Tibetan
་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་བའོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་གཟུགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བས་བསལ་བར་མི་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པར་བསལ་བར་མི་ནུས་ཏེ། ཆོས་མ་སྤངས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་གནས་པ་ལས་བསལ་བར་ཡང་མི་ནུས་ལ། ཆོས་བསལ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་གཞག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་སྐྲག་པའི་གནས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །སྐྲག་པར་བྱ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མཐའོ། །སྐྲག་པར་བྱ་བ་དེ་ལས་འཇིགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མཐའ་སྟེ། གང་ལ་འཇིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་སྐྲག་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་འཇིགས་པ་བྱང་བས་ན་འཇིགས་པ་སྟེ། དེ་ལས་མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུའོ། །སྐྲག་པར་བྱ་བ་དེ་དང་འཇིགས་པ་དེ་ལ་གང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ནི་མཐའ་སྟེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁོང་སྔངས་པས་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྲག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །བྱིས་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་ལ་དངོས་པོར་ཀུན་བརྟགས་ནས། དེ་དག་ལ་མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འཇིགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་གོ །དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁོང་སྡངས་པས། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དང༌། དེའི་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཐའ་དེ་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དཔེ་རི་མོ་མཁན་ཏེ། འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་རི་མོ་མཁན་ཞིག་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་སྦྱིན་གྱི་གཟུགས་འཇིགས་འཇིགས་ལྟ་ཞིག་བྲིས་ནས། དེས་འཇིགས་སྐྲག་སྟེ། ཁ་བུབ་ཏུ་འགྱེལ་ནས་བརྒྱལ་བར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་འོད་སྲུངས་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས། གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་པ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པ་དེ་དག་གིས་འཁོར་བ་ན་འཁོར་ཡང༌། ཆོས་དེ་དག་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བའོ། །ཇི་ལྟར་རི་མོ་མཁན་ཞིག་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་སྦྱིན་གྱི་གཟུགས་འཇིགས་འཇིགས་ལྟ་ཞིག་བྲིས་པ་ལ་ལོག་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པས། གནོད་སྦྱིན་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པའོ་སྙམ་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ། དེས་སྐྲག་ནས་བརྒྱལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། བྱིས་པ་ལོག་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཞུགས་པ་སྐད་ཅིག་གི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་གིས་འཁོར་བ་ན་འཁོར་ཏེ། རིགས་མཐུན་པར་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་སྔ་མ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་བརྩམས་པའོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལས་བརྩམས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཉན་ཐོས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་མ་བྱས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྲག་གོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་འདི་གཉིས་ལ་དོན་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་མོད་ཀྱི་རིས་གཉིས་ཀྱི་དབང་གིས་གཉིས་སུ་བརྗོད་དོ་ཞེའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཉན་ཐོས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྲག་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་རྟོགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སྐྲག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྔ་མ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཉེན་ པོའོ། །འདི་ནི་ཆོས་སུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོའོ་ཞེའོ། །གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མཐའོ། །འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མཐའོ། །གཟུང་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་ལ་འཛིན་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དེ་དག་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། འབྲས་བུས་ཤེས་པར་བྱར་ཡོད་བཞིན་དུ། བདག་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས། དེ་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ལ་དངོས་པོར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནི་འདིར་མཐར་འདོད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཐའ་དེ་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར། དཔེ་སྒྱུ་མ་བྱེ་བ་པ་སྟེ། འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་བྱེད་པའི་མི་ཞིག་གིས་སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པ་སྤྲུལ་ནས། སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་བ་དེས་སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཟོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། འོད་སྲུངས་དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དམིགས་པ་གང་དང་གང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ད་དག་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་གསོག་ཏུ་སྣང་ངོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བའོ། །ཇི་ལྟར་འདིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཐའ་འདི་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྤོང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པས་དོན་དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས། དོན་དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་པ་དེས་ཀྱང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བཟློག་གོ །དོན་དངོས་པོ་མེད་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་འདིར་མཚུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་གནོད་སྦྱིན་ལྟ་བུ་ནི་དོན་དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དོན་དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པ
