Chinese
如果将彼者本身作为所缘和能缘来安立，那么现在现识的所缘就将变得无意义，因为已经成立为它的自性了。产生的时候也将变得无意义，因为不存在的缘故。产生的时候不会变得无意义，如果这样，如果境的实物存在，那么现识就能获得在那里显现的自性。如果说，在境中显现的现识之因是外境，如果是这样，那么过去和未来以及梦境等等的现识将变得没有形相。或者因为它的无意义而变成不存在。不具足因缘是不可能产生结果的，因为会太过分。不存在的事物不能作为因缘。外境也不会成为现识的所缘之缘，因为即使没有它也会产生。因此，对于患有眼翳等疾病的人来说，所有现识都不依赖于外境作为所缘，这一点必须承认。在生处（སྐྱེ་མཆེད་）的意义之下，必须阐述缘起之义。因此，缘起之义是：因和果的作用上，没有增益和损减。这样说了。是无动摇、无常和从能力之因产生的意义。经部中也这样说：“此有故彼生，此生故彼生，如无明缘行等广说。”这也是为了表明，想要遮止对缘起的因、果和作用的增益和损减。对于因、果和作用没有增益和损减的意义就是缘起的意义，这样说了。作用一词解释为能作。其中，对因的增益是舍弃无明等，而将补特伽罗、自在天、我、神我等执着为因。为了显示这一点，对于行等最终到达老死的这些不相顺的因进行执
English
If that very thing is established as the object to be focused on and the agent of focusing, then the object of present consciousness will become meaningless, because it has already been established as its nature. The time of arising will also become meaningless, because it does not exist. The time of arising will not become meaningless, if this is the case, if the object of the realm exists, then consciousness will obtain the nature of appearing there. If it is said that the cause of consciousness appearing in the realm is the external object, if this is the case, then the consciousness of the past, future, and dreams, etc., will become without form. Or it will become non-existent because of its meaninglessness. Incomplete conditions cannot produce results, because it would be too extreme. Non-existence cannot be a condition. External objects also do not become the objective condition of consciousness, because it occurs even without it. Therefore, it must be admitted that all consciousness of those with cataracts, etc., does not depend on external objects as objects. Under the meaning of the sense bases, the meaning of dependent origination must be explained. Therefore, the meaning of dependent origination is: on the cause and effect of action, there is no addition or subtraction. This is what is said. It is the meaning of immovability, impermanence, and arising from the cause of power. In the Sutra Pitaka it is also said: "This exists, therefore this arises; this arises, therefore this arises; such as ignorance conditions actions, etc., are extensively explained." This is also to show that it is intended to prevent the addition and subtraction of the cause, effect, and action of dependent origination. The meaning of no addition and subtraction to cause, effect, and action is the meaning of dependent origination, this is what is said. The word 'action' is explained as 'doer'. Among them, the addition to the cause is to abandon ignorance, etc., and to cling to persons, Ishvara, self, and the chief, etc., as the cause itself. In order to show this, for the actions, etc., that ultimately reach old age and death, the incompatible causes are grasped.
Chinese
名为“依”的已经说完了。 诸行等无常之因，士夫等常，是不相符的，是不相同之义。或者观待因的自性转变，种子等生出苗芽等，而自性常则无转变。以不符之因本身执为因，是于因增益。于因诽谤，是执为无因之故。说是诸行等无因而生，即是阐明了诸行等之因无明等。于果增益，是执著有我的诸行等从无明等缘生之故。有些人说，若有我，则诸行等从无明等缘生；若无我，则不生。如是于果诸行等增益我，即是于果增益。另一些人说，以具有我之体性，或以其能作利益和损害，执著有我的诸行等是从无明等缘生，故名于果增益。于果诽谤，是执著诸行等不是从无明等缘生之故。例如，没有善行，也没有恶行，也没有后世，如是说对不存在的善行、恶行和后世进行诽谤。于作者增益，是执著诸行等生起时，无明等是作者之故。说是如果执著诸行等生起时，无明等是事物自性，变成了其他事物，像这样就是于作者增益。于作者诽谤，是执著无能力之故。仅仅存在无明等，诸行等 本应能够生起，却执著为无能力，故为于作者诽谤。因为没有它，所以了知没有增益和诽谤。
English
The one called "Relying" has been spoken. The causes of impermanent things like formations, and permanent things like the self, are incompatible, meaning they are different. Or, depending on the change in the nature of the cause, sprouts etc. are seen from seeds etc., but there is no change in the permanent nature. Because the incompatible cause itself is perceived as the cause, it is imputation on the cause. To deny the cause is to perceive it as having no cause. Saying that formations etc. arise without a cause clarifies that ignorance etc. are the causes of formations etc. Imputation on the result is because one perceives that formations etc. with a self arise from conditions such as ignorance etc. Some say that if there is a self, then formations etc. arise from conditions such as ignorance etc.; if there is no self, then they do not. Thus, if one imputes a self on the result, formations etc., it is called imputation on the result. Others say that because it possesses the substance of a self, or because it benefits and harms, perceiving that formations etc. with a self arise from conditions such as ignorance etc. is called imputation on the result. Denying the result is because one perceives that formations etc. do not arise from conditions such as ignorance etc. For example, there is no good conduct, no bad conduct, and no afterlife, thus speaking of denying non-existent good conduct, bad conduct, and the afterlife. Imputation on the agent is because one perceives that ignorance etc. are the agents when formations etc. arise. Saying that if one perceives that ignorance etc. are the nature of things and have become other things when formations etc. arise, that is imputation on the agent. Denying the agent is because one perceives it as powerless. Merely by the existence of ignorance etc., formations etc. should be able to arise, but because one perceives it as powerless, it is denying the agent. Because it does not exist, one knows that there is no imputation and denial.
