Tibetan
་གནས་ན་ཡང་དགའ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མེད་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་འདིས་སྔོན་གང་གི་ན་ཡང་དག་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་བསྩགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པོ། །མ་རིག་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་དག་ལ་ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལ་མ་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་རིག་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཉེ་བར་བརྟགས་ཏེ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་ པ་དེ་དག་ཁོ་ན་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་འཇུག་ན་དེ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་དུ་འཇུག་ཅེ་ན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་མི་དགེ་བ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྩ་བ། རིམས་ནད་དང་བཅས་པ། འཁྲུག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པའི་གནས་ལྟ་བུ་དག་ཡོད་ན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བས་འདི་དག་ནི་སྤང་བར་བྱ་ཞིང་དོར་བར་བྱ་བ་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་ན་སྤོང་སྟེ་དེས་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་དྲི་མེད་ཡངས་པའི་བར་དུ་གཅོད་བྱེད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དྲི་མ་མེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་ཏེ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡངས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་འདོད་ཆགས་དང་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་འབྲེལ་བ་ཡང་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་གི་སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་འོད་གསལ་བ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་རྟག་ཏུ་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེར་ནི་རེས་འགའ་ཡང་འཁོར་བ་པའི་ཆོས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དག་གིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རིམས་ཀྱིས་མ་རྙོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་རྟག་ཏུ་འོད་གསལ་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་བྱེད་ཕྱིར། །དེ་ལ་ཆགས་སྐྱེས་ལྟུང་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་འདིར་འདོད་ཆགས་སུ་དགོངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་ཤིང་དགའ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་དག་ལ་དེས་བྱས་པའི་ལྟུང་བ་དགག་གོ །ཁོང་ཁྲོ་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་པ་མང་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི་ རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱོན་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས་འདོད་ཆགས་ལས་སྐྱེས་པའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་མི་གཞག་གོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པའི་བུ་དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱམས་པས་བྱས་པའི་འདོད་ཆགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཧ་ཅང་ཉེས་པ་མང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་གཏང་བ་མེད་ལ། ཁོང་ཁྲོ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གཏང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བས་བྱས་པ་ཁོ་ནའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་གི་འདོད་ཆགས་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་བྱེད་དེ། ཕྱིར་སྒྱུ་སེམས་འགལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྒྱུ་ནི་གཡོ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དོན་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ལ་དེ་གཡོ་དང་སྒྱུ་དང་དོར་དང་ཐབས་ལ་སོགས་པས་གཞན་སླུ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་འགལ་ལོ། །ཇི་ལྟར་ནད་པ་སྨན་བཟང་པོ་ཁ་ཞིང་ཚ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སོ་སོར་བརྟགས་ཤིང་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་འཇུག་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་འཁོར་བ་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྨན་པ་ཕན་པར་འདོད་པས་ནད་པ་ལ་བསྒྲུབས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕན་པར་འདོད་པ་སྨན་པ་ལྟ་བུ་ཡང་སེམས་ཅན་ནད་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་ལ་བསྒྲུབ་པོ། །ཇི་ལྟར་ན་རྗེ་བོ་བྲན་མ་གྲུབ་པ་ལ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒྲུབས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་བདག་ཉིད་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། སེམས་ལ་བདག་ཉིད་ཅེས་ཉེ་བར་བཏགས་སོ། །སེམས་མ་གྲུབ་པ་ལ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ། རྟ་མཁན་མཁས་པས་ནི་གང་དང་གང་དུ་རྟ་འབྲུམ་པའམ། མི་སྲུན་པར་གྱུར་པ་དེ་དང་དེར་དེ་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཡང་གང་དང་གང་ཁོ་ནར་སེམས་འགྱུར་བར་མཐོང་བ་དེ་དང་དེ་ཁོ
Chinese
处于何处也能成为喜悦之因的，像那样的因就是做了福德。无量和三摩地及智慧的因，就是以此先前无论任何也能成为安立之因的，像那样积聚，安立就是一切义成办。为了对无明和菩提的法性那些进行近取之缘故，名为无明和菩提的法性，无论是什么样的法性，那个无明就是菩提，这样无明和菩提近取，因为法与有法不相异故。贪欲等那些仅仅如理作意，就能从那些中获得解脱，如果这样说，如何如理作意呢？贪欲等一切烦恼之法都是不善的，痛苦的根本，伴随瘟疫，伴随争斗，如果贪欲等有如一切生起的谛实之处，就会生起生等痛苦，因此这些是应当舍弃和抛弃的，要知道是成为善法诸法的不顺品，然后如理作意等如实修习就能断除，因此就能获得解脱。菩提无垢宽广之间无有阻断。名为无垢，是因为烦恼和所知障连同习气都已断除的缘故。宽广是因为一切所知都是境的缘故。他者的自在心不是恒常自性光明，因为那个心在一刹那间与贪欲和信心等有漏之法一同生灭，并且从无始时就与一切烦恼有漏之法相联系，因此他者的自在心恒常光明是不合理的。心的法性是恒常光明的，在那里任何时候也不会被轮回的有漏之法一同生灭的次第所染污。因此才说唯有它是恒常光明的。利益有情
