Tibetan
ག་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བཟོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་དེ་དག་ནི་དབང་པོ་རྣམས་སུ་མི་རིགས་ཀྱི་སྟོབས་རྣམས་ཉིད་དོ། །ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་པོ་དང་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་དང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ་།དེ་ལ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་པོ་དག་ནི་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །ཆེན་པོ་དག་ནི་སྟོབས་རྣམས་སོ། །ཆུང་ངུ་གང་ཡིན་པ་དག་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །འབྲིང་པོ་དག་ནི་རྩེ་མོ་རྣམས་སོ། །ཆེན་པོ་ལ་ཡང་བཞིར་དབྱེ་སྟེ། དེ་ལ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་པོ་དང་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་པོ་དང་ཆེན་པོ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །ཆེན་པོའི་ཡང་ཆེན་པོ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་སོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་དྲོ་བའི་རྣམ་པ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་སྟེ། དཔེར་ན་གཙུབ་ཤིང་གཙུབས་པ་ལས་ཤིང་ཚིག་པར་ནུས་པའི་མེའི་མཚན་མ་ཐོག་མར་བྱུང་བ་ནི་དྲོ་བར་འབྱུང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་མེས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤིང་སྲེག་པར་ནུས་པའི་ཐོག་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་གཡོ་བ་རྣམས་ལས་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པས་ན་རྩེ་མོའོ། །བདེན་པའི་དོན་ལ་རབ་ཏུ་བཟོད་པས་ན་བཟོད་པའོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་གཞན་པས་དམ་པ་ཡིན་པས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེ་བས་ན་དེ་དག་མཆོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་སྐད་ཅིག་པའོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་རྒྱུན་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་འཁོར་བར་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་མཐུ་འཇོམས་པའི་ཚུལ་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་འབྱུང་བའི་མཐུ་སྐྱེད་པའི་ཚུལ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་འོག་ཏུ་མཐོང་བའི་ལམ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་སྟོབས་ཀྱི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ རྣམས་བཤད་དོ། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཞག་ཅེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་ཡན་ལག་གནས་ཡན་ལག །ཅེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །མ་བློང་བའི་ལམ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་
Chinese
何以故？忍与世第一法，彼等即是诸根中之种性力。小、中、大之差别，谓喜等三种。其中小与中者，是诸根。大者，是诸力。何为小者？谓暖位。何为中者？谓顶位。大者亦分四种，其中小、中、大者，即是小忍、中忍、大忍，次第如是。大中之大者，即是世第一法。此等一切与决择分相应者，是三摩地与智慧之自性，是与等持相应者。其中暖位之相，即是暖位，譬如钻木取火，初生能烧木之火相，是为暖位之生起。如是，圣道之火能焚烧一切烦恼之木，以是最初之自性故，名为暖位。善根从动摇者至顶，故名顶位。于真谛之义极能忍耐，故名忍位。亦是具漏者，然以具漏之其他法为殊胜，故名世第一法。彼等无间生起见道，故彼等名殊胜，彼等乃是刹那性。与决择分相应之余者，是常恒性。其中与解脱分相应之善根，当知是摧灭于轮回中屡屡生起之能力之方式。当知与决择分相应之无漏法生起之能力增长之方式，以于法之殊胜之后生起见道之故。彼亦以菩提分而善加分别之故，于力之后宣说菩提分。彼等如何安立耶？所谓者，是意谓为何安立耶？为此，自性支、处支，如是广说。未摄持之道成为菩提分者，即是菩提分。
English
Why is that? Patience and the highest mundane dharma are the strengths of the lineage within the faculties. The distinctions of small, medium, and large refer to the three aspects of joy and so forth. Among these, the small and medium are the faculties. The large ones are the strengths. What are the small ones? They are the warm stages. What are the medium ones? They are the peak stages. The large ones are also divided into four: small, medium, and large are the small, medium, and large patiences, in that order. The greatest of the great are the highest mundane dharmas. All of these that are in accordance with the part of ascertainment are the nature of samadhi and wisdom, and are those that are endowed with equanimity. Among these, the aspect of warmth is the warm stage. For example, when rubbing wood to produce fire, the initial sign of fire that can burn the wood is the arising of warmth. Similarly, because the fire of the noble path can burn all the wood of afflictions, it is called the warm stage because it is the initial nature. Because the roots of virtue go from wavering to the peak, it is called the peak stage. Because it is extremely tolerant of the meaning of truth, it is called patience. It is also with outflows, but because it is superior to other dharmas with outflows, it is called the highest mundane dharma. Because the path of seeing arises immediately after that, they are called supreme, and they are momentary. The remainder that are in accordance with the part of ascertainment are constant. Among these, the roots of virtue that are in accordance with the part of liberation should be understood as the way to destroy the power of repeatedly arising in samsara. It should be understood as the way to increase the power of the arising of uncontaminated dharmas that are in accordance with the part of ascertainment, because the path of seeing arises after the supreme dharma. Also, because it is well distinguished by the limbs of enlightenment, the limbs of enlightenment are explained after the strengths. How are they established? The so-called is meant to ask why they are established. Therefore, the nature limb, the place limb, are explained extensively. Those that have not been taken up on the path that have become limbs of enlightenment are the limbs of enlightenment.
