Tibetan
ཡོངས་སུ་དག་པ། ཡོངས་ སུ་བྱང་བ་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་མདོའི་ཚིག་འདི་དག །དད་དང་དགའ་དང་བློ་རྣམས་ཀྱི། །རྒྱུ་ཕྱིར་ཆོས་འདི་དགེ་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ལས་སྦྱར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཐོག་མ་དང༌། བར་དང༌། ཐ་མར་དགེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །ཐོས་པས་ནི་ཐོག་མར་དགེ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐོས་ནས་འདི་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་མོས་པ་འབྱུང་སྟེ། ཐོས་པ་དེ་ནི་འདིའི་མོས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །བསམས་པས་ནི་བར་དུ་དགེ་སྟེ་རིགས་པས་ངེས་པ་བརྟགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཐོབ་པར་ནུས་པས་དགའ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །བསྒོམས་པས་ནི་ཐ་མར་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། སེམས་མཉམ་པར་གཞག་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་བྱང་བ་ནི་དྲི་མ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ནས་ཟག་པ་ཟད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་རྒྱུད་དྲི་མ་དང་བཅས་པར་གྱུར་བ་ལས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་དྲི་མ་ཡོངས་སུ་བྱང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞུག་པ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་མི་སྐྲག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡོད་དོ་ཞེས་ཆོས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་གཟུད་པར་སྤྱོད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གང་ཟག་ཀྱང་མེད་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མེད་དོ་སྙམ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པས་དང་ཞིང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་བསྟན་པ་ལ་འཛུད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་མཛད་དེ། །མཚན་ཉིད་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ལས་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་མེད་པར་བཤད་པ་བསྟན་པ་དེ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་དུ་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་བཤད་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་དུས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བཤད་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི་ཉེས་པ་རྣམས་གདུལ་བ་ལ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གང་དུ་མི་སྡུག་པ་བཤད་པ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་བཤད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཅི་རིགས་པར་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པར་བཤད་པ་ནི་གཉེན་པོར་བཤད་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་ལེགས་པར་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་གཙང་བ་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པའི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟློག་སྟེ་གནས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ །མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་ཏེ། །མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པའི་སྒོ་ནས་གནས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ལེགས་པར་གནས་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ལེགས་པར་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཁོ་ན་ལ་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ལེགས་པར་གནས་ཤེ་ན། དེའི་བློ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་དངོས་པོ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དེ་དག་ནམ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་མི་གཡོ་བ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་གསུངས་པ་ནི་གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་འབྱོར་བ་ཤིན་ཏུ་བསྔགས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་དག་ལ་ཁམས་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་མངོན་པར་ཞེན་ན་ཁམས་གསུམ་པས་བསྡུས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གང་ཡིན་པ་ཉིད་མཆོག་དང་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ཡོད་པ་དེའི་གཉེན་པོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་འབྱོར་བ་བསྔགས་སོ། །ང་རྒྱལ་སྤྱོད་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་གསུངས་པ་ནི་གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ལ་ལའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྷག་པར་བསྔགས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ང་རྒྱལ་གང་ཞེ་ན། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་ ནས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སེམས་ཁེངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ལྷ་དང༌། །ཀླུ་དང༌། གནོད་སྦྱིན་དང༌། དྲི་ཟ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་བདག་ནི་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། བལྟ་ན་སྡུག་པ་དང་ལྡན་པ་མཐུ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་པས་མཐུ་ལ་སོགས་པས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གཞན་ནི་མེད་དོ་སྙམ་ནས། གཟུགས་དང་མཐུ་དང་ཡངས་པ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཁེངས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱགས་པས་གོས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་གི་ཁེངས་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅ
Chinese
