Tibetan
སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་དམིགས་པ་ལ་གནས་ཏེ། གཟུང་བ་མི་དམིགས་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ །དེས་འདི་ལྟར་བརྟགས་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཚེའམ། སྐྱེ་ས་ཟིན་པས་ཡུལ་ལ་དམིགས་ པར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ནི་མེད་པས་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ཡུལ་ལ་དམིགས་པར་མི་རུང་ངོ༌། །ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། སྐྱེས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་མ་གཏོགས་པར། གང་བྱེད་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བྱ་བ་གཞན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ད་ལྟར་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་བའི་ཚེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དོན་མེད་དོ། །ད་ལྟར་གྱི་དམིགས་པ་འཛིན་ན་ནི་སྐད་ཅིག་པ་འཇིག་པའི་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡང་མེད་པས་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པས་དམིགས་པ་འཛིན་པར་མི་རུང་ངོ༌། །འོན་ཏེ་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་དུས་ན། དེ་ལ་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པར་འདོད་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་གཞན་ཉིད་དུ་སྣང་བས། བྱུང་བ་གཞན་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་འཛིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ནི་འགག་པའི་ཚེའི་དོན་ཉིད་སྐྱེ་བའི་ཚེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རང་གི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་རྐྱེན་ལྷག་མ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེས་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བམ། དེ་འདུས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཁོ་ནར་ཀུན་ཏུ་བརྟག་གྲང་ན། དེ་གཉི་ག་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བུམ་པ་དང༌། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་འབྱུང་གི །རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏ་རེ། གང་གཞན་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སིལ་བུ་སོ་སོ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་པ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེའི་འདི་ཡང་ལན་དུ་མི་རུང་སྟེ། སིལ་བུ་དེ་ནི་དེ་དག་སོ་སོ་ཉིད་ལ་དམིགས་པར་འདོད་ཀྱི། དེ་དག་གི་འདུས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སོ་སོར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མི་འབྱུང་གི །
Chinese
显现的识产生，色等事物并非存在，如此执持安住于所缘，完全进入不缘所取。因此应当这样考察：识产生之时，或者产生之处已确定，是否会缘于境？对此，由于产生之时不存在，因此产生之时不可能缘于境。因为生起为显现境的自性。已生起也不行，除了生起为显现境的自性之外，做什么才能说识缘于境呢？没有其他的识的作用。如果又说，是现在的识本身在缘，而不是产生之时，那么，缘的因不是识的产生，在那里完全思择没有意义。如果执持现在的所缘，那么会变成刹那坏灭的过患。由于也没有自性差别，所以和之前一样，识不可能缘于所缘。或者在缘所缘之时，想要它有自性差别，即使那样，自性差别也显现为其他的，因此会变成其他的生起缘于所缘。其他就是灭时的意义，是生时的识的所缘的因，而且它也是自己的显现的识的因，所以心想它比其他的因有差别。即使那样，如果完全考察色等的极微，或者它们的集合是唯一的所缘，那么，这两者都不会成为所缘，因为所有的识都显现为瓶子和毯子等，而不是显现为极微。显现为其他事物形象的识的所缘不是其他，眼睛等也会变成所缘。还有，如果认为缘于各个分散的极微，那么，这也不可以作为回答，因为那些分散的极微，是想要缘于它们各自本身，而不是它们的集合。在那里，不会产生显现为各个极微的识。
English
The appearing consciousness arises, but things like form do not exist. Holding onto this, one abides in the object of focus, and thoroughly engages in not focusing on the apprehended. Therefore, one should investigate in this way: When consciousness arises, or when the place of arising is determined, will it focus on the object? Regarding this, since there is no time of arising, it is impossible for it to focus on the object at the time of arising. Because it arises as the nature of appearing object. It is also not possible after arising, because other than arising as the nature of appearing object, what else can be done to say that consciousness focuses on the object? There is no other function of consciousness. If one says that it is the present consciousness itself that focuses, and not the time of arising, then the cause of focus is not the arising of consciousness, and it is meaningless to fully contemplate there. If one holds onto the present object of focus, then it will become the fault of momentary destruction. Since there is no specific nature either, it is the same as before, and consciousness cannot focus on the object of focus. However, if one wants it to have a specific nature at the time of focusing on the object of focus, even then, the specific nature appears as something else, so it would follow that the arising of something else focuses on the object of focus. The other is the meaning of the time of cessation, which is the cause of the object of focus of the consciousness at the time of arising, and it is also the cause of one's own appearing consciousness, so one thinks that it is different from the other causes. Even so, if one completely contemplates that the subtle particles of form, etc., or their collection, are the only object of focus, then neither of these will become the object of focus, because all consciousnesses arise as appearing as vases and blankets, etc., but not as appearing as subtle particles. The object of focus of the consciousness that appears as a different aspect of the object is not different, and the eyes, etc., will also become the object of focus. Furthermore, if one thinks that one is focusing on each individual subtle particle, then this cannot be answered either, because those individual subtle particles are intended to be focused on their own individual selves, but not on their collection. There, the consciousness that appears as individual subtle particles does not arise.
