Tibetan
།དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སྤྱོད་ཡུལ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་དྲི་མ་མི་སྐྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞི་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །འདི་གཉིས་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །འགོག་པ་རྣམ་པ་འདི་གསུམ་ནི་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྩ་བའི་དེ་ཁོ་ནར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དེ་བཞིན་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཀུན་བརྟགས་པའི་དྲི་མ་གཉིས་ཞི་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ། གཉིས་འགོག་པ་དང་རང་བཞིན་འགོག་པ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པས་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འགག་པ་ཙམ་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་འདིར་འགགས་པས་འགོག་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །འགོག་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་བདག་ཉིད་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འགོག་པའི་བདེན་པ་རྩ་བའི་དེ་ཁོ་ནར་བསྡུས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་བསྡུ་བར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྩ་བའི་དེ་ཁོ་ནར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་གཞག་ཅེ་ན་ཞེས་དྲིས་པ་དང་དེའི་ཕྱིར། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཀུན་བརྟགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཀུན་བརྟགས་པ་ནི་གཏན་མེད་པ་ཉིད་པས་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བར་ཟད་ཀྱི་སྤང་དུ་མེད་དེ་མེད་པ་ནི་སྤང་བར་མི་རུང་ངོ༌། །གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་སྤང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའི། བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ མེད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ནི་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མཚན་ཉིད་དང་གནས་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང༌། གནས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ཡིན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །འགོག་པ་ནི་ཐོབ་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའོ། །ཁ་ཅིག
Chinese
如是，于真如中，以无二之智慧，由遍计所执之垢不生之自性而寂灭，是为真如。此二者乃圆成实之体性。此三种断灭，当于遍计等根本之真实中，次第而知。另有说，以善为了悟真如，烦恼与遍计所执之二垢寂灭，是谓真如。以有二断灭与自性断灭之故。所谓自性，乃谓心自性光明，故为真如。是故，缘真如而断灭者，是名自性断灭。仅是断灭，则名各别思择之断灭。有说，于此，以断灭而断灭者，是为真如。断灭乃不生之自性，故总摄体性不生等一切，名为灭谛。灭谛摄于根本真实中，已宣说竟。其后，当摄道谛。是故，如何于根本真实中，善安立道谛为三种耶？如是提问，故说了知等。所谓遍计所执是当为了知者，遍计所执乃是全无所有，故唯是当为了知，而非当断除，以无所有不可断除故。所谓依他起是当为了知与当断除者，依他起当知如所显现般无有，然非如遍计般以一切之体性而无有。业与烦恼乃实有之体性，故亦是当断除者。所谓圆成实是当为了知与当证得者，圆成实当知乃从实有与非实有中解脱之体性，及转变之自性。转变之自性乃解脱，故当证得法身。故空性是当为了知者。断灭乃由证得而证得者。有说。
English
Thus, in Suchness, the pacification by the nature of non-arising of the impurity of the imputed by the non-dual wisdom is Suchness. These two are the very nature of the thoroughly established. These three kinds of cessation should be known in order in the fundamental reality of the imputed and so forth. Others say that Suchness is said to be the pacification of the two impurities of affliction and imputation by thoroughly understanding Suchness. Because there are two cessations and cessation by nature. What is called nature is Suchness because the mind is naturally luminous. Therefore, whatever cessation is aimed at Suchness is called cessation by nature. Mere cessation is called cessation by individual examination. Some say that here, cessation by cessation is Suchness. Cessation is the nature of non-arising, so it includes all such as the non-arising of nature and is called the truth of cessation. It has been explained that the truth of cessation is included in the fundamental reality. After that, the truth of the path should be included. Therefore, how should the truth of the path be well established in three ways in the fundamental reality? Having asked this, he said to know and so on. What is imputed is to be fully known. Since what is imputed is completely non-existent, it is only to be fully known and not to be abandoned, since what is non-existent cannot be abandoned. What is dependent on others is to be fully known and abandoned. What is dependent on others should be known as non-existent as it appears, but it is not non-existent by the nature of all things like what is imputed. Actions and afflictions are the nature of real things, so they should also be abandoned. What is thoroughly established is to be fully known and attained. What is thoroughly established should be known as the nature of being liberated from real and unreal things, and the nature of transformation. The nature of transformation is liberation, so the Dharmakaya should be attained. Therefore, emptiness is to be fully known. Cessation is to be attained by attainment. Some say.
