Tibetan
མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ལ་བསམ་པ་ཐག་པའི་བར་དུ་དང་བས་མོས་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རོ་མྱང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རོ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། མངོན་པར་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བདག་ཉིད་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཁྱད་པར་མ་འོངས་པ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་པས་སྦྱིན་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་སོགས་པས་ཏེ། ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནམ་མཁའ་ཉིད་མཛོད་དུ་གྱུར་ཏེ། གང་དང་གང་ལ་ཅི་དང་ཅི་དགོས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་ནམ་མཁའ་ཁོ་ན་ལས་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་སོགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྣམ་པ་དུ་མ་ཡང་སྟོན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ་དེ་ཉིད་ལས་དབང་འབྱོར་པ་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ནས་བཤད་ཅེ་ན། བསྒོམ་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་ཅེ་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་དབང་འབྱོར་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྐུ་ལ་དབང་འབྱོར་པ་ཉིད་དང༌། སྤྱོད་པ་ལ་དབང་འབྱོར་པ་ཉིད་དང༌། སྟོན་པ་ལ་དབང་འབྱོར་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་སྐུ་ལ་དབང་འབྱོར་པ་ཉིད་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཉིས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཡིན་པར་བལྟ་སྟེ། སྐུ་འདི་གཉིས་ནི་ཆོས་དཀར་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དཀར་པོའི་ཚོགས་ཉིད་ཡིན་དུ་ ཟིན་ཀྱང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྨོས་པས་དབང་འབྱོར་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་བཟུང་སྟེ། ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་པས་སྦྱིན་པ་མཆོག་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་སྦྱིན་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མོས་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྟེན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །གཞི་མཆོག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་སྡོམ་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་སུ་སྡུད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
对于所有经部，以彻底的意乐信解。以作意之门如何呢？以作意品尝滋味，以视获得波罗蜜多者为功德的方式品尝滋味；以作意随喜，随喜世间一切众生之布施等；以作意欢喜，欢喜自己和众生未来波罗蜜多的差别。依于三摩地，布施是殊胜的。三摩地是以虚空藏等，在第八地等地上，菩萨之道现行无作的阶段，虚空本身成为宝藏，对于谁和谁需要什么，都从虚空中布施一切，并且也示现虚空藏等多种三摩地的相。如彼经中所说，何处宣说如自在力之理？出自《分别修习》。如何宣说呢？宣说修习波罗蜜多依于自在力有三种：身自在力，行自在力，说法自在力。其中，身自在力是：观察如来二身，即自性身和圆满报身。此二身是一切白法的集合。即使是白法的集合，由于提到了三摩地，所以执取自在力的一方面，即执取虚空藏的三摩地等。因此，认为依于三摩地，布施是殊胜的。有多少种布施就是布施呢？这是通过意乐、作意和依于三摩地的种类的差别，来了解种类的不同。戒律的所依是菩萨。最胜之基是菩萨的律仪，即菩萨的律仪守护三种戒律，即守护律仪戒，摄善法戒，饶益有情戒。
English
For all Sutras, one should have faith and understanding with thorough intention. How is it through the gate of attention? By attending to tasting, one tastes in the manner of seeing those who have attained the Paramitas as virtues; by attending to rejoicing, one rejoices in the generosity and so forth of all sentient beings in all the worlds; by attending to being delighted, one is delighted in the future distinctions of the Paramitas of oneself and sentient beings. Depending on Samadhi, generosity is supreme. Samadhi is through the Space Treasury and so forth. On the eighth Bhumi and so forth, in the state where the Bodhisattva's path is manifestly without action, space itself becomes a treasury. To whomever and whatever is needed, from space alone, everything is given, and also various aspects of Samadhi such as the Space Treasury are shown. As it is said in that very text, from where is it explained that it is like the explanation of empowerment? It is from the "Differentiation of Meditation." How is it explained? It is explained that meditating on the Paramitas, relying on empowerment itself, is threefold: empowerment over the body, empowerment over conduct, and empowerment over teaching. Among these, empowerment over the body is: observing the two bodies of the Tathagata, namely the Essence Body and the Enjoyment Body. These two bodies are the collection of all white dharmas. Even though it is the collection of white dharmas, by mentioning Samadhi, one grasps one aspect of empowerment, namely grasping the Samadhi of the Space Treasury and so forth. Therefore, it is considered that depending on Samadhi, generosity is supreme. How many kinds of generosity are generosity? This is to be understood as the difference in kinds through the distinctions of intention, attention, and depending on Samadhi. The basis of ethics is the Bodhisattva. The supreme foundation is the Bodhisattva's vows, that is, the Bodhisattva's vows guard the three kinds of ethics, namely guarding the vows of discipline, gathering virtuous dharmas, and the ethics of benefiting sentient beings.
