Tibetan
འཛིན་རྐྱེན་དང་ཕྲད་འདོད་པ། །བསགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསགས་ན་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པར་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཆེན་པོ་མཐོང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ངོ་བོའི་དོན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པའི་དོན་དུ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་འདོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་འདོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཐབས་ལ་མཁས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པར་འདོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆེད་ཀྱི་ཆོས་དང་དོན་འཛིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྐྱེན་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་སྨོན་ལམ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལོག་པར་འཛིན་པ་རྣམ་པ་བདུན། །སྤོང་བའི་མཐུ་ནི་ཐོབ་པ་དང༌། ངོ་མཚར་ངོ་མཚར་མེད་པ་ལ། །འདི་ཤེས་རྣམ་པ་བཞི་ཉིད་དོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལོག་པར་འཛིན་པ་རྣམ་པ་བདུན་སྤོང་བའི་མཐུ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་ལོག་པ་རྣམ་པ་ བདུན་ནི་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་དང༌། ཉེས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བར་ལོག་པར་འཛིན་པ་གཉིས་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་ཏུ་ལོག་པར་འཛིན་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མ་ཞི་བར་ལོག་པར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྔོམ་བཞི་སྟོན་ཏོ། །ངོ་མཚར་ལ་འདུ་ཤེས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་རྒྱ་ཆེ་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཡུན་རིང་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ལན་ལ་རེ་བ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མི་ལྟ་བའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ངོ་མཚར་མེད་པ་ལ་ཡང་འདུ་ཤེས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། ངོ་མཚར་མེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཡུན་རིང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་དང༌། །གཉིས་པོ་དེ་ཉིད་ཡོད་ན་རང་དང་གཞན་ལ་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང༌། དེ་དག་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་དུ་འཕགས་པ་བརྒྱ་བྱི
Chinese
希求助伴与相遇。忆念积聚而心生欢喜，是因如实见布施等积聚能积聚福德与智慧之资粮。于见大义而作意，是因如实见布施等与菩提分法相符之自性义，能成办获得大菩提之义。作意希求，其亦有四种：作意希求瑜伽，是因希求修习止观之瑜伽。作意希求无分别，是因希求善巧方便，为圆满波罗蜜多之义。作意希求执持，是因希求执持波罗蜜多之法与义。作意希求与助伴相遇，是因显现真实之愿。七种邪执。断除之力即是获得，以及于稀有与不稀有，此等了知即是四种。诸波罗蜜多以断除七种邪执之力而作意，其中七种邪执为于无有执为有，于具有过患执为具有功德，于具有功德执为不具有功德，于一切有为法执为常，于安乐颠倒执著二者，于一切法颠倒执著为我，于涅槃颠倒执著为不寂灭。为彼等之对治，宣说空性等三摩地，以及四种法之随念。于稀有作意四种想，即于诸波罗蜜多具有广大之想，具有长久之想，具有不期望回报之想，以及不观待异熟之想。于不稀有亦作意四种想，四种不稀有即是：诸波罗蜜多若为广大与长久，则能现前成办果位佛陀，二者若有，则能平等安住自他之心，彼等胜过百倍
English
Desiring assistance and encounter. Rejoicing in remembering accumulation is because it is truly seen that accumulating generosity and the like can accumulate the accumulation of merit and wisdom. Making effort in seeing great meaning is because it is truly seen that the meaning of the nature of generosity and the like, which is in accordance with the aspects of enlightenment, can accomplish the meaning of attaining great enlightenment. Making effort in desire also has four aspects: making effort in desiring yoga is because of desiring to practice the yoga of tranquility and insight. Making effort in desiring non-discrimination is because of desiring to be skilled in means for the sake of perfecting the perfections. Making effort in desiring to hold is because of desiring to hold the Dharma and meaning for the sake of the perfections. Making effort in desiring to encounter assistance is because of manifesting true aspirations. Seven kinds of wrong views. The power of abandonment is attainment, and in the rare and the not rare, these knowledges are fourfold. The perfections make effort with the power of abandoning the seven wrong views, among which the seven wrong views are: holding as existent what is non-existent, holding as possessing qualities what possesses faults, holding as not possessing qualities what possesses qualities, holding all conditioned phenomena as permanent, wrongly clinging to happiness in two ways, wrongly clinging to all phenomena as self, and wrongly clinging to Nirvana as not being pacified. As an antidote to these, the three samadhis such as emptiness are taught, as well as the four applications of mindfulness of the Dharma. Making effort in the four perceptions of the rare is that the perfections have the perception of being vast, the perception of being long-lasting, the perception of not expecting reward, and the perception of not looking to fruition. In the not rare, there are also four perceptions to be made effort in, the four not rare are: if the perfections are vast and long-lasting, then the fruit, Buddhahood itself, will be manifestly accomplished; if these two are present, then the mind of oneself and others will be equally established; these surpass by a hundredfold.
