Back to the library

DTG123 0007.《Commentary on the Ornament of the Sutras》Commentary on the Ornament of the Sutras.g2.0f

Tibetan

ཆོད་པ་ཆུང་དང་ཆེན་པོ་དེ། །ང་རྒྱལ་བཅས་དང་ང་རྒྱལ་མེད། །སྦྱོར་དང་འགྲོ་བ་ཉིད་དང་ནི། །སྨོན་པའི་སྒོ་ནས་དེར་འདོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དུས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་གཞན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་འདས་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའོ། །རྒྱུ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བའོ། །འབྲས་བུ་ནི་མ་འོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གིའོ། །གཞན་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིའིའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ནི་རགས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་ཕྲ་བའོ། །ཆུང་དུ་ནི་དམན་པའོ། །ཆེན་པོ་ནི་གྱ་ནོམ་པའོ། །ཡང་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པ་ནི་དམན་པའོ། །ང་རྒྱལ་མེད་པ་ནི་གྱ་ནོམ་པ་སྟེ། འཁོར་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་གཞན་ན་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ནི་རིང་བའོ། །དེའི་དུས་ན་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བའོ། །འགྲོ་བ་རྣམ་པར་ཆད་པ་ནི་མི་རིང་བའོ། །དེ་མ་ཐག་པའི་ནི་ཉེ་བའོ། །ཡང་མཆོད་པ་གང་ཞིག་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་སྦྱར་བར་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་དེ་ནི་རིང་བའོ། །གང་ཞིག་བྱ་བར་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་དེ་ནི་ཉེ་བའོ།། །ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་པའི་མཆོག་གང་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། །རང་གི་སེམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་མཆོད་པ། །ཆོས་ལ་མོས་དང་བསམ་དང་དབང་འབྱོར་དང༌། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཐབས་ཡོངས་བཟུང་བ་དང༌། །ཀུན་དང་དོན་གཅིག་ཉིད་ལ་འཇུག་པས་མཆོག ། ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པ་ལྔས་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་མཆོག་ཏུ་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་མཆོད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང༌། བསམ་པ་སྟེ། བསམ་པ་དགུ་པོ་རོ་མྱང་བ་དང༌། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང། མངོན་པར་དགའ་བའི་བསམ་པ་དག་དང༌། ངོམས་མི་ཤེས་པ་དང༌། རྒྱ་ཆེན་པོ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཕན་པ་དང༌། མ་གོས་པ་དང༌། དགེ་བའི་བསམ་པ་གང་དག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལས་བསྟན་པ་རྣམས་དང༌། དབང་འབྱོར་བ་ཉིད་དེ། ནམ་མཁའ་མཛོད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཐབས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དང༌། དོན་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་ཏེ། དོན་ཐམས་ཅད་ནི་འདྲེས་པ་ཉེ་བར་འདྲེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་ཏེ། དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་ལྔས་ནི། །བསྟེན་པ་རྟེན་དང་གཞི་ད

