Tibetan
དུས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གོ་རིམས་བཞིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདུས་བྱས་ལ་བདག་པོའམ་སྦྱོར་བ་པོའི་གང་ཟག་ཀྱང་མེད་དེ། འདུས་བྱས་ཀྱང་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོས་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་དོ། །མདོར་བསྡུས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་དང༌། མདོ་སྡེའི་དགོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་དག་བཤད་དོ། །འདིར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་དགོས་པ་ཡང་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ནི་ཟ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཐུག་གི་བར་དུའོ། །དེ་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཡང་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་གཉེན་པོར་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པའི་དགོས་པ་ནི་དགེ་བ་གཉིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་བསྟན་པ་ཡང་བདག་དང་གཞན་གྱི་གཟུགས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཆོག་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ བསྒོམ་པ་ལས་འཐོབ་པོ་ཞེས་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་དུས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། དྲི་མ་མེད་པའི་དུས་ན་རྣམ་པར་དག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་གྱུར་པའི་དབྱེ་བ་བཤད་མ་ཐག་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབྱེ་བ་སྨོས་པའི་འོག་ཏུ་དེ་སྒྲུབ་པ་སྨོས་པས་དབྱེ་བ་བཤད་པའི་འོག་ཏུ། སྒྲུབ་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་སོ། །འདིར་ཅི་ཞིག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེ་ན། གློ་བུར་གྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་དེ་མ་གྱུར། །ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་དེ་ཡང་ལམ་བསྒོམས་པས་སོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་གཉེན་པོ་མ་སྐྱེས་པར་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡང་གི་སྒྲ་ནི་སྐྱེས་པ་དང་འདྲ་བར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་འབད་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །འབད་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྟེ། གཉེན་པོ་མེད་པར་ནི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཐར་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དུས་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་དུ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྣམ་དག་དེ་མ་གྱུར། །འབད་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ལུས་ཅན་རྣམས་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་གཉེན་པོ་སྐྱེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་དང་འདྲ་བར་རྣམ་པར་དག་པར་མི་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ནི་ཐར་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོམ་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཉེན་པོ་བསྒོམས་ཀྱང་དྲི་མ་དེ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། དྲི་མ་དང་བཅས་པ་ནི་གྲོལ་བར་མི་འཐད་པའི་ ཕྱིར་རོ། །ཐར་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མེད་པར་མི་འདོད་པས། དེའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་གོམས་པར་བྱས་ན། གློ་བུར་གྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཉེ་བར་བཟུང་བས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉེ་བར་བཟུང་བ་རྣམ་པར་དག་གི །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མངོན་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འམ། རྣམ་པར་དག་པར་མི་མི་འདོད་དེ། །ཆོས་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁ་ན་ལས་པས། དེའི་ཕྱིར། ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་ལུས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མངོན་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའམ། རྣམ་པར་དག་པར་གྱུར་དུ་ཟིན་ན་ནི། དེའི་ཕྱིར་ལུས་ཅན་རྣམས་དང་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡོད་ན། འདི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པས་ལུས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་
Chinese
从时间空性开始，到诸法皆空性之间，按照顺序。如此，有为法也没有所有者或作者的补特伽罗，有为法也不是孩童凡夫所遍计的自性。总而言之，为了对治一切分别的执着，以及为了诠释一切经部的密意，宣说了这十六种不共声闻和菩萨的空性。在此，薄伽梵也善说了空性的对境、空性的自性以及修习空性的必要。其中，空性的对境是从食用等事开始，到佛法为止。善说此对境，是为了了知空性周遍一切法。空性的自性是无实物的体性，以及无实物的实物之体性。善说空性的自性，是为了了知其为对治增益和诽谤，必定从一切见解中解脱的自性。修习空性的必要是从获得二种善开始，到获得佛法为止。宣说此必要，也是为了善说证得自他之色身和法身圆满之最胜，唯有修习空性。如是，应当了知空性的种种差别，即有垢染之时则普皆烦恼，无垢染之时则完全清净，以及应当了知是方才所说的内空性等十六种差别的相状。在宣说差别之后，又说了成立它，因此在宣说差别之后，问道：如何了知成立之理？此处要成立什么呢？即由客尘近分的烦恼而普皆烦恼，以及自性完全清净。其中，就成立普皆烦恼而言，世尊说：‘如果烦恼不存在，一切有情都将解脱。’完全解脱则
English
