Tibetan
ངུས་ཆོག །ཞི་བ་ཙམ་གྱིས་ང་རྒྱལ་དང༌། །དེ་བཞིན་མ་འདྲིས་ཡིན་པར་འདོད། མངོན་སུམ་པ་ལ་ནི་བག་མེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་བག་ཡོད་པས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཐོས་པ་ཉུང་བ་སྟེ། ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་མ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོལ་བ་བ་ལ་ནི་ཐོས་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་དང་བསམ་ཉུང་དུས་ཆོག་པར་འཛིན་པའོ། །ལྟ་བ་པ་ལ་ནི་བསམ་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ དང། ཞི་གནས་ཙམ་གྱིས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པའོ། །འཕྲོགས་པ་དང༌། འདྲེས་པ་དག་ལ་ནི་མ་འདྲེས་པ་བར་དུ་གཅོད་དོ། །མི་སྐྱོ་བ་དང་དེ་བཞིན་སྐྱོ། །སྒྲིབ་པ་དང་ནི་མི་བརྩོན་པ། །ཚོགས་མ་བསགས་པ་མོས་པ་ཡི། །བར་དུ་གཅོད་པར་ཤེས་པར་བྱ། དམན་པ་ལ་ནི་འཁོར་བ་ལ་སྨི་སྐྱོ་བའོ། །རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་ནི་སྐྱོ་བའོ། །མ་བསྒྲིབས་པ་ལ་ནི་སྒྲིབ་པའོ། །བརྩོན་པ་ལ་ནི་མི་བརྩོན་པའོ། །བསགས་པ་ལ་ནི་མ་བསགས་པ་བར་དུ་གཅོད་དོ། །མོས་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྔ་སྟེ། བསོད་ནམས་ཆེ་དང་འགྱོད་པ་མེད། །ཡིད་བདེ་བ་དང་བདེ་བ་ཆེ། །ཆུད་མི་ཟ་དང་བརྟན་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་ཁྱད་པར་འགྲོ་བ་དང༌། །ཆོས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང༌། །བདག་དང་གཞན་དོན་ཐོབ་པའི་མཆོག །མངོན་ཤེས་མྱུར་བ་དེ་དག་ནི། །མོས་པ་ཡིན་ནི་ཕན་ཡོན་ཡིན། །སྐྱེས་པ་དང་ལྟར་བྱུང་བའི་ནི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོའོ། །འདས་པའི་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པ་སྟེ། ཡིད་ལ་གཅགས་པ་མེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པ་དང་གཟུང་བར་གྱུར་པའི་ནི་ཡིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བའི་གྲོགས་བོས་བསྐྱེད་པའི་ནི་ཆུང་མི་ཟའོ། །བདག་ཉིད་མོས་པའི་ནི་བརྟན་པའོ། །མ་ནོར་བ་དང༌། །མངོན་དུ་བ་དང༌། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་འབྲིང་གི་བར་གྱི་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའོ། །ཆེན་པོའི་ནི་ཆོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །ཐེག་པ་དམན་པའི་ནི་བདག་གི་དོན་ཐོབ་པའོ། །རྒྱ་ཆེན་པོའི་ནི་གཞན་ཐོབ་པའི་མཆོག་གོ །མ་བསྒྲིབས་པ་དང༌། བརྩོན་པ་ལ་སོགས་པ་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་པ་ཉིད་དོ། །འདོད་པ་ཅན་ནི་དེ་ཁྱི་འདྲ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་པའི་རུས་སྦལ་བཞིན། །རང་དོན་བྱེད་པའི་དེ་བྲན་འདྲ། །གཞན་དོན་བྱེད་པའི་རྒྱལ་པོ་བཞིན། །ཇི་ལྟར་ཁྱི་ནི་རྟག་ཏུ་ལྟོགས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉེན་ཆོག་མི་ཤེས། །ཇི་ལྟར་རུས་སྦལ་དེ་ནི་ཆུ་ཡིན་ནང་ན་ཀུན་ནས་བསུམས་ཤིང་འདུག །ཇི་ལྟར་བྲན་ནི་རྟག་ཏུ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པའི་ལུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྒྱུ། །ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ཡང་ནི་བཀའ་ཡིས་ཡུལ་ལ་དབང་བསྒྱུར་གནས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་གཡེམ་དང་གནས་དང་རང་གཞན་གཞན་ཕན་བྱ་དོན་བྱེད་པའི། །མོས་པ་སྣ་ཚོགས་དག་གིས་རྟག་ ཏུ་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ལ་དེ་མཆོག་ཚུལ་བཞིན་རིག་ནས་ནི། །འདི་ན་བརྟན་པས་དེ་ལ་དེ་ཉིད་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ཚོལ། །ཡང་འདོད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མོས་བ་ནི་ཁྱི་དང་འདྲའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རུས་སྦལ་བཞིན་ནོ། །རང་གི་དོན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་བྲན་དང་འདྲ། །གཞན་གྱི་དོན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྒྱལ་པོ་བཞིན་ནོ། །དོན་དེ་ཉིད་གཞན་གྱིས་བསྟན་ནས། གཞན་གྱིས་ཐེགས་པོ་མོས་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །མོས་པ་ལ་ཞུམ་པ་དགག་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། གང་ཕྱིར་སེམས་ཅན་མིར་གྱུར་པ། །ཚད་མེད་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