Tibetan
་ན་རེ་གཉིས་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་གཉིས་ཏེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་རྣམ་གཉིས་ནི་ཤེས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དང༌། སྤོང་བའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་གསུམ་པ་ནི་ཤེས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་གཉིས་ཀས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི། ཤེས་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་དང༌། ཐོབ་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ། །དེ་ལ་ཤེས་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བས་ནི་གསུམ་ཆར་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ། །ཐོབ་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བས་ནི་གསུམ་པ་ཉིད་དོ་ཞེའོ། །དེ་ལྟར་རྩ་བའི་དེ་ཁོ་ན་འདིར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའི། དེའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་བསྡུ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བདེན་པ་བཞིས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང། གང་ལས་བྱུང་བ་དང༌། དེ་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དང་གང་ལས་འགྱུར་པ་དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་བརྗོད་དོ། །དེ་དག་གི་གོ་རིམས་ནི་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཞིན་དུའོ། །རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །ཕྲ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་དང་པོར་རགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གྱུར་ནས་ཕྲ་བས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དང་པོར་ནི་རགས་པའོ། །ཕྱིས་ནི་ཕྲ་བའོ། །ཚིག་ལེའུར་ བྱས་པ་དང་མཐུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཟློག་སེ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་རགས་པའི་ད་ཁོ་ནའོ། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཕྲ་བའི་དེ་ཁོ་ནའོ། །ཡང་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་ན་རགས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པས་ན་ཕྲ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཐམས་ཅད་རྩ་བའི་དེ་ཁོ་ནར་བསྡུ་བར་དམ་བཅས་བས་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་རྩ་བའི་དེ་ཁོ་ནར་ཇི་ལྟར་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར། བརྟགས་པ་དང་ནི་ཤེས་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་བརྗོད་པ་རགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །བརྟགས་པ་དང་ཤེས་པ་དང་བརྗོད་པ་རྣམས་ནི་རགས་པའི་དེ་ཁོ་ནར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་སྨོས་སོ། །དོན་མེད་པ་ལ་གཟུགས་དང་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་བརྟགས་པའི་ཀུན
Chinese
那于二二之中，有两种遍知，即知之遍知与舍之遍知。其中，事物与第三者是以知之遍知而应遍知的。第二者是以二者而应遍知的。应现证之事物有两种，即应知之现证与应得之现证。其中，以应知之现证，则三者皆应现证。以应得之现证，则唯是第三者。如是，在此根本之如是中，应遍知者、应舍者、应现证者等，应知是安立道谛，而非摄集于其范畴之中。其中，以四谛则能完整阐述何为一切烦恼，以及从何而生，以及二者之清净为何，以及从何而转变。彼等之次第是如其显现证悟之次第。所谓粗细之如是者，粗之如是是世俗谛，细之如是是胜义谛，如此，首先以粗者使有情皆成熟，成熟之后以细者使解脱，因此首先是粗者，之后是细者。为了与词句相符，故倒过来说。其中，由于是非等持之识之境，故世俗谛是粗之如是。由于是等持之识之境，故胜义谛是细之如是。或者，由于是分别识之境，故是粗者。由于是智慧之境，故是细者。既然立誓将一切如是摄集于根本之如是中，因此，为了要知道如何知晓其为根本之如是，故提问，因此说：‘考察与识，以及如是言说，是粗者。’考察、识与言说等，应知是粗之如是。为了显示彼，故广说世俗有三种等。于无意义者上安立为色、瓶、布等，是考察之总。
English
Then, among the two pairs, there are two kinds of complete knowledge, namely, the complete knowledge of knowing and the complete knowledge of abandoning. Among them, things and the third are to be completely known by the complete knowledge of knowing. The second is to be completely known by both. There are two kinds of things to be realized, namely, the realization of knowing and the realization of attaining. Among them, with the realization of knowing, all three should be realized. With the realization of attaining, it is only the third. Thus, in this fundamental suchness, it should be understood that the truths of the path are established by what should be completely known, what should be abandoned, and what should be realized, but it is not to be included in its category. Among them, the four truths fully explain what all the afflictions are, and from where they arise, and what the purity of the two is, and from what they transform. The order of these is according to the order of their manifestation and realization. As for the so-called coarse and subtle suchness, the coarse suchness is the conventional truth, and the subtle suchness is the ultimate truth. In this way, first the coarse makes all sentient beings mature, and after they have matured, the subtle liberates them. Therefore, the coarse comes first, and the subtle comes later. In order to be consistent with the wording, it is said in reverse. Among them, since it is the object of non-equanimous consciousness, the conventional truth is the coarse suchness. Since it is the object of equanimous consciousness, the ultimate truth is the subtle suchness. Alternatively, since it is the object of discriminating consciousness, it is coarse. Since it is the object of wisdom, it is subtle. Since it is vowed to gather all suchness into the fundamental suchness, therefore, in order to know how to know it as the fundamental suchness, the question is asked, and therefore it is said: 'Examination and knowledge, and likewise speech, are coarse.' Examination, knowledge, and speech should be known as coarse suchness. In order to show it, it is said extensively that there are three kinds of conventionalities. Establishing form, vase, cloth, etc. on meaningless things is the examination of all.