Tibetan
ན་པའི་འདུ་ཤེས་ཐོབ་ལ་གཞན་ལ་ཕན་པར་བརྩོན་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་དགའ་བ་འཐོབ་ན་གང་ལ་དགྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་འབྱུང་ལ། གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བློ་མི་འབྱུང་བ་དེས་གང་ལ་ཅི་ཞིག་བཟོད་པར་བྱ། འདི་དག་གིས་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་མི་མཇེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་བདག་བཤད་དོ། །བདག་པས་ཆེས་ལྷག་གཞན་ལ་རྟག་བྱམས་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ནས། ཇི་ལྟར་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །བདག་ལ་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་གདུང་བ་རབ་བྱེད་པ། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གདུང་བའི་ལས་ཀྱིས་གཞན་དགྲ་ལ། །ཤིན་ཏུ་བརྩེ་བ་མེད་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཇི་ལྟར་མུན་ཁུང་ལག་ནོམ་དག་གིས་ཤེས་པ་ཡུལ་ཆུང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལག་པ་ལ་སོགས་པས་མནམས་ནས་དེའི་རྗེས་ལ་དྲན་པས་འདི་ནི་བུམ་པའོ། །འདི་ནི་རས་ཡུག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཡུལ་ཆུང་ངུ་ཅན་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དེ་མིག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལག་ནོམ་གྱིས་བཟུང་བའི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་ནི་མི་ནུས་སོ། །ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ནི་བག་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་བྱིས་པས་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་ལ་འཛིན་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ་ནི་ངན་སོང་དང་འཁོར་བས་འཇིགས་པ་དག་ལ་དེ་དག་གིས་མི་འཇིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་བསྐྱེད་པས་ངན་སོང་ལས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་ལ། བདེན་པ་མཐོང་བ་ནི་འཇིགས་པ་ལྔ་ལས་ཡང་དག་པར་བཟླ་བས་སྐྱོབ་པོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལ་འགོད་པས་འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་སྙིང་རྗེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྙིང་རྗེས་ ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་ནི་སྦྱིན་པ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། སྙིང་རྗེས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་སྦྱིན་པ་གཞན་དག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །རྒྱུ་ནི་སྔོན་གྱི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ན་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་པས་བག་ཆགས་གཞན་པ་གང་ཡིན་པའི་བག་ཆགས
Chinese
如果获得忍耐的认知，并且努力利益他人而产生痛苦，对此也感到欢喜，那么对于敌人等也不会产生损害的认知。努力为他人而即使感到痛苦，也不会产生痛苦的想法，那么对于什么都能忍受。这些就是依次说明了对于损害不厌倦和对于痛苦不介意的忍耐。 “以自身为重而更加恒常慈爱他人”，这是如所说的那样在修持的阶段中。如同具有慈悲之性的为了他人的利益，自身感受难以忍受的痛苦和折磨。因此，以世间痛苦之事，对于其他敌人，如果没有极度的爱，就不会轻易地去做。就像在黑暗的房间里用手触摸来认知事物，所知甚少。 就像用手等触摸之后，通过回忆来认知“这是瓶子”，“这是布匹”，这样的认知是所知甚少的。 所谓非现量，是因为事物没有被眼睛直接看到。因为用手触摸所能把握的颜色等是无法完全确定的。 所谓“不像极其清净”，是指声闻乘的认知因为具有习气，所以是有习气的。或者是因为没有断除凡夫对于所遍计法的执着。 所谓布施无畏，对于恶趣和轮回的恐惧，以这些来给予无畏，就是说通过在凡夫的相续中生起圣道，从而完全从恶趣中救护。见到真谛，就是通过真实地遮止五种恐惧来救护。 所谓入流果等，就是安置于阿罗汉果位，从而完全从轮回中救护。 理由是慈悲，意思是说，被慈悲所完全摄持的布施是殊胜的布施。因为被慈悲所完全摄持，所以胜过其他的布施。 原因是过去串习布施波罗蜜多的习气，意思是在其他的生世中，与不执着等善根相应的，恒常修习的心，无论是什么样的其他习气。
English
If one gains the understanding of patience and rejoices in the suffering that arises from striving to benefit others, then one will not have the perception of harming enemies, etc. If one does not have the thought of suffering even when suffering while striving for the sake of others, then what can one not endure? These explain, in order, the patience of not being weary of harming and not minding suffering. "Always cherish others more than oneself," as it is said in the context of practice: Just as, being of the nature of compassion, for the sake of others, one endures unbearable suffering and torment oneself, so, through the work of suffering for the world, one does not engage in extreme affection for other enemies. It is like knowing little by touching in a dark room with one's hands. That is, after touching with one's hands, etc., one knows by remembering, "This is a vase," "This is a cloth," that knowledge is one with little object. Non-manifest means that the object has not become manifest to the eye, because one cannot completely determine the color, etc., that is grasped by the hand. "Like not being extremely pure" means that the knowledge of the Hearers is with habit because it possesses habit. Or, it is because they have not abandoned the grasping of dharmas that are conceived by children. Giving fearlessness means that one gives fearlessness from the fears of bad migrations and samsara, that is, by generating the noble path in the minds of ordinary beings, one completely protects them from bad migrations. Seeing the truth protects by truly averting the five fears. Entering the stream, etc., completely protects from samsara by establishing one in the state of an Arhat. The reason is compassion, that is, giving that is completely seized by compassion is the supreme giving, because it is completely seized by compassion, it is superior to other givings. The cause is the habit of being accustomed to the perfection of giving in the past, which means that in other lifetimes, the mind that is in accordance with the roots of virtue such as non-attachment is always practiced, whatever other habit there may be.
