Tibetan
ས་པ་དག་ཁོ་ནས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་གལ་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལེགས་པར་བཤད་པ་འདི་ནི་མོས་པ་མེད་པ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་མཆོག་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ། །མདོ་སྡེ་མ་ཐོས་པ་སྤངས་དུ་མི་རུང་བར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། ཐོས་རྗེས་འབྲངས་ཏེ་བློ་ལྡན་ཐོབ་ནས་ནི། །གང་ཞིག་ཐོས་ལ་རབ་ཏུ་བརྙས་བྱེད་པ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་ལུས་ལ། །རྨོངས་པ་གང་གི་ཕྱིར་ན་ངེས་པར་བྱེད། །དེ་ལ་མ་མོས་ལ་ནི་རག་ན་མདོ་སྡེ་མ་ཐོས་པ་རྣམས་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྤོང་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་ཐོས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཁོ་ནས་བློ་དང་ལྡན་པ་ཐོབ་ནས་ཐོས་པ་ཉིད་ལ་བརྙས་པར་བྱེད་པའི་རྨོངས་པ་དེ་ཐོས་པ་སྣ་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལུས་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་གང་གི་ཕྱིར། འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱེད། དེ་ལ་ནི་ཐོས་པ་ལས་སྟོབས་གཞན་མེད་དེ། དེ་ལྟ་བས་ན་མ་ཐོས་པར་སྤོང་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཐོས་པ་དེ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱའི། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཡོངས་རྟོགས་ན། །བདག་ཉིད་སྙེམས་ཤིང་བློ་ཉམས་འགྱུར། །ལེགས་པར་གསུངས་པའང་སྤངས་པས་ན། །བརླག་འགྱུར་ཆོས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་སྒྲིབ། །བདག་ཉིད་སྙེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་གྱི་མཁས་པ་ལས་དོན་མི་ཚོལ་བའོ། །བློ་ཉམས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པ་ལས་མ་ཐོབ་པར་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ནི། དེའི་བཞི་ལས་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་བརླག་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བའི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ཏེ། འདི་ལ་ཉེས་དམིགས་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་དོན་མི་ཤེས་པར་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་ཁོང་ཁྲོ་བར་མི་རུང་བར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་རང་བཞིན་གདུག་པ་སྟེ། །མི་རིགས་པ་ཡི་གཟུགས་ལའང་མི་རིགས་ན། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཆོས་ལ་སྨོས་ཅི་གོས། །དེ་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་བཞག་ལེགས་ཉེས་པ་མེད། །རང་བཞིན་གདུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་གཞག་པ་བླའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་ཀྱི་ཁོང་ཁྲོ་བ་ནི་ཉེས་པ་དང་
Chinese
如果仅仅是被那些人所围绕，那么，如果对这善说的大乘深广之法没有信心，那么，仅仅凭此就能成立这大乘是殊胜的。不应舍弃未听闻的经部的偈颂：听闻之后依随，获得具慧者，如果有人对听闻加以轻蔑，种种无数的身体，为了什么愚昧而确定？如果依赖于不信，那么不应无差别地舍弃未听闻的经部，因为仅仅依随听闻而获得智慧，却轻蔑听闻的愚昧，在听闻种种无数的身体存在的情况下，为了什么理由？确定“这不是佛的教言”。对此，没有比听闻更强的力量，因此，不听闻而舍弃是不合理的。所听闻的也应如理作意，不应不如理作意，不如理作意，不如理作意。不如理作意的过患的偈颂：如果如其意义和声音完全理解，就会自负，智慧衰退，即使是善说也被舍弃，将会毁灭，对法生起嗔恨的障碍。所谓“自负”，就是执持自己的见解为最胜，不从智者那里寻求意义。所谓“智慧衰退”，就是因为没有如实获得正确的知识而完全衰退。舍弃善说的法，因为从那四种中不善业增长，所以将会毁灭。对法生起嗔恨的障碍，就是被法所困乏的业，这就是对此的过患。如果不了解声音的意义，也不应嗔恨，不应嗔恨的偈颂：意的过患自性是暴恶的，对不合理的形象也不合理，何况是对产生怀疑的法呢？因此，舍弃平静是好的，没有罪过。所谓“自性暴恶”，就是自性具有过失，因此，舍弃平静是最好的。为什么呢？因为那是没有罪过的，而嗔恨是有罪过的。
English
If it is only surrounded by those people, then, if there is no faith in this well-spoken profound and vast Mahayana Dharma, then, by that alone it is established that this Mahayana is supreme. The verses that one should not abandon the Sutra Pitaka that has not been heard: Having heard, follow, having obtained the wise, if someone despises hearing, various countless bodies, for what ignorance is it determined? If relying on disbelief, then one should not abandon the Sutra Pitaka that has not been heard without distinction, because only by following