Tibetan
བ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ཕན་ཆད་འགྲོ་བ་གང་དུ་སོན་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱ་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ལ་གནས་པ་པ་ནི་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ནམ་ཡང་རུང་སྟེ། གདོན་མི་ཟ་བར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་གནས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །འདི་དག་ལ་མི་གནས་ཕན་ཆད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ལྟ་སྟེ། མཆོད་བསླབ་ཡང་དག་བླང་བ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དགེ་བ་བསྒོམ་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བདག་དང་ལྷན་ཅིག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟག་ཏུ་བྱ་བར་མོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དག་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བདག་གི་ཡང་ཡིན་ལ། བདག་ལ་བདག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གཞན་དག་ཀྱང་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་མོས་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་དག་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་རྟག་ཏུ་གུས་པར་བྱས་ཏེ། སྦྱོར་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་རོ། །བདག་ཉིད་མཆོག་ཏུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་གིས་ཆོས་ལ་ཞུགས་པས་བདག་ཉིད་གཙོ་བོའི་ངོ་བོར་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གི་ཚེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་དག་པས་མཆོག་གཙོ་བོ་དམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མཆོག་ཉིད་དུ་འཛིན་ཏོ། །ཡང་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང༌། ཟང་ཟིང་དང་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ནི་ཟློག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་རོ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུའི་རྒྱུས་བྱུང་བ། །དགེ་བ་ཡིད་བྱེད་འདི་དག་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །རྟག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །ཁམས་ནི་བརྟས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རིགས་བརྟས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སོ། །ཐོས་པ་ལ་མོས་པ་རྒྱས་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་པོའི་གནས་སྐབས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྒོའི་རྒྱུན་གྱིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བསམ་པ་ལྷག་པ་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་ཏེ་ས་དང་པོ་ཐོབ་པའི་དུས་ཀྱི་ནའོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱིས་འཐོབ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སའི་རྩེར་ཕྱིན་པ་ལས་འབྱུང་ལ་དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ནི་ས་ཐོབ་པོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྤང་བ་མེད་པ་ནི་གཉིས་པའོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཆེན་པོ་ནི་དབང་འབྱོར་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དབང་འབྱོར་པ་ནི་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པས་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །སྐུ་དང་བཅས་པ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པ་ནི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་གནས་སྐབས་ནའོ། །ས་དང་པོ་མ་ཐོབ་པར་ཇི་ལྟར་སྐུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དོན་འཇིག་པས་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྐུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སྐུ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བས་སོ། །ཆོས་ནི་གཟུགས་ལ་ནི་མཚན་གྱི་རྒྱུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་མཚན་རྣམས་གསལ་གྱི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ནི་གཟུགས་ལ་ནི་མཚན་གྱི་རྒྱུའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་ནད་མེད་པའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་རྣམས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གང་གིས་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ནི་ནད་མེད་པའི་རྒྱུར་བཤད་དོ། །དེ་དག་ཟད་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་ འ
Chinese
从成为菩萨之后，无论转生到何处，都要发心不吝惜布施等，这就是安住于菩萨种姓。菩萨无论何时，都必须安住于波罗蜜多中，如果不安住于这些，甚至就不是菩萨，应当如此看待。如“供养学习如理取，慈悲善法勤修习”等所说。以平等性看待而作意，是指其他菩萨与我一同恒常行持波罗蜜多，因为对此有信解。意思是说，我即是其他菩萨，因此以平等性看待。他们对波罗蜜多的所有行持，也是我的行持；我对波罗蜜多所作的努力，其他菩萨也在做，因为对此有信解，所以会恒常行持。例如，在无边无际的世间界中，菩萨们时时刻刻都恭敬地以行持来修习波罗蜜多。以视自己为最殊胜而作意，是指以最殊胜的波罗蜜多进入佛法，从而正确地视自己为主要之体性。意思是说，菩萨在进入波罗蜜多之时，修习波罗蜜多是殊胜、主要、至上的，因为这是清净的世间法，所以视修习波罗蜜多为最殊胜。或者，在三种布施中，法布施最为主要；在三种戒律中，防护戒最为主要等等。 "度彼岸十因所生，此等善作意"，是指因为具有十波罗蜜多，所以说是从因所生。 "恒常菩萨之，界性令增长"。
English
From the time one becomes a Bodhisattva, no matter where one is reborn, one must generate the intention to be unsparing in giving, etc. This is what it means to abide in the lineage of a Bodhisattva. A Bodhisattva, at any time, must abide in the Paramitas. If one does not abide in these, one is not even a Bodhisattva; one should view it in this way. As it says, "Offerings, learning, taking up correctly, compassion, virtuous Dharma, diligently cultivating," etc. To contemplate equality and to keep it in mind means that other Bodhisattvas, together with myself, will always practice the Paramitas, because they have faith in this. It means that I am the same as other Bodhisattvas, therefore contemplating equality. Whatever practices they have towards the Paramitas are also my practices; whatever efforts I make towards the Paramitas, other Bodhisattvas are also making, because they have faith in this, so they will always practice. For example, in the boundless and limitless world realms, Bodhisattvas are always respectfully practicing the Paramitas with every moment. To keep in mind that one regards oneself as the most excellent means that by entering the Dharma with the most excellent Paramitas, one correctly sees oneself as the nature of the chief. It means that when a Bodhisattva enters the Paramitas, the practice of the Paramitas is excellent, chief, and supreme, because this is the pure worldly Dharma, so one regards the practice of the Paramitas as the most excellent. Or, among the three types of giving, the giving of Dharma is the most important; among the three types of ethics, the ethics of protection is the most important, and so on. "Born from the ten causes of the Far Shore, these virtuous intentions," means that because it possesses the ten Paramitas, it is said to be born from the cause. "Always the Bodhisattva's, realm is made to increase."
