Tibetan
ན་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། དེ་ལྟར་བློ་བཟང་སྐྱོ་བ་མེད་ལྡན་བརྩེ་བ་ཅན། །སྙན་པར་རབ་གྲགས་ཆོ་ག་བཟང་ཤེས་ལྡན་པ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་པ་སྟེ། །བཤད་པས་སྐྱེ་བོའི་ནང་ན་ཉི་མ་བཞིན་དུ་ལྷམ། །རྒྱུ་ལྔས་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་དང༌། ཉི་མ་བཞིན་དུ་ལྷམ་པའི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་འདུན་ པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ལྔ་ནི། གང་གིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང༌། ཡང་དང་ཡང་དུ་དང༌། ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་དང༌། ཚིག་གཟུང་བར་འོས་བ་དང༌། གདུལ་བ་དང་འཚམ་པར་འཆད་པ་ཡིན་ནོ། །བཤད་པའི་སྐབས་རྫོགས་སོ།། །།སྒྲུབ་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲུག་སྟེ། བློ་ལྡན་གཉིས་ལ་ལོག་ཉིད་དང༌། །ཡང་དག་ཉིད་རྣམས་སྤངས་གསུམ་གྱིས། །གང་ཟག་དང་ནི་ཆོས་དག་ལ། །བདག་མེད་རྣམ་གཉིས་ཀུན་ཤེས་ནས། །ཇི་སྐད་དུ། དོན་ཀུན་ཤེས་ཤིང་ཆོས་ཀུན་ཤེས་ནས་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། མཐུན་པར་ཞུགས་པ་ཡིན། མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ལ་ལོག་པ་ཉིད་དང་ཡང་དག་པ་ཉིད། སྤངས་པ་གསུམ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དག་ཡོད་པ་ལ་སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དག་གོ ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཤེས་པས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གཟིངས་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་རིག །ཐོས་པས་ཆོག་པར་འཛིན་སྤོང་བ། །དེས་ན་ཆོས་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད། །དེ་ལྟར་དོན་ཤེས་པ་ནི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟིངས་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ཤེས་ཤིང་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དེ། དེས་ན་ཆོས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པ་ཡིས། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་གཉིས་རྟོགས་ནས། །ཤེས་པ་དེ་ཡོངས་རྫོགས་བྱའི་ཕྱིར། །མཐུན་པའི་ཆོས་ནི་རབ་ཏུ་སྒྲུབ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དོན་དང་ཆོས་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དེས་དེ་བཞིན་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བདག་མེད་པ་གཉིས་ རྟོགས་ནས། ཤེས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དེས་ནི་ས་དང་པོར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་བདག་ཉིད། །ཀུན་དང་མཉམ་པར་འཇིག་རྟེན་ལས།། འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་འཐོབ། །དེ་ནས་དེས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད་པ་འཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐེག་པ་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་དང་པོ་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་པར་རོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ས་པ་རྣམས་དང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་མཐུན་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བས་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་རྣམས། །ཐམས་ཅད་ཡང་དག་ཟད་བྱས་ནས། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བྱའི་ཕྱིར། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིའི་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །རྣམ་འཇོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི། །ཡེ་ཤེས་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་ཡིས། །དེ་བཞིན་ས་ནི་ལྷག་མ་ལ། །མཐུན་པ་ཡི་ནི་ཆོས་སྤྱོད་དོ། །ལྷག་མས་ནི་མཐུན་པའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་ཉིད་སྟོན་ཏེ། རྣམ་པར་འཇོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་སྤྱོད་པ་སྟེ། ཕན་ཚུན་བར་ཆད་མེད་པས་སོ། །སྒྲུབ་པ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་སྟེ། བློ་ལྡན་གང་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ། །ལེགས་པར་རྙེད་དང་གནས་བཟང་དང༌། །ས་བཟང་བ་དང་གྲོགས་བཟང་དང༌། །རྣལ་འབྱོར་བདེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལྡན། །མཐུན་པའི་ཡུལ་དུ་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་ལོ་བཞིས་བག་ཡོད་པར་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་ནི་མཐུན་པའི་ཡུལ་དུ་གནས་པ་སྟོན་ཏོ། །ལེགས་པར་རྙེད་པ་ནི་ཆོས་གོས་དང༌། བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པའི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཚེགས་ཆུང་ངུས་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་བཟང་བ་ནི་རྐུན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བོ་ངན་པ་དག་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་ བཟང་བ་ནི་ནད་མེད་པའི་ས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲོགས་བཟང་པོ་ནི་གྲོགས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྟ་བ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་བདེ་བ་ནི་ཉིན་པར་འདུ་འཛི་ཉུང་ཞིང་ལྗན་ལྗིན་ཉུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། མཚན་མོ་སྒྲ་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོས་མང་དང། །བདེན་མཐོང་སྨྲ་མཁས་བརྩེ་བ་ཅན། །སྐྱོ་མེད་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ནི། །ཆེན་པོ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །གཉིས་པ་འདིས་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཉིད་སྟོན་ཏེ། ལུང་དང་
Chinese
那的章节。 如此，贤善无忧具慈爱， 美名远扬，善巧仪轨，具智慧， 菩提萨埵，善于言说之人也， 因宣说，于众人之中，如日般闪耀。 以五因善说，以及如日般闪耀之利益，乃是因以令世间渴求之门，而变得稀奇之故。 五因是：以何者不颠倒，再三，无杂染之心，言辞堪可听闻，以及应机说法。 宣说之时终。 修法之分类有六个章节： 具慧二者，于邪谬与， 真实性等，以舍弃三者。 于补特伽罗与法等， 通达二种无我之后。 如是说：通达一切义，通达一切法后，趋入与法相应的法。趋入相应，行持相应之法。此乃显示，于此，了知补特伽罗与法之无我，二者乃因无所取与能取之故。 二者为邪谬性与真实性。舍弃三者乃于周遍计度之自性空无自性上，有空性之等持，以及于依他起与圆成实之自性存在上，有无愿与无相。此三世间之等持，为引出超世间之智慧，故既非邪谬性，亦非非超世间之真实性。 了知义故，一切法， 知如船筏之体性。 以闻思知足，舍弃执取， 是故说为了知法。 如是，了知义者，乃知经部等一切法皆如船筏，且舍弃仅以闻思而知足之执取，是故为了知法。 以各自异生之智慧， 如是通达二者后， 为令彼智慧圆满故， 精进修持相应之法。 以各自异生之义与法之二种智慧，如是通达如前所说之二种无我之后，为令彼智慧得以圆满，故而精进修持，于此。
English
The verses of Na. Thus, the virtuous, carefree, loving one, With a melodious and renowned name, skilled in rituals, possessing wisdom, A Bodhisattva, being a good speaker, Shines like the sun among people through his teachings. Speaking well with five causes, and the benefit of shining like the sun, is because it becomes marvelous through the gate of making the world desire it. The five causes are: with what is not inverted, repeatedly, with an undefiled mind, words worthy of being heard, and teaching in accordance with those to be tamed. The time of teaching is complete. The classification of practice has six verses: Two with intelligence, with wrongness and, Truthfulness, with three abandonments. For individuals and phenomena, Having known the two types of selflessness. As it is said: Having known all meanings and having known all phenomena, one enters the Dharma that is in accordance with the Dharma. One enters in accordance, one practices the Dharma in accordance. This shows that knowing the selflessness of individuals and phenomena, the two are because there is no grasping and no grasper. The two are wrongness and truthfulness. The three abandonments are the samadhi of emptiness on the non-self-nature of complete imputation, and the absence of aspiration and the absence of signs on the existence of the nature of other-dependence and perfect accomplishment. These three worldly samadhis are not wrongness because they lead to transmundane wisdom, nor are they truthfulness because they are not transmundane. By knowing the meaning, all phenomena, Know the nature to be like a raft. By being content with hearing, abandoning attachment, Therefore, it is said to know the Dharma. Thus, the one who knows the meaning knows that all the Dharmas, such as the Sutras, are like rafts, and abandons the attachment of being content with just hearing and thinking, therefore, it is to know the Dharma. With the knowledge of individual beings, Likewise, having realized the two, In order to perfect that knowledge, One diligently practices the corresponding Dharma. With the two kinds of knowledge of the meaning and Dharma of individual beings, likewise, having realized the two kinds of selflessness as previously stated, in order to perfect that knowledge, one diligently practices, and in this.