Chinese

彼 ক্ষুদ্র ও মহান প্রতিজ্ঞা, অহংকারযুক্ত ও অহংকারবিহীন, সংযোগ ও গতি এবং প্রার্থনার মাধ্যমে সেখানে অভিপ্রেত। এই কথাটি কালের ইত্যাদি ভেদে অন্য প্রকার ভেদ, তাতে কারণ হলো অতীত। ফল হলো বর্তমান। কারণ হলো বর্তমান। ফল হলো ভবিষ্যৎ। এইভাবে কারণ ও ফলের মাধ্যমে অতীত এবং ভবিষ্যৎ এবং বর্তমান জানতে হবে। আত্মস্বরূপ মানে হলো অভ্যন্তরীণ। অন্যেরা মানে হলো বাহ্যিক। লাভ ও সম্মান হলো স্থূল। সাধনা হলো সূক্ষ্ম। ক্ষুদ্র মানে হলো হীন। মহান মানে হলো প্রচুর। আবার অহংকারযুক্ত হলো হীন। অহংকারবিহীন হলো প্রচুর, কারণ ত্রিমণ্ডলে বিকল্প নেই। অন্য সময়ে সংযোগ করার যোগ্য হলো দূরবর্তী। সেই সময়ে সংযোগ করার যোগ্য হলো নিকটবর্তী। গতি সম্পূর্ণরূপে বিচ্ছিন্ন হওয়া মানে হলো দীর্ঘ নয়। তার অব্যবহিত পরেই হলো নিকটবর্তী। আবার যে পূজা পরবর্তী জীবনে সংযোগের জন্য প্রার্থনা স্থাপন করে, তা হলো দূরবর্তী। যা করার জন্য প্রার্থনা স্থাপন করে, তা হলো নিকটবর্তী।। আবার বুদ্ধকে পূজার শ্রেষ্ঠত্ব কী জানতে হবে? নিজের চিত্ত দ্বারা বুদ্ধের পূজা, ধর্মের প্রতি অনুরাগ, চিন্তা ও ক্ষমতা এবং বিকল্পহীন উপায় সম্পূর্ণরূপে ধারণ করা এবং সকলের সাথে এক অর্থে প্রবেশ করাই শ্রেষ্ঠ। এই কথাটি বলা হয়েছে। পাঁচটি প্রকারে নিজের চিত্ত দ্বারা বুদ্ধদের পূজা শ্রেষ্ঠ বলে জানতে হবে। যেমন পূজা সম্পন্ন মহাযান ধর্মের প্রতি অনুরাগ এবং চিন্তা, অর্থাৎ নয়টি চিন্তা - স্বাদ গ্রহণ করা এবং অনুসরণ করে আনন্দিত হওয়া এবং স্পষ্টভাবে আনন্দিত হওয়ার চিন্তাগুলি এবং তৃপ্ত না হওয়া এবং বিশাল এবং আনন্দ এবং উপকারী এবং অস্পৃশ্য এবং কল্যাণকর চিন্তাগুলি যা পারমিতার ধ্যানের মাধ্যমে প্রদর্শিত হয়েছে এবং ক্ষমতা নিজেই, আকাশকোষ ইত্যাদির সমাধি এবং বিকল্পহীন জ্ঞানের দ্বারা উপায় সম্পূর্ণরূপে ধারণ করা এবং সকল মহাবোধিসত্ত্ব এবং এক অর্থে প্রবেশের মাধ্যমে, কারণ সকল অর্থ মিশ্রিত এবং ঘনিষ্ঠভাবে মিশ্রিত। কল্যাণকর বন্ধুর উপর নির্ভর করার বিভাজনকারী সাতটি শ্লোক, তাতে অর্ধেক এবং পাঁচটি শ্লোক হলো - নির্ভর করা, আশ্রয় এবং ভিত্তি।

English

Those small and great vows, with and without pride, connection and movement, and through prayer, are desired there. This is another kind of distinction by means of time, etc. In that, the cause is the past. The result is the present. The cause is the present. The result is the future. Thus, through cause and effect, the past, future, and present should be known. "Self" means internal. "Others" means external. Gain and respect are coarse. Accomplishment is subtle. Small means inferior. Great means abundant. Again, with pride is inferior. Without pride is abundant, because there is no conceptualization in the three spheres. To be connected at another time is distant. To be connected at that time is near. Movement completely ceased is not long. Immediately after that is near. Again, whatever offering makes prayers to be connected to the next life is distant. Whatever makes prayers to be done is near. Furthermore, what should be known as the supreme offering to the Buddhas? Offering to the Buddhas with one's own mind, devotion to the Dharma, thought, power, and non-conceptual means fully grasped, and entering into oneness with all is supreme. This is said. In five ways, offering to the Buddhas with one's own mind should be known as supreme. That is, devotion to the Mahayana Dharma endowed with offerings, and thought, that is, the nine thoughts: savoring, rejoicing, and manifestly joyful thoughts, and insatiable, vast, joyful, beneficial, unattached, and virtuous thoughts, which are taught from meditating on the perfections, and power itself, the samadhi of the treasury of space, etc., and means fully grasped by non-conceptual wisdom, and through entering into oneness with all great Bodhisattvas, because all meanings are mixed and intimately mixed. The seven verses distinguishing reliance on a virtuous friend, in which half and five verses are: relying, support, and basis.

