English
It is said that perversion is discrimination. Because it is not the object of discrimination, it is not perverted. In order to prevent signs, it is called signlessness, and here it is said that signlessness is the prevention of signs. Here, in order to show it well, it is said that because all signs do not exist. Because the emptiness of all signs of conditioned and unconditioned is emptiness, it is called signlessness. Because all signs do not exist, it is signlessness, and signlessness itself is signlessness. Because it is the realm of noble wisdom, it is the ultimate truth, and the ultimate is the wisdom that transcends the world, and its meaning is the ultimate truth. Because it is the cause of the Dharma of the noble ones, it is the Dharmadhatu, and here the sound of Dharma refers to the Dharma of the noble ones, such as right view, etc., as well as right liberation and reaching wisdom, etc., because it is their cause, it is the realm. In order to show this reason, it is said that the Dharma of the noble ones arises with it as its object. Because the word realm is also established for the form-retaining that has its own nature and as its cause, therefore, the meaning of realm here is the meaning of cause, just like gold mines and copper mines. Other names mentioned in other sutras should also be measured by the wise in this way. Emptiness is the nature of non-grasping and non-grasped, so there can be no difference. Therefore, in order to show that the difference should be understood under the meaning of questioning or name, after saying that, it is asked how can one understand the various differences of emptiness? Unreal parikalpita is parikalpita affliction, and abandoning it is called purification. At the time of parikalpita affliction and purification, if emptiness is not realized, there is nothing that will become parikalpita affliction or become purification. Therefore, in order to show well that at the time of parikalpita affliction and purification, emptiness is parikalpita affliction and purification. Parikalpita affliction and purification, etc., are said to be its various differences. What
Tibetan
ཚེ་ཉོན་མོངས་ལ། གང་གི་ཚེ་དྲི་མ་མེད་པ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་ནས། གང་གི་ཚེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ལ། གང་གི་ཚེ་རྣམ་པར་དག་ཅེ་ན་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། དེ་ནི་དྲིས་བཅས་དྲི་མ་མེད། །ཅེས་རྒྱ་ཆེར་རོ། །གནས་གྱུར་པ་དང་མ་གྱུར་པ་ལ་ལྟོས་པས། དྲི་མ་དང་བཅས་པ་དང་དྲི་མ་སྤངས་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །མ་རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ཉེས་པས་མི་མཁས་པ་གང་དག་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་མི་སྣང་བ་དེ་དག་དྲི་མ་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །འཕགས་པ་གང་དག་དེ་ཁོ་ན་མཁྱེན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སེམས་མེད་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟར་རྡུལ་མེད་པ་སྟེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྣང་བ་དེ་དག་ནི་དྲི་མ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་ཡིན་པར་བལྟ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་དྲི་མ་ཅན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དྲི་མ་དང་བཅས་པར་གྱུར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་ནི། འགྱུར་བ་མེད་པར་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་མ་མཐོང་ལ། འགྱུར་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་མི་རྟག་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་སྐབས་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་བ་གཞན་མེད་ཀྱི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གནས་པར་རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟེ། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར། ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། དེའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ཆུའི་ཁམས་དང་གསེར་དང༌། ནམ་མཁའ་རྣམས་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དྲི་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་མ་གྱུར་ཀྱང༌། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་དྲི་མ་ཅན་ཁོ་ན་དང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་ན་ཡང་རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པའི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་ཡང༌། འགྱུར་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དེ་དང་ བྲལ་ན་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དངོས་པོ་དེ་ཉིད་སྔར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཕྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་དུ་གང་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེ་ནི། རང་བཞིན་གཞན་དུ་གྱུར་བས་འགྱུར་བའི་ཆོས་བཟློག་པ
Chinese
何时烦恼？何时未领悟无垢？何时遍染？何时清净？若有人问。答：彼乃具垢亦无垢。如是广说。观待于转变与未转变，而安立具垢与离垢。由于未证悟与颠倒证悟之过失，愚者执著于所取与能取，贪欲等烦恼使心续染污，空性不显现者，彼等安立为具垢。圣者了知彼性故，无有颠倒之心，空性如虚空般无有尘垢，即恒常不间断显现者，彼等称为离垢。如是空性观待于烦恼与清净，当如是观，以自性光明之故，本体非为具垢。若说“假设成为具垢”等广说者，乃未见无转变之不同状态，转变乃与生灭相连，是故以是转变之法，云何无常而不变耶？如是等说。从遍染之状态，空性无有转变为清净之状态，然安住于彼性，自性无有转变为他性，以远离了暂时的垢染之故，如是说：水界金与虚空等，如清净般而欲求清净。是故无常亦不变。譬如水界与金，以及虚空等，以非彼之自性之故，虽未转变为垢染之本体，然以暂时的垢染而成为具垢，纵然远离暂时的垢染，亦如自性无有转变般，即是清净。如是空性以暂时的垢染而成为遍染，然是无有转变之本体，与彼分离则称为清净。事物彼者先前是遍染之相，其后安立为清净之自性者，乃是自性转变为他性，遮止了转变之法。
English
When is it afflicted? When is it not understood as immaculate? When is it completely defiled? When is it pure? If someone asks. Answer: It is both with defilements and without defilements. Thus, it is extensively explained. Depending on whether there is transformation or not, it is established as having defilements and being free from defilements. Due to the faults of not realizing and realizing perversely, those who are not wise are attached to what is taken and what takes, and the afflictions such as desire make the mindstream defiled. Those to whom emptiness does not appear, those are established as having defilements. Those noble ones who know that very nature, without a perverse mind, emptiness is like the sky, without dust, that is, those who constantly and uninterruptedly appear, those are called free from defilements. Thus, emptiness depends on affliction and purity, one should view it as such, because of its naturally luminous nature, the essence itself is not with defilements. If it is said, "Suppose it becomes with defilements," and so on, it is extensively explained that one has not seen the different states without transformation, transformation is connected with birth and death, therefore, since it is the nature of transformation, how can it not be impermanent and not change? Thus, and so on, it is said. From the state of complete defilement, emptiness does not transform into a state of purity, but abiding in that very nature, the self-nature does not transform into another nature, because it is free from temporary defilements, thus it is said: the water element, gold, and the sky, etc., are desired to be pure as if they were pure. Therefore, it is not impermanent and does not change. For example, the water element, gold, and the sky, etc., because they are not their own nature, although they have not transformed into the essence of defilement, they become with defilements due to temporary defilements, and even if they are free from temporary defilements, they are pure as if their own nature has not changed. Thus, emptiness becomes completely defiled by temporary defilements, but it is the essence of no transformation, and separation from it is called purity. That very thing, which was previously the characteristic of complete defilement, and later established as the nature of purity, is the nature transformed into another nature, preventing the law of transformation.