Tibetan
་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པ་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པ་འདི་ནི་མ་རིག་པ་ལས་གཞན་པ་བདག་གམ་གཞན་ཡང་རུང་སྟེ། བྱེད་པར་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་མ་རིག་པ་མ་གཏོགས་པར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་བྱེད་པ་ནི་བདག་གམ་གཞན་ཡང་རུང་སྟེ་མེད་དོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་མ་གཏོགས་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བྱེད་པ་གཞན་མེད་དོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་གཡོ་བ་མེད་པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ནུས་པ་ཡོད་པ་དག་ལས་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དོན་གྱི་འོག་ཏུ་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པའི་དོན་བརྗོད་དགོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། མི་འདོད་འདོད་དང་རྣམ་དག་དང༌། །མཉམ་དུ་འབྱུང་དང་དབང་བྱེད་དང༌། །འཐོབ་དང་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དག །གཞན་དབང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དེ་གཞན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་རྣམ་པ་བདུན་གྱི་དོན་གྱིས་རིག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་གནས་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གནས་མ་ཡིན་པ་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བདེན་པར་སྨྲ་ཞིང་ཁྲོ་བ་མེད། །སློང་ལ་ཆུང་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱ། །རྣམ་པ་འདི་གསུམ་གནས་ཀྱིས་ནི། །ལྷ་ཡི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ་རྒྱུ་ཡིན་པར་མངོན་ནོ། །ཡང་ན་གནས་ནི་སྲིད་པའོ། །གནས་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པའོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་དངོས་པོ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དེ། གཞན་ལ་རག་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྣམ་པ་དེ་བདུན་ཡང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཚེའི་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་གསུམ་དུ་འདུས་སོ། །དེ་ལ་མི་འདོད་པའི་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་ནི་ ཞེས་བྱ་བ་ལ། མི་འདོད་པ་ནི་ངན་འགྲོ་རྣམས་ཏེ། དེར་འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་སུ་བསྡུས་པ་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པ་དང་མཇུག་གིས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཡང་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ངན་འགྲོ་དག་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དགས་དང་དུད་འགྲོའོ། །དེ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཕྱིར་དེར་འགྲོ་འདོད་པ
Chinese
所谓“行”是指，因为没有对因、果、作者等进行增益和诽谤，所以应知没有增益和没有诽谤。像这样，精通缘起者，应知这是无明之外的，无论是自还是他，凡是执著为作者的对治。在此，除了无明之外，无论是自还是他，都没有造作善与不善之业。除了行之外，没有其他的识的作者。在一切处都应适当地说，因为从无明等不动摇、无常等有能力者中产生行等。在缘起之义的下面，必须说处与非处之义。因此，说了“不欲、欲与清净，一同生起与作主，获得与一切享用，彼即是他自在之义”。处与非处，应以他自在的七种相的意义来理解，所谓处是因，非处不是因。如云：“真实语且无嗔，乞者虽小亦应施，此三种相由处，将生于天界中。”如这偈颂所说，处是因是显而易见的。或者，处是存在，非处是不存在。对此，智者是精通处与非处者。他力的事物即是他自在，是依赖于他之义。那七种相也包括在业、烦恼和寿命的他自在这三者之中。其中，不欲的他自在是，所谓不欲是恶趣，因为显示了去那里是他自在。造作恶行，包括杀生等身语意的业，以及伴随行为和结果，即使不情愿，也会堕入恶趣，所以这样说了。恶趣是指有情地狱、饿鬼和畜生。那些因为非常痛苦，所以不愿去那里。
English
The so-called "action" means that because there is no augmentation or defamation of causes, effects, and agents, it should be understood that there is no augmentation and no defamation. Thus, one who is skilled in dependent origination should know that this is the antidote to whatever clings to an agent, whether it is self or other, apart from ignorance. Here, apart from ignorance, there is no agent, whether self or other, that performs virtuous or non-virtuous actions. Apart from actions, there is no other agent of consciousness. In all places, it should be said appropriately, because actions and so on arise from those who are unwavering like ignorance, and those who are capable like impermanence. Below the meaning of dependent origination, the meaning of place and non-place must be stated. Therefore, it is said, "Unwillingness, willingness, and purity, arising together and acting as master, obtaining and enjoying all, that is the meaning of other's power." Place and non-place should be understood by the meaning of the seven aspects of other's power, so-called place is the cause, non-place is not the cause. As it is said: "Speaking truthfully and without anger, even if the beggar is small, one should give, these three aspects by place, will be born in the realm of the gods." As it appears from this verse, it is obvious that place is the cause. Alternatively, place is existence, non-place is non-existence. To this, the wise is skilled in place and non-place. The object of other's power is other's own power, which is the meaning of relying on others. Those seven aspects are also included in the three: karma, afflictions, and the other's power of life. Among them, the other's power of unwillingness is, so-called unwillingness is the evil destinies, because it shows that going there is other's power. Committing evil deeds, including the actions of body, speech, and mind such as killing, and accompanied by actions and results, even if unwilling, one will fall into evil destinies, so it is said. The evil destinies are sentient hells, hungry ghosts, and animals. Those do not want to go there because they are extremely painful.