Tibetan
ས་ཀྱིས་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང༌། འགྱོད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་སེམས་གནས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་དང་ཞི་དང་འཇིགས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་ཞི་བས་ཞི་བའོ། །སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ཅན་གྱི་རྟེན་འཇིགས་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་པ་དང༌། ཁོ་ན་རྣམས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་འཇིགས་པ་མེད་པའོ། །བསོད་ནམས་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡན་པ་སྟེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡང་དག་པར་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྡར་བཏགས་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པ་སྟེ། །སྡོམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ལ་བརྡར་བཏགས་པས་ཐོབ་པ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡུས་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ནི་འདིའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་འཇུག་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡོམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་གྱིས་འཇུག་པའོ། །བཟོད་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ། མི་མཇེད་ཇི་མི་སྙམ་ཤེས་དང༌། །སྙིང་རྗེས་ཆོས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། །ཕན་ཡོན་ལྔར་ནི་ཡང་དག་བཤད། །དེ་ནི་གཉིས་ཀྱི་དོན་བྱེད་དོ། །དཀའ་ཐུབ་གཙོ་དང་ཀུན་ཏུ་ལྡན། །དེ་ལ་དེ་ནི་རྣམ་གསུམ་འདོད། །བཟོད་པ་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ནས། །མཁས་པ་ཡང་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །མི་མཇེད་ཇི་མི་སྙམ་ཤེས་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་མི་མཇེད་པའི་བཟོད་པ་ནི་མི་མཇེད་པའི་བཟོད་པ་སྟེ། མི་ འཐིང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་ཡང་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །སྙིང་རྗེས་ཆོས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་སྟེ། ཆོས་ལ་བརྟེན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལེན་པ་དང༌། ཐོས་པ་ཆུབ་པའོ། །ཕན་ཡོན་ལྡར་ནི་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། མདོ་ལས་བཟོད་པ་ལ་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། ཁོ་ན་མི་མང་བ་ཡིན། དབྱེ་ན་མི་མང་བ་ཡིན། བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་མང་བ་ཡིན། འགྱོད་པ་མེད་པར་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་ཡིན། ལུས་ཞིག་ནས་ཀྱང་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནི་གཉིས་ཀྱི་དོན་བྱེད་དེ། །
Chinese
因为土地能前往善趣，以及为了次第获得无悔等的心安住。依靠、寂静和无畏。这被称为业，戒律是一切功德的所依。因烦恼的完全煎熬寂静而寂静。因为不生起杀生等因缘的依靠的怖畏，以及罪过和瑕疵，所以是无畏。具有福德资粮等，这被称为具有，因为在一切时中，身语意的业都如实地恒常行持。假立自性获得，住在律仪者有。这被称为进入，其中以假立而获得的是由别解脱律仪所摄。以自性而获得的是由禅定和无漏律仪所摄。那是以此的分别而进入，因为以三种分别而进入。住在律仪者有。这被称为以所依而进入。忍辱的分别有两颂：不嗔如不思，以悲心依于法，五种利益皆善说，彼为二者作利益。苦行主且具一切，于彼彼则许三种，如是了知诸忍辱，智者如实而修习。不嗔如不思等，这被称为是三种忍辱的自性。对于作损害者不嗔的忍辱是不嗔的忍辱，因为不浑浊。对于痛苦如不思的忍辱，以及对于法决定思择的忍辱也依次是这样。以悲心依于法故，这被称为因，依于法就是如实地受持戒律和通达听闻。五种利益皆善说，这被称为果，如经中所说：忍辱有五种利益，即不生怨恨，不生分别，安乐和心安乐增多，无悔而死，身坏之后也生于善趣高贵的世间。彼为二者作利益。
English
Because the land can go to the good realms, and in order to gradually obtain the mind abiding of no regret, etc. Reliance, peace, and fearlessness. This is called karma, and discipline is the basis of all merits. It is peaceful because of the complete torment of afflictions. Because fear of reliance on the causes of killing, etc., and faults and flaws do not arise, it is fearlessness. Possessing the accumulation of merit, etc., this is called possessing, because at all times, the actions of body, speech, and mind are truly and constantly practiced. Hypothetical nature is obtained, those who abide in vows have it. This is called entering, and what is obtained by hypothesis is gathered by the Pratimoksha vows. What is obtained by nature is gathered by Samadhi and uncontaminated vows. That is entered by this distinction, because it enters by three distinctions. Those who abide in vows have it. This is called entering by reliance. There are two verses for the distinction of patience: not being angry as not thinking, relying on the Dharma with compassion, five benefits are well explained, it benefits the two. Asceticism is the main and all-encompassing, and it is said to be threefold. Having fully understood such patience, the wise person truly cultivates it. Not being angry as not thinking, etc., this is called the nature of the three kinds of patience. Patience of not being angry with those who do harm is patience of not being angry, because it is not turbid. Patience of not thinking of suffering, and patience of definitely thinking of the Dharma are also in order. Because of relying on the Dharma with compassion, this is called the cause, relying on the Dharma is truly upholding the precepts and understanding listening. Five benefits are well explained, this is called the result, as it is said in the Sutra: patience has five benefits, that is, not generating resentment, not generating discrimination, increasing happiness and mental happiness, dying without regret, and after the body is destroyed, also being born in the good realms of noble worlds. It benefits the two.
Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཇེད་པ་དང༌། ཇི་མི་སྙམ་པ་དང༌། ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །འདི་ནི་ལས་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་ཕ་རོལ་འཁྲུགས་ཤེས་ནས། །བདག་ཉིད་དེ་ལ་ཉེར་ཞི་བ། །དེ་ནི་བདག་དང་ཕ་རོལ་དང༌། །གཉིས་པོ་དག་གི་དོན་བྱེད་དོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དཀའ་ཐུབ་གཙོ་དང་ཀུན་ཏུ་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡན་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། བཟོད་པ་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་མཆོག་གོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་གྱིས་འཇུག་པའོ། །རྣམ་གསུམ་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་འཇུག་པ་སྟེ། །བཟོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཇི་སྐད་དུ་སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ། དགེ་ལ་ཡང་དག་སྤྲོ་བ་དང༌། །དད་དང་འདུན་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། །དྲན་སོགས་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བྱེད་དང༌། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་གཉེན་པོ་དང༌། །མ་ཆགས་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ལྡན། །དེ་དག་ལ་ནི་དེ་རྣམ་བདུན། །བརྩོན་འགྲུས་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ནས། །མཁས་པ་ཡང་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །དགེ་ལ་ཡང་དག་སྤྲོ་བ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དགེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་བྱ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་སྤྲོ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ཐར་པའི་དོན་དུ་སྤྲོ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དད་དང་འདུན་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། ཞེས་ བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་སྟེ། དད་པ་དང་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད་དོ། །དྲན་སོགས་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བྱེད་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ལ་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་གཉེན་པོ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ནི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་དང་མ་འདྲེས་པར་བདེ་བར་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །མ་ཆགས་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡན་པའོ། །དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་དག་ལ་སྟེ། དེ་ནི་རྟེན་གྱིས་འཇུག་པའོ། །དེ་རྣམ་བདུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་རྟག་ཏུ་བྱེད་པ་དང༌། གུས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ནི་ནང་དུ་གནས་པ་དང༌། །དྲན་དང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་བརྟེན་པ། །བདེ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། །མངོན་ཤེས་གནས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། །དེ་དག་ལ་ཡོད་དེ་རྣམ་གསུམ། །བསམ་གཏན་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ནས། །མཁས་པ་ཡང་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །སེམས་ནི་ནང་དུ་གནས་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དྲན་དང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་བརྟེན་པ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་སྟེ། དམིགས་པ་མ་བརྗེད་ན་བརྩོན་འགྲུས་ལ་བརྟེན་ནས་བསམ་གཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་གནོད་པ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་ཤེས་གནས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཏེ། བསམ་གཏན་གྱིས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། འཕགས་པ་དང༌། ལྷ་དང༌། ཚངས་པའི་གནས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅོ་བོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་པ་དག་ལ་ སྟེ། འདི་ནི་རྟེན་གྱིས་འཇུག་པའོ། །དེ་རྣམ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་ཤིང༌། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྟོག་པ་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ་དང༌། རྟོག་པ་ཡང་མེད་དཔྱོད་པ་ཡང་མེད་པའོ། །ཡང་དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སིམ་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། འདི་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་འཇུག་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཡང་དག་རབ་རྣམ་འབྱེད། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཤིན་ཏུ་གྲོལ། །ཤེས་རབ་འཚོ་བ་ལེགས་བཤད་དང༌། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །དེ་དག་ལ་ཡོད་དེ་རྣམ་གསུམ། །ཤེས་རབ་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ནས། །མཁས་པ་ཡང་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཤེས་བྱ་ཡང་དག་རབ་རྣམ་འབྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། །ཤེས་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་སྟེ། འདི་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཤིན་ཏུ་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དམན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དེས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་
Chinese