Tibetan
ར་མ་གྱུར་གྱི། གང་ལ་དེ་གཉི་ག་ཡང་གློ་བུར་ཡིན་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་རེག་པ་མེད་དོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྐབས་ཡིན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དགོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གཞན་ཡང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དངོས་པོ་ཐ་དད་པས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་བ་ཞེས་བྱ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཟ་བ་བཟའ་དང་དེ་ཡི་ལུས། །གནས་ཀྱི་གཞི་ཡི་སྟོང་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཞན་དུ་ན་དེ་ནི་ཐ་དད་པར་བསྟན་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གཞི་ཐ་དད་པས་དེ་ཐ་དད་པར་སྟོན་ཏོ།། གཞན་དུ་ན་དེ་ནི་ཐ་དད་པར་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཐོག་མར་ཟབ་གཞིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་བགེགས་སུ་གྱུར་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེའི་བཟའ་བའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དེ་གཉིས་ཀྱི་གནས་ཏེ་ལུས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཟ་བ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར། བདག་གིར་ཆགས་པ་དང་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། དེའི་གནས་ཏེ་ལུས་ཀྱི་རྟེན་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གཞིག་པར་བྱའོ། །གཞི་རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདིའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་གཞི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཟ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལས་བརྩམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་དག་ཀྱང་མིག་ལ་སོགས་པ་ནས་ཡིད་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུའོ། །ཟ་བ་དེ་ལས་གཞན་མེད་པས་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པར་འཇུག་པར་མཐོང་ནས་མིག་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟ་བར་ འཇིག་རྟེན་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར། མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཟ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བཤད་དོ། །བཟའ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་ཆོས་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུའོ། །དེ་དག་ལ་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་བཟའ་བར་བྱ་བས་ན་བཟའ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་སྟོང་པ་ཉིད་
Chinese
并非如此。对于任何事物来说，这两者都是突然发生的，并非如此。因此，它与事物变化的规律无关。因为这是详细区分的场合，所以必须说明所有空性的详细区分。因此，还说了其他的详细区分，即空性的十六种形态，就像这样。由于事物各不相同，所以会变成十六种形态。对于没有二元事物的自性来说，没有差别。从内空性到无事物之自性，这十六种空性都来自于《般若波罗蜜多》。这应该被理解为“简而言之”。“吃、所吃和它的身体，处所的基础的空性。”等等。因为一切法都是无二的自性，所以空性是共同的特征。否则，它不能被不同地显示。因此，通过不同的基础来不同地显示它。否则，它不能被不同地显示。为了消除对它的贪执和执着，首先应该摧毁吃。对它的贪执和执着是成就佛陀和获得解脱的障碍。之后是它的所吃。之后是这两者的处所，即身体。之后，为了帮助吃，为了阻止对自我的贪执和执着，应该摧毁它的处所，即身体的所依，容器的世界。这四种基础的空性被称为基础空性。其中，吃空性是从内部的生处开始的。这些也从眼等直到意。因为没有其他东西比吃更重要，所以看到眼等使之接近对境，因此，世界以眼等本身来吃而显现出傲慢，因此，眼等生处的空性被称为吃空性。所吃空性是外部的那些。从色等直到法。因为它们被作为对境的事物来吃，所以是所吃。因此，外部的生处是空性。
English
It is not so. For anything, these two happen suddenly, it is not so. Therefore, it has nothing to do with the law of change of things. Because this is the occasion for detailed distinction, all detailed distinctions of emptiness must be explained. Therefore, other detailed distinctions are also mentioned, namely the sixteen forms of emptiness, like this. Because things are different, they become sixteen forms. For the self-nature without dual things, there is no difference. From inner emptiness to the self-nature of no thing, these sixteen emptinesses all come from the Prajnaparamita. This should be understood as "in short". "Eating, what is eaten, and its body, the emptiness of the basis of the place." and so on. Because all dharmas are the self-nature of non-duality, emptiness is the common characteristic. Otherwise, it cannot be shown differently. Therefore, it is shown differently through different bases. Otherwise, it cannot be shown differently. In order to eliminate attachment and clinging to it, eating should be destroyed first. Attachment and clinging to it are obstacles to achieving Buddhahood and attaining liberation. After that is what is eaten. After that is the place of these two, namely the body. After that, in order to help eating, in order to prevent attachment and clinging to the self, its place, namely the support of the body, the world of the container, should be destroyed. The emptiness of these four bases is called the base emptiness. Among them, the emptiness of eating starts from the internal birth places. These also range from the eye and so on up to the mind. Because there is nothing more important than eating, seeing that the eye and so on make it approach the object, therefore, the world manifests arrogance by eating with the eye and so on themselves, therefore, the emptiness of the birth place of the eye and so on is called the emptiness of eating. What is eaten emptiness is the external ones. From form and so on up to dharma. Because they are eaten as objects of objects, they are what is eaten. Therefore, the external birth place is emptiness.