Chinese
所谓“增长波罗蜜多之族”，就是这个意思。关于遍求法的种种差别，有两颂，就是针对哪些是遍求法的种种差别而言的，有两颂。所谓“因乐于听闻而增长”，是指初业阶段对大乘生起信乐。所谓“殊胜意乐是法门之流”，殊胜意乐是指以殊胜意乐，即在获得初地的时候。殊胜意乐是由法流获得的，如此法流之三摩地是从胜解行地的顶峰产生，并且紧随其后获得地。因此，将要解释“无舍离即是第二”。所谓“大者是获得自在者”，自在者是指第八地等进入大乘者。所谓“具身者是胜解行是由修习所生”，是指在胜解行地的时候。如果尚未获得初地，怎么会是具身者呢？因为执取和能取之义消失，稍微获得，所以是具身者。对于初地等，因为见道断除了坏聚见等，并且远离了二取，所以称为获得身。所谓“因之法遍求有颂”，如此，如果遍求法，则会成为妙相等之因。所谓“法是色之相之因”，是指在色蕴上，相明显，而在受等非色法上则不然。因此说，法是色之相之因。所谓“非色法是无病之因”，法之非色法是指心和心所，平息了贪欲等一切烦恼，这些烦恼使心烦恼，因此说，法是无病之因。因为它们是无尽之因，所以是寂灭之
English
The so-called "increasing the lineage of the pāramitās" means this. Regarding the various distinctions of seeking the Dharma completely, there are two verses, which are directed at which are the various distinctions of seeking the Dharma completely, there are two verses. The so-called "increasing due to delighting in hearing" refers to the arising of faith and joy in the Mahāyāna in the initial stage of practice. The so-called "superior intention is the stream of the Dharma door," superior intention refers to the superior intention, that is, at the time of obtaining the first ground. The superior intention is obtained by the stream of Dharma, thus the samādhi of the stream of Dharma arises from the peak of the ground of adhimukticaryā and immediately afterwards the ground is obtained. Therefore, it will be explained that "non-abandonment is the second." The so-called "great ones are those who have obtained mastery," the masters refer to those who have entered the Mahāyāna from the eighth ground and so on. The so-called "having a body is that adhimukticaryā arises from cultivation" refers to the time of the ground of adhimukticaryā. If one has not yet obtained the first ground, how can one have a body? Because the meaning of grasping and grasper disappears, and one obtains it slightly, therefore one has a body. For the first ground and so on, because the path of seeing has eliminated the view of the perishable aggregate and so on, and is separated from the two graspers, it is called obtaining a body. The so-called "verse on the complete seeking of the Dharma of the cause" is thus, if one completely seeks the Dharma, it will become the cause of excellent marks and so on. The so-called "Dharma is the cause of the marks of form" refers to the fact that on the form aggregate, the marks are clear, but not on feeling and other non-form phenomena. Therefore it is said that Dharma is the cause of the marks of form. The so-called "non-form phenomena are the cause of non-disease," the non-form phenomena of Dharma refers to mind and mental factors, pacifying all afflictions such as desire, which afflictions afflict the mind, therefore it is said that Dharma is the cause of non-disease. Because they are the cause of inexhaustibility, therefore they are the quiescence of
Tibetan
དས་པར་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ནོར་བཟུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་ཟད་པ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ནོར་ཡང་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་ནོར་ཟད་པས་འཇིགས་པར་འགྱུར་ན། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ནོར་ལ་ནི་ཟད་པ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་འཇིགས་པ་མེད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དང་པོ་མེད་པ་དང་ཡོད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དག་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །ཐབས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཉིད་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་མི་དམན་པ་དང་མི་འཁྲུག་པ་དང་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པས་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོ་དེ་ཡང་ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ཡིན་གྱི། གཟུ་ལུམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་བཅས་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡོངས་བཙལ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །དེ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་སྟེ། འདི་སྐད་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཆོས་ལ་མཁས་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་ཆོས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སྐབས་རྫོགས་སོ།། །།ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སྐབས་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཆོས་སྟོན་པའི་སྐབས་ཏེ། འདིའི་འབྲེལ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གོང་དུ་རྣམ་པ་གང་དག་གི་དེའི་སྦྱོར་བའི་ས་ལ་སློབ་པ་དེ་དག་ནི་སློབ་པའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བཤད་པ་ལ་བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་དག་ནི་མོས་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སྐབས་སུ་བཤད་ ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྐབས་ལ་བབ་པས་དེ་བརྗོད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་གཞན་ལ་ཕན་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གཞན་དག་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བས་ན་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་སྐབས་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཆོས་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྟོན་པ་
Chinese
དས་པར་འདུ་ཤེས་（梵文，天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）称作，以“彼等”之语词，是执持显现智慧等等之财物。诸佛与菩萨之涅槃，以任何方式皆无尽灭，因此如涅槃般，显现智慧等等之财物亦不会完全穷尽。世间因财物穷尽而生畏惧，然诸佛与菩萨之显现智慧等等之财物无有穷尽，因此无有畏惧。分别念，即最初于无有与有而分别念者，彼等乃是于补特伽罗无我之相违品。第二者则是于法无我之相违品。色即是空性，此乃法与法性并非他者之故，空性即是色，亦与此相同。方便之伟大性，乃因精进猛利之故，意指精进不低劣、不扰乱且不以满足为足，然彼精进猛利亦为方便所完全摄持，而非懈怠之精进。如是性双者之法性遍寻。（此句为对仗句）意指世俗谛之法性与胜义谛之法性。彼遍寻乃以二者遍寻，如是说，通达世俗谛之法与通达胜义谛之法。法遍寻之章节圆满。法遍寻之章节后为说法之章节，此之关联为何？先前以何等之方式于彼等之修习地学习，彼等乃是学习方式之差别，彼等亦是意乐之差别等等，如是说，意乐与修习之差别已于信解遍寻之章节中宣说完毕。如今已至成办利他之差别之章节，故宣说之。如何成办利他耶？为于其他众生如实开示正法之故，因此于法遍寻之章节后为说法之章节。说法
English
It is called 'Daspar Adushe'. The word 'those' refers to holding the wealth of manifest wisdom and so on. The Nirvana of Buddhas and Bodhisattvas is inexhaustible in any way, therefore, like Nirvana, the wealth of manifest wisdom and so on will not be completely exhausted. The world becomes fearful due to the exhaustion of wealth, but the wealth of manifest wisdom and so on of Buddhas and Bodhisattvas is inexhaustible, therefore there is no fear. Discrimination, that is, those who initially discriminate between non-existence and existence, they are the opponents of the selflessness of the individual. The second is the opponent of the selflessness of phenomena. Form itself is emptiness, because Dharma and Dharmata are not other, and emptiness is form is the same. The greatness of skillful means is because of strong diligence, which means that diligence is not inferior, not disturbed, and not satisfied, but that strong diligence is also completely controlled by skillful means, not lazy diligence. The nature of the two suchness is fully sought. (This sentence is a couplet) It refers to the nature of the conventional truth and the nature of the ultimate truth. That complete search is a complete search with two, as it is said, understanding the Dharma of the conventional truth and understanding the Dharma of the ultimate truth. The chapter on the complete search for Dharma is complete. After the chapter on the complete search for Dharma is the chapter on teaching Dharma, what is the connection between this? In what ways did they learn in the place of practice, those are the differences in the way of learning, and those are also the differences in intention and so on, as it is said, the differences in intention and practice have been explained in the chapter on the complete search for faith. Now that we have reached the chapter on the difference of accomplishing the benefit of others, we will explain it. How is the benefit of others accomplished? It is because of truly and thoroughly showing the sacred Dharma to other beings, therefore, after the chapter on the complete search for Dharma is the chapter on teaching Dharma. Teaching Dharma