完全清净，完全 清净显示，这些是经部的语句。为了信仰、欢喜和智慧的 因缘，此法是善的。应当知道这是从这个偈颂中引申出来的。所谓法初善、中善、末善， 听闻是初善，如此听闻后，从此产生信仰，生起信心，听闻是信心的因。思维是中善，以理智确定后，由智慧进行辨析，能够获得，成为欢喜的因缘。修习是末善，如果心能安住，就能如实了知。完全清净，是从清净一切垢染的角度，为了清净一切烦恼的因缘。所谓先前具有烦恼的法，相续被垢染，后来具有无烦恼的法，所以说是完全清净。对于引入的隐晦意趣，应当观察声闻众，为了让他们不畏惧进入教法，所以显示色等是存在的。也就是说，声闻众的色等诸法是存在的，承认法是存在的，从而引导他们进入无我。如果不是这样，他们会认为既没有人，也没有色等诸法，这样世尊的教法就不会令人信服和进入。因此，为了引入教法，才示现色等是存在的。 对于体性的隐晦意趣，应当从遍计所执等三种自性来观察，也就是说，所说的不存在，应当理解为是遍计所执的自性。凡是说如幻、如阳焰、如梦等，应当理解为是依他起的自性。凡是说时 间、波罗蜜多、菩提分等法，应当理解为是圆成实的自性。对于对治的隐晦意趣，应当观察调伏罪过，凡是
English
Completely pure, completely Showing purity, these are the words of the Sutra. For the sake of faith, joy, and wisdom, This Dharma is virtuous. It should be understood that this is derived from this verse. As for the Dharma being good in the beginning, middle, and end, Listening is good in the beginning, for after listening in this way, faith arises from believing in this, and listening is the cause of this faith. Thinking is good in the middle, for after ascertaining with reason, analyzing with the wisdom that arises from it, one can obtain it, and it becomes the cause of joy. Meditation is good in the end, for if the mind can abide, one will fully know things as they are. Complete purity is from the perspective of purifying all defilements, for the sake of purifying all the causes of exhaustion of outflows. That is to say, previously possessing Dharmas with outflows, the continuum becomes defiled, and later possessing Dharmas without outflows, it is said to be completely pure. Regarding the hidden intention of introduction, one should observe the Shravakas, in order to prevent them from being afraid to enter the teachings, so it is shown that form and so on exist. That is to say, the form and other Dharmas of the Shravakas exist, acknowledging that Dharmas exist, thereby guiding them into non-self. If it were not so, they would think that there is neither a person nor form and other Dharmas, and thus the teachings of the Bhagavan would not be convincing and enterable. Therefore, in order to introduce the teachings, it is shown that form and so on exist. Regarding the hidden intention of characteristics, one should observe from the three natures, such as the completely imputed, that is to say, what is said to be non-existent should be understood as the nature of the completely imputed. Whatever is said to be like illusion, mirage, dream, and so on, should be understood as the nature of the other-dependent. Whatever is said about time, Perfection, aspects conducive to enlightenment, and other Dharmas, should be understood as the nature of the thoroughly established. Regarding the hidden intention of antidotes, one should observe the taming of faults, whatever is
Chinese
说丑陋是为了对治贪欲，应当明白。同样，根据情况，说嗔恨等是对治慈爱等，应当理解这是为了对治。颠倒而安住，是指从执着常、乐、净、我中解脱出来。颠倒，即对于无常等不退失地安住，这就是说安住于颠倒。无常等是从常等中解脱出来的。对于这些无常等不退失地安住，就是说安住于颠倒。或者说，安住于颠倒，是指对于常等，仅仅安住于颠倒。如何安住呢？即在他的心中这样想：事物常等，总是处于颠倒之中，它们从来没有不颠倒的时候，这样坚定不移。说以贪欲行境的障碍的对治，如世尊极度赞叹佛土的庄严，是指对于那些对三界贪欲非常执着的人，认为三界所包含的圆满就是最殊胜和最重要的，为了对治他们的这种想法，才赞叹佛土的庄严。说以我慢行境的障碍的对治，如世尊特别赞叹某些佛土的圆满，这是指什么是我慢呢？就是依靠坏聚见，对于近取五蕴心生骄傲。有些天、龙、夜叉、乾闼婆等认为自己具有色身，而且具有美丽的容貌和力量。认为自己凭借力量等非常超胜，没有其他人可以相比，因此对于自己的色身、力量、广阔和自在等感到骄傲。为了舍弃那些被傲慢所蒙蔽的人的骄傲，诸佛世尊的圆满是天、人、非天等一切
English
It should be understood that speaking of ugliness is to counteract desire. Similarly, it should be understood that speaking of love, etc., as a remedy for hatred, etc., is to counteract it as appropriate. 'Abiding well in what is inverted' means turning away from clinging to permanence, pleasure, purity, and self. 'Inverted' means abiding well without losing sight of impermanence, etc., which is to say abiding in what is inverted. Impermanence, etc., is the opposite of permanence, etc. Abiding in these impermanent things without losing sight of them is called abiding well in what is inverted. Alternatively, 'abiding well in what is inverted' means abiding well only in what is inverted with respect to permanence, etc. How does one abide well? In his mind, he thinks that things like permanence are always in a state of inversion, and that they are never not in a state of inversion, and he is unwavering in this thought. Speaking of the remedy for the obscuration of the object of desire, such as when the Blessed One greatly praised the prosperity of the Buddha-fields, means that for those who are manifestly attached to the desire of the three realms, who think that whatever perfections are included in the three realms are the best and most important, the prosperity of the Buddha-fields is praised as a remedy for that. Speaking of the remedy for the obscuration of the object of pride, such as when the Blessed One especially praised the perfections of some Buddha-fields, what is pride? It is the arrogance of mind towards the five aggregates of close grasping, based on the view of the perishable collection. Some gods, nagas, yakshas, gandharvas, etc., think, 'I have a form, and I have a beautiful appearance and power. I am superior by power, etc., and there is no other who is comparable,' and they become arrogant about their form, power, vastness, dominion, etc. In order to abandon the arrogance of those who are covered by pride, the perfections of the Buddhas, the Blessed Ones, are all gods, humans, asuras, etc.