所谓的不忍、不如意、知晓，是指作主。这是作用，如是说：谁若知晓他人恼怒，自己平息对他的怒火，那人能成办自己与他人的利益。就像这样说的。苦行主且具一切，是指具有，如是说：忍辱是苦行之最。就像这样说的。其中“那”是指依凭而入。“三相欲”是指，以分别而入，如以三种忍辱的分别，如前所说。精进的分别有两个偈颂：于善正欢喜，依于信与欲，忆念等功德增，一切烦恼之对治，不著等功德具，于彼等即七种。通晓如是精进后，智者如实成办。于善正欢喜，是指自性，说“于善”是为了排除对其他事情的欢喜。说“正欢喜”是为了排除其他外道徒为了解脱的欢喜。依于信与欲，是指因，信和求取是发起精进的原因。忆念等功德增，是指果，发起精进后，会生起忆念和禅定等功德。一切烦恼之对治，是指作用，如是说：发起精进，能安乐住于不杂染罪恶之法。不著等功德具，是指具有。彼等，是指发起精进的那些，那是依凭而入。彼等七种，是指以分别而入，也就是对于增上戒等三学，身心的精进恒常行持，以及恭敬行持的那些。禅定的分别有两个偈颂：心住于内，依于忆念与精进，生乐。
English
That which is called impatience, displeasure, and knowing, is to take control. This is the function, as it is said: Whoever knows that others are angry, and calms their own anger towards them, that person can accomplish the benefit of themselves and others. It is like this saying. "The ascetic is the chief and possesses all," means to possess, as it is said: "Patience is the best of asceticism." It is like this saying. "That in that" means to enter by relying. "Desiring the three aspects" means to enter by distinguishing, such as by distinguishing the three aspects of patience, as previously explained. The distinction of diligence has two verses: "Rejoicing in virtue, relying on faith and desire, increasing qualities such as mindfulness, the antidote to all afflictions, possessing qualities such as non-attachment, in those are the seven aspects. Having fully understood such diligence, the wise will truly accomplish it." "Rejoicing in virtue" means the nature, saying "in virtue" is to eliminate rejoicing in other things. Saying "truly rejoicing" is to eliminate the rejoicing of other non-Buddhists for the sake of liberation. "Relying on faith and desire" means the cause, faith and seeking are the cause of initiating diligence. "Increasing qualities such as mindfulness" means the result, after initiating diligence, qualities such as mindfulness and samadhi will arise. "The antidote to all afflictions" means the function, as it is said: "Having initiated diligence, one can dwell in comfort without being mixed with sinful and unwholesome dharmas." "Possessing qualities such as non-attachment" means to possess. "Those" refers to those who have initiated diligence, that is to enter by relying. "Those seven aspects" means to enter by distinguishing, that is, constantly practicing physical and mental diligence in the three trainings of higher morality and so on, and those who practice with respect. The distinction of meditation has two verses: "The mind dwells within, relying on mindfulness and diligence, generating bliss."
Chinese
能成办，以及于神通之境得自在，是诸法之主。彼等具有此三种。通晓如是禅定后，智者如实修习。心安住于内，名为自性。依仗正念与精进，名为因。若不忘失所缘，则依仗精进，故能现前修成禅定。生起安乐，名为果。禅定之果是无损而生。于神通之境得自在，名为业。以禅定能于神通得自在之故，以及于圣者、天、梵天之境得自在之故。是诸法之主，名为具有主导。如是所说：一切法之主是等持。彼等具有，是指禅定者们。 此乃以所依而入。彼三种是指有寻有伺，无寻唯伺，无寻无伺。又具有喜乐，具有轻安，具有舍。此乃以差别而入。智慧之差别有二颂：如实善能辨别所知，依于等持，极度解脱一切烦恼，智慧是善说之命根，是诸法之最胜，彼等具有此三种。通晓如是智慧后，智者如实修习。如实善能辨别所知，名为自性。所知，是指为了遣除如实辨别世间事业。如实，是指非颠倒。依于等持，名为因。如此心平等安住，便能如实如是善为了知。极度解脱一切烦恼，名为果。以能善能辨别世间与超世间下劣，以及超世间殊胜，故能极度解脱一切烦恼。
English
and accomplishes. And gains mastery over the realm of clairvoyance. Is the chief of all dharmas. Those have these three. Having fully understood such meditation. The wise person truly cultivates. The mind abides within. That is called the nature. Relying on mindfulness and diligence. That is called the cause. If the object is not forgotten, then relying on diligence, meditation is manifestly accomplished. Generates happiness. That is called the result. The result of meditation is to arise without harm. Gains mastery over the realm of clairvoyance. That is called the action. Because meditation gains mastery over clairvoyance. And because it gains mastery over the realm of the noble ones, the gods, and Brahma. Is the chief of all dharmas. That is called having leadership. As it is said: The chief of all dharmas is samadhi. Those have, refers to those who meditate. This is entering through dependence. Those three refer to with investigation and analysis. Without investigation but only analysis. Without investigation and without analysis. Also, having joy. Having tranquility. Having equanimity. This is entering through thorough differentiation. There are two verses on the differentiation of wisdom: Truly and well distinguishes what is to be known. Relies on samadhi. Utterly liberates from all afflictions. Wisdom is the well-spoken life force. Is the supreme of all dharmas. Those have these three. Having fully understood such wisdom. The wise person truly cultivates. Truly and well distinguishes what is to be known. That is called the nature. What is to be known, refers to eliminating the true and thorough differentiation of worldly affairs. Truly, refers to not being inverted. Relies on samadhi. That is called the cause. Thus, when the mind abides equally, it truly and thus well knows. Utterly liberates from all afflictions. That is called the result. By being able to well distinguish between the mundane and the supramundane inferior, and the supramundane superior, one is utterly liberated from all afflictions.