Tibetan
ལ་བསྡུས་སོ། །བཟོད་པ་ནི་ངན་པ་སྟོབས་ཆུང་ངུས་གསོད་པ་དག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལག་དབྱུག་དང༌། ཐལ་ལྕགས་ལ་སོགས་པ་བཟོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངོ་མཚར་མི་ཆེའི། རྗེ་དཔོན་ཡིན་ལ་གསོད་པ་ངན་པ་བྲན་དང་གདོལ་པ་ལ་སོགས་པའི་གཟོད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རབ་ཏུ་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །ངན་དུ་ཟིན་ཀྱང་གལ་ཏེ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་བཟོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཚར་གཅིག་ངོ་མཚར་མི་ཆེའོ། །གལ་ཏེ་ངན་པ་སྟོབས་ཀྱང་ཆུང་ན་ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ། དེའི་བཟོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་བཟོད་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །ཡང་ན་ངན་པ་ཡང་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། སྟོབས་ཆུང་ངུ་ཡང་གཞན་ཡིན་ཏེ། ངན་པ་ནི་བྲན་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་རིགས་མཐུན་ཞིང༌། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་པར་བྱ་བའི་མཐུ་མེད་པ་དེ་ནི་སྟོབས་ཆུང་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་གཞི་མཆོག་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གཉིས་ལ་བདག་མེད་པའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། གཞི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དམིགས་པར་བཤད་དོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཞིང་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དེ་དག་གི་ཐེག་པའི་ཞིང་གིས་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཆོག་མ་ཡིན་གྱི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ ཀྱི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐེག་པ་དམན་པའི་ཞིང་མཆོག་ཏུ་འདོད་དོ། །གནས་ནི་མོས་པ་ལ་སོགས་ཏེ། མོས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ལ་མོས་པའོ། །དེ་ལྟར་མོས་ན་མོས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་མཆོག་ཅེས་བྱའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། རོ་མྱང་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། མངོན་པར་དགའ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་རོ་མྱང་བ་ཡིན་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རོ་མྱང་བར་བྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་དང༌། མངོན་པར་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མཆོག་ཏུ་འདོད་དེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་བཟུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྲང་བུ་མཆུ་རིངས་དང༌། ཤ་སྦྲང་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་དང་ནང་གི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པ་
Chinese
收摄于此。所谓“忍辱是弱小者所能诛杀的”，是指用棍棒和烧红的铁等忍辱，这并不稀奇。身为君主，诛杀奴仆和贱民等恶人，这样的忍辱才非常稀奇。即使是恶人，如果他有力量，那么忍受有力量的人也不足为奇。如果恶人力量也很小，那就很稀奇了，因为他的忍辱是建立在殊胜的基础上，所以忍辱非常卓越。或者说，恶人是另外一种，力量弱小又是另外一种，恶人是指奴仆等。与此不同的是，同族且没有能力摆脱权势等，这就是力量弱小。智慧的殊胜基础是，真如。所谓真如，就是对二者都无我。以真如为对境的智慧才是殊胜的，因为“基础”这个词是解释为对境。布施等的波罗蜜多的田地，所谓大乘，是指声闻和独觉的，包含在他们各自的乘之田地中的布施等是不殊胜的。通过宣说大乘，进入大乘的人们，他们的布施等被认为是小乘的殊胜田地。处所是指信解等，信解与布施波罗蜜多等相应的法。如果这样信解，那么依赖于信解的布施等就被称为殊胜。作意是指，通过品尝滋味、随喜和欢喜的作意来品尝滋味，通过作意等来品尝布施波罗蜜多等的滋味，随喜和欢喜。依靠禅定，布施波罗蜜多等被认为是殊胜的，布施是收集善法的那部分。同样，也应该应用于忍辱等，为了成就禅定，忍受长喙蜂和肉蝇等的内外痛苦。
English