English
Whatever becomes a cause for joy, wherever it may be, that kind of cause is what constitutes the accumulation of merit. The causes of immeasurability, samadhi, and wisdom are accumulated in such a way that they become the cause of establishing anything beforehand. Establishing it correctly means accomplishing all purposes. Because of closely examining the nature of ignorance and enlightenment, it is said that whatever the nature of ignorance and enlightenment is, that ignorance itself is enlightenment. Thus, ignorance and enlightenment are closely examined because the dharma and the possessor of dharma are not different. If one engages properly only with desire and so on, one will be liberated from them. If it is said like that, how does one engage properly? All the afflictive dharmas such as desire are unwholesome, the root of suffering, accompanied by epidemics, and accompanied by strife. If there are places of true origin such as desire, then suffering such as birth will arise, so these should be abandoned and discarded, and it should be known that they have become the opposite of wholesome dharmas. Then, if one properly cultivates proper attention and so on, one will abandon them, and thus one will be liberated. There is no obstruction between the stainless and vast expanse of enlightenment. It is called stainless because the afflictions and cognitive obscurations, along with their habitual tendencies, have been abandoned. It is vast because all knowable things are its objects. The mind of other-dependence is not always naturally luminous, because that mind arises and ceases in a single moment together with contaminated dharmas such as desire and faith, and because it is also connected with contaminated dharmas from beginningless time to all afflictions, therefore it is unreasonable for the mind of other-dependence to be always luminous. The nature of the mind is always luminous, and there it is never disturbed by the sequence of arising and ceasing together with the contaminated dharmas of samsara. Therefore, it is said that only it is always luminous. Benefit sentient beings
Chinese
是故，彼于贪生不堕。如是说者，菩萨于有情之慈爱，此处意为贪着，如是说者，谓如是菩萨于有情慈爱喜悦者，乃为令有情成熟之利益，故于彼等，彼所作之堕罪遮止之。由嗔恚所生之堕罪，过患甚多，如是意之过患乃 自性即是过失。如是且置，菩萨出家者，于一切有情，不立贪欲所生之堕罪。菩萨在家之子及妻等，由慈爱所作之贪欲，亦非甚多过患，以贪欲不舍弃有情，嗔恚乃舍弃之体性。是故于菩萨，唯立嗔恚所作之堕罪，非贪欲所生者。何以故？为义利故。谓后幻心相违者，幻者，诳也。如此，欲成办义利，然以诳与幻与诈与方便等欺骗他人，是乃相违。如病人于良药，虽苦且热等，亦个别观察，个别观察而服用，如是菩萨亦于轮回个别观察，不永弃而入。如是应连结。如医者欲利乐故，调伏病人，如是菩萨欲利乐，如医者亦调伏如是之有情如病人者。如是，如君主调伏未成就之奴仆，为令成就故，如是菩萨亦调伏自性，于心假立自性也。为令未成就之心成就故而调伏，如是如圣者宝积经云：光护，譬如善巧之马师，于何处何处马有疮或不调顺，即于彼彼处，彼即断除之。如是比丘瑜伽行者，亦于何处何处见心转变，即于彼彼处。
English
Therefore, he does not fall into transgression due to attachment. As it is said, the loving-kindness of a Bodhisattva towards sentient beings is here regarded as attachment. As it is said, the loving-kindness and joy of a Bodhisattva towards sentient beings is beneficial for the purpose of maturing sentient beings. Therefore, the transgression committed by him towards them is prohibited. The transgression arising from anger has many faults. Thus, the fault of the mind is by nature a flaw. Thus, for the time being, for a Bodhisattva who has renounced the world, a transgression arising from attachment is not established in relation to all sentient beings. The attachment made with love by a Bodhisattva householder towards his children, wife, etc., is also not very faulty, because attachment does not completely abandon sentient beings, while anger is the nature of abandonment. Therefore, for a Bodhisattva, only the transgression committed by anger is established, not that arising from attachment. Why? Because it is for the sake of meaning. It is said that the subsequent illusory mind is contradictory. Illusion is deception. Thus, wanting to accomplish meaning, but deceiving others with deception, illusion, fraud, and means, etc., is contradictory. Just as a sick person examines and takes good medicine, even if it is bitter and hot, etc., individually, so too, a Bodhisattva examines samsara individually and enters without completely abandoning it. This should be connected in this way. Just as a doctor subdues a patient because he wants to benefit him, so too, a Bodhisattva, like a doctor who wants to benefit, subdues sentient beings who are like patients. Just as a lord subdues an unaccomplished servant in order to accomplish him, so too, a Bodhisattva subdues his own nature, imputing self to the mind. He subdues in order to accomplish the unaccomplished mind. As it is said in the Holy Jewel Heap Sutra: "Light Protector, just as a skilled horse trainer cuts off the sores or unruly behavior of a horse wherever they occur, so too, a Bhikshu yogi, wherever he sees the mind changing, in that very place."