From the emptiness of time to the emptiness of all dharmas, in order. Thus, there is no owner or agent of conditioned phenomena, and conditioned phenomena are not the nature of what is completely imputed by childish beings. In short, in order to counteract all conceptual grasping and to explain all the intentions of the sutras, these sixteen emptinesses, which are uncommon to hearers and bodhisattvas, are taught. Here, the Bhagavan also clearly explained the object of emptiness, the nature of emptiness, and the necessity of meditating on emptiness. Among them, the object of emptiness ranges from things like eating to the Dharma of the Buddha. Explaining this clearly is to make it known that emptiness pervades all dharmas. The nature of emptiness is the nature of non-things and the nature of things that are non-things. Clearly explaining the nature of emptiness is to make it known that it is the nature of necessarily arising from all views as an antidote to exaggeration and denigration. The necessity of meditating on emptiness is from the beginning of obtaining two kinds of good to the attainment of the Dharma of the Buddha. Explaining this is also to clearly state that the supreme perfection of the form body and Dharma body of oneself and others is obtained only through meditating on emptiness. Thus, one should know the various distinctions of emptiness, that is, in the time of impurity, there is complete affliction, and in the time of purity, there is complete purification, and one should know that it is the aspect of the sixteen distinctions such as inner emptiness that were just spoken of. After mentioning the distinctions, it is said to establish it, so after explaining the distinctions, it is asked: How should one know the reason for establishing it? What is to be established here? That is, complete affliction due to adventitious afflictions, and complete purity by nature. Among them, in terms of establishing complete affliction, the Blessed One said: 'If afflictions did not exist, all sentient beings would be liberated.' Complete liberation then
Chinese
是完全断除了烦恼。完全断除烦恼也是通过修习道。对此，如果对治没有生起，那么“诸法之空性被突发的近烦恼所染污”中的“又”字，就像生起一样不会变成完全烦恼，如果那样的话，因为没有完全烦恼，所以不用努力一切众生都会解脱。所谓“不用努力”就是没有对治，没有对治，众生就没有解脱。因此，在异生位时，必须毫无疑问地承认，如来藏被突发的垢染所完全染污。这样，空性的差别就成立了完全烦恼。现在为了成立差别完全清净，所以说：“如果清净没有实现，努力将变得没有结果。”应与有身者结合。如果对治生起了，但“也”字就像没有生起一样不会变成完全清净，如果那样的话，为了解脱而作的努力将变得没有结果，即使修习对治，也不会与垢染分离，而且有垢染是不可能解脱的缘故。因为不希望为了解脱而没有结果，所以如果串习对治，由于脱离了突发的近烦恼，必须毫无疑问地承认空性的完全清净。这样，空性的差别就成立了完全清净。此处，由于执取完全烦恼的法，所以是完全烦恼。执取完全清净的法，所以是完全清净。对于空性，并不希望显现完全烦恼或者完全清净。法性是法的规律，因此说：“一切有身者都会解脱。”此处所谓“有身者”是说为它的因。否则，如果空性显现为完全烦恼或者完全清净，那么与有身者有什么关系呢？像这样，空性清净，有身者就
English
is the complete abandonment of afflictions. The complete abandonment of afflictions is also through the cultivation of the path. Regarding this, if the antidote does not arise, then the word "also" in "the emptiness of all dharmas is defiled by sudden near afflictions" will not become completely afflicted as if it had arisen. If that were the case, since there would be no complete affliction, all sentient beings would be liberated without effort. The so-called "without effort" is the absence of an antidote. Without an antidote, there is no liberation for beings. Therefore, in the state of ordinary beings, it must be undoubtedly acknowledged that the Thusness is completely defiled by sudden stains. In this way, the distinction of emptiness establishes complete affliction. Now, in order to establish the distinction of complete purity, it is said: "If purity is not realized, effort will become fruitless." It should be combined with embodied beings. If the antidote arises, but the word "also" does not become completely pure as if it had not arisen, then the effort made for liberation will become fruitless, even if the antidote is cultivated, it will not be separated from the stain, and it is not appropriate to be liberated with the stain. Because it is not desired to be fruitless for the sake of liberation, therefore, if the antidote is cultivated, by being free from sudden near afflictions, it must be undoubtedly acknowledged that the complete purity of emptiness. In this way, the distinction of emptiness establishes complete purity. Here, because of grasping the dharma of complete affliction, it is complete affliction. Grasping the dharma of complete purity, it is complete purity. For emptiness, it is not desired to manifest complete affliction or complete purity. The nature of dharma is the law of dharma, therefore it is said: "All embodied beings will be liberated." Here, the so-called "embodied beings" is said to be its cause. Otherwise, if emptiness manifests as complete affliction or complete purity, then what relationship does it have with embodied beings? In this way, emptiness is pure, and embodied beings are