Tibetan
རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བ་ལས་དེ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བའོ། །འཕགས་པའི་སར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཚེ་ན་ནི་དར་ལས་ཆོད་པ་ལྟ་བུར་བདེན་པ་རྣམས་རྟོགས་སོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཚེ་ན་ནི་དེ་བསལ་བ་ལྟ་བུར་རྟོགས་སོ། །དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ནི་བྱང་ཆུབ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡན་ལག་རྣམས་སོ། །ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སྟེ། དེ་དག་གིས་གྲོགས་སུ་གྱུར་པས་ཆ་ཡན་ལག་གོ །གཞན་ན་རེ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དུ་གཏོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། དྲན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དམིགས་པ་དེ་ལས་མི་གཡེང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ། དེས་ལུས་དང་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་དག་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་གཞི་དང༌། གནས་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གསུམ་ དུ་བཤད་སྙམ་དུ་བསམས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། འདི་ལ་གཞི་དང་གནས་དང་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་གཞི་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །གཞི་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གཞི་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དེའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཞིའི་ག
Chinese
所谓“见道”，是指从不见真如，到最初见到真如，因此称为“见”。 称为“道”，是因为它能使人到达圣者的地位。因此，称为“见道”。 当与决择分相应时，就像用刀切开丝绸一样，证悟诸真谛。 在见道时，就像清除障碍一样证悟真谛。 其中，究竟圆满菩提是指无分别智。 其中，忆念等六者，因为与菩提相应，所以是菩提的支分。 抉择诸法是证悟的自性，故为菩提；因为它们成为菩提的助伴，所以是支分。 其他论师说，属于无间道之中的法，称为“善能抉择”，是菩提的支分；属于解脱道之中的法，称为“菩提”。 其中，忆念是菩提住处的支分，因为忆念的力量使心不从所缘境中散乱。 抉择诸法是自性的支分，因为它是菩提的体性。 精进是决定的支分，因为精进能使人远远超越凡夫的境界。 喜是利益的支分，因为它能利益身心。 三种形态是无染污的支分，即轻安、等持和舍。 因为它们是染污的对治。 或者说，因为无染污的所依、处所和体性各不相同。 为什么说无染污的支分有三种形态呢？ 意思是，为什么说有三种形态呢？ 因此说：“于此说依与处，亦说为自性。” 轻安是无染污的所依，无染污是清净。 所依是因。 怎样是所依呢？ 因此说：“染污从恶趣因生，故彼为彼之对治。” 意思是说，染污是从恶趣的因产生的，所以轻安是染污的对治。 也就是说，染污的所依的对
Tibetan
ཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་གཞི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ཉིད་ནི་གནས་ངན་ལེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡོད་ན་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་གཡེངས་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་གཡེངས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་གནས་པ་ན་ལེན་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གནས་ངན་ལེན་དེའི་གཉེན་པོ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ན་ལུས་དང་སེམས་གཉིས་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་གཞིར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་སེམས་གཉིས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་རྗེས་སུ་བཟུང་བས་ན་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་གོ །སེམས་མཉམ་པར་གཞག་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་གནས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་དང་མཐུན་པའི་སེམས་མི་མཉམ་པ་དང༌། སེམས་རྣལ་དུ་མི་འཇུག་པ་དང༌། སེམས་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བཏང་སྙོམས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །གཞན་ན་དེ་སྤོང་བའི་ལམ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་རྗེས་སུ་འཆིང་བ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ ལམ་དུ་གཏོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཤེས་བྱ་ལ་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་འདིར་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དགོས་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཟད་པ་ལ་ཟད་དོ་སྙམ་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་འོག་ཏུ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་འོག་ཏུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ། དེ་ལ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་འོག་ཏུ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་རྣམས་བརྗོད་དོ། །དེ་དག་གང་གི་དོན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཡོངས་སུ་གཅོད་དང་གོ་བྱེད་དང༌། །ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལོག་པར་ལྟ་བ་ནས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་གྱིས་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བ
Chinese
因为有危险，所以会显示是无一切烦恼的基础。身心不调柔即是住恶处，因为有它就没有一心，所以心会散乱。心散乱就会生起贪欲等一切烦恼，这样住着，住处就是一切烦恼的因。那住恶处的对治就是极调柔。怎么做呢？因为极调柔，身心二者就会变得调柔，这样极调柔就被安立为无一切烦恼的基础。禅定是住处，意思是身心二者被极调柔所摄持，所以心能平等安住。心平等安住，就能如实了知。如实见到就能断除烦恼，这样无一切烦恼的住处就是禅定。舍是自性，意思是安住与一切烦恼相应的不平等心，以及心不调顺，以及心有勤作的对治。这样舍就是无一切烦恼的自性。另外，以断除它的道，见到所应断除的烦恼，断除烦恼的随缚，以远离的自性，清净的解脱的 道中所摄的智慧，对所知生起决定，这在这里称为舍，意思是由于做了需要做的事，对于耗尽生起耗尽的想法，所以行舍。菩提分法之下是道支，那些如何安立呢？意思是见道之下是修道，那称为道支。因此在菩提分法之下宣说道支。那些是为了什么目的而安立的呢？因此，完全断除和能理解等，广说了。从不顺品邪见到不顺品邪定之间，以正见等道支
English
Because it is dangerous, it will be shown as the basis of being free from all afflictions. The non-pliancy of body and mind is called an evil dwelling, because if it exists, there is no one-pointedness of mind, so the mind will be distracted. When the mind is distracted, all afflictions such as desire arise. When dwelling in this way, the dwelling place is the cause of all afflictions. The antidote to that evil dwelling is extreme pliancy. How is it done? Because of extreme pliancy, the body and mind both become pliant, and thus extreme pliancy is established as the basis of being free from all afflictions. Samadhi is a dwelling place, meaning that the body and mind are both held by extreme pliancy, so the mind can dwell equally. When the mind dwells equally, one can truly know. Seeing truly, one can abandon afflictions, and thus the dwelling place free from all afflictions is samadhi. Equanimity is the nature, meaning that it is the antidote to the unequal mind that corresponds to all afflictions, as well as the mind that is not subdued, and the mind that has effort. Thus, equanimity is the nature of being free from all afflictions. Furthermore, by the path of abandoning it, seeing the afflictions to be abandoned, abandoning the bonds of afflictions, with the nature of separation, the wisdom included in the pure liberation of the path, certainty arises about what is to be known, this is called equanimity here, meaning that because one has done what needs to be done, the thought of exhaustion arises for exhaustion, so one practices equanimity. Below the limbs of enlightenment are the limbs of the path, how are those established? It means that below the path of seeing is the path of cultivation, that is called the limbs of the path. Therefore, the limbs of the path are proclaimed below the limbs of enlightenment. For what purpose are those established? Therefore, complete cutting off and understanding, etc., are extensively explained. From the wrong view of the unfavorable side to the wrong samadhi of the unfavorable side, with the limbs of the path such as right view.