Tibetan
བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བདག་ལ་མི་ལྟ་བ་སྦྱིན་པ་དང༌། སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བདེ་བའི་བསམ་པ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་ལ་འཛུད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཕན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཕན་པའི་བསམ་པ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །རང་གི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གོ་དང༌། རྐང་པ་དང༌། ལག་པ་དང༌། མིག་དང༌། ཤ་དང༌། ཁྲག་དང༌། ཚིལ་དང༌། རྐང་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ལུས་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །ནོར་དང༌། འབྲུ་དང༌། མཛོད་དང༌། བང་མཛོད་དང༌། ནོར་བུ་དང༌། མུ་ཏིག་དང༌། རྒྱན་དང༌། གླང་པོ་ཆེ་དང༌། རྟ་དང༌། བུ་དང༌། བྲན་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །མི་མཉམ་པ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་དང་ངོམས་པ་མེད་པར་སྦྱིན་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་ཚིག་གང་དང་གང་གིས་བསྟན་ཞེ་ན། མཉམ་པར་སྦྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་ངོམས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མི་མཉམ་པ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ཉིད་དང༌། ངོམས་པ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ཉིད་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྦྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ། །མི་མཉམ་པ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ནི་སྙིང་རྗེས་སྣོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་མི་ལྟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚེ་འདི་དང་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཕན་འདོགས་པས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ཚིག །ཕན་འདོགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཞན་སྨིན་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་འདིས་བསྟན་ཏོ། །རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བརྟན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྟོན་ཏེ། ཡང་དག་ པར་བླང་བ་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་ཅིང་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བས་དེའི་ཕྱིར་བསྟན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ། །རང་བཞིན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། སོ་སོར་བརྟགས་ཤིང་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལེན་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ལ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཡོན་ཏན་དག་བརྒྱུད་པས་བྱེད་དེ། དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་རྒྱུ་མཐུན་པ་དག་ཕན་ཚུལ་མཐུན་པས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དེ་བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་སྔོན་གོམས་པའི་དབང་གིས་ཡང་དང་ཡང་
Chinese
以精进不顾自身地布施，以及悦耳的言语等，为了圆满成办众生如何思虑之事，故称为具安乐意乐。其后，以摄受之事物摄受后，为了引入教法，以及使出家等与利益相结合，故称为具饶益意乐。所谓布施自身与一切受用，即是：为了布施头、脚、手、眼、肉、血、脂肪、骨等，故是布施自身一切。为了布施财物、谷物、库藏、仓库、珍宝、珍珠、饰品、大象、马、儿子、奴仆等，故是布施一切受用。所谓以无差别之布施与无厌足地布施，从偈颂中以何词语表示呢？即是说，平等布施之功德不会厌足。无差别地布施以及无厌足地布施，凡是这些都是布施的功德。无差别地布施，是因为慈悲不顾及器皿的差别。所谓利益今生与来世，是偈颂之语。以两种利益使他成熟。此即是其所表示的。所谓恒常，是指稳固的戒律，凡是正确受持的，无论何时都随行，即使面临生命危险也不舍弃，因此称为所宣说的戒律。所谓自性之戒律，是指因为对戒律非常熟悉，自然而然地成为持戒者，而不是通过分别观察并再三观察后才开始正确受持戒律。利益他人来世，是通过成熟与因果相应的功德来完成的，因为其成熟与因果相应相互协调，所以不会中断。也就是说，如此持戒者转生善趣，是成熟的果报。由于先前串习的力量，一次又一次
English
It is called having the intention of happiness because it gives without regard to oneself through diligence, and because it completely accomplishes what sentient beings think through pleasant speech and so on. After that, it is called having the intention of benefit because it gathers with the objects of gathering and introduces them to the teachings, and because it combines renunciation and so on with benefit. Giving away one's own body and all possessions means giving away one's head, feet, hands, eyes, flesh, blood, fat, bones, and so on, so it is giving away one's entire body. Giving away wealth, grain, storehouses, treasuries, jewels, pearls, ornaments, elephants, horses, sons, servants, and so on is giving away all possessions. What words in the verses indicate that giving without discrimination and giving without satisfaction? It means that the merit of giving equally will not be satisfied. Giving without discrimination and giving without satisfaction are the merits of giving. Giving without discrimination is because compassion does not consider the difference of vessels. The words "benefiting this life and the next" are words from the verses. It ripens others through two kinds of benefit. This is what it indicates. "Constant" refers to the stable discipline, and whatever is properly taken up is followed at all times, and is not abandoned even in the face of life-threatening situations, so it is called the proclaimed discipline. "Natural discipline" means that because one is very familiar with discipline, one naturally becomes disciplined, and does not engage in properly taking up discipline after separately examining and repeatedly examining. Benefiting others in the next life is accomplished through the merits of maturation and causal correspondence, because their maturation and causal correspondence are mutually harmonious, so they are not interrupted. That is to say, a person who possesses such discipline is born in a happy realm, which is the fruit of maturation. Due to the power of previous habituation, again and again