Collected here. The so-called "patience is what the weak can kill" refers to patience with sticks and red-hot iron, etc., which is not surprising. It is very surprising for a monarch to kill evil people such as servants and pariahs. Even if the evil person is strong, it is not surprising to endure the strong. If the evil person is also weak, it is very surprising, because his patience is based on a superior foundation, so patience is very outstanding. Alternatively, the evil person is another kind, and the weakness is another kind. The evil person refers to servants, etc. Different from this, those who are of the same clan and have no ability to get rid of power, etc., are weak. The supreme basis of wisdom is suchness. The so-called suchness is the absence of self in both. The wisdom that takes suchness as its object is supreme, because the word "basis" is explained as the object. The field of perfections such as generosity, the so-called Mahayana, refers to the generosity, etc., of the hearers and solitary Buddhas, which are included in their respective vehicle fields, are not superior. By proclaiming the Mahayana, the generosity, etc., of those who enter the Mahayana are considered to be the superior field of the Hinayana. The place refers to faith and understanding, etc., faith and understanding are the Dharma corresponding to the perfection of generosity, etc. If you understand in this way, then the generosity, etc., that rely on faith and understanding are called superior. Attention means tasting the taste through attention of tasting, rejoicing, and joy, and tasting the taste of the perfection of generosity, etc., through attention, etc., rejoicing and rejoicing. Relying on samadhi, the perfection of generosity, etc., is considered to be superior, and generosity is the part that collects good dharmas. Similarly, it should also be applied to patience, etc., in order to achieve samadhi, enduring the internal and external suffering of long-beaked bees and flesh flies, etc.
Tibetan
དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་བཤད་ན། ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པས་བཟོད་པ་ཡང་ཡིན་པའི་བཟོད་པ་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་པས་མཆོག་ཡིན་པར་འདོད་དེ། འདི་ལྟར་བཟོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་འགྲུབ་པས་སོ། །འདི་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་པས་ཡོན་ཏན་སྐབས་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་གི་ཡོན་ཏན་ལྷག་པར་བསྔགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ནི། །སེམས་ཅན་གཅིག་བདེ་བསྐལ་མང་དུ། །གནོད་པ་བྱེད་ཀྱང་དགའ་འགྱུར་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྦྱིན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་གི་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་བརྗོད་དོ། །དེ་ཚེ་རྫས་ངན་ལྟ་ལ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་དགོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལས་གཞན་པའི་རྫས་ནི་ངན་པ་སྟེ། མཆོག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བཏང་དགའ་ལོངས་སྤྱོད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏང་བ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་ཡིན་ལ། དགའ་བ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་ཡིན་ཏེ། དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བཏང་དགའ་ལོངས་སྤྱོད་ཅན་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁོ་ན་ལ་ཡོན་ཏན་ འདི་དག་ཡོད་ཀྱི་མི་གཞན་ལ་ནི་མེད་དོ། །ཡང་ན་བཏང་བ་ལ་དགའ་བ་ནི་བཏང་དགའོ། །དགའ་བ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་ཡིན་པས་ན་བཏང་དགའ་ལོངས་སྤྱོད་དོ། །གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་ལྷག་པར་བསྔགས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་སྲིད་སྦྱོང་འདོད་པ་ཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་སྲིད་པར་གཏོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ནི་སྲིད་སྤྱོད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་དག་པ་རབ་འགྱུར་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་དག་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་འཇིག་ཚོགས་གནས་ནས་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་མཐོང་བས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་སངས་རྒྱས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་གང་ཡིན་པའོ། །གཞན་ཡང་ཉམས་དང་འཕེལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དང༌། དབང་པོ་དང༌། སྟོབས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་རྣམས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྣམ་པས་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ད
Chinese
并且，如果宣讲具有禅定的法，那么以对法 निश्चित 必定思索的忍，也是忍的忍，禅定者认为那是殊胜的。像这样，依靠忍，那些禅定才能成就。这是波罗蜜多（梵文：paramita）的功德之处，因此特别赞叹功德处的布施和精进波罗蜜多（梵文：paramita）的功德。菩萨的布施是：即使一个众生在多劫中作害，也感到欢喜。以这些偈颂来宣说布施和精进波罗蜜多（梵文：paramita）的殊胜功德。那时，又何必说低劣的物质呢？这指的是身体以外的物质是低劣的，不是殊胜的。施舍欢喜享用者，指的是施舍本身就是享用，欢喜本身就是享用，谁拥有这些，谁就是施舍欢喜享用者。只有菩萨才具有这些功德，其他人则没有。或者，乐于施舍就是施舍欢喜。欢喜本身就是享用，因此是施舍欢喜享用。以主尊等差别，更加赞叹精进波罗蜜多（梵文：paramita）的功德。精进能得欲有乐，指的是属于欲有的受用就是有乐。精进能具极清净，指的是色界和无色界的清净，也就是包含世间的禅定和无色定。精进能从坏聚解脱，指的是声闻和独觉们见到补特伽罗（梵文：pudgala）无我。精进能证菩提成正觉，指的是菩萨们的精进。此外，以衰退和增长的精进等两句偈颂，显示了以精进的方式来区分正断、根、力、菩提支和圣道。神足是禅定的自性，因此
English
And, if the Dharma that possesses Samadhi is preached, then that which is forbearance by necessarily contemplating the Dharma, is also the forbearance of forbearance, and the one with Samadhi considers that to be supreme. Like this, those Samadhis are accomplished by relying on forbearance. This is the occasion of the qualities of the Paramitas, therefore the qualities of generosity and diligence Paramita of the occasion of qualities are especially praised. The generosity of the Bodhisattva is: Even if one sentient being harms for many eons, one becomes happy. With these verses, the superior qualities of generosity and diligence Paramita are spoken. At that time, what need is there to mention inferior substances? This refers to substances other than the body being inferior, not supreme. 'Giving joy enjoyer' means that giving itself is enjoyment, and joy itself is enjoyment, and whoever has that is the giving joy enjoyer. Only Bodhisattvas have these qualities, others do not. Or, being happy to give is giving joy. Joy itself is enjoyment, therefore it is giving joy enjoyment. With distinctions such as the chief, the qualities of diligence Paramita are especially praised. 'Diligence obtains the desired existence enjoyment' means that the enjoyment belonging to the desired existence is existence enjoyment. 'Diligence possesses the utmost purity' refers to the purity of the form and formless realms, which is included in worldly meditation and the formless. 'Diligence liberates from the abode of the destructible' refers to the Sravakas and Pratyekabuddhas seeing the absence of self in the person (Pudgala). 'Diligence awakens to supreme enlightenment, Buddhahood' refers to the diligence of the Bodhisattvas. Furthermore, with the two verses of declining and increasing diligence, the divisions of right abandonment, faculties, powers, limbs of enlightenment, and noble paths are shown by way of diligence. The miraculous feet are the nature of Samadhi, therefore