Tibetan

ང་ནི། །རྒྱུ་མཚན་དང་ནི་ཡོངས་བསྔོ་དང༌། །རྒྱུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཞིང་དག་དང༌། །གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་བསྟན། །བཤེས་གཉེན་དུལ་བ་ཞི་ཞིང་ཉེར་ཞི་པ། །ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་བརྩོན་བཅས་ལུང་གིས་ཕྱུག །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་སྨྲ་མཁས་ལྡན། །བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་སྐྱོ་བ་སྤངས་ལ་བསྟེན། །བསྟེན་པའི་རྟེན་ནི་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ཏེ། དུལ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་དུལ་བས་སོ། །ཞི་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ནང་དུ་ཞི་བར་གནས་པས་སོ། །ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་སོ། །ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་ནི་མཉམ་པའམ་ཆུང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །བརྩོན་པ་དང་བཅས་པ་ནི། གཞན་གྱི་དོན་ལ་གཡེལ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །ལུང་གིས་ཕྱུག་པ་ནི་ཐོས་པ་ཉུང་དུ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྲ་མཁས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྨྲ་མཁས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་ཟང་ཟིང་གི་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱོ་བ་སྤངས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཀུར་སྟི་རྙེད་པ་དག་ དང་རིམ་གྲོ་དང༌། །སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྟེན་བཞི་དེ་བཞིན་བློ་ལྡན་ཆོས་ལ་ནི། །ཤེས་བསམ་དུས་སུ་འདུད་པས་བཤེས་གཉེན་བགྲོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མཚན་རྣམས་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་ཤེས་པར་འདོད་པ་ཉིད་དང༌། དུས་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་བསྙེན་བཀུར་རྙེད་ལ་འདོད་པ་མེད། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཕྱིར་དེ་ཡོངས་སྔོ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ། སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་རྟེན་གྱིས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་དོན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་སྒྲུབ་པ་དེས། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་ཡང་དག་མགུ་བར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའི་རྒྱུ་ནི་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་དེའི་སེམས་མགུ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ་བློས་རྟོགས་ནས། །རང་གི་ཐེག་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཕྱིར་འབད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་ཚད་མེད་ཡོངས་སྨིན་བྱ་ཕྱིར་དང༌། །ཞིང་དག་པ་ཡང་སྦྱང་བར་ཕྱ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བསྟེན་པའི་ཞིང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། གོང་དུ་གནས་ནས་ཆོས་ཐོས་པ་དེ་དག་ལ

Chinese

我,从理由和供养,资粮和智慧,清净刹土,以及处所的方面善加阐述。亲教师是调伏、寂静且极寂静的,功德超胜、具精进、通晓经论,通达真如、善于言说,具有慈爱心、断除厌烦者,应当依止。所依止的对境是具有如是功德的亲教师,调伏是指具有戒律,因此调伏根门。寂静是指具有禅定,因此内心安住于寂静。极寂静是指具有智慧,因此烦恼现行极寂静。功德超胜是指不平等或不低劣。具有精进是指不耽于利他之事。通晓经论是指不寡闻。通达真如是指通达真如之故。具有善于言说是指具有善于言说。具有慈爱心是指没有杂染之心之故。断除厌烦是指恒常说法之故。恭敬利养 和承事,从修持的方面依止亲教师。这是说,如是四种所依,具慧者对于佛法,在知、思之时恭敬,以此亲近亲教师。这是说,理由有三种:想要完全知晓,知晓时机,以及没有我慢。他不贪求承事利养,为了修持而作供养。这是说,是供养,为了修持的缘故,而不是为了所依的利养和恭敬的缘故。如所宣说的教法,通过修持,使他的心完全欢喜。这是说,教法的因是如所宣说的那样修持,因此使他的心欢喜。通晓三乘,以智慧了知后,为了修持自己的乘而努力。这是说,智慧是通晓三乘。为了使无量众生完全成熟,以及清净刹土,这也是为了修持。这是说,依止他的对境有两种,即无量众生和完全清净的佛刹,从上面安住而听闻佛法那些。

