Tibetan
་སོགས་པའི་མདོ་ལས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་ཐོས་ནས་འདི་ནི་རྟོག་གེ་པས་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་དད་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་དོན་གང་ཡིན་པ་དག་ལ་མ་མོས་པ་དེ་དག་ནི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོས་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་གྱི། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་པས་གནས་མ་ཡིན་པར་དོགས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ཡོད་དང་མེད་ན་ཡོད་མེད་དང༌། ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ནི་ཡོད་དང་མེད་དོ། །དེ་ཡོད་དང་མེད་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཅུང་ཟད་གཅིག་ཡོད་ན་ནི། དེ་ཡོད་དང་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་པར་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལས་གཞན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མེད་ན་ནི་དེ་མེད་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡང་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་མེད་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་མེད་དོ། །འདི་ནི་མེད་ན་མེད་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སྟོན་པ་ཡང་ཆུང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟར་བུ་གང་ཙམ་བྱིན་པས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ མདོ་སྡེ་ལ་ཡང་འཇུག་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་སྦྱར་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམས་ན་རེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ནག་པོ་བསྟན་པ་དང༌། ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ལས་གང་མདོ་སྡེ་ལ་ཡང་འཇུག །འདུལ་བ་ལ་ཡང་སྣང༌། ཆོས་ཉིད་དང་ཡང་མི་འགལ་བའོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་ལ་ཡང་མི་འཇུག་ལ། སངས་རྒྱས་མེད་དོ། །ཆོས་མེད་དོ། །དགེ་འདུན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་འདོན་ན་ལྟུང་བྱེད་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བས་འདུལ་བ་ལ་ཡང་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་དག་གི་ཚིག་གི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་འདི་འདྲི་བར་བྱ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ནི་གང་ལ་མི་འཇུག །འདུལ་བ་ནི་གང་ལ་མི་སྣང༌། རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ལུང་གི་མདོ་སྡེ་ལ་ཡང་མི་འཇུག་གོ །འདུལ་བ་ལ་ཡང་མི་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྡེ་པ་བཅྭ་
Chinese
等等的经中说：听闻宣说波罗蜜多后，心中便会相信这是论师所造。对于无我等等词句的意义不信受，那些如同宣说补特伽罗等等一样，并非如字面意义，因为那些是凡夫所遍计的自性，是无自性的。不要怀疑它不是圣者的智慧以及随之生起的智慧的对境。有和无，若有无等。所谓有和无，就是有和无。若有和无，则依次是因为有和无。如果大乘稍微有一点存在，那么它存在，并且成立这是佛语。因为没有其他的大乘。这被称为有则有的解释。如果无，那么它无，并且声闻乘也无，没有佛乘就没有声闻乘。这被称为无则无的解释。以福德和智慧资粮所摄持的导师也很小，这是说仅仅布施一捧，就能完全领会补特伽罗无我。自己的大乘 仅仅是进入经藏，这是什么意思呢？声闻乘的人说，佛薄伽梵的教言的特征是宣说黑法和宣说大法，哪能进入经藏？又出现在律藏中，并且与法性不相违背。如果是佛语，那么大乘宣说一切法无自性，因此不能进入经藏。如果念诵佛不存在，法不存在，僧伽不存在等等，就会犯堕罪，因此也不会出现在律藏中。等等，这些是他们的言辞的场合。应该问他们，大乘的经藏不能进入什么？律藏不能出现在什么中？暂且如果说不进入说一切有部派的教典经藏，也不出现在律藏中。那么，那是部派十
English
It is said in the sutras such as: After hearing the exposition of the pāramitās, one's mind will believe that this was composed by logicians. Those who do not believe in the meaning of words such as selflessness, those are not in the literal sense, just as the exposition of the person and so on, because those are the nature of what is completely conceived by ordinary beings, and are without self-nature. Do not doubt that it is not the object of the wisdom of the noble ones and the wisdom that arises after it. Existence and non-existence, if there is existence and non-existence, etc. What is called existence and non-existence is existence and non-existence. If there is existence and non-existence, then it is in order because of existence and non-existence. If there is a little bit of Mahāyāna, then it exists, and it is established that this is the Buddha's word. Because there is no other Mahāyāna. This is called the explanation of existence if there is existence. If it is non-existent, then it is non-existent, and the Śrāvakayāna is also non-existent, without the Buddha-yāna there is no Śrāvakayāna. This is called the explanation of non-existence if there is non-existence. The teacher who is gathered by the accumulation of merit and wisdom is also small, which means that by giving only a handful, one can fully understand the selflessness of the person. One's own Mahāyāna It is only entering the Sūtra Piṭaka, what does this mean? The Śrāvakayāna people say that the characteristic of the Buddha Bhagavān's teachings is the exposition of black dharma and the exposition of great dharma, how can it enter the Sūtra Piṭaka? It also appears in the Vinaya Piṭaka, and it is not contrary to the Dharma-nature. If it is the Buddha's word, then the Mahāyāna expounds that all dharmas are without self-nature, therefore it cannot enter the Sūtra Piṭaka. If one recites that the Buddha does not exist, the Dharma does not exist, the Sangha does not exist, etc., one will commit a downfall, therefore it will not appear in the Vinaya Piṭaka either. And so on, these are the occasions for their words. They should be asked, what can't the Mahāyāna Sūtra Piṭaka enter? What can't the Vinaya Piṭaka appear in? For the time being, if it is said that it does not enter the scriptural Sūtra Piṭaka of the Sarvāstivāda school, nor does it appear in the Vinaya Piṭaka. Then, that is the division ten
