Tibetan
། །གང་དག་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་འདི་ནི་འོད་སྲུངས་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ་།དེ་བཞིན་དུ་རིག་པ་ཡོད་པ་དང༌། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡོད་པ་ཡང་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པས། སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་བསྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་རྟག་ཏུ་འདས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དེ་ལས་འདི་ནི་གཞན་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པ་བདུན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། འདི་ལྟ་སྟེ། དངོས་པོ་ཡོད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མཐའོ། །དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མཐའོ་ཞེས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། གང་ཟག་ཡོད་དེ་དེ་གཞིག་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་བདག་མེད་པ་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་མི་བྱེད་ན། དེས་ན་གང་ཟག་ཡོད་དེ་དེ་གཞིག་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་གང་ཟག་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཉེན་པོ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་གང་ཟག་ཡོད་པའམ། བདག་མེད་པ་ཡང་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེ་མེད་པ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཐའོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པར་རྣམ་ པར་རྟོག་པའི་མཐའི་འདི་གཉིས་སྤང་བའི་ཕྱིར་དབུ་མའི་ལམ་འདི་ལྟ་སྟེ། འོད་སྲུང་གང་ཟག་རྣམ་པར་གཞིག་པའི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་མདོ་ལས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་གང་ཟག་རྣམ་པར་གཞིག་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་གང་ཟག་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི་གང་ཟག་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང༌། གཞིག་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། དམག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་བཏགས་པར་ཡོད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་གི །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་གང་ཟག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཏན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དངོས་པོ་མ་ཡིན་གྱི་དེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་དེ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྔོན་གྱི་མཐའ་སྟོང་པ། ཕྱི་མའི་མཐའ་སྟོང་པ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དུས་གསུམ་ཆར་དུ
Chinese
凡是像这样个别地进行辨别的，这叫做善护，对于诸法如实地个别辨别。同样，说明了有知和有其不共戴天的对立面，也远离了遍计所执的自性，因此舍弃了增益和诽谤的边。凡是经常辨别过去之相的种种差别，这与它是不同的，即是辨别的两种边七种相。是为了说明辨别的种种差别。例如，辨别事物存在也是边。辨别事物不存在也是边，这样说了。如果问为什么这样说？因此，有补特伽罗，为了破除它才是空性。或者认为无我也并不存在，所以说了这样的话。如果诸法自性空，因此不以空性使之为空，那么，有补特伽罗，为了破除它才是空性。或者因为没有补特伽罗，无我也将不存在，因为对治是不共戴天的对立面不存在。因此，必定要知道有补特伽罗或者无我也并不存在，如果这样说，那么，那不存在也是辨别的边。为了舍弃这有和无的辨别的两种边，所以有这条中观之路，例如，善护，为了破除补特伽罗，不是空性，而是以空性为空，经中广说。对此，为了破除具有一切烦恼的补特伽罗，以及为了生起清净的补特伽罗，不是空性，而是为了生起补特伽罗，因为没有要破除的事物。如军队等一样，因为是假立存在的，所以是以空性为空。不是因为以坏聚见增益补特伽罗，因为那是完全不存在的。如果这样做，那么，以补特伽罗和法之自性为空性，不是事物，因为是和它分离的。以圆成实的自性来说，不是事物不存在。为了说明那空性是圆成实的自性，所以说了过去之边空，未来之边空，现在生起空，也就是说，三时都是。
English
Those who thus individually discern, this is called, O Protected One, truly discerning each of the dharmas. Likewise, by showing that the presence of awareness and its incompatible opposite are also devoid of the nature of complete imputation, the extremes of superimposition and denigration are abandoned. Whatever constantly distinguishes the aspects of the past, this is different from that, namely, the two extremes of discrimination are sevenfold in aspect. It is for the purpose of showing the distinctions of discrimination. For example, discriminating that things exist is also an extreme. Discriminating that things do not exist is also an extreme, it is said. If asked why this is so? Therefore, there is a person, and emptiness is for the sake of destroying it. Or, it is said that there is no selflessness either, so it is said. If the dharmas are empty by their own nature, then emptiness does not make them empty. Therefore, there is a person, and emptiness is for the sake of destroying it. Or, because there is no person, selflessness will also not exist, because the antidote is not an incompatible opposite. Therefore, one must inevitably know that there is a person or that selflessness does not exist either, if one says so, then that non-existence is also an extreme of discrimination. In order to abandon these two extremes of discriminating existence and non-existence, there is this Middle Way, for example, O Protected One, for the sake of destroying the person, it is not emptiness, but it is empty by emptiness, as is extensively stated in the sutras. In this regard, in order to destroy the person who is afflicted with all defilements, and in order to generate the purified person, it is not emptiness, but it is in order to generate the person, because there is nothing to be destroyed. Like an army and so on, because it exists nominally, it is empty by emptiness. It is not because of superimposing a person with the view of the aggregation of destruction, because that is completely non-existent. If this is done, then emptiness is not a thing by the nature of person and dharma, because it is separate from it. By the nature of perfect accomplishment, it is not that things do not exist. In order to show that emptiness is the nature of perfect accomplishment, it is said that the past extreme is empty, the future extreme is empty, the present arising is empty, that is to say, all three times are.