English

I will thoroughly explain from the aspects of reasons and offerings, accumulations and wisdom, pure lands, and places. The spiritual friend is disciplined, peaceful, and very peaceful, possessing superior qualities, diligent, rich in scriptures, realizing suchness, skilled in speech, possessing loving-kindness, and abandoning discouragement, one should rely on them. The object of reliance is a spiritual friend who possesses such qualities. Disciplined means possessing morality, therefore the senses are disciplined. Peaceful means possessing samadhi, therefore the mind abides in peace within. Very peaceful means possessing wisdom, therefore the afflictions that are present are very peaceful. Superior qualities means not equal or inferior. Possessing diligence means not being distracted from the benefit of others. Rich in scriptures means not being unlearned. Realizing suchness means understanding suchness. Possessing skill in speech means possessing skill in speech. Possessing loving-kindness means not having a mixed mind. Abandoning discouragement means constantly teaching the Dharma. Respect, gain, and service, one should rely on the spiritual friend through the means of practice. This means that, likewise, the four supports, the wise, regarding the Dharma, pay homage at the time of knowing and thinking, and thus approach the spiritual friend. This means that there are three reasons: the desire to know everything completely, knowing the time, and having no pride. He does not desire service and gain, he makes offerings for the sake of practice. This means that it is an offering, for the sake of practice, and not for the sake of the gain and respect of the object of reliance. By practicing the Dharma as it is taught, one makes his mind completely happy. This means that the cause of the Dharma is practicing as it is taught, therefore it makes his mind happy. Having mastered the three vehicles, after understanding with wisdom, one strives to practice one's own vehicle. This means that wisdom is mastering the three vehicles. In order to fully ripen limitless sentient beings, and to purify the lands, this is also for the sake of practice. This means that there are two objects of reliance, namely limitless sentient beings and the fully pure Buddha-field, those who abide above and hear the Dharma.

Tibetan

་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཆོས་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་ཡོན་ཏན་ལྡན། །བཤེས་གཉེན་རབ་ཏུ་བརྟེན་བྱ་ཟང་ཟིང་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟེན་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པར་བྱའི། ཟང་ཟིང་གི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་མན་ཆད་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་ནི་བསྟན་པའི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བློ་དང་ལྡན་བ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང༌། །ཆོས་སྒོ་རྗེས་འགྲོ་ཕྱིར་དང་ཐོས་མཉམ་དང༌། །སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ང་རྒྱལ་བཅས་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་མེད་ཡིད་ལྡན་པས་བཤེས་གཉེན་བསྟེན། །དེ་ལ་བློ་དང་ལྡན་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པར་དབྱེ་བ་སྟེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་སྒོ་རྗེས་འགྲོ་ཕྱིར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ནང་དང་ཕྱིའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྒོའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྒོའི་རྒྱུན་ནོ། །ཕྱི་ནི་ཕྱི་རོལ་ལོ། །ཐོས་པ་མཉན་པ་དང༌། སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་དབྱེ་ བ་སྟེ་མཉན་པ་ནི་རགས་པའོ། །བསམ་པ་དང་སྒོམ་པ་ནི་ཕྲ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ནོ། །ང་རྒྱལ་བཅས་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་མེད་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམན་པ་དང༌། གྱ་ནོམ་པའི་དབྱེ་བའོ། །བློ་ལྡན་འགྲོ་དང་སྦྱར་བ་དང༌། །སྨོན་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་བཤེས་པ་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིང་བ་དང༌། ཉེ་བའི་དབྱེ་བ་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བསྟན་པའི་མཆོག་གང་ཞེ་ན། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་པ་སྟེ། །རང་གི་སེམས་ཀྱིས་བཤེས་གཉེན་མཆོག་བསྟེན་པ། །ཆོས་ལ་མོས་དང་བསམ་དང་དབང་འབྱོར་དང༌། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཐབས་ཡོངས་བཟུང་བ་དང༌། །ཀུན་ནས་དོན་གཅིག་ཉིད་ལ་འཇུག་པས་མཆོག །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཚད་མེད་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གཉིས་ནི། བརྟན་པའི་ཚངས་པའི་མི་མཐུན་སྤངས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་འཇུག །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སྨིན་བྱེད། །ཚངས་པའི་གནས་པ་ནི་ཚད་མེད་པ་བཞི་སྟེ། བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། གཏང་སྙོམས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཀྱང་མཚན་ཉིད་བཞིར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པ་དང། གཉེན་པོའི་ཁྱད་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཆོས་