Tibetan
ལེགས་པར་བཤད་པ་དང་ཉེས་པར་བཤད་པ་དམིགས་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཟད་པ་ཉིད་ནི་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ན་ཡང་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་དག་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་དག་གིས་བསྡུས་ལ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་དག་ནས་དེའི་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ ཡང་ཡིན་ཏེ། གཟུངས་དག་གིས་དེ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་སྟེ། བརྟན་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་ཉིད། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དང་ནི། །བདེན་བ་ཤེས་པས་མཉམ་པ་མེད། །དེ་ལ་གཞན་པ་དག་ལས་འཕགས། །ཇི་ལྟར་ལུས་ཀྱིས་ཤེ་ན། བཤད་པ། བརྟན་རྣམས་རྟག་ཏུ་འཛུམ་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་ངག་གིས་ཤེ་ན། བཤད་པ། གསོང་པོ་དག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡིན། །དེ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཤད་པ། སེམས་ཅན་སྣོད་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དོན་གང་གི་ཆེད་དུ་སེམས་ཅན་སྣོད་དུ་བྱ་ཞེ་ན། བཤད་པ། དམ་ཆོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་བདེན་པ་ཤེས་པས་ཞེ་ན། བཤད་པ། གང་ཕྱིར་བདེན་པ་གཉིས་ལས་ནི། །འཇིག་རྟེན་རྣམ་དག་འབྱུང་བར་འདོད། །གཉིས་ཀྱིས་ནུབ་འགྱུར་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཤེས་འཇིག་རྟེན་ཤེས་ཞེས་བྱ། །བདེན་བ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་འཇིག་རྟེན་འཁོར་བར་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་སྟེ། གང་དང་གང་གིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ནུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཡིན་པ་དང༌། གང་གིས་ནུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཤེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་འབྱུང་བ་དང་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་ཤེས་པ་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཞི་བྱ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་བདེན་པ་རྣམས་ལ་སྦྱོར། །གང་གིས་བློ་ལྡན་བདེན་ཤེས་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ཤེས་ཞེས་ངེས་པར་བརྗོད། །འདིས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལས་བསྟན་ཏེ། །དེ་ལ་ཞི་བར་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་དག་གོ །ཐོབ་པར་བྱ་བ་ནི་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་གོ །སྟོན་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གཙུག་ལག་བསྟན་པའི་ཆོས་དང་ནི། །དེ་དོན་དགོངས་པ་ཅན་དང་ནི། །ངེས་དོན་ཚད་མ་ལྡན་པ་དང༌། །དེ་ཡི་བརྗོད་མེད་ཐོབ་པའོ། །འདི་ནི་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ནི་སྟོན་པ་ཚད་མར་གྱུར་པའམ། དེས་ཚད་མར་མཛད་པས་ངེས་པར་བྱས་ཤིང་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །བརྗོད་པ་མེད་པ་ཐོབ་པ་ནི་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །སྤོང་དང་ཇི་སྐད་ བཤད་པ་དང༌། །ལོག་པར་ཡང་དག་ཤེས་པ་དང༌། །བརྗོད་དང་བཅས་པ་འཐོབ་པ་དང༌། །འདིར་ནི་དགག་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །སྟོན་པ་དང་པོ་ལ་ནི་གཙུག་ལག་གི་ཆོས་སྤོང་བའི་གང་ཟག་དགག་པར་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ཚིག་འབྲུ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་གྱི་དོན་ཏེ་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་ལོག་པར་བསམས་པའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དྲངས་པའོ། །བཞི་པ་ལ་ནི་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །མོས་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང༌། །གཞན་ལས་ཇི་བཞིན་ཐོས་པ་དང༌། །བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས། །བརྟན་རྣམས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་སྟོན་པའི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པ་དང་པོས་ནི་གཙུག་ལག་གི་ཆོས་ལ་མོས་པ་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པས་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་དོན་དཔྱོད་པ་ལས་སོ། །གསུམ་པས་ནི་གཞན་ལས་དེའི་དོན་གྱི་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཐོས་པ་ལས་སོ། །བཞི་པས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་སོ། །སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་སྟེ། །རྣམ་གྲངས་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང༌། །ཚིག་དང་ཡེ་ཤེས་ཤེས་པའི་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡང་དག་རིག །བཞི་བོ་མཚུངས་པ་མེད་པར་འདོད། །དང་པོ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཤེས་པ་དེ། །དོན་རེ་རེའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཇི་སྙེད་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་སྟེ། དོན་གང་ཡིན་པ་དེའི་མིང་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་ཚིག་ཤེས་པ་སྟེ། །ཡུལ་མི་སོ་སོའི་སྐད་གང་དག་ཡིན་པ་ཤེས་པའོ། །བཞི་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་པ་སྟེ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་སྤོབས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། །འདི་ནི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བསྟན་པ་ལ་ནི་རབ་བརྩོན་པའི། །གང་དང་གང་གིས་སྟོན་པ་ནི། །ཆོས་དང་དོན་ནི་གཉིས་པོ་དག །ཚིག་དང་ཤེས་པ་ཁོ་ནས་སྟོན། །ཆོས་ནི་བསྟན་དང་བཤད་ཕྱིར་དང༌། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་གཉིས་ཐོབ་ཕྱིར། །རྒོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལན་འདེབས་ཕྱིར། །སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་བཞི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་པ་ལ་རབ
Chinese
为了区分善说和恶说。不尽之性，即使在无蕴残余的涅槃中，也是不尽的。果的真实成就，即是了知一切法的一切相。菩萨们的论典之知，也是由三摩地之门和陀罗尼之门所摄持，并且也是为了使众生完全成熟，因为从三摩地之门中成办其事业的缘故。也是为了执持正法，因为陀罗尼执持它的缘故。了知世间之性的四句偈是：智者了知世间性，身语意及真理知，无与伦比，于彼胜于诸余者。如何以身而言？说：智者恒常作微笑。如何以语而言？说：说正直语。那又是为了什么呢？说：为了使众生成为法器。为了什么目的使众生成为法器呢？说：为了成办正法。如何以知真理而言？说：因为从二谛中，想要清净世间生起。以二谛而灭尽，为此知彼称为知世间。以二谛，世间轮回一次又一次地生起，因为以何者而生起的缘故。以灭谛和道谛二者而灭尽，因为何者是，以及以何者而灭尽的缘故。因此，知彼即称为知世间，因为具有了知世间生起和灭尽的智慧。为了息灭和获得彼等，智者应用于诸真理。以何者智者知真理之故，必定说为知世间。此乃显示了知世间之性的作用。其中，所要息灭的是苦谛和集谛。所要获得的是灭谛和道谛。显示教义分别的三句偈是：经教之法及彼义，具意和具量决定义，以及彼之不可说获得。此乃
English
It is for the sake of distinguishing between well-spoken and ill-spoken. The very nature of inexhaustibility is inexhaustible even in nirvana without the residue of aggregates. The true accomplishment of the fruit is the very knowledge of all dharmas in all aspects. The knowledge of the treatises of the Bodhisattvas is also gathered by the doors of samādhi and the doors of dhāraṇī, and it is also for the purpose of fully maturing sentient beings, because it accomplishes its work from the doors of samādhi. It is also to uphold the sacred Dharma, because the dhāraṇīs uphold it. The four verses on the knowledge of the world are: The steadfast ones know the nature of the world. Body, speech, and mind, and the knowledge of truth are incomparable. In that, it is superior to others. How is it with the body? It is said: The steadfast ones always smile. How is it with speech? It is said: They speak uprightly. And why is that? It is said: In order to make sentient beings vessels. For what purpose should sentient beings be made vessels? It is said: In order to accomplish the sacred Dharma. How is it with the knowledge of truth? It is said: Because from the two truths, it is desired that the pure world arises. It is extinguished by the two, therefore knowing that is called knowing the world. By the two truths, the world arises again and again in samsara, because by what does it arise. By the two truths of cessation and the path, it is extinguished, because what is it, and by what is it extinguished. Therefore, knowing that is called knowing the world, because it has the wisdom of knowing the arising and ceasing of the world. In