hearing does one obtain wisdom, but the ignorance of despising hearing, in the presence of hearing various countless bodies, for what reason? It is determined that "this is not the Buddha's teaching." For this, there is no stronger power than hearing, therefore, it is unreasonable to abandon without hearing. What is heard should also be properly attended to, it should not be improperly attended to, improperly attended to, improperly attended to. The verses of the fault of improper attention: If one fully understands the meaning and sound as they are, one will be arrogant, wisdom will decline, even the well-spoken will be abandoned, it will be destroyed, and the obstacle of anger towards the Dharma will arise. The so-called "arrogance" is to hold one's own view as the most superior, and not to seek meaning from the wise. The so-called "decline of wisdom" is because one has not obtained correct knowledge as it is and has completely declined. Abandoning the well-spoken Dharma, because from those four non-virtuous deeds increase, it will be destroyed. The obstacle of anger towards the Dharma is the karma of being impoverished by the Dharma, and that is the fault of this. If one does not understand the meaning of the sound, one should not be angry, the verses that one should not be angry: The fault of the mind is naturally violent, and it is unreasonable even for unreasonable images, what need is there to mention the Dharma that causes doubt? Therefore, abandoning peace is good, there is no fault. The so-called "naturally violent" is that the nature has faults, therefore, abandoning peace is the best. Why? Because that is without fault, and anger is with fault.
Tibetan
བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་རྫོགས་སོ།། །།སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཁྱད་པར་བསྡུ་བར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དང་ཁས་ལེན་རྟོགས་དང་ཟིལ་གནོན་པར། །དབྱེ་བའི་རང་བཞིན་དོན་རྣམ་བཞི་ཡི་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཐེག་པ་མཆོག་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་སྐྱབས་རབ་སོང་བ་གང༌། །དེ་ཉིད་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ། །དེ་ཉིད་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་བྱ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གྱི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བཞིའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་རྣམ་པ་བཞིན་ནི། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་ ཁས་ལེན་པ་དང༌། རྟགས་པ་དང༌། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་དང༌། ཁས་ལེན་པའི་དོན་དང༌། རྟོགས་པའི་དོན་དང༌། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་དོན་ཏེ། དེ་དག་ནི་འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་མཆོག་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་བྱ་དཀའ་བ་མང་བའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་མི་སྤྲོ་བས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་སྤྲོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། གང་ཕྱིར་དང་པོར་ངེས་པར་བྱ་བ་འདི་དཀའ་སྟེ། །དེ་ནི་བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མར་བསྒྲུབ་པར་དཀའ། །གང་ཕྱིར་གྲུབ་ན་སེམས་ཅན་ཕན་བྱེད་དོན་ཆེན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་འདི་ལ་སྐྱབས་དོན་མཆོག་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་ངེས་པ་དེ་སྨོན་ལམ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་དག་གིས་གྲགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །སྔར་གླེངས་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། གང་ཞིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བར་ཞུགས་པ་དང༌