长。以增长成办的是清净者。有些人说，因为从上到上宣说而详细区分，所以说从上到上成办。指示是后后四果等，即后后果、最初的果、串习的果、圆满的果。解释是随顺果等六种，因为解释了那四种。
English
This is the explanation. Here, there is no distinction, which means difference. The fruit of difference is the difference of qualities such as supernormal cognition, and this should also be understood as the difference of the fruit of habituation and completion. Why? Because it is intended to say that those who do not return, Arhats, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and Tathagatas obtain excellent qualities. The supreme fruit is the grounds of Bodhisattvas. Here, the cause is mentioned because it becomes supreme from a vehicle that is not it. The grounds of Bodhisattvas are the nature of the path of seeing and the path of meditation, so although they include the initial fruit and the fruit of habituation, they are non-conceptual and the lineage of the Buddha in relation to the Hearers and Pratyekabuddha vehicles, as well as the five fruits such as the great Bodhi fruit, because all fruits are included in them. Its distinction is the remainder, which is the detailed distinction of those five fruits themselves. The remainder should be understood as the later ones being fruits, etc. What was previously habituated is the fruit of maturation, which means that the virtue accumulated in previous lives matures in this life, because it arises in accordance with virtue. Therefore, it is said to be previously habituated. Accomplishing from above to above refers to the other four that are not it, namely: the dominant fruit, the fruit of similar cause, the fruit of action, and the fruit of separation. Among them, what is accomplished by maturation is strength. What is accomplished by strength is desire. What is accomplished by desire is increase. What is accomplished by increase is the pure one. Some say that because it is explained and distinguished in detail from above to above, it is said to be accomplished from above to above. The indication is the later four fruits, etc., namely the later fruit, the initial fruit, the fruit of habituation, and the fruit of completion. The explanation is the six fruits such as the conforming fruit, because those four are explained.