Tibetan
བརྒྱད་ཀྱི་མདོ་སྡེ་མང་པོ་རྣམས་ཕན་ཚུན་འགལ་ཏེ། འཕགས་པ་མང་པོས་བཀུར་བའི་སྡེ་པ་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་མི་བརྗོད་དོ། །འཕགས་པ་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་སྡེ་པ་རྣམས་ནི་སྲིད་པ་བར་མ་སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་སྤོང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་མདོ་སྡེ་གཞན་དང་གཞན་དག་ཀྱང་སྡེ་པ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཚུན་འགལ་བས་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། འདུལ་བ་དང༌། ཆོས་མངོན་པ་ཆོ་ག་ཐ་དད་པ་དང༌། གཞུང་ལུགས་ཐ་དད་པས་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྡེ་པ་རྣམས་ལ་རང་གི་སྡེ་བའི་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་རང་གི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ལ་ཡང་འཇུག་པ་ཁོ་ནའོ། །ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྣང་ངོ༌། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཉིད་དང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ ཉིད་མ་ཡིན། འོན་ཏེ་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མཚན་ཉིད་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་དང་གཞན་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དང་གཞན་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དག་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་དགོངས་པ་ནི་བསམ་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་བསམ་པ་དང༌། བག་ལ་ཉལ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་དགོངས་པ་མང་པོས་ཆོས་སྟོན་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་ཟབ་ཅེས་བྱའོ། །རིང་དུ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་རིང་དུ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། གང་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འཇུག་པ་ཡོད་པ་དེ་སྤང་པར་བྱ་བར་རིགས་ན་དེ་མེད་པ་ན་གོ་ཇི་ལྟར་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་ལས་དེའི་འབྲས་བུ་ཆོས་འཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡང
Chinese
八部的经藏很多互相矛盾。圣者多所敬奉的部派，不讲述具有空性的经藏。圣者大众部，舍弃不宣说中有的经藏。同样，其他的经藏也因不同部派的互相矛盾，那些也变成了不是佛语。律藏和，法相论，不同的仪轨和，不同的论典互相矛盾，那些也因互相矛盾的缘故，变成了不是佛语。然而如果说自己的部派是进入自己部派的经藏，那么大乘也仅仅是进入自己的大乘经藏。在调伏烦恼等等方面也是如此显现。与深广的法性也不相违背，如果说唯有此才是能获得大菩提的法性，怎么会不是佛语呢？如果说是所有部派都包括的才是佛语，那么因为包括所有部派的缘故，唯有大乘才是佛语，声闻乘就不是了。因此，因为与体性不相违背的缘故，大乘是佛语，这样说是合理的。所谓“除此之外没有其他的”，是因为除此之外也没有其他的大乘，而且也没有声闻和独觉的缘故。说“其他的”是指要与大乘，声闻和，独觉相联系。诸佛世尊的密意甚深等等，密意是想法，诸佛世尊因为完全了解想法和习气，所以以多种想法宣说佛法，因此诸佛世尊的密意是甚深的。长久随行的智慧的行境是长久随行的智慧的行境，如果应该断除在一切处都有无碍智慧进入的那个，那么在没有那个的时候，又该如何断除呢？从中获得那个果法的
English
The many sutras of the eight sections contradict each other. The schools revered by many noble ones do not speak of the sutras that possess emptiness. The Mahasanghika school of noble ones abandons the sutras that do not teach the intermediate existence. Similarly, other sutras also contradict each other due to the mutual contradictions of the different schools, and those also become not the words of the Buddha. The Vinaya and, the Abhidharma, the different rituals and, the different treatises contradict each other, and those also become not the words of the Buddha because of their mutual contradictions. However, if it is said that one's own school enters the sutras of its own school, then the Mahayana also only enters the sutras of its own Mahayana. It also appears in the aspects of subduing afflictions and so on. It also does not contradict the profound and vast Dharma nature, if it is said that only this is the Dharma nature that will attain great enlightenment, how can it not be the words of the Buddha? If it is said that whatever is included by all schools is the words of the Buddha, then because it includes all schools, only the Mahayana becomes the words of the Buddha, and the Hearer Vehicle is not. Therefore, because it does not contradict the characteristics, it is reasonable to say that the Mahayana is the words of the Buddha. The so-called "there is no other than that" is because there is no other Mahayana other than that, and also because there are no Hearers and Solitary Buddhas. The mention of "other" is to be connected with the Mahayana, Hearers, and Solitary Buddhas. The intention of the Buddhas, the Bhagavat, is very profound, and so on, intention is thought, the Buddhas, the Bhagavat, because they fully understand thoughts and habits, therefore they teach the Dharma with many thoughts, therefore the intention of the Buddhas, the Bhagavat, is profound. The object of the wisdom that has long followed is the object of the wisdom that has long followed, if it is appropriate to abandon that in which unobstructed wisdom enters everywhere, then how should it be abandoned when that is not there? From that, one obtains the Dharma of that fruit