Tibetan
་དག་པའི་ལྟ་བའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དེ་དག་འཐོབ་བོ། །རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་བདག་གིས་འདི་མི་ཤེས་པས་སྐྲག་པའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསགས་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་བཀུར་མ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ། །རྟོགས་པར་དཀའ་བ་འདི་ཉིད་སེམས་ལ་བཞག་ནས་སེམས་དང་བཅས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། མགོ་དང་གོས་ལ་མེ་འབར་བ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། གལ་ ཏེ་ཐབས་ཚུལ་མཁས་པས་བློ་རྣམས་མ་དུབ་ན། །སྐྱེ་བོ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྤྱོད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས། །གལ་ཏེ་དེ་ཡང་མི་འདོད་མཆོག་དགའ་བྲལ་བ་ཡིན། །ཕོངས་པ་མང་དུ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ལྟ་གོན་གྱིས། །འོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཚིག་གི་དོན་ཟབ་མོ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཟབ་མོ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཞེས་སྐྲག་པའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདི་ནི་དོན་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་ཏེ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁ་བྱེ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་འདི་ལྟ་བུས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དག་ཐུགས་སུ་མ་ཆུད་ན་བདག་ཅག་ལ་སོགས་པས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་སྐྲག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་གྱི། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ལ་འབད་པར་གྱིས་ཤིག་དང༌། དེ་ནས་ཅི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཟབ་མོ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཟབ་མོ་རྟོག་གེ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེས་སྐྲག་པའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟོག་གེ་གསལ་བ་ལ་འབད་པར་བྱའི་སྐྲག་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་འདི་ནི་རྟོག་གེ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་བསྟོད་པ། ཐུབ་པ་སྐྱེས་མཆོག་དགོངས་པ་ནི། །རྟོག་གེ་པ་ཡི་ཡུལ་མ་ལགས། །བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ལགས་ཏེ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་ལས་འདས། །སློབ་དཔོན་མ་ཁོལ་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང་བད
Chinese
清净的见解的果实是解脱，以及解脱的智慧，这些都将获得。如果暂时我因为不了解这个而感到害怕，那是不合理的。为什么呢？因为这个不是没有积累善根，没有亲近恭敬善知识的人所能领悟的。将这个难以领悟的道理放在心中，为了用心和智慧去领悟大乘，要像头和衣服着火一样，努力亲近恭敬善知识。这里有一段偈颂：如果精通方法的人们不感到疲惫，人们就会追随精通方法者的行为。如果那也不愿意，远离至上的喜悦，就像穿上许多贫困的衣服一样。如果佛陀也没有领会词句的深奥含义，那为什么会示现深奥的道理呢？如果因为害怕这个而感到害怕，那也是不合理的。为什么呢？因为世尊的特征是与意义相符的，因为断除了烦恼和所知障，以及习气，并且对于一切所知，无分别的智慧已经开启，所以是佛。如果像这样的众生也没有领会这些差别，我们等等又有什么可说的呢？对于那个也不应该害怕，只要努力亲近恭敬善知识，然后自己就会知道佛陀是否领会了深奥的道理。如果因为深奥的道理不是思辨者的领域而感到害怕，那也是不合理的。为什么呢？应该努力使思辨清晰，而不是害怕。这样，大乘的法也不是思辨者们的领域。因为那样，所以世尊被菩萨和声闻等赞叹：能仁至尊的想法，不是思辨者的领域，也不是孩童的领域，超越了心和心所。导师玛阔的尊者也说。
English
The fruit of pure view is liberation, and the wisdom of liberation, these will be obtained. If, for the moment, I am afraid because I do not understand this, that is not reasonable. Why? Because this cannot be realized by those who have not accumulated roots of virtue, who have not attended and revered virtuous friends. Keeping this difficult-to-realize truth in mind, in order to realize the Great Vehicle with mind and wisdom, one should strive to attend and revere virtuous friends as if one's head and clothes were on fire. Here is a verse: If those skilled in methods do not become weary, people will follow the actions of those skilled in methods. If that is also unwilling, separated from supreme joy, it is like putting on many poor clothes. If even the Buddha did not comprehend the profound meaning of the words, why would he show the profound truth? If one is afraid because of fearing this, that is also unreasonable. Why? Because the characteristic of the Bhagavan is in accordance with the meaning, because he has abandoned afflictions and the obscurations of knowledge, along with their habitual tendencies, and because for all knowable things, non-discriminating wisdom has opened up, therefore he is a Buddha. If even such beings have not comprehended these distinctions, what need is there to speak of us and others? One should not be afraid of that either, but only strive to attend and revere virtuous friends, and then one will know for oneself whether the Buddha has comprehended the profound truth or not. If one is afraid because the profound truth is not the domain of speculators, that is also unreasonable. Why? One should strive to make speculation clear, not be afraid. Thus, this Dharma of the Great Vehicle is also not the domain of speculators. Because that is so, the Bhagavan is praised by Bodhisattvas and Shravakas, etc.: The thought of the Sage, the Supreme Being, is not the domain of speculators, nor is it the domain of children, it transcends mind and mental factors. The venerable teacher Makhol also said.
Tibetan
ག་ནི་རྟོག་གེ་པ་ཡིན་ན། ཉན་ཐོས་རྟོག་པ་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནུས་པ་རྡུགས་སོ་སྙམ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ། གལ་ཏེ་སྐལ་ཆེན་དེ་ དག་ཀྱང་ནི་ཁྱོད་ལ་མཐུ་རྡུགས་ན། །བདག་འདྲ་སྲིད་པའི་ཕྱི་སའི་སྲིན་བུས་བསམ་སྐབས་ག་ལ་མཆིས། །ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་རང་བཞིན་གདུག་པ་སྟེ། །མི་རིགས་པ་ཡི་གཟུགས་ལའང་མི་རིགས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རིགས་པའི་གཟུགས་ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། ཇི་སྐད་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་སྐབས་ནས། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཆོས་གང་ཞིག་སྐྱེ་བ་ན་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བར་སྐྱེ་ལ། གང་ཞིག་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བར་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ཞིག་སྐྱེས་ན་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་འདི་འདྲ་བར་འགྱུར་བ་ཁོང་ཁྲོ་བ་ནི་དགྲ་ལ་སོགས་པ་ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞུགས་པ་དག་ལ་ཡང་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་མདོ་སྡེ་དེ་དང་དེ་དག་ལས་ལྷངས་པོར་བཀག་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སོག་ལེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས། སྡོང་དུམ་ཚིག་པ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །གང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེ་ལ་སེམས་དང་བཅས་པས་ཇི་ལྟར་ཁོང་ཁྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་རིགས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས། །གྲོག་མཁར་དུ་ནི་ལག་བཅུག་ནས། །ཡོན་ཏན་ཅུང་ཞིག་རྙེད་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྦྲུལ་ཞིག་ཡོད་གྱུར་ན། །བྱིས་པ་དག་ནི་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གདོན་ཏོ། །གཞན་དག་ཀྱང༌། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཐེ་ཚོམ་མ་ཡང༌། །མཛངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྡིག་པ་སྤང༌། །བརྒྱ་ལ་མེད་ནའང་དེར་ཟད་མོད། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་མེད་ལྟ་བརླག །ཅེས་ཟེར་རོ། །རེ་ཞིག་མཁས་པས་ནི་གཟུ་བོའི་གཞུང་བཟུང་ལ་སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་མགུ་བར་འགྱུར་བའི་རིགས་པ་འདི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་པ་དང༌། ཅི་འདི་ཁོང་ཁྲོ་བའི་གཞི་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་དད་པའི་གཞི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་པ་ཁས་མི་ལེན་ན་ནི་བློ་ཐེ་ཚོམ་ཅན་རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་ མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ཁོང་ཁྲོ་བ་སྤང་བར་འདོད་པ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སོ།། །།དོན་ཤེས་པ་དོན་སྟོན་པས་ཆོས་བརྒྱན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་པ་དང༌། གང་གི་ཚེ་ཆོས་དེ་རང་བཞིན་
Chinese
如果有人是论师，那些声闻论师认为佛陀的力量和无畏等能力很弱，因而赞美世尊：如果那些大福德者也觉得您能力弱小，像我这样在轮回外壳中的小虫又有什么可说的呢？内心的过失本性是恶毒的，对不合情理的事物也不认可。因此，对于不合情理的事物，即那些无益的事物，如声音等，也不应该生起嗔恨。为什么呢？在《阿毗达磨集论》中，如烦恼品所说：什么是烦恼的体性呢？如果一种法生起时，不能完全寂静地生起，而且生起后也不能使自心相续完全寂静，那就是烦恼的体性。因此，如果生起后会使心处于这种状态，那么对于敌人等无益的事物，也不应该生起嗔恨，就像这样说的。世尊也在那些经部中广泛地遮止了嗔恨。世尊在《树桩燃烧经》等经中，广说了“即使是对燃烧的树桩也……”如果有人犹豫不决，怎么能用心生起嗔恨呢？因此，智者们说：“把手伸进蚁穴，不会找到任何功德。如果里面有蛇，孩子们就会毁灭。”其他人也说：“即使对来世有怀疑，贤士们也应断除罪恶。即使百无一是，罪恶也会在那里终结。如果真有来世，那么把有当成没有看待就会毁灭。”总之，智者应秉持公正的原则，理解这种能使贤士们欢喜的道理，并亲自了解“这到底是嗔恨的根源，还是信仰的根源”。如果不接受这种道理，那么对于那些天生就犹豫不决、有过失，并想舍弃嗔恨的人，就应该保持中舍。这是修持大乘的场合。知道意义的人用意义来庄严佛法，就像这样说的。当佛法自性
English
If someone is a logician, those Sravaka logicians, thinking that the Buddha's power and fearlessness, etc., are weak, praise the Blessed One: If those great merit holders also feel that your power is weak, what can be said about a small insect like me in the outer shell of samsara? The fault of the mind is inherently malicious, and it does not approve of unreasonable things. Therefore, one should not generate anger towards unreasonable things, that is, those useless things, such as sounds, etc. Why? In the Abhidharma Samuccaya, as stated in the chapter on afflictions: What is the nature of affliction? If a dharma arises without arising in a completely peaceful manner, and even after arising, it does not make one's mind stream completely peaceful, that is the nature of affliction. Therefore, if generating it causes the mind to be in such a state, then one should not generate anger even towards enemies and other useless things, as it is said. The Blessed One has also widely prohibited anger in those sutras. The Blessed One, in sutras such as the "Burning Stump Sutra," extensively said, "Even towards a burning stump..." If someone is hesitant, how can one generate anger with the mind? Therefore, the wise say, "Putting one's hand into an anthill will not find any merit. If there is a snake inside, the children will be destroyed." Others also say, "Even if there is doubt about the next life, the wise should abandon evil. Even if it is one in a hundred, evil will end there. If there is a next life, then treating existence as non-existence will be destroyed." In short, the wise should uphold the principle of impartiality, understand this reason that can please the wise, and personally understand "Is this the root of anger, or the root of faith?" If one does not accept this reason, then for those who are naturally hesitant, have faults, and want to abandon anger, one should remain neutral. This is the occasion for practicing the Great Vehicle. Those who know the meaning adorn the Dharma with meaning, as it is said. When the Dharma is self-nature