Tibetan
པར་གཡེང་བ་དང༌། ནང་གི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང༌། མཚན་མའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང༌། གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བའོ། །འདི་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཅི་ལྟ་བུར་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། ལྡང་དང་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་རོ་མྱང་བྱིང་དང་རྒོད། །ཡིད་ཆེས་པ་ཡི་བསམ་པ་དང༌། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ངར་འཛིན་དང༌། །ཆུང་ངུའི་སེམས་ནི་གཡེང་བ་སྟེ། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་རྣམ་པ་དྲུག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ལྡང་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་རྣམས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལྡང་བ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་གཡེང་བའོ། །ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་རྣམ་པར་གཡེང་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རོ་མྱང་བ་དང༌། བྱིང་བ་དང༌། རྒོད་པ་ནི་ནང་གི་ རྣམ་པར་གཡེང་བའོ། །ཡིད་ཆེས་པའི་བསམ་པ་ནི་མཚན་མའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྟེ། དེ་མཚན་མར་བྱས་ནས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངར་འཛིན་པ་དང་བཅས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྟེ། གནས་ངན་ལེན་གྱི་དབང་གིས་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམན་པའི་སེམས་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྟེ། ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དངོས་པོ་ནི་རྣམ་པ་བཅུས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཡི་གེ་དོན་དང་ཡིད་བྱེད་དང༌། །མི་འཕྲོ་བ་དང་མཚན་ཉིད་གཉིས། །མ་དག་དག་དང་གློ་བུར་དང༌། །མི་སྡང་བ་དང་ཁེངས་པ་མེད། །དེ་ལ། འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དང་འདྲིས་ཕྱིར་དང༌། །མ་འབྲེལ་ཕྱིར་དང་མ་འདྲིས་ཕྱིར། །དོན་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་སྟེ། །དེ་ནི་ཡི་གེ་མ་ལོག་པའོ། །ཡི་གེ་རྣམས་དང་འབྲེལ་ཏེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བརྗོད་པ་དང༌། འདིའི་མིང་ནི་འདི་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འདྲིས་པས་དོན་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །བཟློག་པ་ནི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡི་གེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གཉིས་སུ་སྣང་བར་གྱུར་པ་ནི། །དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་དོན་ལ་མ་ལོག་པར། །ཡོད་དང་མེད་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །གཉིས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་བ་སྟེ་དེའི་རྣམ་ཕར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དོན་ལ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་
Chinese
向外散乱，内在的散乱，相的散乱，恶趣的散乱，作意的散乱。如果要知道这些的体性是什么样的，（经文：）生起和趣入于境，如是品味沉与掉举，确信之思和作意我执，微小之心即散乱，有智者应知。散乱六种的体性就是这样，菩萨应当完全了知。其中，生起是五种识蕴从三摩地中生起，自性就是散乱。趣入于境是向外散乱。品味三摩地的味道，以及沉没和掉举是内在的散乱。确信之思是相的散乱，因为以相而修习的缘故。具有我执的作意是恶趣的散乱，因为恶趣的势力，我之慢普遍生起的缘故。下劣之心是作意的散乱，因为下劣的乘的作意普遍生起的缘故。其中，不颠倒的对境应当以十种方式来认识，即：文字、义、作意，不退转和二种体性，不净、净和忽然，不嗔恚和无有骄慢。其中，因为关联的缘故和熟悉的缘故，不关联的缘故和不熟悉的缘故，有意义的和无意义的，这就是文字不颠倒。与文字等关联而不断绝地说，以及说“此名为何”这样熟悉的缘故，就是有意义的。相反就是无意义的，这样所见到的，就是对于文字不颠倒地认识。如果要知道义不颠倒是什么样的，（经文：）显现为二者，并非如是存在，此乃于义不颠倒，有和无皆舍弃。二者是显现为所取和能取，因为其相状相互生起的缘故。并非如所显现的那样存在，如是对于义所见到的，就是对于此不
English
External distraction, internal distraction, distraction of signs, distraction of bad states, and distraction of attention. If one wants to know what the characteristics of these are, (Scripture:) Rising and entering into objects, Likewise, savoring sinking and agitation, Believing thought and attention to self-grasping, A small mind is distraction, The wise should know. The characteristics of the six kinds of distraction are like that, and the Bodhisattva should fully understand them. Among them, rising is the five aggregates of consciousness rising from samadhi, and its nature is distraction. Entering into objects is external distraction. Savoring the taste of samadhi, as well as sinking and agitation, is internal distraction. Believing thought is the distraction of signs, because it is practiced with signs. Attention with self-grasping is the distraction of bad states, because the power of bad states causes the pride of "I" to arise universally. An inferior mind is the distraction of attention, because the attention of the inferior vehicle arises universally. Among them, the non-inverted object should be known in ten ways, namely: letters, meaning, attention, non-regression and two characteristics, impure, pure and sudden, non-anger and without pride. Among them, because of connection and because of familiarity, because of non-connection and because of unfamiliarity, meaningful and meaningless, this is the non-inversion of letters. Saying in connection with letters and without interruption, and saying "What is this name?" because of familiarity, is meaningful. The opposite is meaningless, and what is seen in this way is the non-inverted knowledge of letters. If one wants to know what the non-inversion of meaning is like, (Scripture:) What appears as two, is not as it exists, this is non-inversion of meaning, abandoning both existence and non-existence. The two are what appear as the grasped and the grasper, because their aspects arise mutually. It is not as it appears, and what is seen in this way in meaning is not
Tibetan