་དེའི་ཕྱིར། །ཞུམ་དང་དང་དུ་བླང་མི་བྱ། །རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཞུམ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མིར་གྱུར་པས་འཐོབ་པ་དང༌། །དཔག་ཏུ་མེད་པས་འཐོབ་པ་དང༌། རྟག་ཏུ་འཐོབ་པའོ། །མོས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ། གཞན་དག་ལ་ནི་ཟས་བྱིན་པའི། །བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་ཇི་ལྟ་བར། །བདག་ཉིད་ཟ་བའི་མ་ཡིན་པ། །དེ་བཞིན་དོན་རྟེན་གྱི་ཆོས། །བསྟན་ལས་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ཡི། །བསོད་ནམས་ཆེར་འབྱུང་ཐོབ་པར་ལྟར། །རང་གི་དོན་གྱི་རྟེན་གྱི་ཆོས།། བསྟན་ལས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཁ་ཟས་བྱིན་པའི་བསོད་ནམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ལྟར། །རང་གི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བདག་ཉིད་ཟ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་རྟེན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བསྟན་པ་ལས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་དེ་དང་དེ་དག་ལས་གསུངས་པའི་བསོད་ནམས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པ་ལྟར་རང་གི་དོན་གྱི་རྟེན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མོས་པའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་བསྡུ་བར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། དེ་ལྟར་འཕགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ནི་ཡངས་གྱུར་ལ། །བློ་དང་ལྡན་བས་རྟག་ཏུ་མོས་པ་ཆེ་བསྐྱེད་ན། །བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེན་རྒྱུན་མི་འཆད་དང་དེ་འཕེལ་དང༌། །ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་འགྱུར། །གང་ལ་དང་གང་ཞིག་དང་མོས་པ་ཇི་ལྟ་བུས་འབྲས་བུ་གང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པས་མོས་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་
Chinese
可以了。仅仅寂止就生起慢心，同样认为是不熟悉。对于现前者来说就是放逸，那是因为具有正念所作的缘故。从声音产生的，就是听闻少，因为没有听闻决定意义的经的缘故。对于寻求者来说，就是认为仅仅听闻就足够和认为少思的时候就足够。对于观者来说，就是认为仅仅思维就足够，以及仅仅寂止就生起慢心的慢心。对于被夺和混合者来说，就是不混合作为间隔。不厌离和同样厌离，障碍和不精进，没有积累资粮是信解的，要知道是作为间隔。对于下劣者来说，就是对轮回不厌离。对于广大的来说，就是厌离。对于没有遮蔽的来说，就是遮蔽。对于精进者来说，就是不精进。对于积累者来说，就是没有积累作为间隔。信解的利益有五颂：福德大和没有后悔，心安乐和大安乐，不浪费和稳固，同样走向差别，法现证和自他利获得殊胜，现证快，那些是信解的利益。出生和如来生的就是福德大。过去的就没有后悔，因为没有忆念的缘故。执持和成为所执持的就是心大安乐，因为具有等持的缘故。善知识所生的就是不浪费。自性信解的就是稳固。不颠倒和现前以及从听闻所生等等到中等的，就是走向差别。大的就是法现证。小乘的就是获得自利。广大的就是获得他利的殊胜。没有遮蔽和精进等等白色方面的利益就是现证快。贪欲者就像狗，等持者像乌龟，做自利者像奴仆，做他利者像国王。如同狗经常饥饿和被痛苦逼迫不知满足，如同乌龟在水中全部浸没而住，如同奴仆经常恐惧和
English
It is enough. Merely by calming down, pride arises, and similarly, it is assumed to be unfamiliar. For the manifest one, there is negligence, because it is done with mindfulness. What arises from sound is little hearing, because the sutra of definitive meaning has not been heard. For the seeker, it is to consider that hearing alone is sufficient and to consider that little thought is sufficient. For the viewer, it is to consider that thinking alone is sufficient, and the pride of being proud of merely calming down. For the robbed and mixed, non-mixing is an interval. Not weary and likewise weary. Obstruction and non-diligence. Not accumulating collections is faith. Know that it is an interval. For the inferior, there is no weariness of samsara. For the vast, there is weariness. For the un-obscured, there is obscuration. For the diligent, there is non-diligence. For the accumulated, non-accumulation is an interval. The benefits of faith have five verses: great merit and no regret, mental happiness and great happiness, no waste and stability, likewise going to distinction, Dharma realization and self and other benefit attainment are supreme, quick manifestation, those are the benefits of faith. Birth and Tathagata birth are great merit. The past has no regrets, because there is no recollection. Holding and becoming the held is great mental happiness, because it has samadhi. What is born of a virtuous friend is not wasted. Self-nature faith is stable. Non-inverted and manifest and born from hearing, etc., to the middle, is going to distinction. The great is Dharma realization. The Hinayana is the attainment of self-benefit. The vast is the supreme attainment of other benefits. The benefits of the white side, such as un-obscured and diligent, are quick manifestation. The greedy one is like a dog, the samadhi one is like a turtle, the self-serving one is like a servant, the other-serving one is like a king. Just as a dog is always hungry and afflicted by suffering and does not know satisfaction, just as a turtle is completely submerged and dwells in water, just as a servant is always fearful and
Chinese
身以光荣而行。犹如国王以敕令统治国土一样。同样，对于淫欲、处所、自他、利他事业的各种希求，应当时常加以区分了解。精通那大乘之最胜者，于此稳固，恒常精勤寻求之。再者，贪欲者的希求犹如犬。具有世间禅定者犹如龟。具有自利者犹如奴仆。具有利他者犹如国王。他人开示此义后，使他人如实信受大乘。以偈颂遮止于希求退怯：何故众生成为人，于无量刹那间，获得圆满菩提故，不应退怯与接受。以三种原因不应退怯：如此，以成人才可获得，以不可估量才可获得，以恒常才可获得。关于信心的功德差别，有两句偈颂：如是布施食物于他人，功德增长如何，非自身食用者，如是义理之法。从经中宣说，如获得广大功德，自利之义理之法，从宣说中不得。如是，以利他之义而布施食物，功德增长。如是，以自利之义，非自身食用，如是，宣说他人之所依大乘法，如从彼等大乘经中所说，获得广大功德，而非宣说自利之所依声闻乘法。以偈颂总结信心的果报：如是殊胜大乘法，广大且深远，具慧者恒常增长大信心，功德广大，相续不断且增长，以无量功德，自身转为伟大。于何处、何人、以何种信心而获得何种果报？于广大之大乘法，具智慧者以信心而
English
The body moves with glory. Just as a king rules the country with his decree. Similarly, one should always distinguish and understand the various aspirations for lust, places, self and others, and altruistic activities. Those who are proficient in the supreme of the Great Vehicle should be steadfast in this and constantly strive to seek it. Furthermore, the aspirations of those with desires are like dogs. Those with worldly samadhi are like turtles. Those with self-interest are like servants. Those with the interest of others are like kings. After others have explained this meaning, they cause others to truly believe in the Mahayana. Verses to prevent discouragement in aspiration: Why do sentient beings become human beings? In immeasurable moments, they attain perfect enlightenment, therefore, one should not be discouraged or accept it. One should not be discouraged for three reasons: Thus, it can be obtained by becoming a human being, it can be obtained by being immeasurable, and it can be obtained by being constant. Regarding the difference in the merits of faith, there are two verses: Just as the merit of giving food to others increases, how those who do not eat it themselves, so is the Dharma of meaning. As it is said in the sutras, such as obtaining great merit, the Dharma of self-interest cannot be obtained from preaching. Thus, by giving food for the sake of others, merit increases. Thus, for the sake of self-interest, not eating oneself, thus, preaching the Mahayana Dharma that others rely on, as it is said in those Mahayana sutras, obtaining great merit, but not preaching the Dharma of the Hearer Vehicle that one relies on for self-interest. Verses summarizing the fruits of faith: Thus, the supreme Mahayana Dharma is vast and profound, and those with wisdom constantly increase great faith. Great merit continues uninterrupted and increases, and with immeasurable merits, oneself becomes great. Where, to whom, with what kind of faith, and what kind of fruit is obtained? In the vast Mahayana Dharma, those with wisdom, with faith,