Tibetan
་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་བསྟན་པའོ། །ཡང་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། སློབ་པ་དང༌། མི་སློབ་པའི་དུས་དག་ནའང་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དུས་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའོ། །མི་སློབ་པའི་དུས་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའོ། །སློབ་པའི་དུས་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་མཐའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འོད་སྲུངས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པར་བྱའི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །གང་ཟག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་བར་བྱ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མཐའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། སྤང་བར་བྱ་བ་དང་སྤོང་བར་བྱེད་པར་རྟོག་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྲག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་ཞི་བར་བྱ་བ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་སྤོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྤོང་བར་བྱེད་པ་བརྟགས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལྟ་ན་གོ །དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །སྤང་ བར་བྱ་བ་མེད་ན་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྲག་པ་སྐྱེ་སྟེ་འདི་ཡང་མཐའ་ཉིད་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་རྫས་སུ་ཡོད་དོ་ཞེས་མངོན་པར་ཆགས་ཏེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་བདག་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་མ་ཤེས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྲག་གོ །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཐའ་དེ་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དཔེ་ནམ་མཁའ་སྟེ། འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། མི་ལ་ལ་ནམ་མཁའ་ལ་སྐྲག་ཅིང་འཇིགས་ནས་བྲང་རྡུང་ཞིང་དུ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ནི་སོལ་ཞེས་དེ་སྐད་ཟེར་ན། འོད་སྲུངས་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ནམ་མཁའ་དེ་བསལ་བར་ནུས་སམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་རྔོ་མི་ཐོགས་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འོད་སྲུངས་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྲག་རབ་ཏུ་སྐྲག་ན། དེ་དག་ནི་སེམས་འཁྲུགས་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ང་སྨྲའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་འོད་སྲུངས་དེ་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད
Chinese
又，显示了同样存在。或者，也显示了在异生、有学和无学的时候也同样存在。其中，异生的时候是最初的边。无学的时候是最后的边。有学的时候是现在产生的边。因为那样存在和不存在的自性是空性，所以，光护，应当依赖空性而行，这样说了，显示了是不可思议的智慧的境界。对于补特伽罗来说，不是这样的，这仅仅是言说而已。寂止也是分别念的边。如果这样，那么，因此，说了因为以应当断除的和断除者的分别念而畏惧空性。其中，寂止是应当断除的。寂止者是断除者。诸法是应当断除的自性。空性是断除者，考察之后，就对空性产生畏惧。如果这样，那么，三种烦恼是应当断除的。如果看到它是自性空的，那么，人就不成为应当断除的了。如果应当断除的没有，那么断除者也没有，这样就产生对空性的畏惧，这也是边。为什么呢？因为色和受等法，如其显现于识的自性，就执着于它们是实有的。没有认识到由遍计所执的自性的色等，如我一样，是自性空的，就畏惧空性。因此，为了完全断除那两种分别念的边，譬如虚空。光护，例如，某人畏惧虚空，就捶胸顿足，说：虚空，扫除！光护，你怎么想？能扫除虚空吗？回答说：世尊，那是不可能的。世尊说：光护，同样，任何沙门或婆罗门，如果畏惧空性，非常畏惧，我说，他们就变成了极大的心烦恼。为什么呢？因为光护，他们行于空性。
English
Also, it shows that it exists in the same way. Or, it also shows that it exists in the same way in the times of ordinary beings, learners, and non-learners. Among them, the time of ordinary beings is the initial extreme. The time of non-learners is the final extreme. The time of learners is the extreme that is currently arising. Because the nature of existing and not existing in that way is emptiness, therefore, Light Protector, one should rely on emptiness, it is said, showing that it is the realm of non-conceptual wisdom. To say that it is not for the person is merely a statement. Cessation is also an extreme of conceptualization. If so, therefore, it is said that because of the fear of emptiness due to the conceptualization of what should be abandoned and the one who abandons. Among them, cessation is what should be abandoned. The one who causes cessation is the one who abandons. Phenomena are the nature of what should be abandoned. Emptiness is the one who abandons, and after examining it, fear arises towards emptiness. If so, then the three defilements are what should be abandoned. If one sees that it is empty of inherent existence, then a person will not become what should be abandoned. If there is nothing to be abandoned, then there is no one who abandons, and thus fear of emptiness arises, and this is also an extreme. Why? Because phenomena such as form and feeling, as they appear in the nature of consciousness, are clung to as being substantially existent. Not realizing that form and so on, which are of the nature of what is completely imputed, are empty of inherent existence like a self, one fears emptiness. Therefore, in order to completely abandon those two extremes of conceptualization, for example, space. Light Protector, for example, if someone fears and is terrified of space, they beat their chest and say, "Space, sweep it away!" Light Protector, what do you think? Can space be swept away? He replied, "Bhagavan, that is impossible." The Bhagavan said, "Light Protector, similarly, any renunciant or Brahmin who fears emptiness, who is very afraid, I say, they have become greatly disturbed in mind. Why? Because, Light Protector, they practice emptiness."