Tibetan
དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ། རྒྱུ་མཐུན་རྒྱུ་དང་འདྲ་བའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཡང་གོམས་པའི་དབང་གིས་ཚེ་རབས་གཞན་དག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བརྒྱུད་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་རྒྱུ་མཐུན་པ་དག་ཕན་ཚུན་མཐུན་པས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་མཆོག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་སྟོན་ཏོ། །གཞན་གྱི་སེམས་དགེ་བ་གཅིག་གི་ཕྱིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་གཞན་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་སྟོང་གིས་དགེ་བའི་སེམས་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་ན་ཡང་དེས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྐྱོ་བ་མེད་པའོ། །ཟང་ཟིང་མེད་པ་གཞན་གྱིས་མཆོད་འདོད་པ། །ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་གཞན་དག་བདག་ལ་མཆོད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་བདག་གིས་བསྒྲིམ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཀྱི། ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་མཆོད་པ་དང་བཀུར་སྟི་འདོད་པ་དང་བྲལ་བས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་ཚུལ་ནི་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དགོངས་དོན་ཚུལ་ནི་དགོངས་པའི་དོན་གྱི་ཚུལ་ལོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་སྐབས་སོ།། །།ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་འོག་ཏུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། དེའི་འབྲེལ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་ བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དེའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་བསླབ་པའི་དམིགས་པ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་བདུན་པ་བཤད་དེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་རོ། །དེ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་བྱ་དགོས་པས་དེའི་འོག་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཐབས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་བཤད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གདུལ་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བའི་ཐབས་མཐུའི་སྐབས་བཤད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་མཐུ་འདི་དག་ཁོ་ནས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཁོ
Chinese
于受持清净戒律是同类因之果，因同类故如因生。从彼殁已，复由串习力故，于余生中亦如是行，故名相续。谓异熟及同类者，由彼二者相顺故，相续不断故。勤精进最上者，是说大精进之义。为他一善心之故者，谓若他以千百俱胝劫能生一善心，然菩萨亦无厌倦。无杂染他欲供养，一切定摧坏者，谓不思惟，谓他等将为我作供养及恭敬等，故我当勤劬。谓无杂染心，离供养及恭敬欲，能令成熟。彼之义理者，是胜义理。意趣义理者，是意趣之义理。成熟之品。成熟之下，即是一切智性。其相关系云何。谓菩萨如是善根之聚成熟者， 能触无上正等菩提，故于彼下即是菩提之品。又一种者，说修习之所缘，自他义等七种物。如是菩提心者，为菩提而精勤。其故云何。谓为利益自他故。故是自他义之品。入自他义者，必须无诸烦恼，故于彼下说无诸烦恼之方便，即是真如之品。于彼下，为所调伏有情之义，说不厌倦之方便，即是势用之品。唯由此真如及势用者，乃能次第令菩萨之佛法成熟，及令有情成熟。如是菩萨彼
English
Entering into the practice of pure morality is the fruit of a similar cause, because a similar cause is like the cause itself. After dying and transmigrating, due to the power of habituation, one continues to engage in the same way in other lifetimes, hence it is called continuity. It is said that the ripening and similar causes are mutually compatible, so the continuity is unbroken. "Supreme diligence" means to show the meaning of great diligence. "Even for the sake of one virtuous thought of another" means that even if another generates one virtuous thought in hundreds of thousands of millions of kalpas, the Bodhisattva will not be discouraged. "Without distraction, desiring offerings from others, all are certainly destroyed" means not thinking, "Others will make offerings and show respect to me, so I should be diligent." It means that a mind without distraction, free from the desire for offerings and respect, brings about maturation. The way of its meaning is the ultimate meaning. The way of the intended meaning is the way of the meaning of intention. The chapter on maturation. After maturation comes omniscience. What is its connection? It is that the accumulation of virtuous roots of the Bodhisattva in this way, when matured, will touch the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, so after that is the chapter on enlightenment. In another way, the object of training, such as the benefit of oneself and others, and the seven objects are explained. Thus, the Bodhicitta strives for enlightenment. Why is that? It is to benefit oneself and others. Therefore, it is the chapter on the benefit of oneself and others. Entering into the benefit of oneself and others requires being free from all defilements, so after that, the method of being free from all defilements, which is the chapter on Suchness, is explained. After that, for the sake of taming sentient beings, the method of not being discouraged, which is the chapter on Power, is explained. Only through this Suchness and Power can the Buddha-dharma of the Bodhisattva be matured in sequence, and sentient beings be matured. Thus, that Bodhisattva
