Tibetan
་ཕྱིར་རོ། །གང་ཕྱིར་ཆགས་སོགས་དེ་ཉིད་ལ། །ཚུལ་བཞིན་འཇུག་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ལས་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར་དེས་ན། །དེ་ཡིས་དེ་དག་ལས་ངེས་འབྱུང༌། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཁོ་ན་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་འཇུག་ན་དེ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་དག་གི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་འདི་ལ་དགོངས་པ་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཆེད་དུ་དམྱལ་བའི་སྲིད་པར་གནས་པ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་ཅིས་ཀྱང་རྒྱལ་སྲས་གནོད་བྱེད་མིན། །ཇི་སྲིད་ཡོན་ཏན་སྐྱོན་གྱིས་ཐེག་པ་དམན་ཞུགས་པའི། །རྣམ་རྟོག་དགེ་བ་སྣ་ཚོགས་བློ་ལྡན་གནོད་བྱེད་ཡིན། །བློ་དང་ལྡན་པ་དམྱལ་བར་གནས་པ་དུས་ཀུན་ཏུ། །བྱང་ཆུབ་དྲི་མེད་ཡངས་པའི་བར་དུ་གཅོད་བྱེད་མིན། །ཐེག་པ་གཞན་ལ་རབ་བསིལ་རྣམ་རྟོག་བདག་ཕན་པ། རབ་ ཏུ་བདེ་བར་གནས་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་གཉིས་ལ་གཅིག་གིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་གཉིས་པ་ཡིན་ཏེ། གཉི་གའི་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སྐྲག་པ་དགག་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་སྟེ། ཆོས་མེད་པ་དང་དམིགས་པ་དང༌། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་རྣམ་དག །སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་འདྲ་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་ནམ་མཁའ་འདྲར་ཤེས་བྱ། །ཇི་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་བྲིས་པའི་རི་མོ་ལ། །མཐོན་དམན་མེད་ཀྱང་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ། །ཡང་དག་མ་ཡིན་རྟོག་ལ་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །གཉིས་པོ་རྟག་ཏུ་མེད་ཀྱང་སྣང་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ཆུ་རྙོག་པ་ལས་དངས་པ་ན། །དངས་པ་ཉིད་དེ་དེ་ལས་སྐྱེ་མིན་གྱི། །དེ་ནི་དེ་ལ་དྲི་མ་བྲལ་བར་ཟད། །དེ་བཞིན་རང་སེམས་དག་ལ་ཚུལ་དེ་ཉིད། །སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་འདོད། །དེ་ནི་གློ་བུར་ཉེས་པས་མ་རུང་བྱས། །ཆོས་ཉིད་སེམས་ལས་གཞན་པ་སེམས་གཞན་ནི། །འོད་གསལ་མ་ཡིན་རང་བཞིན་ལ་བརྗོད་དོ། །ཆོས་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆོས་དམིགས་ཀྱང་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱིས་པ་རྣམས་སྐྲག་པའི་གནས་ཡིན་ལ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མེད་ལ། ཕྱིས་རྣམ་པར་དག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྐྲག་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བ་དང༌། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པས་དེས་མི་སྐྲག་པ་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རི་མོའི་མཐོན་དམན་དང་འདྲ་བ་དང༌། ཆུ་རྙོག་པ་ལས་དངས་པ་དང་འདྲ་བར་ཡང་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་པས་ནི། སེམས་ཆུ་དང་འདྲ་བར་བསྒྲུབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཆུ་རང་བཞིན་གྱིས་དངས་པ་ལས་གློ་བུར་གྱི་རྙོག་པས་རྙོགས་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་འདོད་པ་ལས་གློ་བུར་གྱི་ཉེས་པས་མ་རུང་བར་བྱས་སོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་སེམས་གཞན་ཏེ། གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ ནི། །རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་དུ་མི་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་ནི་འདིར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདོད་ཆགས་ལས་སྐྱེས་པའི་ལྟུང་བ་དགག་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ལ། །བུ་གཅིག་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན། །རྐང་གི་ཁོང་ནས་བྱམས་པ་ཆེ། །དེ་ལྟས་རྟག་ཕན་བྱེད་པར་འདོད། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་བྱེད་ཕྱིར། །དེ་ལ་ཆགས་སྐྱེས་ལྟུང་མི་འགྱུར། །འདི་ཡི་ཞེ་སྡང་རྣམ་ཀུན་དུ། །སེམས་ཅན་ཀུན་དང་འགལ་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ཕུག་རོན་རང་གི་བུ་མཆོག་བྱམས། །རང་གི་བུ་དེ་ཉེ་བར་འཁྱུད་ནས་འདུག །དེ་འདྲ་བ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་འགལ་བ་ལྟར། །བརྩེར་བཅས་ལུས་ཅན་བུ་ལའང་དེ་དང་འདྲ། །གང་ཕྱིར་བྱམས་པ་དེ་ཕྱིར་ཁོང་ཁྲོ་འགལ། །གང་ཕྱིར་ཞི་བ་དེ་ཕྱིར་གནོད་སེམས་འགལ། །གང་ཕྱིར་དོན་བྱེད་དེ་ཕྱིར་སྒྱུ་སེམས་འགལ། །གང་ཕྱིར་སིམ་བྱེད་དེ་ཕྱིར་འཇིགས་བྱེད་འགལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་སུ་དགོངས་ཏེ། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ལ་དེས་བྱས་པའི་ལྟུང་བ་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །ཕུག་རོན་དཔེར་བརྗོད་པ་ནི། དེ་འདོད་ཆགས་མང་བའི་ཕྱིར་བུ་ལ་བྱམས་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩེ་བ་དང་བཅས་པ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་འགལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་གང་གི་ཕྱིར་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་དང༌། གནོད་པ་ཞི་བ་དང༌། དོན་སྒྲུབ་པ་དང༌། དགའ་བ་སྐྱེད་པས་སིམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་བ་ཡང་འགལ་ལ། དེའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་གནོད་པའི་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཡང་འགལ་ལོ། །སྒྲུབ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔ་སྟེ། སྨན་བཟང་པོ་ལ་ནད་པ་བཞིན། །འཁོར་བ་ལ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད། །ནད་པ་ལ་ནི་སྨན་པ་བཞིན། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །བྲན་མ་གྲུབ་པ་ཇི་ བཞིན་དུ། །བདག་ཉིད་ལ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད།
Chinese
缘故。什么缘故呢？因为贪著等就在那上面，如理作意，因为那个缘故，从那上面解脱，因此，依靠它就能从那些中决定生起。如果只是对贪著等如理作意，就能从那些中解脱。因此，完全了知那些本身就是从那些中决定生起的原因，所以这里的密意就是那个。听闻者和自佛的作意完全断除的偈颂有两个：为了众生而安住在地狱的处境中，难以忍受的痛苦无论如何也不能损害菩萨。只要功德被过失所胜，进入低劣的乘，各种分别念，有智慧者就会受到损害。具有智慧者安住在地狱中，任何时候都不能隔断清净广大的菩提。对于其他乘非常凉爽的分别念，只利益自己，即使安住在非常安乐的地方，也会成为隔断。这两个偈颂中，一个成立的是第二个，两个偈颂的意思就到此为止。对于无自性和自性清净感到恐惧的，遮止这种恐惧的偈颂有四个：法不存在和对境，以及没有一切烦恼，完全清净，要知道如同幻术等和如同虚空一样。如同如理绘制的图画上，没有高低，但显现也是如此。在并非真实的分别念中，任何时候，二者虽然恒常不存在，但也会显现。如同水从浑浊中澄清时，澄清本身不是从那里面产生，而是它离开了那上面的垢染。同样，对于自己的清净心也是同样的道理。心恒常被认为是自性光明，它被突如其来的过失所染污。法性与心不同的其他心，不是光明，而是被称为自性。法不存在，以及对境也是对境，这是孩子们感到恐惧的地方。法的自性本来就没有一切烦恼，后来才清净，这也是感到恐惧的地方。因此，按照顺序，通过比喻幻术等和比喻虚空来善加证明，就能阻止不感到恐惧。同样，如同图画的高低一样，以及水
English
reason. What is the reason? Because attachment and so on are right there, and because of proper attention, because of that reason, liberation from that, therefore, relying on it, one can definitely arise from those. If one only pays proper attention to attachment and so on, one can be liberated from those. Therefore, completely knowing those themselves is the cause of definitely arising from those, so the intention here is that. There are two verses that completely abandon the attention of listeners and self-Buddhas: For the sake of sentient beings, abiding in the state of hell, unbearable suffering can in no way harm the Bodhisattva. As long as merit is overcome by faults, entering a lower vehicle, various conceptualizations, the wise will be harmed. Those with wisdom abiding in hell, at any time, cannot interrupt the pure and vast Bodhi. For other vehicles, very cool conceptualizations, only benefiting oneself, even if abiding in a very comfortable place, will become an interruption. Among these two verses, the one that establishes is the second, and the meaning of the two verses ends here. For those who are afraid of selflessness and self-nature purity, there are four verses that prevent this fear: Dharma does not exist and object, and without all defilements, completely pure, know that it is like illusion and like space. Just like a properly drawn picture, there is no high or low, but the appearance is also like that. In non-real conceptualizations, at any time, although the two are constantly non-existent, they will also appear. Just as when water is clarified from turbidity, the