Chinese
，因此说，因为那本身就是恐惧的缘故。那是这样显示的：犹如虚空跟随一切色法而无法去除一样，一切法上的空性，在一切时处存在而无法去除。不舍弃法，也无法从空性存在中去除；去除法，也不是安立空性。因此，这并非是恐惧之处，这样显示。对可怖之物进行分别也是边。从可怖之物中生起恐惧的分别也是边，因为对什么感到恐惧，那就会变成可怖之物。从那之中，恐惧生起，所以是恐惧，从那之中，产生不悦意的果。对那可怖之物和那恐惧，进行分别就是边。例如，因此，说是由于痛苦而内心惊恐，对遍计所执的色等感到恐惧。孩童对遍计所执的自性，色等，执着为实有，然后对那些产生不悦意的果，感到恐惧。因此，由于痛苦而内心惊恐，对那些色等，以及它们的相状感到恐惧和害怕。为了完全舍弃那两种分别的边，举了画师的例子。如持光（འོད་སྲུངས།）这样说：例如，一个画师自己画了一个夜叉的恐怖形象，然后他自己感到恐惧害怕，脸朝下倒地昏厥，同样，持光，孩童，各个有情，对色、声、香、味、触，自己所造作的那些，在轮回中流转，但是，对那些法的真实性，却不能如实了知。就像一个画师自己画了一个夜叉的恐怖形象，由于错误分别，认为夜叉是真实存在的，因此感到恐惧而昏厥一样。同样，孩童进入错误分别，一切刹那的境况，都是自己所造作的，也就是说，被自己的分别所束缚而在轮回中流转，与同类
English
, therefore it is said, because that itself is the cause of fear. That is shown in this way: just as the sky follows all forms and cannot be removed, emptiness on all dharmas exists at all times and places and cannot be removed. Without abandoning dharmas, it is also impossible to remove it from the existence of emptiness; by removing dharmas, emptiness is not established either. Therefore, this is not a place of fear, thus it is shown. Differentiating what is fearful is also an extreme. Differentiating fear arising from what is fearful is also an extreme, because what one fears becomes a fearful thing. From that, fear arises, so it is fear, and from that, unpleasant fruits arise. Differentiating that fearful thing and that fear is an extreme. For example, therefore, it is said that due to suffering, the mind is terrified, and one fears the imputed forms and so on. Children impute the nature of imputed objects, forms, etc., as real, and then fear the unpleasant results that arise from them. Therefore, due to suffering, the mind is terrified, and one fears and dreads those forms, etc., and their characteristics. In order to completely abandon those two extremes of differentiation, the example of a painter is given. As Light-Holder (འོད་སྲུངས།) says: For example, a painter himself paints a terrifying image of a yaksha, and then he himself feels fear and dread, falls face down and faints. Similarly, Light-Holder, children, individual beings, revolve in samsara due to those forms, sounds, smells, tastes, and tactile objects that they themselves have created, but they do not truly know the reality of those dharmas as they are. Just as a painter himself paints a terrifying image of a yaksha, and due to wrong differentiation, believes that the yaksha is real, and therefore feels fear and faints. Similarly, children enter into wrong differentiation, and all momentary situations are created by themselves, that is to say, they are bound by their own differentiations and revolve in samsara, with similar
Chinese
因为刹那也不住留的缘故。前一个例子是从声闻等开始的。这一个例子是从菩萨们开始的。有些人说，声闻是没有完全熟悉空性，因此被空性所吓倒。菩萨是对所有遍计所执的法都感到烦恼，因为分别念就是烦恼。另一些人说，这两者实际上没有差别，只是由于两种根器的不同而分为两种说法。还有些人说，声闻因为害怕空性，所以没有证悟应该证悟的。菩萨们是因为害怕分别所执的法。有些人说，前一个是执著我的对治法，这一个是执著法的对治法。所取上的分别也是边，能取上的分别也是边。所取是色等，以及对它的能取，也就是识的集合，那些明明可以用自己的体性和果来了解的，怎么会像我和我所一样，变成虚构的自性呢？因此，对于所取和能取二者，执著为实有，在这里被认为是边。为了完全舍弃这两种分别的边，举了幻术的例子。如《照亮者》中说：例如，一个幻术师变出一个幻术化身，那个幻术化身又吃掉了那个幻术师自己，同样，照亮者，比丘瑜伽行者，无论心里想什么对境，所有那些都显现为积累。像这样广说。那么，如何用这个来完全舍弃这两种分别的边呢？因此，通过了知唯识，从而了知境无实有。了知境无实有之后，也就能遣除唯识本身。因为没有境实有，识是不可能存在的。因此说了“这和那个相似”，幻术师就像是了知唯识，幻术变出的夜叉就像是了知境无实有，了知境无实有就是了知唯识。
English
Because it does not remain for even a moment. The previous example starts from the Hearers and so on. This example starts from the Bodhisattvas. Some say that the Hearers are frightened by emptiness because they have not fully familiarized themselves with emptiness. Bodhisattvas are afflicted by all the imputed dharmas, because conceptualization is affliction. Others say that there is actually no difference between these two, but they are spoken of as two due to the difference in the two types of faculties. Still others say that the Hearers do not realize what should be realized because they are afraid of emptiness. Bodhisattvas are afraid of the imputed dharmas. Some say that the former is the antidote to grasping at self, and the latter is the antidote to grasping at dharmas. Conceptualization of the grasped is also an extreme, and conceptualization of the grasper is also an extreme. The grasped is form and so on, and the grasper of that, which is the collection of consciousness, how can those, which can be known by their own characteristics and results, become fabricated natures like self and so on? Therefore, the complete conceptualization of the two, the grasped and the grasper, as real, is considered an extreme here. In order to completely abandon these two extremes of conceptualization, the example of illusion is given. As it says in the Illuminator: For example, a magician conjures up an illusionary emanation, and that illusionary emanation eats the magician himself, similarly, Illuminator, whatever object a Bhikshu yogi contemplates, all of those appear to accumulate on it. It is extensively explained like this. So how does this completely abandon these two extremes of conceptualization? Therefore, by knowing only consciousness, one knows that objects are without reality. After knowing that objects are without reality, one can also eliminate the very knowing of only consciousness. Because if there is no real object, consciousness cannot exist. Therefore, it is said, "This is similar to that," the magician is like knowing only consciousness, and the Yaksha conjured by illusion is like knowing that objects are without reality, and knowing that objects are without reality is knowing only consciousness.