Tibetan
་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་བདག་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོར་འགྱུར་གྱི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐུ་དང་ལྡན་པ་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བ་མེད་པས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་འགྱུར་གྱི་མཐུ་དང་མི་ལྡན་པས་ནི་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བ་མེད་པའི་ཐབས་མཐུ་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་ནས་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དེ་དེའི་རྗེས་ལ་བདེ་བླག་ཏུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྐབས་སོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་བཞི་ནི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དངོས་པོ་བཞི་པ་ལ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་དམིགས་ལ། ལྔ་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་དམིགས་ཏེ། དེ་བས་ན་གོ་རིམས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །བསྐལ་མཆོག་དུས་རིང་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྐལ་པ་མཆོག་དེ་དག་དུས་རིང་པོར་འགྲོ་བ་སྟེ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རིང་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་མཐུ་དང་བཅས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་གནས་ལྟ་བུ་ཉིད་ནི་མཐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་དེ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་དག་གིས་དེ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གདུལ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཞིང་ལ་དགེ་བའི་ལོ་ཐོག་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེར་རབ་ཏུ་བསྐྲུན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་ནི་གདུལ་བའི་ཞིང་དག་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ལོ་ཐོག་མངོན་པར་འཕེལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ
Chinese
了悟自性成熟，喜悦等九种相变得非常广大，并非没有了悟那自性。具有力量，永不疲倦，能使众生成熟，不具力量则不能，因此宣说了永不疲倦的方法力量。如此使自他众生成熟后，圆满积聚资粮，之后便能轻易地现证无上圆满正等觉，因此成熟之后便是菩提的阶段。自他之利等四种事物是因，菩提是果。因此，菩萨们将第四者视为因，第五者视为果，因此次第没有过失。所谓“殊胜劫长时行”，殊胜之声是指大劫。那些殊胜劫要经历很长的时间，即所谓“三个无数劫”。“长”是指三个无数劫。所谓“无二之相，具足力量”，佛陀本身既不是以遍计所执的自性而存在的相，也不是以圆成实的自性而不存在的相。如珍宝之源一般，即是力量。由于真如不是各异的自性，而且佛陀本身也完全清净，所以说一切法都是佛陀本身，即真如是随顺一切法的，法与有法也不相异，因此说一切法都是佛陀本身。所谓“那些也不是要显示那个”，是因为度彼岸等遍计所执的自性没有完全成立。所谓“在所化众生的田中，善妙的庄稼”，是指在那里精勤耕耘。佛陀本身，就是在所化之田中，善法庄稼得以增长的那位。
English
Realizing one's own nature, the nine aspects such as joy become extremely vast, and it is not that one has not realized that very nature. Having power and being tireless, one can ripen sentient beings, but without power, one cannot. Therefore, the method of tireless power is explained. Having thus ripened oneself and sentient beings, and having completely accumulated the collections, one will then easily manifest the unexcelled, perfectly complete enlightenment. Therefore, after ripening is the stage of enlightenment. The four things, such as the benefit of oneself and others, are the cause, and enlightenment is the result. Therefore, Bodhisattvas regard the fourth as the cause and the fifth as the result, so the order is without fault. The term "supreme kalpa, long-time going" means that the word "supreme" refers to the great kalpa. Those supreme kalpas go on for a long time, that is, the term "three countless kalpas." "Long" refers to three countless kalpas. The term "the characteristic of non-duality, endowed with power" means that the Buddha himself is neither a characteristic of existing by the nature of complete imputation, nor a characteristic of not existing by the nature of perfect completion. Like a source of jewels, that is power. Since Suchness is not a different nature, and the Buddha himself is also completely pure, it is said that all dharmas are the Buddha himself, that is, Suchness follows all dharmas, and dharmas and entities are not different, therefore it is said that all dharmas are the Buddha himself. The term "those are not to show that" is because the nature of complete imputation, such as going to the other shore, is not completely established. The term "in the field of the disciples' lineage, the good crops" refers to diligent cultivation there. The Buddha himself is the one in whom the crops of good dharma grow in the field of those to be tamed.