Tibetan
།གཏུགས་པ་མེད་པ་ནི་ཡངས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཚད་མས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དོན་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་པོས། རྒྱལ་སྲས་ཚིག་ནི་མི་ཞན་པ། །སྙན་ཅིང་ལེགས་བཤད་གྲགས་པ་དང༌། །ཅི་རིགས་པ་དང་ཟང་ཟིང་མེད། །རན་ཅིང་དེ་བཞིན་སྤངས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས། ངག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདི་ཉིད་སྟོན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ནི་སྔ་མ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དྲི་བ་མེད་པའི་ཞབས་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། རིགས་པ་ནི་གང་དག་ཚད་མ་རྣམས་དང་མི་འགལ་བའི་དོན་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །འབྲེལ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་མདོར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་དོན་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ གང་དག་ཡིན་པའོ། །མཐུན་པའི་གང་ཟག་ཐེག་པ་གསུམ་དང་མི་འགལ་བར་འཇུག་པ་ཉིད་དོ། །རུང་བ་ནི་བདེ་བ་ལ་བརྟེན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། སྒྲ་ཉམ་ང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྱོར་བ་ནི་གང་དག་གྲགས་པའི་དོན་གྱིས་དོན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དོ། །འཕྲོད་པ་ནི་རིགས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། གདུལ་བྱ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འཚམ་པ་ནི་གང་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཇུག་པའོ། །འགྲུས་སྐྱོང་གི་ཡན་ལག་གི་ཆོགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་གང་དག་སློབ་པའི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་འདི་ཉིད། བསྟན་དང་དེ་བཞིན་བཤད་པ་དང༌། །ཐེག་དང་མཐུན་དང་བདེ་བ་དང༌། །གྲགས་པ་དང་ནི་ཅི་རིགས་དང༌། །ངེས་པར་འབྱུང་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། །དེ་འདིར་སེམས་དཔའ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི། །ཡི་གེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་པོ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་དོན་ཤེས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལྟ་བུའི་ངག་དང༌། ཚིག་རྣམས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་དོན་སྟོན་པ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བཤད་པའི་དོགས་པ་བྱེད། དོན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་མི་ཤེས་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་བསལ་བ་ཡིན་པར་མཚོན་པར་བྱེད་དོ། །ངག་དང་ཚིག་རྣམས་དྲི་མེད་ཅེས་བཤད་པས་ནི། སྐྱོན་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཤེས་པའི་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་ཞིང༌། གཞན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཡང༌། སླུ་བར་བསམས་ནས་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནམ། གང་གིས་ན་འདིར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བཤད་པར་
Chinese
没有阻碍就是宽广，因为以量完全清净之义明显宣说之故。论著作者说：『王子的语言不弱，悦耳善说名声，恰当而无杂乱，适宜且如是舍弃。』这表明了语言的圆满。词句的八个支分，如前一样是无垢的足。例如，理路就是不与量相违背的意义的近说。关联就是如略说一样，广说意义的那些。相符之人就是不与三乘相违背而进入。适宜就是依赖安乐的那些，因为声音没有令人不悦的缘故。兴盛就是那些以名声之义而具有意义的。适合就是理路，因为与所化相顺应的缘故。适合就是那些以超出轮回的自在而进入的。成为精进守护的支分之集合，就是那些与学习的圣者八支道相顺应的缘故。这个善加分别，教法和如是宣说，乘和相符与安乐，名声和恰当，出离和相符的缘故。因此在此，是殊胜菩萨们的，文字圆满。』以这一偈半表明论著作者。因此，此处的意义是：如果有人是通达意义的，并且像那样进入到词句的经部意义的宣说中，那怎么会怀疑以其他方式解释呢？仅仅因为通达意义，就表明了消除了不了解、疑惑和颠倒。因为说语言和词句是无垢的，所以也将会以其他方式解释具有那些过失。这样就成立了没有颠倒。虽然具有通达意义的自信，并且擅长使他人理解，但难道不是因为认为会被欺骗才进入的吗？为什么在此处一定要确定没有颠倒呢？
English
Absence of obstruction is what is vast, because it is the very expression of the meaning of being completely pure by means of valid cognition. The author of the treatise said: 'The speech of the prince is not weak, pleasing and well-spoken, renowned, appropriate and without confusion, suitable and likewise abandoned.' This shows the perfection of speech. The eight limbs of words are the faultless feet, just as before. For example, reasoning is the very near expression of meaning that does not contradict the valid cognitions. Connection is how the meaning is explained in detail, just as it was briefly stated. The agreeable person is the one who enters without contradicting the three vehicles. Suitability is what relies on happiness, because there is no unpleasant sound. Prosperity is what is meaningful with the meaning of fame. Appropriateness is reasoning, because it is in accordance with the trainable. Appropriateness is what enters by being empowered by liberation from sorrow. Becoming a collection of limbs of diligent protection is because it is in accordance with the eight limbs of the noble path of learning. This very distinct division: teaching and such explanation, vehicle and agreement and happiness, fame and what is appropriate, renunciation and agreement. Therefore, here, are the excellent bodhisattvas', perfect letters.' With this one and a half verses, the author of the treatise is shown. Therefore, the meaning here is this: If someone is knowledgeable of the meaning and enters into the explanation of the meaning of the sutras of words and sentences, how can one doubt that it will be explained in another way? By knowing the meaning itself, it is shown that ignorance, doubt, and reversal are eliminated. Because it is said that speech and words are immaculate, it will also be explained in another way that has those faults. In this way, non-reversal is established. Although one has the confidence of knowing the meaning and is skilled at making others understand, is it not because one thinks one will be deceived that one enters? Why is it necessary to definitely state that there is no reversal here?