Tibetan
བ་ལ་སོགས་པར་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་ཏེ། དེའི་གཉེན་པོར་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ཆད་པའི་འཇིགས་པས་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པར་འཛིན་ཏོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་སོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དག་ཁོ་ན་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཕྱོགས་གཅིག་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་བལྟའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འདིར་ནི་རི་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་བལྟའོ། །ངོ་མཚར་ལ་འདུ་ཤེས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་རྒྱ་ཆེ་བའི་འདུ་ཤེས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་དེ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། རེ་ཞིག་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི་རང་གི་ལུས་གཏོང་བ་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ནི་སྡོམ་པའི་ཕྱིར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཏོང་བ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །བཟོད་པ་ལ་ནི་མཐུ་མེད་པ་དག་ལ་བཟོད་པ་སྟེ། མ་རབས་བཀྲེན་པ་གདོལ་པའི་བུ་ལ་སོགས་པས་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་གནོད་པ་བྱས་ཀྱང་བུ་གཅིག་པ་ལ་བྱམས་པ་བཞིན་དུ་བཟོད་པ་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །བསམ་གཏན་ལ་ནི་བདེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བསམ་གཏན་དག་ལ་ཡང་རོ་མྱང་བ་མེད་ པ་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །ཤེས་རབ་ལ་ནི་མི་རྟོག་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་འདི་དག་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡུན་རིང་བའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས། རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་དེ། འདི་ཡང་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་གང་དག་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡང་ལེན་ལ་རེ་བ་མེད་པར་བྱེད་པ་འདི་ཡང་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མི་ལྟ་བའི་འདུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཚེ་ཕྱི་མའི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ལྟ་བའོ། །ངོ་མཚར་མེད་པ་ལ་ཡང་འདུ་ཤེས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ངོ་མཚར་མེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཡུན་རིང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི
Chinese
执著于具足功德等，其对治为无愿之等持。所谓执著于具足功德者为非具足功德者，涅槃乃是功德一切圆满。对此，孩童们因断灭之怖畏而执著为非具足功德。所谓一切行皆无常者，乃指有漏与无漏之诸法。所谓一切行皆是痛苦者，唯指有漏之法，当视“一切”之声为仅表达一部分。所谓一切法皆无我者，乃指有漏与无漏，有为与无为之诸法，当视此“一切”之声在此处表达全部。于稀有处作意四种作意，所谓对于波罗蜜多等生起广大之想者，此中何者为最稀有？略言之，布施波罗蜜多中，舍弃自身最为稀有。于戒律中，为守护而舍弃广大圆满之物最为稀有。于忍辱中，对于无力者行忍辱，如卑劣贫穷之旃陀罗之子等，多次加害，然如慈爱独子般忍受，最为稀有。于禅定中，于具有安乐自性之禅定中，亦不贪著滋味，最为稀有。于智慧中，无分别最为稀有，如是，此等以其稀有之故而广大。所谓长时之想者，如是，以其稀有之故，广大之波罗蜜多等亦于三无数劫中行持，此亦甚为稀有。对于何等众生，波罗蜜多等能利益之，亦不期望回报而行持，此亦甚为稀有。所谓不观待异熟之想者，乃指不观待布施等来世之权势等。于无稀有处亦作意四种作意，所谓无稀有四种乃是波罗蜜多等广大与长久者，若然
English
Clinging to having qualities, etc., its antidote is the samadhi without aspiration. The so-called clinging to having qualities as not having qualities is that nirvana is the perfection of all qualities. To this, children cling to not having qualities due to the fear of annihilation. The so-called all conditioned things are impermanent refers to those with and without outflows. The so-called all conditioned things are suffering refers only to those with outflows, and the word "all" should be regarded as expressing only one aspect. The so-called all dharmas are without self refers to those with and without outflows, conditioned and unconditioned. Here, the word "all" should be regarded as expressing everything. To contemplate the four kinds of contemplation on the wondrous is the thought of vastness towards the paramitas, etc. What is the most wondrous in this? Briefly, in the paramita of generosity, giving away one's own body is the most wondrous. In discipline, giving away great perfections for the sake of protection is the most wondrous. In patience, patience towards the powerless, such as the lowly, poor son of a candala, etc., even if they harm one many times, enduring like loving an only child is the most wondrous. In meditation, even in meditations that are the nature of bliss, not tasting the flavor is the most wondrous. In wisdom, non-conceptualization is the most wondrous. Thus, these are vast because of their wondrousness. The so-called thought of a long time is that, because of its wondrousness, the vast paramitas, etc., are also practiced for three countless eons, which is also very wondrous. For what kind of sentient beings do the paramitas, etc., benefit, and they also act without expecting anything in return, which is also very wondrous. The so-called thought of not looking at the ripening is not looking at the power of future lives, etc., from generosity, etc. Also, contemplate the four kinds of contemplation on the non-wondrous. The so-called four kinds of non-wondrous are the vastness and longevity of the paramitas, etc., if so
Tibetan
