Tibetan
། གང་གི་ཕྱིར་རྐྱེན་ཚོགས་ན་འདི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་ལ་བྱེད་པ་མེད་པས་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟ་བ་པོ་ཉིད་མེད་པ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་བར་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་བྱེད་པ་གང་ཟག་གི་རྐྱེན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་གིས་བྱེད་པ་བྱེད་པའམ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱེད་པ་སྐྱེ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་དེ་ནི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྔ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱེད་པ་སྐྱེས་པའི་སྔོན་རོལ་བྱེད་པ་སྐྱེས་པར་མ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྔོན་གྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེའི་ཚེ་གང་ཟག་མེད་དེ་དེས་ན་བྱེད་པ་སྐྱེས་པར་མ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་ཏེ། ཞིག་པ་ཡང་རྐྱེན་ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། གང་ཟག་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡང་གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་མི་འདོད་དོ། །ལྔ་པ་ལས་ནི་བདག་ཏུ་ དམིགས་པ་ལ་ཉེས་དམིགས་ལྔ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ལས་འཕྲོས་པའི་ལུང་ལས་ཆོས་ལྔ་ལྔའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་བཤད་པ་ནི་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དག་སྲོག་ཏུ་ལྟ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཏུ་བ་ལྟའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡང་འདིའི་སེམས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར། དད་པར་མི་འགྱུར། ཡང་དག་པར་གནས་པར་མི་འགྱུར་མོས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གཅིག་ཏུ་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་དག །ཁུར་ཁྱེར་བའི་གང་ཟག་དང༌། དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང༌། ཆོས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་བར་དུ་དབྱེ་བས། གང་ཟག་ཀྱང་དེ་དང་དེས་ལས་བཤད་དེ། ཞེས་ཟེར་བ་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་བྱང་བའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་གང་ཟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དེ་དག་ཁོ་ན་ལ་འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅོད་པའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲ
Chinese
因为因缘聚合，这一切都会转变，因此，在人没有作用的情况下，从见等之中没有见者，乃至没有识者。如果说作者是人所造的因缘，那么，人造作行为，或者依靠它而产生行为，这是同义词。同样，存在也不是因缘，因为以前没有，这是常时接近的同义词。以前没有，是指行为产生之前，没有产生行为的状态，那是以前的状态。如果说那时没有人，因此行为没有产生，那么，这会变成一个错误，即坏灭也不是因缘。为什么呢？因此说，人会变成无常，而说有人的人是不愿意的。第五，从业中执著于我，显示了五个过失，即从一个引申出来的经文中，以五种法为中心来说法，这叫做第五，即执著于我，会变成执著于生命，这就像一个。对于空性，这个心也不会进入，不会相信，不会正确地安住，不会喜爱，这也应该像一个一样。世尊将具有一切智慧的人，背负重担的人，以信心跟随的人，以法跟随的人等等进行区分，人也因此而讲述业，这是说有我。因为具有一切烦恼的法，所以在一切烦恼的状态下，称为一切烦恼的人，因为具有清净的法，所以在清净的状态下，称为清净的人，这是以状态的差别来区分一切烦恼和清净。对于一切烦恼和清净，这就是一切烦恼，这就是清净，这是决定的差别，即状态的差别。
English
Because when conditions gather, all of this changes, therefore, when there is no action in a person, there is no seer in seeing, etc., and even no knower. If it is said that the agent is conditioned by a person, then the word means that the person performs the action, or the action arises depending on it. Similarly, existence is not suitable as a condition, because it did not exist before, which is the same as always being near. Because it did not exist before means that before the action arose, the state in which the action did not arise is the previous state. If it is said that there was no person at that time, therefore the action did not arise, then this becomes a fault, that destruction is also not suitable as a condition. Why? Therefore it is said that the person will become impermanent, which those who speak of a person do not want. Fifth, from the act of focusing on the self, five faults are shown, which means that from a scripture derived from one, teaching the Dharma with five Dharmas as the center is called the fifth, that is, clinging to self will become clinging to life, which is like one. Even in emptiness, this mind will not enter, will not believe, will not abide correctly, will not be fond of, which should also be like one. The Blessed One distinguishes between people who have all knowledge, people who carry burdens, people who follow with faith, people who follow the Dharma, and so on. People also explain karma with this and that, which is to say that there is a self. Because it possesses the Dharma of all afflictions, in the state of all afflictions it is called a person of all afflictions, and because it possesses the Dharma of purification, in the state of purification it is called a person of purification, which is to distinguish all afflictions and purification by the difference of states. For all afflictions and purification, this is all afflictions, and this is purification, which is the difference of determination, that is, the difference of states.