Tibetan
ན་ལ་སོགས་པ་ལས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྙེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ལན་ལ་རེ་བ་མེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་མངོན་པར་འཕགས་པའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་འཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་མི་ལྟ་བ་ཉིད་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙོམས་པ་དང༌། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་མཐོང་བ་དང༌། །གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལན་རེ་དང༌། །གསུམ་དུ་སྨོན་དང་རྒྱུན་དུའོ། །སྙོམས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་མཐོང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལན་རེ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། གཞན་དག་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་འཇུག་པས་སོ། །སྨོན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། སེམས་ཅན་དག་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་གནས་གསུམ་དུ་སྨོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའི་མཐར་ཐུག་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མཐར་ཐུག་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་སྨོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་དུས་དོན་ཡོད་པར་བྱེད་པར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཚུ་རོལ་མི་གནས་སེམས་པ་དང༌། །དེས་དམན་དར་བའི་སེམས་ཅན་ལ། །མི་དགའ་བ་དང་རབ་དགའ་བའོ། །ཡང་དག་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་རོལ་དུ་མི་གནས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། སེམས་ཅན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་དམན་པ་རྣམས་ལའོ། །དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། སེམས་ཅན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་དར་བ་རྣམས་ལའོ། །སྒོམ་པ་བཅོས་དང་ཡང་དག་ལ། །མ་དད་པ་དང་དད་པ་དང༌། །དང་དུ་མི་ལེན་ཡིད་བྱེད་དང༌། །ལུང་བསྟན་ངེས་པར་དགའ་བའོ། །མ་དད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟར་བཅོས་པ་བསྒོམ་པ་ལའོ། །དད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པའོ། །དང་དུ་མི་ལེན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། །སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་འདུལ་བར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལུང་བསྟན་པ་འཐོབ་པར་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ངེས་པའི་ས་ལ་གནས་པ་འཐོབ་པར་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །ཕྱི་མའི་ཚེ་ལ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། འཇུག་སེམས་མཉམ་པར་ལྟ་བའི་ཕྱིར།
Chinese
即使从布施等中获得供养等，也不期待回报；即使获得超越一切世间的身体和受用，也不执着于异熟果报。对于众生平等对待；证悟大我；一次又一次地赞叹他人的功德；恒常发愿。平等作意是指，通过布施等，显现能使一切众生进入平等性的行为。证悟大我作意是指，因为正确地见到度母等仅仅利益众生。一次又一次作意是指，因为使他人进入布施等功德。发愿作意是指，为了众生，对于度母等在三个处所发愿，即对于菩萨地的究竟、佛地的究竟、做众生之事发愿。恒常作意是指，因为显现通过布施等使时间有意义的行为。为了成办佛陀的教法，不滞留于此岸的意念，以及对于不如自己和胜过自己的众生，不悦意和极欢喜。正确的修行作意是指，为了不错乱地成办，不滞留于此岸的作意。不悦意作意是指，对于不如布施等众生。欢喜作意是指，对于胜过布施等众生。修习虚假和真实的，不信和相信，不接受作意，以及授记必定欢喜。不信作意是指，对于如度母般虚假的修习。相信作意是指，对于真实的。不接受作意是指，因为显现通过布施等调伏悭吝等不顺品。欢喜作意有两种，即对于圆满度母获得授记而欢喜的作意，以及对于获得安住于度母决定地的欢喜作意。为了在来世见到，为了平等看待进入的意念。
English
Even if offerings and the like are obtained from generosity and so forth, there is no expectation of return; even if a body and possessions surpassing all worlds are obtained, there is no attachment to the ripening of karma. Equanimity towards all sentient beings; seeing the great self; praising the virtues of others again and again; constantly making aspirations. Equanimity means that through generosity and so forth, one manifests the action of causing all sentient beings to enter into equality. Seeing the great self means that one correctly sees that the perfections and so forth only benefit sentient beings. Again and again means that one causes others to enter into virtues such as generosity. Aspiration means that for the sake of sentient beings, one makes aspirations for the perfections and so forth in three places, namely, for the ultimate attainment of the bodhisattva ground, the ultimate attainment of the buddha ground, and for doing the work of sentient beings. Constantly means that one manifests the action of making time meaningful through generosity and so forth. In order to accomplish the teachings of the Buddha, the mind does not dwell on this shore, and there is displeasure and great joy towards sentient beings who are inferior to oneself and superior to oneself. Correct practice means that in order to accomplish without error, the mind does not dwell on this shore. Displeasure means towards sentient beings who are inferior in generosity and so forth. Joy means towards sentient beings who are superior in generosity and so forth. Meditation on the artificial and the genuine, disbelief and belief, non-acceptance, and the joy of certain prediction. Disbelief means meditation on the artificial, such as the perfections. Belief means the genuine. Non-acceptance means that one manifests the action of subduing the opposing forces such as stinginess through generosity and so forth. Joy has two aspects, namely, the joy of obtaining the prediction of the complete perfections, and the joy of obtaining the abiding in the definitive ground of the perfections. In order to see in future lives, in order to equally regard the entering mind.