Tibetan
གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའི་ས་ལ་དབང་པོ་དི་རྣམས་གཙོ་བོར་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་དབང་བྱེད་པ་ལ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ཞེས་མི་བྱའོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་ནས་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དབང་བྱེད་པས་ན་ འདི་དག་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདུན་པ་ནི་དབང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དད་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །སྦྱོར་བ་ནི་བྱེད་པའོ། །མི་བརྗེད་པ་ནི་དམིགས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བའོ། །འཕྲོ་བ་མེད་པས་ན་མི་འཕྲོ་བའོ། རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པས་ན་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་མི་བརྗེད་པ་དང་མི་འཕྲོ་བ་དང་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དེ་དག་ལ་བརྩོན་འགྲུས་དང་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་དབང་བས་ན། དབང་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིར་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་མ་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ཀྱི་དུས་ན་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་དབང་བྱེད་པ་དང༌། དད་པ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་དུ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། འདི་ལྟར་དེའི་དུས་ན་དབང་བྱེད་པས་དེ་དག་དབང་པོར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ལ་སྟོབས་རྣམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དབང་པོའི་འོག་ཏུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་སྟོབས་ལྡན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་བསྲབས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྲབ་མོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་གི་ཚེ་དེ་དག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་དད་པ་དང་ལེ་ལོ་དང་བརྗེད་པ་དང་གཡེང་བ་དང་ཤེས་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་སོ།། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་དང༌། དད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འདྲེ་བ་ནི་རབ་ཏུ་སྲབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐབས་སྐབས་སུ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་མེད་པས་ན་སྐབས་མི་ཐོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་ཚེ་ན་སྟོབས་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་ན་ནི་དེ་དག་གིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་བསྲབས་པས་དབང་པོ་དེ་དག་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རྣམས་དང་འདྲེའོ། །གལ་ཏེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་མ་ཐུལ་བར་དབང་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་ན། །ཇི་ལྟར་མཁས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་
Chinese
次第如是。如是于见道之地上，诸根为主。其他则说，与解脱分相应的善根生起时，信等不应称为根。生起与解脱分相应的善根后，以欲等为主，故此等称为根。为示彼义故，说欲为能作，与信根相合。结合即是作。不忘即是不失所缘。无散乱故，为不散乱。善能辨别故，为善能辨别。于结合、不忘、不散乱、善能辨别彼等，勤奋、忆念、等持、智慧之心所生起者，以能为主，故说为诸根。此处应如是说，于生起与解脱分相应的善根与未生起二者之时，欲等为主，而信等自性上无有差别。如是，于彼时以能为主，故彼等安立为根。信等彼等成为具有力量者，称为力，于根之后宣说之故。彼等如何成为具力者？为此说：不顺品乃减弱之故。谓不顺之品已变得微弱之故。为示彼义，故说何时彼等，谓信等诸根。不信等不顺品者，谓不信、懈怠、忘失、散乱、无正知等。不顺品等，信等不杂染者，谓极微弱之故，于时时中不普遍生起，故为不逢时之同义语。于彼时称为力。于彼时，彼等未减弱不顺品，故诸根与不顺品相杂染。若未调伏不顺品而称为诸根，则如何于智者之真实性中
English
In order, it is so. Thus, on the ground of the path of seeing, these faculties are considered primary. Others say that when the roots of virtue that are in accordance with the aspect of liberation arise, faith and so on should not be called faculties. Having generated the roots of virtue that are in accordance with the aspect of liberation, since desire and so on are empowered, these are called faculties. To show that very meaning, it is said that desire is what empowers, and it is combined with what is called the faculty of faith. Combining is doing. Not forgetting is not losing the object. Because there is no distraction, it is not distracted. Because it thoroughly distinguishes, it thoroughly distinguishes. Because diligence, mindfulness, samadhi, and wisdom, which are mental events, empower those combining, not forgetting, not distracting, and thoroughly distinguishing, they are called the faculties. Here, it should be said as follows: at the time of generating and not generating the roots of virtue that are in accordance with the aspect of liberation, desire and so on are empowered, and there is no difference in the nature of faith and so on. Thus, at that time, because they empower, those are established as faculties. Those very faith and so on, when they become endowed with strength, are called strengths, because they are explained after the faculties. How are those endowed with strength? Therefore, it is said: Because the unfavorable side is weakened. It means that the unfavorable side has become weak. To show that very meaning, it is said, "When those very ones," meaning the faculties of faith and so on. The unfavorable sides, such as disbelief, are disbelief, laziness, forgetfulness, distraction, and lack of awareness. The unfavorable sides and faith and so on are not mixed because they are extremely weak, and because they do not universally arise from time to time, it is a synonym for "untimely." At that time, they are called strengths. At that time, because those have not weakened the unfavorable sides, the faculties are mixed with the unfavorable sides. If they are called faculties without subduing the unfavorable sides, then how in the reality of the wise?