། །ཐེག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་འགྲོལ་མཁས་པར་ལྡན། །གང་ཞིག་མྱ་ངན་འདས་ལ་འཁོར་ཞི་རོ་གཅིག་པ། །དེ་འདྲའི་བློ་ལྡན་དེ་འདིར་ཀུན་འགྲོར་ཤེས་པར་བྱ། །འདིས་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་རྣམ་པ་བཞི་སྟོན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པས་སོ། །ཐེག་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་མཁས་པར་མཁས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་ནི་འཁོར་བ་དང་ཞི་བ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཉེས་པ་དང་ཡོན་ཏན་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །ཁས་ལེན
Chinese
已竟。大乘经庄严论中，大乘修习之时圆满。皈依之差别，总摄为偈颂：周遍行与许诺证悟及胜伏，以差别自性义四种之差别，为大乘故于胜皈依处所，其即是皈依者中之最胜。彼即是皈依者中之最胜，何以故？以自性之义的差别有四种之故。义四种者即是：以周遍行与许诺及证悟与胜伏而了知，即是周遍行之义与许诺之义及证悟之义与胜伏之义，彼等是从下面开示的。如是虽有，然于最胜处皈依，以多有难行之故，某些不乐意者，为令乐意于皈依故，而说偈颂：何故最初决定此甚难，彼于千百劫中亦难成，何故成则利乐有情义大故，是故于此大乘皈依义最胜。此乃是显示于皈依处决定者，彼以愿文与修习之差别等，作为著名之因，实乃是获得果之差别的义大也。先前所说周遍行之义的偈颂：何者入于度脱一切有情，且具通达一切乘之智慧，何者涅槃与轮回寂灭味一，如是具慧于此当知为周遍行。此乃是显示周遍行之义四种，有情周遍行之义者，以入于度脱一切有情之故也。乘周遍行之义者，以具有通达三乘之故也。智慧周遍行之义者，以于补特伽罗与法无我而善巧之故也。涅槃周遍行之义者，以轮回与寂灭味一之故也，以彼等于过患与功德不分别之故，于彼轮回与涅槃无有差别也。许诺
English
It is complete. In the Ornament of the Great Vehicle Sutra, the section on practicing the Great Vehicle is complete. Verses summarizing the distinctions of taking refuge: All-pervading conduct, promise, realization, and subjugation, Through the distinctions of the four aspects of the nature of differentiation, For the sake of the supreme vehicle, whoever goes to the supreme refuge, That itself is called the best of those who have gone for refuge. Why is that the best of those who go for refuge? Because of the four kinds of distinctions in the meaning of its nature. The four meanings are: To be understood through all-pervading conduct, promise, realization, and subjugation, namely, the meaning of all-pervading conduct, the meaning of promise, the meaning of realization, and the meaning of subjugation. These will be shown below. Although it is so, because taking refuge in the supreme is very difficult, and some are unwilling, in order to make them willing to take refuge, a verse is spoken: Why is it difficult to determine this at the beginning? It is difficult to accomplish even in thousands of eons. Why is it that if it is accomplished, it greatly benefits sentient beings? Therefore, in this Great Vehicle, the meaning of refuge is supreme. This shows that the determination to take refuge is the cause of fame through the distinctions of aspiration prayers and practice, and it is indeed the great meaning of obtaining the distinction of the result. The verse on the meaning of all-pervading conduct, which was mentioned earlier: Whoever has entered into liberating all sentient beings, And is skilled in thoroughly understanding all vehicles of wisdom, Whoever has the same taste of samsara and nirvana, Such a wise person should be known here as all-pervading. This shows the four meanings of all-pervading conduct: The meaning of all-pervading conduct towards sentient beings is because one has entered into liberating all sentient beings. The meaning of all-pervading conduct towards vehicles is because one possesses skill in the three vehicles. The meaning of all-pervading conduct towards wisdom is because one is skilled in the selflessness of persons and phenomena. The meaning of all-pervading conduct towards nirvana is because samsara and peace are of one taste, because they do not discriminate between faults and qualities. Therefore, there is no difference between samsara and nirvana. Promise.