clarification itself is not produced from that, but it is separated from the impurities on it. Similarly, the same is true for one's own pure mind. The mind is always considered to be self-nature clear light, and it is defiled by sudden faults. Other minds that are different from the Dharma nature, are not clear light, but are called self-nature. Dharma does not exist, and the object is also the object, this is where children are afraid. The nature of Dharma is originally without all defilements, and later it becomes pure, this is also a place of fear. Therefore, in order, by analogy to illusion and by analogy to space, by proving well, one can prevent not being afraid. Similarly, like the high and low of a picture, and water
Chinese
也如从浑浊中澄清一样，也是按照次第。第三个偈颂是，心如同水一样成立，犹如水自性清澈，却因突发的浑浊而变得浑浊一样。心本来就被认为是自性光明的，却被突发的过失弄坏了。除了法性之心以外，其他的心，也就是受其他支配的体性，不能说是自性光明。因此，应当认识到，这里的心只是法性之心。以下是遮止由贪欲所生的堕落的四个偈颂：菩萨对于众生，如对待独子一般，从内心深处生起大慈，因此想要恒常利益他们。为了利益众生，菩萨不会因贪欲而产生堕落。他的嗔恨在任何情况下，都会与一切众生相违背。犹如鸽子疼爱自己的爱子，将自己的孩子紧紧抱在怀里。像这样，愤怒与慈爱是相违背的，对于充满爱意的有情之子也是如此。因为有慈爱，所以与愤怒相违背；因为有寂静，所以与害心相违背；因为有利他，所以与虚伪心相违背；因为有清凉，所以与恐惧相违背。菩萨对于众生的慈爱，被认为是贪欲，因为这是利益众生的原因。因此，这能阻止他们因此而产生的堕落。以鸽子为例，是因为它们贪欲心重，所以对孩子的爱也特别深。具有慈爱的菩萨，与对众生的嗔恨是相违背的。菩萨们因为具有慈爱等，所以对众生有慈爱，平息损害，成办利益，产生喜悦而使之清凉，因此也与嗔恨相违背。与此相反的，以损害之心等为首的（恶念）也是相违背的。以下是详细区分修行的五个偈颂：如同病人对待好药一样，进入轮回。如同医生对待病人一样，对众生进行修行。如同未成功的奴仆一样，对自己进行修行。
English
It is also in order, like clarifying from turbidity. The third verse establishes that the mind is like water, just as water is naturally clear but becomes turbid due to sudden turbidity. The mind is inherently considered to be naturally luminous, but it is spoiled by sudden faults. Other minds besides the mind of Dharma-nature, that is, the nature of being dominated by others, cannot be said to be naturally luminous. Therefore, it should be recognized that the mind here is only the mind of Dharma-nature. The following are four verses that prevent the fall from arising from desire: A Bodhisattva towards sentient beings, like treating an only child, great love arises from the depths of the heart, therefore wanting to constantly benefit them. In order to benefit sentient beings, a Bodhisattva will not fall due to desire. His hatred, in any case, will be contrary to all sentient beings. Just as a pigeon loves its beloved child, holding its child close in its arms. Like this, anger is contrary to love, and it is the same for a sentient child full of affection. Because there is love, therefore it is contrary to anger; because there is peace, therefore it is contrary to harmful thoughts; because there is benefit, therefore it is contrary to hypocrisy; because there is coolness, therefore it is contrary to fear. The love of a Bodhisattva for sentient beings is considered to be desire, because it is the cause of benefiting sentient beings. Therefore, this prevents the fall that arises from it. The example of the pigeon is because they have a strong desire, so their love for their children is also very deep. A Bodhisattva with affection is contrary to anger towards sentient beings. Bodhisattvas, because they possess love and so on, have love for sentient beings, pacify harm, accomplish benefit, generate joy, and make them cool, therefore they are also contrary to anger. The harmful mind and so on that precede this are also contrary. The following are five verses that distinguish the practice in detail: Like a sick person towards good medicine, entering into samsara. Like a doctor towards a sick person, practicing towards sentient beings. Like an unsuccessful servant, practicing towards oneself.