Tibetan
་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་སྟེ། དེས་ན་མཆོག་ཏུ་འདོད་དོ། །གོང་དུ་ནི་སྙིང་རྗེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ད་ནི་སྔོན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ལས་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ན། རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མཚན་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། རྒྱུ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་སྟེ། དཔེར་ན་མྱུ་གུའི་ས་བོན་ལྟ་བུའོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ། དཔེར་ན་མྱུ་གུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་རྒྱུ་ས་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ན་གྲངས་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་ལ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ནི་རྒྱུ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་རྗེ་ནི་ཐུན་མོང་གི་རྒྱུ་སྟེ། ས་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞིང་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། སློང་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། རྟེན་མེད་པ་དང༌། ཉེས་པར་སྤྱད་སྤྱོད་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་གོང་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་སྦྱིན་པ་པོ་དང༌། སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་ལེན་པ་པོ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ་ཞེས་བཤད་མ་ཐག་མ་ཡིན་ནམ། ད་ནི་དོན་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྔ་ཕྱི་མི་འགལ་ཞེ་ན། འགལ་བ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་འདི་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་ཉམ་དབར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་སྐབས་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ནི་འདི་གང་ཞིག་གང་སློང་བ་དེ་ལ་དེ་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །དོན་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གནས་སྐབས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབུལ་བའི་གནས་སྐབས་ ཡིན་པས་སློང་བ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱན་པ་སྦྱིན་པར་ནུས་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་མི་སྲིད་དོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། དེ་ལ་སྦྱིན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་ལེན་པ་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་འབྱུང་སྟེ། འདིར་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་འགོག་པར་ཟད་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །མོས་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་པ་མཆོག་ཏུ་འདོད་དེ། མོས་པའི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་
Chinese
以那（力量）进入布施等波罗蜜多，是因，因此认为是殊胜的。上面说，具有慈悲原因的布施，从原因的角度来说是殊胜的。现在说，以前串习布施波罗蜜多的习气，从因的角度来说是殊胜的。那么，因和原因有什么区别呢？因是独特的因，例如种子的萌芽。原因是共同作用的原因，例如萌芽的助缘，如土地和水等。这样，如其数量般串习布施等善法的习气就像因，是独特的因。慈悲是共同的因，就像土地和水等。田有五种：乞讨者、痛苦者、无依者、行为不端者和具有功德者。上面不是刚说过，因为不分别的智慧完全摄持，所以布施者、所施物和接受者都不分别，因此布施特别殊胜吗？现在因为对事物等进行分别，怎么会前后不矛盾呢？没有矛盾，这样，这是布施波罗蜜多没有圆满的阶段，是普通人的阶段，会变得衰弱。不分别的阶段是布施波罗蜜多圆满的阶段，那时无论谁乞讨，都会施舍给他。对事物等进行分别的阶段是菩萨贫困的阶段，因为不可能对所有乞讨者都能施舍财物。以不分别的智慧的力量，对布施者、所施物和接受者不会产生执着，这里也只是阻止执着，所以没有矛盾。从信解、作意和三摩地的角度认为布施殊胜，从信解的角度来说是怎样的呢？具有布施波罗蜜多的
English
Entering into generosity and other perfections through that (power) is the cause, therefore it is considered supreme. Above it was said that generosity with the cause of compassion is supreme from the perspective of the cause. Now it is said that the habit of being accustomed to the perfection of generosity in the past is supreme from the perspective of the cause. So, what is the difference between cause and reason? The cause is the unique cause, like the seed of a sprout. The reason is the reason for acting together, like the conditions for the sprout itself, such as earth and water. Thus, the habit of being accustomed to virtues such as generosity, according to their number, is like a cause, it is a unique cause. Compassion is a common cause, like earth and water. The field is of five types: beggars, sufferers, the helpless, those who behave badly, and those who possess qualities. Wasn't it just said above that because non-discriminating wisdom completely grasps it, the giver, the object of giving, and the receiver are not discriminated, therefore generosity is particularly excellent? Now, since there is discrimination about things and so on, how can it not be contradictory before and after? There is no contradiction, like this, this is the stage where the perfection of generosity is not complete, it is the stage of ordinary people, and it will become weak. The non-discriminating stage is the stage where the perfection of generosity is complete, and at that time, whoever begs, he will give to him. The stage of discriminating about things and so on is the stage of poverty of the Bodhisattva, because it is impossible to give wealth to all beggars. By the power of non-discriminating wisdom, attachment to the giver, the object of giving, and the receiver will not arise, and here also it only prevents attachment, so there is no contradiction. It is considered that generosity is supreme from the perspective of faith, attention, and samadhi, and what is it like from the perspective of faith? Endowed with the perfection of generosity