Tibetan
་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། དེས་ཇི་ལྟ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་ཅེ་ན། དེས་ནི་བག་ཆགས་རྟོགས་དང་ཞི་བ་དང༌། །རབ་ཏུ་རྟོགས་པས་རྣམས་པར་གྲོལ་པར་བྱེད། །ཐོས་པས་ནི་སེམས་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ། །བསམས་པས་ནི་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །བསྒོམས་པས་ནི་གཞི་གནས་ཀྱིས་ཞི་བར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་གིས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །མདོ་དང་ཆོས་མངོན་པ་དང༌། མདོར་ན་དོན་ནི་རྣམ་བཞིར་འདོད། །བློ་དང་ལྡན་པས་དེ་ཤེས་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ། །མདོ་སྡེ་དང༌། ཆོས་མངོན་པ་དང༌། འདུལ་བ་དེ་དག་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། སོ་སོ་རེ་རེ་ཞིང་དོན་རྣམ་པ་བཞི་བཞི་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྣམས་ཤེས་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་བ་ཉིད་འཐོབ་བོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གི་དོན་ཤེས་པས་ཀྱང་ཟག་པ་ཟད་པ་འཐོབ་བོ། །གནས་རྣམས་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཆོས་དོན་སྨོས་ཕྱིར་མདོ་ཡིན་ནོ། །མངོན་དུའི་ཕྱིར་དང་ཡང་ཡང་དང༌། ཟིལ་གནོན་རྟོགས་ཕྱི་མངོན་པའི་ཆོས། །ཇི་ལྟར་ན་སོ་སོ་རེ་རེ་ཞིག་དོན་རྣམ་པར་བཞི་ཡིན་ཞེ་ན། །གནས་དང༌། མཚན་ཉིད་དང༌། ཆོས་དང་དོན་སྨོས་པའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་སྟེ། དེ་ལ་གནས་ནི་ཡུལ་གང་དུ། །གང་གིས་གང་གི་ཕྱིར་བཤང་པའོ། །མཚན་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཆོས་ནི་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེ་དང༌། ཟས་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དོན་ནི་དགོངས་པའོ། །མགོན་དུ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དང་ཡང་གི་ཕྱིར་དང༌། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་མངོན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཆོས་ནི་ཆོས་མངོན་པ་སྟེ། བདེན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་དང༌། རྣམ་པར་པའི་སྒོ་ལ་སོགས་པ་ སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སྟོན་པའི་ཆོས་ནི་ཆོས་མངོན་པ་སྟེ། ཆོས་རེ་རེ་ལ་གཟུགས་ཅན་དང༌། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། བསྟན་དུ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་མང་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཆོས་ནི། ཆོས་མངོན་པ་སྟེ། བརྩད་པ་དང་བརྩད་པའི་གཞི་ལ་སོགས་པས་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་མདོ་སྡེའི་དོན་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་ན་ཆོས་མངོན་པའོ། །ལྟུང་དང་འབྱུང་དང་ལྡང་བ་དང༌། །ངེས་པར་འབྱུང་དང་གང་ཟག་དང༌། བཅས་པ་དང་ནི་རབ་དབྱེ་དང༌། རྣམ་པར་ངེས་ཕྱིར་འདུལ་བ་ཉིད། །ལྟུང་བ་དང༌། འབྱུང་བ་དང༌། ལྡང་བ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒོ་ནས་འདུལ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱས་ཏེ། དེ་ལ་ལྟུང་བའི་རིས་ལྔའོ། །ལྟུང་བ་རྣམས་འབྱུང་བ་ནི་མི་ཤེས་པ་དང༌། །ཉོན་མོངས་པ་མང་པ་དང༌། མ་གུས་པ་ལས་སོ། །ལྟར་བ་ནི་བསམ་པས་ཡིན་གྱི་ཆད་པའི་ལས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་རྣམ་པ་བདུན་ཏེ། །བཤགས་པ་དང༌། བསླབ་པ་བྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཆད་པའི་ལས་ཁས་ལེན་པ་དང༌། བསླབ་པ་བཅས་པ་ལ་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་གནང་བའི་ཕྱིར་གློད་པ་དང༌། དགེ་འདུན་ཚོགས་པས་བསླབ་པའི་གཞི་བག་ཡང་སུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་བག་ཡངས་སུ་བྱས་པ་དང༌། དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དག་ཕོ་སྨོས་ཁྱི་མཚན་གྱུ་པ་ན་ལྟུང་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་རྟེན་ཡོངས་གྱུར་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་གྱི་རྣམ་པ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ། ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང༌། བདེན་པ་མཐོང་བས་ལྟུང་བ་ཕྲ་མོའི་ཡང་ཕྲ་མོ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པའོ། །ཡང་དོན་རྣམ་པར་བཞིས་འདུལ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཟག་ལས་ནི་གང་ལ་བརྟེན་ནས་བསླབ་པ་འཆའ་བའོ། །བཅས་པ་ལས་ནི་ནམ་གང་ཟག་གི་ཉེས་པ་གསོལ་བ་ན། སྟོན་པས་དགེ་འདུན་བསྡུས་ཏེ་བསླབ་པ་འཆའ་བར་མཛད་པའོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལས་ནི་གང་བསླབ་པའི་གཞི་བཅས་པ་ལ་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའོ། །རྣམ་པར་ངེས་པ་ལས་ནི་དེ་ལ་ལྟུང་བའམ། ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་ པ་རྙེད་པ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་མོ། །དམིགས་པ་ཆོས་དང་ནང་དང་ནི། །ཕྱི་དང་གཉིས་ནི་ཡིན་པར་འདོད། །དོན་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གཉིས་པོ་རྙེད། །གཉིས་པོ་དག་ནི་མེ་དམིགས་པས། །དམིགས་པ་ཆོས་ནི་བཤད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ལུས་ལ་སོགས་པ་ནི་ནང་དང་ཕྱིའོ། །དེ་ལ་འཛིན་པར་གྱུར་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ནི་ནང་སྟེ་དམིགས་པ་ཆོས་སོ། །གཟུང་བ་གྱུར་པ་ནི་ཕྱིའོ། །དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ནང་དུ་ཕྱིའི་དམིགས་པ་གཉིས་ནི་དོན་གཉིས་ཀྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྙེད་དེ། །གལ་ཏེ་གཟུང་བའི་དོན་ལས་འཛིན་པའི་དོན་ཐ་མི་དད་པར་མཐོང་བའམ། །འཛིན་པའི་དོན་ལས་གཟུང་བའི་དོན་ཐ་མི་དད་པར་མཐོང་ནའོ། །ཕྱི་ནང་གི་དམིགས་པ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྙེད་པ་ནི་དེ་ཉིས་ཉིད་མི་དམིག་སྤ་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པས་བཤད་བཞིན་དོན། རབ་དང་དོན་དུ་སྣང་པ་ནི། བརྗོད་ལས་ཡིན་པར་རབ་
Chinese
是为了行事之故。那么，它如何使解脱呢？它通过习气、证悟和寂静，以及完全证悟而使解脱。听闻是通过在心中留下习气的方式。思维是通过证悟的方式。禅修是通过以根本寂静的方式，以及胜观以完全证悟的方式。经和法句，总而言之，意义被认为是四种。具有智慧的人知道这些后，获得一切种智。经部和法句以及律藏，如果简而言之，每一个都有四种意义。菩萨们知道这些后，就能获得一切智。声闻乘通过了解一个偈颂的意义，也能获得烦恼的止息。处所等和体性，以及法义宣说故为经。显现之故和再三，以及胜伏证悟故为法句。如果问，如何每一个都有四种意义呢？处所和体性，以及法和义宣说之故为经部。其中，处所是指在何处，谁为了谁而宣说。体性是指世俗谛的体性和胜义谛的体性。法是指蕴、界、处、食和缘起等。义是指密意。为了引导之故和再三之故，以及胜伏之故和证悟之故，应当了知法句。趋向于涅槃的法是法句，为了显示真谛和菩提分以及解脱之门等。再三宣说的法是法句，因为对每一个法，都以有色和无色以及可表示等差别而多次宣说。胜伏的法是法句，因为以诤论和诤论之基等胜伏他方的论敌。通过这个，能够证悟经部的意义，因此是法句。堕罪和生起和升起等，以及决定生起和补特伽罗，以及安立和种种差别，以及种种
English
It is for the sake of acting. Then, how does it liberate? It liberates through habit, realization, and tranquility, as well as complete realization. Hearing is through the way of leaving habits in the mind. Thinking is through the way of realization. Meditation is through the way of tranquility by the base, and insight is through the way of complete realization. Sutra and Dharma, in short, the meaning is considered to be fourfold. Those with wisdom, knowing these, attain omniscience. Sutra Pitaka and Dharma, as well as Vinaya, if summarized, each has four meanings. Bodhisattvas, knowing these, can attain omniscience. Sravakas, by understanding the meaning of one verse, can also attain the cessation of defilements. Places and characteristics, as well as the Dharma meaning, are said to be Sutra. For the sake of manifestation and repeatedly, as well as overcoming realization, it is Dharma. If asked, how does each have four meanings? Place and characteristics, as well as Dharma and meaning, are said to be Sutra Pitaka. Among them, the place refers to where, who speaks for whom. Characteristics refer to the characteristics of conventional truth and the characteristics of ultimate truth. Dharma refers to the aggregates, elements, places, food, and dependent origination, etc. Meaning refers to the intention. For the sake of guidance and repeatedly, as well as overcoming and realization, Dharma should be known. The Dharma that tends towards Nirvana is Dharma, in order to show the truth and the aspects of enlightenment, as well as the door of liberation, etc. The Dharma that is repeatedly spoken is Dharma, because for each Dharma, it is spoken many times with differences such as form and formlessness, and expressible, etc. The Dharma of overcoming is Dharma, because it overcomes the opponents of others with disputes and the basis of disputes, etc. Through this, the meaning of the Sutra Pitaka can be realized, therefore it is Dharma. Falling and arising and rising, etc., as well as definite arising and the individual, as well as establishment and various differences, and various