order to pacify and attain those, the wise apply themselves to the truths. By what the wise know the truth, it is certainly said to be knowing the world. This shows the function of knowing the nature of the world. Among them, what is to be pacified are the truths of suffering and origin. What is to be attained are the truths of cessation and the path. The three verses that distinguish the teachings are: The Dharma of the scriptures and its meaning, the intentional and the definitive meaning with measure, and the attainment of its unspeakable. This is
Chinese
是导师们的特征。其中，具有量之义是指导师成为量，或者由他作为量而确定和区分的是什么。获得无言说的是指证悟的、超世间的智慧，因为它是不可言说的。其余的只是理解意义而已。 舍弃和如是 宣说，以及 颠倒正确了知，以及 获得具有言说， 在此是显示遮破。对于第一位导师，是显示遮破舍弃正法的补特伽罗。对于第二位导师，是词句的字面意义，而不是具有密意的意义。对于第三位导师，是将颠倒思维的意义引向歧途。对于第四位导师，是具有言说的智慧，不是各自自己所能了知的。 信解和分别，以及 从他如是听闻，以及 从无言说的智慧中， 稳固者们不会退转。这是导师的利益，第一位导师是不会从信解正法中退转。第二位导师是从自己具有密意的意义进行分别。第三位导师是从他人那里如实听闻该意义的方式，没有颠倒。第四位导师是从超世间的智慧中。 各自正确了知是区分的四句偈。 为了名相和特征，以及 词和智慧的了知， 菩提萨埵的正确智， 认为四者是无与伦比的。第一个是名相了知，即了知每个意义的名称有多少。第二个是特征了知，即了知任何意义的名称。第三个是词了知，即了知各个地方人们的语言是什么。第四个是智慧了知，即自己有什么样的自信。这是各自正确了知的所有特征。 对于教法是极勤奋的， 以什么和什么来教导， 法和义这二者， 仅仅以词和智慧来教导。 法是为了教导和宣说，以及 为了在一切方面获得二者， 为了回答论敌们， 各自正确了知四者。 名为四者是四者的原因。对于教法是极
English
are the characteristics of the teachers. Among them, the meaning of having validity is what is determined and distinguished by the teacher becoming valid, or by him as valid. Obtaining the unspeakable refers to the realized, transcendental wisdom, because it is unspeakable. The rest is just understanding the meaning. Abandoning and as it is proclaiming, as well as perverted correct knowledge, as well as obtaining with speech, here is shown refutation. For the first teacher, it is shown refuting the person who abandons the true Dharma. For the second teacher, it is the literal meaning of the words, not the meaning with hidden intentions. For the third teacher, it is leading the meaning of distorted thinking astray. For the fourth teacher, it is the knowledge with speech, not what can be known by each individual themselves. Faith and discrimination, as well as hearing as it is from others, as well as from unspeakable wisdom, the steadfast ones will not degenerate. This is the benefit of the teacher, the first teacher will not degenerate from faith in the true Dharma. The second teacher is from discriminating the meaning with their own hidden intentions. The third teacher is from hearing the way of that meaning from others without distortion. The fourth teacher is from transcendental wisdom. Individual correct knowledge is the four verses of distinction. For the sake of names and characteristics, as well as knowledge of words and wisdom, the Bodhisattva's correct intelligence, it is considered that the four are incomparable. The first is knowledge of names, which is knowing how many names there are for each meaning. The second is knowledge of characteristics, which is knowing the name of any meaning. The third is knowledge of words, which is knowing what the languages of the people in each place are. The fourth is knowledge of wisdom, which is what kind of confidence one has. These are all the characteristics of individual correct knowledge. For the Dharma, one is extremely diligent, with what and what does one teach, the Dharma and meaning, these two, are taught only with words and wisdom. The Dharma is for teaching and proclaiming, as well as for obtaining both in all aspects, for answering the opponents, individual correct knowledge of the four. Named the four is the cause of the four. For the Dharma, one is extremely