Tibetan
ག་དང༌། གཅོད་པའི་བྱེ་བྲག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་དོན་དུ་གང་ཟག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཏེ། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་དང་འདྲའོ། །གང་ཟག་ཀྱང་འདི་ནི་འདོད་ཆང་ཆུང་ངོ༌། །འདི་ནི་འདོད་ཆགས་འབྲིང་ངོ༌། །འདི་ནི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་དང། རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་ཡང་གང་ཟག་འདི་ནི་ལམ་ཆུང་ངུ་ཐོབ་པའོ། །འདི་ནི་ལམ་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དག་གིས་གཅོད་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་གང་ཟག་གང་ཞིག་གཅིག་ཏུ་མི་ དགེ་བའི་ལས་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པར་གཅོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་གང་ཞིག་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ལས་བྱེད་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡིན་པར་གཅོད་པའི་བྱེ་བྲག་གོ །དེ་དག་གི་འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་དང༌། རྒྱུན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དག་གེའོ། །འཇུག་པ་ནི་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་པའི་གང་ཟག་གང་ཞིག་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའམ། རྣམ་པར་བྱང་བ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དེ་ནི་འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ལ། རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་དེ་ནི། རྒྱུན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་དག་གོ །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་སྟེ། འགོག་པ་དང་བདེན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་ལས་རྒྱུ་ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁུར་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའོ། །ཁུར་ཁྱེར་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པའོ། །ཁུང་འདོར་བ་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་སྟེ། ཇི་ལྟར་དེ་གཉིས་ཁུར་འདོར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཀུན་འབྱུང་སྤོང་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ཀུན་ཤེས་པ་དང༌། ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཁུར་ཁྱེར་བ་ཞེས་བྱ་བར་ཐ་སྙད་གདགས་པར་མི་ནུས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་གང་ཟག་བརྟགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་གདགས་པར་བྱ་བས་དེའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་གང་ཟག་གདགས་པ་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡོ
Chinese
嘎等，所有这些断除的差别，也都是为了施设名言的意义，而以补特伽罗的名言来显示的。其中，状态的差别是，烦恼也有小、中、大的状态差别，清净也是如此。补特伽罗也有，此是贪欲小者，此是贪欲中者，此是贪欲大者之说；对于清净者也有，此补特伽罗是获得小道者，此是获得中道和大道者之说，这是状态的差别。以烦恼和清净来断除的差别是，任何补特伽罗如果唯一造作不善业，那就是断除烦恼的差别；任何补特伽罗如果唯一造作清净业，那就是断除清净的差别。所谓的它们的进入的差别和相续的差别，是指烦恼和清净的差别。进入就是进入，对于任何施设名言的补特伽罗，如果不存在烦恼，或者清净彻底进入，那就是进入的差别；以相续进入，那就是相续的差别。所谓应当遍知的法，就是烦恼，也就是苦和集谛。所谓遍知，就是清净，也就是灭和道谛。在灭和谛上，所谓遍知性，是遍知的结果，因为是从结果上推断原因的缘故。负担是苦谛。携带负担是集谛。舍弃负担，所谓清净，就是灭和道谛。如果问：那二者如何舍弃负担呢？答：因为以圣者的智慧遍知痛苦，并且断除集谛的缘故。对于色等蕴，不能施设遍知和具有，以及携带负担之名言，但是对于假立的烦恼和清净的补特伽罗，是可以施设名言的，因此，为了名言的意义，才安立补特伽罗。如是。
English
Ga, etc. All these distinctions of severance are also shown by the designation of a person for the purpose of applying terms. Among them, the distinction of state is the distinction of the state of affliction, which is small, medium, and large; purification is similar. Also, regarding persons, it is said, 'This one has little desire, this one has medium desire, this one has great desire.' And regarding purification, it is said, 'This person has attained a small path, this one has attained a medium and a great path,' which is the distinction of state. The distinction of severance by affliction and purification is that any person who solely engages in non-virtuous actions is the distinction of severing affliction, and any person who solely engages in purification is the distinction of severing purification. The so-called distinction of their entry and the distinction of continuity refer to affliction and purification. Entry is entry, and for any person who applies terms, if there is no affliction or if purification thoroughly enters, that is the distinction of entry; entering continuously is the distinction of continuity. The phenomena to be fully known are affliction, which are the truths of suffering and origin. Full knowledge is purification, which are the truths of cessation and path. On cessation and truth, the so-called nature of full knowledge is the result of full knowledge, because the cause is inferred from the result. The burden is the truth of suffering. Carrying the burden is the truth of origin. Abandoning the burden, the so-called purification, is the truths of cessation and path. If asked, how do those two abandon the burden? The answer is because of fully knowing suffering with the wisdom of the noble ones and abandoning the origin. It is not possible to apply the terms 'full knowledge' and 'having' or 'carrying the burden' to the aggregates of form, etc., but it is possible to apply terms to the person who is imputed as afflicted and purified. Therefore, for the sake of the meaning of terms, the person is established. Thus.