Chinese
因此進入相符之法。之後，彼於初地，菩薩之自性，與一切平等，從世間，獲得超世之無上智慧。之後，彼獲得超世之無上智慧，此乃因無有其他更殊勝之大乘之故。初地，於極喜地，與一切菩薩平等。所謂彼之自性，乃彼之地者們。如是則為相符而入，因與彼地之菩薩平等之故。見道所斷之煩惱諸，一切皆已真實滅盡後，為斷所知之障故，於修道則極為勤奮。此偈之義僅能理解至此。安置、不分別之，智慧俱行者，如是於餘地，修習相符之法。餘者則顯示修習相符之法，所謂安置與不分別，乃地安置之智慧與，不分別也。所謂俱行者，乃相隨而行，因彼此無有間斷故。為於修持而精進之四偈頌：具慧者於何處修持之境，善能尋得與佳妙之處所，與良善之地與良善之友，具足瑜伽安樂之功德。顯示以相符之處所安住等四輪而精進，其中此偈則顯示於相符之處所安住。善能尋得，乃因法衣與，乞食等生活之資具，能以微小之勤勞而尋得故。佳妙之處所，乃因無有盜賊等惡劣之輩居住故。良善之地，乃因是無病之處所故。良善之友，乃因是與戒律及見解相符之友故。瑜伽安樂，乃因日間少有喧囂與塵垢，夜間少有聲響等故。菩薩多聞且，見真實、善說、具悲者，無厭倦之殊勝士夫，應知是為 великий。第二者則顯示殊勝士夫，經與
English
Therefore, one enters the Dharma that is in accordance. Then, in the first ground, the nature of that Bodhisattva, being equal to all, from the world, obtains the unsurpassed wisdom that transcends the world. Then, that he obtains the unsurpassed wisdom that transcends the world is because there is no other Mahayana that is more excellent. The first ground, in the Extremely Joyful Ground, is equal to all Bodhisattvas. The so-called nature of that is the people of that ground. Thus, one enters in accordance, because one is equal to the Bodhisattvas of that ground. All the afflictions to be abandoned by the path of seeing, having been truly exhausted, for the sake of abandoning the obscurations of knowledge, one is extremely diligent in the path of meditation. The meaning of this verse can only be understood to this extent. With the wisdom of placement and non-discrimination, one practices the Dharma of accordance in the remaining grounds in the same way. The remainder shows the practice of the Dharma of accordance, and the so-called placement and non-discrimination are the wisdom of the placement of the ground and non-discrimination. The so-called "together with" means to practice in succession, because there is no interruption between each other. There are four verses for being mindful in practice: The place where the wise one practices, the place that is well found and excellent, the good land and the good friend, endowed with the qualities of yogic bliss. It shows that one should be mindful with the four wheels, such as dwelling in a suitable place. Among them, this verse shows dwelling in a suitable place. Being well found means that the necessities of life, such as robes and alms, can be found with little effort. An excellent place is one where evil people such as thieves do not dwell. A good land is one that is free from disease. A good friend is one who is in accordance with discipline and view. Yogic bliss is because there is little noise and dust during the day, and little sound at night, and so on. The Bodhisattva is learned, sees the truth, speaks well, is compassionate, and is a noble person without weariness. One should know that he is great. The second shows the noble person himself, the scriptures and