Tibetan
འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་གིས་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོར་བཤད་ཅེ་ན། དེར་ནི་དབང་པོ་ རྣམས་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་དགོངས་པའོ། །འདིར་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ཡོད་དེ། དེ་བས་ན་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར། འདིར་དབང་པོ་དེ་དག་ཉིད་སྟོབས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དད་པར་གྱུར་པ་དེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་སྟེ། འབྲས་བུ་འདི་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་འདིའོ། །རྒྱུ་འདི་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་འདིའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་དད་པར་གྱུར་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་དད་པས་དེའི་རྒྱུ་ལ་བརྩན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩོམས་པ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་སོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་གཡེང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་སྟེ། རྩེ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཤེས་རབ་ནི་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྐྱེད་ཟིན་པ་ལ་དབང་པོ་རྣམས་བསྟན་ན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་འོག་ཏུ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་དང་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་འོག་ཏུ་ནི་སྟོབས་རྣམས་བསྟན་ན་དེའི་ཕྱིར། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོའི་དུས་ན་རིག་པར་བྱ་བའམ། འོན་ཏེ་སྟོབས་ཀྱི་དུས་ལ་རིག་པར་བྱ། དེ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་སྟོབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ། འོན་ཏེ་དེ་ལས་གཞན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་བརྗོད་དགོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། དབང་པོ་རྣམས་དང་སྟོབས་རྣམས་ལ། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གཉིས་གཉིས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ཇི་ལྟར་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་གཉེན་པོ་རྣམས་བསྒོམས་ནས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའམ། དད་པ་ལ་སོགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བར་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྐྱེད་ཟིན་ནས་དབང་པོ་རྣམས་བསྟན་ན་ཞེས་བྱ་བྱ་རྒྱ་ཆེར་སྨོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གཉིས་གཉིས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་གསུངས་སོ། །དྲོ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་དང་རྩེ་མོ་དག་གི་ཚེ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཆུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་རྣམས་སུ་མི་རིགས་པས་དེ་དག་དབང་པོ་ཉིད་དོ། །བཟོད་ ད་དག་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ནི་སྟོབས་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ད
Chinese
如果说因为世间清净的缘故，而宣说信等为根，那么，那里是认为诸根没有差别的。这里是为了显示与决定性分相符的善根的差别，所以有差别，因此没有相违。因此，这里才说了这些根就是力等。成为信者，就会对因和果发起精进，即这个果的因是这个，这个因的果是这个，像这样，成为信者，因为对果有信心，所以对它的因发起精进。发起精进，就是忆念安住。忆念安住，因为没有散乱，所以心就平等安住，成为专注。心平等安住，就能如实了知，以等持所摄持的智慧就会明晰。如果已经生起与解脱分相符的，就显示诸根，如果在与解脱分相符的之后，就是与决定性分相符的，在诸根之后，就是显示诸力，因此，在与决定性分相符的诸根之时应当了知，或者在力之时了知。同样，应当说与决定性分相符的诸根和力的自性，或者说是与它不同的自性，因此说：诸根和诸力，决定分相符二二。或者说，就像解脱分相符的修习对治品而完全分开，或者说像信等完全分开一样，决定性分相符的也是如此。因此，如果生起与解脱分相符的，就显示诸根，这样就广泛地说了。因此，说：决定分相符二二。所有这些都说了。在暖位和顶位的时候是诸根。因为这些善根小，所以在这些时候不适合，所以这些只是诸根。忍位和世间法的最胜位的时候是诸力，这就是
English
If it is said that because of the purity of the mundane, faith and so on are taught as faculties, then there it is considered that there is no distinction between the faculties. Here, there is a distinction because it shows the distinction of the roots of virtue that are in accordance with the definitive aspect. Therefore, there is no contradiction. Therefore, here it is said that these faculties themselves are called powers. One who has become faithful exerts effort on cause and effect, saying, 'The cause of this effect is this, and the effect of this cause is this.' In this way, one who has become faithful, because of faith in the effect, exerts effort on its cause. Having exerted effort, mindfulness is established. Having established mindfulness, because there is no distraction, the mind is placed in equanimity, becoming one-pointed. Having placed the mind in equanimity, one knows exactly as it is, and the wisdom supported by samadhi becomes clear. If the faculties are shown after having generated what is in accordance with the part of liberation, then after what is in accordance with the part of liberation are those in accordance with the part of determination, and after the faculties are the powers. Therefore, at the time of the faculties of those in accordance with the part of determination, one should know, or one should know at the time of the powers. Similarly, one must state the nature of the faculties and powers of those in accordance with the part of determination, or whether it is a nature different from that. Therefore, it is said: 'For the faculties and the powers, the definitive aspect agrees two by two.' Or, just as those in accordance with the part of liberation are completely separated by meditating on the antidotes, or just as they are completely separated by faith and so on, so too are those in accordance with the part of determination. Therefore, if the faculties are shown after having generated what is in accordance with the part of liberation, then it is said extensively. Therefore, it is said: 'The definitive aspect agrees two by two.' All of this is said. At the time of the warm stages and the peaks are the faculties. Because those roots of virtue are small, they are not suitable at those times, so those are just the faculties. At the time of patience and the supreme mundane dharmas are the powers, that is