Chinese
因此，应当认识到，调伏本身是通过堕落、产生、增长和决定的方式来进行调伏的。其中，堕落有五类。堕落的产生源于无知、烦恼众多和不恭敬。堕落是由于意念所致，而不是由于惩罚的行为。决定产生有七种方式：忏悔，给予学处等同于接受惩罚的行为，因为对所制定的学处以多种方式开许而放松，僧团通过减轻学处的基础而放松，比丘和比丘尼如果提及男性、狗的名字等，则共同的堕落不是依靠完全转变，而是对法的分类的各个方面进行区分的差别，即正确地进行区分，以及通过见到真谛而获得没有微细堕落的法性。还应当认识到，通过四种意义来进行调伏：从补特伽罗方面来说，是依靠谁而受持学处；从制定的方面来说，是何时补特伽罗的过失被陈述时，导师召集僧团而制定学处；从详细分类方面来说，是对所制定的学处的基础进行简要说明，即进行详细分类；从确定方面来说，是为了确定对它是堕落还是没有堕落而进行确定。为了寻求获得所缘，有三颂：所缘是法和内以及，外和二者被认为是。通过二义获得二者，二者通过非所缘（获得）。所缘法是指所说之法。身体等是内和外。其中，被执着的身体等是内，即所缘法。被抓取的是外。它们本身的如是性是二者。其中，内在的外所缘二者是通过二义依次获得的。如果从所抓取的意义中看到执着的意义没有差别，或者从执着的意义中看到所抓取的意义没有差别。获得内外所缘二者的一切如是性，应当从非所缘中认识。以意的言说所说之义，显现为殊胜和意义，是极好地从言说中产生。
English
Therefore, it should be recognized that taming itself is done through the ways of falling, arising, increasing, and deciding. Among them, there are five categories of falling. The arising of falling comes from ignorance, many afflictions, and disrespect. Falling is due to intention, not due to punitive actions. Decisive arising has seven ways: confession, giving precepts, etc., is equivalent to accepting punitive actions, relaxing because of allowing various ways for the precepts that have been established, the Sangha relaxing by lightening the foundation of the precepts, if monks and nuns mention the names of males, dogs, etc., then the common falling is not relying on complete transformation, but rather the difference of distinguishing the various aspects of the classification of Dharma, that is, correctly distinguishing, and obtaining the Dharma nature of having no subtle falling by seeing the truth. It should also be recognized that taming is done through four meanings: from the aspect of the individual, it is relying on whom to uphold the precepts; from the aspect of establishment, it is when the fault of the individual is stated, the teacher gathers the Sangha and establishes the precepts; from the aspect of detailed classification, it is to briefly explain the basis of the established precepts, that is, to make a detailed classification; from the aspect of determination, it is to determine whether it is falling or not falling. To seek to obtain the object, there are three verses: The object is Dharma and inner and, outer and both are considered to be. Through two meanings, the two are obtained, the two are obtained through non-object (non-perception). The object Dharma refers to what is said. The body, etc., are inner and outer. Among them, the body, etc., that are grasped are inner, that is, the object Dharma. What is grasped is outer. The suchness of themselves is both. Among them, the two outer objects in the inner are obtained sequentially through two meanings. If one sees that there is no difference between the meaning of grasping and the meaning of clinging from the meaning of what is grasped, or if one sees that there is no difference between the meaning of what is grasped and the meaning of clinging from the meaning of clinging. Obtaining all the suchness of the two inner and outer objects should be known from non-object (non-perception). The meaning spoken by the mind's expression, appearing as excellent and meaningful, arises very well from expression.