ལོག་པའོ། །དོན་གྱི་ཡོད་པ་སྤངས་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་སྤངས་པ་ནི་དེར་སྣང་བའི་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དེ་ཡིས་བསྒོས་པ་ཡི། །རྟོག་པ་ཡིད་བྱེད་དེའི་གནས་ནི། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མ་ལོག་པ། །གཉིས་སུ་སྣང་བའི་རྒྱུ་ལའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་རྟོག་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་ནི་རྟོག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེའི་རྟེན་ཡིན་པས། འདི་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ཅེ་ན། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་རྒྱུ་ལ་སྟེ། རྟོག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ནི་བརྗོད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱི་མེད་དང་ཡོད་པ་སྟེ། །སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་བཞིན་དུ་འདོད། ། དེ་ནི་མི་འཕྲོ་མ་ལོག་སྟེ། །ཡོད་དང་མེད་པ་མི་འཕྲོའི་ཕྱིར། །དོན་གྱི་མེད་པ་དང་ཡོད་པ་གོང་དུ་བཤད་མ་ཐག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འདོད་དེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དེའི་འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་སྨིག་རྒྱུ་དང༌། རྨི་ལམ་དང་ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་རྣམས་ཏེ་ཅི་རིགས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དོན་ལ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་མཐོང་ནས་སེམས་མི་འཕྲོ་བར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་འཕྲོ་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟེ། དེས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སེམས་འཕྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མི་འཇུག་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་ཁོ་ན་སྟེ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ལོག་པའོ། །གང་འདི་མིག་དང་གཟུགས་རྣམས་ནས། ཡིད་དང་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་དེ་ལྟར་གང་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་འདི་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་གང་ལ་ཞེ་ན། དོན་དམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་འདི་མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་འཛིན་པ་མེད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་མ་གཏོགས་པར། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །དེའི་ཕྱིར་སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་དེར། །དེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ལས་མ་གཏོགས་པར་ཆོས་གང་མེད
Chinese
颠倒啊！舍弃了实有的原因是能取和所取没有实物的缘故。舍弃了没有的原因是，在那里显现的错觉是存在的缘故。分别念以此遍计的，分别念作意它的处所是，作意不颠倒，在二取显现的因上。以能取和所取分别念遍计的是分别念的作意，因为能取和所取分别念是它的所依，这是作意不颠倒。作意在何处不颠倒呢？在能取和所取二取显现的因上，分别念作意是以言说的概念遍计的缘故。实有的没有和有，如幻术等一般承许。那是不散乱不颠倒，因为对有和没有不散乱的缘故。实有的没有和有，刚刚上面所说的，如同幻术等一般承许，譬如幻术的大象等事物，也不是真实存在的，因为仅仅是它的错觉，所以也不是没有。同样，实有也如能取和所取显现一般不是真实存在的，因为仅仅是错觉，所以也不是没有。等等的词语是指海市蜃楼和梦境以及水月等的比喻，应当各自理解。这样，在实有上见到如幻术等，心不散乱的见解，这就是对不散乱不颠倒，因为它对有和没有心不散乱的缘故。一切分别念不生起，一切仅仅是名言而已，是自己的体性不颠倒。从眼和色等，直到意和法等，这些一切都是名言，这样理解就是一切分别念的对治，因此这是对自己的体性不颠倒。自己的体性是什么呢？是胜义自己的体性。在世俗中，没有执着这是名言。除了法界之外，这样法不是存在的，因此在总相的体性上，那是不颠倒的。除了法无我之外，没有什么法。
English
It is inverted! Abandoning the existing of reality is because the apprehended and the apprehender have no entity. Abandoning the non-existence is because the illusion appearing there exists. The conceptualization that is completely imputed by that, the place of the conceptualization's attention is, the attention is not inverted, on the cause of the appearance of duality. What is completely imputed by the conceptualization of the grasped and the grasper is the attention of the conceptualization, because the conceptualization of the grasped and the grasper is its basis. This is the non-inversion of attention. Where is the attention not inverted? It is on the cause of the appearance of the grasped and the grasper, because the conceptualization's attention is completely imputed by the concept of expression. The non-existence and existence of reality, are accepted as being like illusion, etc. That is non-distraction and non-inversion, because it is non-distraction to existence and non-existence. The non-existence and existence of reality, what was just said above, are accepted as being like illusion, etc. For example, the elephant of illusion, etc., is not really existent, and because it is only its illusion, it is also not non-existent. Similarly, reality is not really existent as it appears as the grasped and the grasper, and because it is only an illusion, it is also not non-existent. The word "etc." refers to examples such as mirages, dreams, and water moons, which should be understood accordingly. Thus, seeing reality as being like illusion, etc., and seeing that the mind is not distracted, this is non-inversion to non-distraction, because it is not distracted to existence and non-existence. Because all conceptualizations do not arise, everything is only a name, it is the non-inversion of one's own nature. From the eye and forms, etc., up to the mind and dharmas, all of these are only names. Understanding this way is the antidote to all conceptualizations, therefore this is the non-inversion to one's own nature. What is one's own nature? It is the ultimate own nature. In the relative, there is no grasping that this is only a name. Apart from the realm of dharma, in this way, dharma is not existent, therefore on the nature of the general characteristic, that is non-inverted. Apart from the selflessness of phenomena, there is no phenomenon.