་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་འདི་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཡུན་རིང་བ་ཉིད་དོ། །རང་དང་གཞན་ལ་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་ཕལ་བ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་གནོད་པས་རང་གི་དོན་བསྒྲུབ་པའམ། གཞན་ལ་མི་ལྟ་བར་བདག་ཉིད་ཁོ་ནའི་དོན་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི་འདི་ལྟར་དེ་ནི་རང་གི་ལུས་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ལ། རང་གི་ལུས་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡང་བསྐལ་བ་མི་ཉུང་བར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་དེ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཡུན་རིང་བ་ཉིད་འདིས་རང་དང་གཞན་ལ་སེམས་མཉམ་པར་འགྱུར་བ་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་མེད་དོ། །དེ་དག་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བོ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་དག་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་གང་དག་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ལ་ལྟོས་ན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་ལས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྙེད་དུ་ ཟིན་ཀྱང་ལན་ལ་མི་ལྟ་ན། གང་དག་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པའི་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་མེད་དེ། གང་ཞིག་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ལ་ཡང་ལན་ལ་མི་ལྟ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བོ་གཞན་ལ་ཡང་ལན་རེ་བར་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་འཕགས་པའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་འཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མི་ལྟ་བ་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་མི་འདོད་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་མངོན་པར་འཕགས་པའི་ལུས་ཀྱང་འཐོབ་ལ། ལོངས་སྤྱོད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་འཐོབ་པ་དེ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་མི་ལྟའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་མེད་དོ་སྙམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་འཇུག་པར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ལ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་གཉེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་ལ་བྱམས་པ་ཡིན་པས་འདི་དག་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར
Chinese
“果报现证成佛”的意思是，像这样的因，其果报就是成佛，这没什么可稀奇的。 “如果这两个都有”的意思是，广大和长久。 “对自他平等地安住，这没什么可稀奇的”的意思是，菩萨不像普通众生那样，为了自己的利益而损害他人，或者不顾他人而只为自己谋利，而是这样做，比如完全舍弃自己的身体等等。而且，完全舍弃自己的身体等等，也并非在少数劫中行持，而是普遍行持，因此广大而长久，因此对自他平等而住，这没什么可稀奇的。 “因其清净而超胜”的意思是，因其清净而超胜于痛苦的众生。比如帝释天等，菩萨对于那些痛苦的众生，以布施等方式给予利益，与他们相比，菩萨是超胜的。 帝释天等即使获得了供养等，也不求回报，更何况是那些根本没有东西可以布施的痛苦众生呢？这没什么可稀奇的。如果对帝释天等极其超胜者也不求回报，那么怎么会对其他人有所期待呢？ “即使获得了在一切世间都殊胜的身体和受用，也不执着于异熟果报”的意思是，即使不希求布施等果报的自在等自性，也获得了在一切世间都殊胜的身体，并且获得了各种各样的受用，但也不执着于异熟果报，这没什么可稀奇的。心中这样想，是因为以布施等方式，显现出要使一切众生都进入平等性。菩萨在从事布施等事业时，不会这样想：这些众生是亲友等，因为他们对我友善，所以要对他们多多布施等等。
English
"The fruit is the actual attainment of Buddhahood" means that there is nothing surprising in the fact that the fruit of such a cause is Buddhahood itself. "If both of these exist" means that it is vast and long-lasting. "There is nothing surprising in the fact that one places one's mind equally on oneself and others" means that a Bodhisattva, unlike ordinary sentient beings, does not harm others to achieve his own goals, or only act for his own benefit without regard for others. Rather, he does things like completely giving up his own body. Moreover, completely giving up his own body and so on is not practiced in a few kalpas, but is universally practiced, so it is vast and long-lasting. Therefore, there is nothing surprising in the fact that one becomes equal to oneself and others. "Superior because of their purity" means superior because of their purity to suffering sentient beings. For example, Indra and others, the Bodhisattva is superior compared to those who benefit suffering sentient beings by giving alms and so on. Even if Indra and others receive offerings and so on, they do not expect anything in return, let alone those suffering sentient beings who have nothing to give. There is nothing surprising in this. If one does not expect anything in return from those who are extremely superior, such as Indra, how can one expect anything from other people? "Even though one has obtained a body and possessions that are manifestly superior to all the worlds, one does not look to the ripening." This means that even though one does not desire the nature of freedom, etc., which is the fruit of giving and so on, one also obtains a body that is manifestly superior to all the worlds, and one also obtains various kinds of possessions, but one does not look to the ripening. There is nothing surprising in this. Thinking in this way is because one is manifestly engaging in making all sentient beings enter into equality by means of giving and so on. When a Bodhisattva engages in the activity of giving and so on, he does not think like this: These sentient beings are relatives and so on, because they are kind to me, so I should give them a lot of alms and so on.