Tibetan
འདི་ལྟར་དེ་དག་གི་འདུས་པར་སྣང་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་མི་སྲིད་དོ། ། བརྟགས་པར་ཡོད་པ་ནི་རྒྱུར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདུས་པ་ཡང་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་མ་ཐག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ལྟར་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡང་དག་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུར་འདོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འགག་པའི་ཚེ་ཡང་དམིགས་པའི་རྐྱེན་དུ་མི་སྲིད་དོ། །ཇི་སྟེ་ཡང་འགག་པ་ཉིད་དམིགས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡུལ་དུ་འགྱུར་པ་དང༌། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དམིགས་པ་མེད་པར་གྲུབ་པོ། །ལ་ལན་རེ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་མཚན་མ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཚན་མ་ནི་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཏེ་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེའོ། །རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དོན་མེད་པ་ལ་དེའི་མཚན་མ་མི་རུང་སྟེ། བཞིན་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་དེའི་གཟུགས་བརྙན་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །འབྱུང་བའི་ཚེའམ་བྱུང་ཟིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཀྱང་མཚན་མ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་དང་དགག་པ་སྔར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཚན་མར་མི་རུང་བས། རྣམ་པར་ཤེས་བ་ཉིད་དོན་དུ་སྣང་བ་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དོན་གྱི་རྣམ་པར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །རྣམ་པ་མེད་ན་ནི་དེ་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་ཉིད་རྨི་ལམ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེའི་ཡང་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས། ཐོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དང་ཡིད་འབའ་ཞིག་གི་ཡུལ་དུ་འགལ་ལོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པར་ཡང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་གཞན་བསྟན་བཅོས་ལས་མི་བཤད་པས། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱང་རྟོག་པ་ཙམ་ཉིད་དོ། །གཞན་དག་ནི་དམུས་ལོང་གི་རྨི་ལམ་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར། དོན་མྱོང་བ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །དམུས་ལོང་གི་རྨི་ལམ་ན་གཟུགས་མི་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། བརྡ་མི་ཤེས་པས་མིང་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་བསྙད་མི་ནུས་སོ། ། གལ་ཏེ་ཡང་མྱོང་བ་ཉིད་རྨི་ལམ་དུ་མཐོང་ན་དེ་ལྟ་ན་དམུས་ལོང་གིས་ཀྱང་གཟུགས་མཐོང་བར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། །དེས་ཀྱང་ཚེ་རབས་སྔ་མ་དག་ལ་གཟུགས་དམིགས་པ་ཉིད་
Chinese
像这样，它们显现为聚集，因此不可能缘于微尘。因为可以被分析的事物不可能作为原因。如果微尘的聚集也不是所缘，那么就像无间缘等一样，被认为是正确了知所缘之缘的因。因此，在灭亡的时候也不可能作为所缘之缘。如果灭亡本身就是所缘，那么过去和未来就会变成对境，并且在梦境等等中，识也成立为没有所缘。有些人说，梦境等等的识也缘于相，因此不是没有所缘。相是事物的影像，是不相应的行之自性。对于梦境等等无意义的事物来说，它的相是不合理的，就像没有面容等等就无法形成它的影像一样。在产生时或已经产生的识也不缘于相，因为之前已经阐述了不存在和遮破。因此，不相应的行之自性不能作为相，识本身显现为事物，是事物的影像，必须毫无疑问地承认识本身就是事物的行相。如果没有行相，那么对于它来说，能取和所取就不会是确定的。另一些人认为，无碍之色本身就是梦境和瑜伽士们所缘的不净等等。但因为它也具有颜色和形状等自性，所以与无碍本身和仅仅是意的对境相违。除了仅仅是无表色之外，其他无碍之色在论典中没有阐述，因此它本身也仅仅是分别念。另一些人认为，因为盲人在梦中不执著蓝色等色，所以体验事物本身就是梦境之识的对境。盲人在梦中不执著色，因为不了解词语，所以无法辨别名称，因此无法告诉他人。 如果体验本身在梦中显现，那么为什么不认为盲人也能看到色呢？因为他也曾在前世缘于色。
English
Thus, they appear as aggregates, therefore it is impossible to focus on subtle particles. Because what can be analyzed cannot be a cause. If the aggregation of subtle particles is not an object of focus, then like the immediately preceding condition, it is considered the cause for correctly knowing the condition of focus. Therefore, it is also impossible to be a condition of focus at the time of cessation. If cessation itself is the object of focus, then the past and future will become objects, and it will be established that there is no object of focus for consciousness in dreams and so on. Some say that the consciousness of dreams and so on also focuses on signs, so it is not without an object of focus. A sign is an image of a thing, the nature of a non-associated formation. For meaningless things like dreams, its sign is unreasonable, just as its image cannot be formed without a face and so on. Consciousness that arises or has already arisen does not focus on signs, because non-existence and negation have been explained before. Therefore, the nature of non-associated formations cannot be a sign, consciousness itself appears as a thing, it is an image of a thing, and it must be undoubtedly admitted that consciousness itself is the aspect of the thing. If there is no aspect, then for it, the grasper and the grasped will not be definite. Others think that unobstructed form itself is the impurity and so on that is focused on in dreams and by yogis. But because it also has the nature of color and shape and so on, it contradicts being unobstructed itself and being merely an object of mind. Apart from being merely non-revealing form, other unobstructed forms are not explained in the scriptures, therefore it itself is merely conceptualization. Others think that because a blind person does not grasp blue and other forms in a dream, experiencing the thing itself is the object of the consciousness of the dream. A blind person does not grasp form in a dream, because he does not understand words, so he cannot distinguish names, so he cannot tell others. If the experience itself appears in the dream, then why not think that the blind person can also see form? Because he also focused on form in previous lives.